ท่านประธาน ที่เคารพครับ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ ผม รองศาสตราจารย์ ดอกเตอร์รงค์ บุญสวยขวัญ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคพลังประชารัฐ จังหวัดนครศรีธรรมราช ขออนุญาต แสดงความคิดเห็นต่อญัตติเกี่ยวกับเรื่องประมง ท่านประธานครับ ผมคิดว่าญัตตินี้หลังจากนี้ จะทําอย่างไรผมไม่อาจจะพยากรณ์ได้ แต่ผมเชื่อมั่นอย่างหนึ่งว่าญัตติเกี่ยวกับประมงสําคัญมาก เพราะอย่างน้อยที่สุดมีเพื่อนสมาชิกจากหลายพรรคเสนอมา เป็นเจ้าของญัตติ ๙ ญัตติ บางญัตติเสนอมาตั้งแต่เราเปิดสภาชุดที่เราเป็น ส.ส. กันนี้ใหม่ ๆ เลย ๙ ญัตติ ๒. ตัวประมง พื้นบ้านหรือตัวประมงในประเทศไทยเรามีจังหวัดที่ติดกับทะเล แล้วมีพี่น้องเป็นอาชีพ ประมงตั้ง ๒๓ จังหวัด ถ้าเช่นนั้นจะต้องมีพี่น้องชาวบ้านอยู่กินดํารงชีวิตกับทะเลหลายแสน ครัวเรือนหรือหลายล้านคน ท่านประธานครับ กลับมาดูบ้านผมที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นจังหวัดที่มีความยาวของทะเลยาวที่สุดในประเทศไทย เริ่มตั้งแต่อําเภอหัวไทรมาอําเภอปากพนัง มาอําเภอเมือง ไปอําเภอท่าศาลา อําเภอสิชล อําเภอขนอม เปรียบเทียบก็คือมีเขตเลือกตั้ง ตั้งแต่เขต ๑ เขต ๒ เขต ๗ เขต ๘ มีความแตกต่างกันระหว่างสภาพภูมิศาสตร์ มีทั้งในอ่าว มีทั้งทะเลใหญ่หรือทะเลหลวง อันนี้ผมคิดว่าสําคัญมากเวลาพูดถึงประมงวันนี้ ทั้งระดับ มหภาคคือระดับประเทศ ทั้งระดับจุลภาคก็คือที่บ้านผม บ้านผมเองในเขตเลือกตั้งผมนะครับ ตําบลท่าไร่ มีคลองนะครับ บ้านบางใหญ่ บ้านบางควาย ตําบลท่าไร่ ตําบลปากนคร ก็มีคลองซอยเยอะแยะเต็มไปหมด ตําบลท่าซักก็มีกลุ่มพี่น้องมุสลิมแล้วก็ลากยาวมา เป็นพี่น้องประมง ตําบลปากพูนเต็มไปหมดหากินกับทะเล วันนี้เกิดอะไรครับท่านประธาน สิ่งที่พูดกันตรงนี้จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ ก็คืออันที่ ๑ ตั้งข้อสังเกตว่าเรื่องประมงเป็นเรื่อง ซับซ้อน ซับซ้อนนานาชาติก็เข้ามาเกี่ยวข้องกับประมงบ้านผมที่บ้านบางควาย นานาชาติ ก็เข้ามาเกี่ยวข้องกับประมงบ้านผมที่ตําบลท่าซัก ไอยูยู (IUU) อุตสาหกรรมการใช้พื้นที่ในทะเล ซับซ้อนมาก ก่อให้เกิดใหญ่หลวงเลยคือความขัดแย้ง ท่านประธานครับ เวลาเราพูดถึงประมง ต้องพูดถึงตัวคน ให้เห็นตัวคนด้วย นอกเหนือจากปลา เรือ เครื่องมือ ความสมบูรณ์หรือ ความร่อยหรอ ซึ่งเป็นเรื่องเป็นประเด็นอยู่แล้ว แต่คนที่อยู่กับทะเล คนที่เป็นชาวบ้าน ชาวประมงเป็นอย่างไรครับ วันนี้เกิดความขัดแย้งครับ ความขัดแย้งระหว่างเรือประมง พื้นบ้านกับเรือประมงพาณิชย์ เรือประมง ๒ วา ๓ วา ผมอาจจะไม่ชํานาญว่ากี่วากันแน่นะครับ แต่ว่าขัดแย้งกันมากระหว่างประมงพื้นบ้านกับประมงพาณิชย์ ประมงพื้นบ้านในอ่าวปากนคร อําเภอท่าศาลาอาจจะขัดแย้งกับตัวคําว่านายทุนสัมปทานหอย อันนี้มีอยู่ตลอดเวลา ชาวบ้าน ขัดแย้งกับทางเจ้าหน้าที่ประมง เจ้าหน้าที่ของบ้านเมืองอื่น ๆ กรณีที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่อ่าวบ้านดอน ที่จังหวัดนครศรีธรรมราชก็มี ที่ขับรถท้าทายยิงปืนยิงอะไร รูปแบบของ การจัดการของรัฐในการที่อนุรักษ์จะทําบ้านปลา บ้านปลาแบบไหน ถกเถียงกันว่าบ้านปลา โมเดลเอ (Model A) กับบ้านปลาโมเดลบี (Model B) โมเดลเอ (Model A) อาจจะทําให้ ชาวบ้านตรงนั้นเดือดร้อน โมเดลบี (Model B) ชาวบ้านเสนอไม่ได้รับการส่งเสริม สิ่งเหล่านี้ นี่คือความขัดแย้ง เพราะฉะนั้นความขัดแย้งเป็นความขัดแย้งที่มีตัวละครในอ่าว ในทะเล หรือหน้าทะเลซับซ้อน เพราะฉะนั้นท่านประธานครับ เวลาพูดประมงขอให้ไปพิจารณา ตรงนี้ด้วย เป็นเรื่องใหญ่มากนะครับ ผมเป็นห่วงประมงพื้นบ้าน เพราะประมงพื้นบ้าน บางบ้าน บางบ้านนะครับท่านประธาน ที่มีการใช้เครื่องมือสุ่มเสี่ยงก็จะไม่ได้รับการ ช่วยเหลือชดเชย ท่านประธานครับ ชาวบ้านร้องเรียนมาตลอดว่าชาวบ้านตําบลปากนคร กลุ่มนี้ ชาวบ้านบ้านบางควายกลุ่มนี้ นี่สมมติที่จังหวัดนครศรีธรรมราช อําเภอเมืองนะครับ เขาไม่ได้รับการดูแล ไม่ได้รับการชดเชย หรือไม่ได้รับการเยียวยา แต่ในขณะอีกบ้านหนึ่ง ได้รับการดูแลเป็นพิเศษ อาจจะเป็นเด็กดีหรือกู๊ดบอย (Good boy) ของเจ้าหน้าที่ แต่อาจจะไม่เป็นกู๊ดบอย (Good boy) ก็ได้บ้านนี้ สมมตินะครับท่านประธาน ขอโทษถ้าใช้ วาจาที่ไม่สุภาพแบดบอย (Bad boy) ก็แล้วกัน ของเจ้าหน้าที่ก็ไม่ได้รับการดูแล สิ่งเหล่านี้ ก่อให้เกิดความซับซ้อนและความขัดแย้งที่ซับซ้อนอยู่ในประมง ท่านประธานครับ ขออนุญาต บรรยายความให้เขาฟังนิดหนึ่ง เขาไม่มีที่ทํามาหากิน ชาวประมงพื้นบ้านที่ตําบลปากนคร ไปอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต ไปอยู่ที่เกาะสมุย ไปอยู่ในเขตเมือง มารับจ้างในเมืองนะครับ แต่บ้าน อยู่ริมทะเลอยู่ติดกับทะเลเลย อันนี้คือสภาพที่เป็นจริงของพี่น้องเขา เพราะฉะนั้นตรงนี้นี่เอง ความลําบากยากแค้นเหล่านี้ช่วงนี้ต้องได้รับการดูแล ส่วนจะดูแลแบบไหน ชาวบ้านที่บ้านผม ที่ตําบลปากนคร ที่ตําบลท่าไร่ รวมถึงตําบลท่าซัก บ่นมาว่าตั้งแต่ปลาบึก ท่านประธาน คงจําได้คําว่าปลาบึก ท่านสมาชิกสภาก็ปลาบึก ปลาบึกคืออะไรครับ ปลาบึกคือพายุใหญ่ เมื่อปีกลาย เขายังไม่ได้รับการดูแล เขายังไม่ได้รับการเยียวยา บ้านของเขายังลําบากอยู่ หลาย ๆ พื้นที่ อันนี้จึงเป็นภาวะของการกดดันบางครั้งที่จะทําให้เขารวมตัว แล้วก็ส่งเสียง ขึ้นมา ชุมนุมขึ้นมา แต่ว่ายังอยู่ในโอวาทครับ เป็นคนดีนะครับ ไม่อยากจะทําให้บ้านเมือง เสียหาย ก็ชุมนุมเล็ก ๆ น้อย ๆ ส่งหนังสือร้องเรียน เกิดขึ้นเยอะครับท่านประธาน วันนี้ เราต้องการให้ทางราชการมีมาตรการในการดูแลเขา ผมคิดว่าในระดับการชดเชยก็ชุดหนึ่ง แต่ในระดับระยะยาว ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งกับที่ อบต. ท่าศาลา ที่เขามีข้อบัญญัติเกี่ยวกับ ทะเล ท่านประธานครับ ถ้าเรามีอยู่ ๒๐ กว่าจังหวัด แล้วเรามี อบต. อบจ. หรือมีเทศบาล อยู่ริมทะเลทั้งหมด พี่น้องของท้องถิ่นเหล่านั้นควรจะมีข้อบัญญัติเกี่ยวกับทะเล เกี่ยวกับ ประมง เพราะพี่น้องประมงอยู่อาศัยและพักหรือหากินอยู่ในทะเลมาก เราควรจะมี ข้อบัญญัติ อันนี้พูดถึงความรับผิดชอบของท้องถิ่น รัฐไม่ใช่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ หรือกรมประมงอย่างเดียว หรือกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอย่างเดียว แต่คําว่า รัฐ หมายถึงองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ไม่ว่าเทศบาล หรือ อบต. ดูสิครับว่า มีข้อบัญญัติเกี่ยวกับประมงไหม เพื่ออย่างน้อยที่สุด ช่วยเหลือพี่น้อง เยียวยาพี่น้อง หรือสร้าง ความยั่งยืน ผมชื่นชมว่าที่อําเภอท่าศาลาเขามีข้อบัญญัติตรงนี้ขึ้นมา แล้วก็สามารถ ที่จะทําให้การดูแลทะเลหน้าบ้านของเขาเป็นทะเลที่มีความสมบูรณ์ มีกติกา มีบทบัญญัติ อะไรต่าง ๆ ที่จะทําให้พี่น้องเขาเข้ามามีส่วนร่วมเพื่อสร้างข้อบัญญัติ แล้วช่วยกันดูแลรักษาข้อบัญญัติเหล่านั้น ทําให้ทะเลหน้าบ้านของเขาสมบูรณ์ เพราะฉะนั้น รัฐตรงนี้ต้องไปช่วย แล้วรัฐท้องถิ่นที่ว่าจะต้องมาช่วยกับกรมประมงหรือมาช่วยกับกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเพื่อทําแผนตรงนี้ขึ้นมา วันนี้ถ้าอ่าวปากนคร อ่าวบ้านดอน หรือแต่ละอ่าว อ่าวปัตตานีหรือที่ไหน ๆ ควรจะมีแผนเฉพาะของเขาที่ดูแลของท้องถิ่น แล้วก็ ไปของบประมาณ ไปต่องบประมาณระดับชาติ ตรงนี้น่าจะเป็นมาตรการอันหนึ่งที่จะไปสร้าง ความอยู่ดีกินดีและสร้างความหวังให้เขาได้มากกว่าที่จะสร้างความคับแค้นใจที่เขาจับปลา ไม่ได้ หรือใช้เครื่องมือที่ผิดกฎหมายครับท่านประธาน ก็ขอขอบคุณที่ให้โอกาสได้แสดง ความคิดความเห็นเกี่ยวกับประมง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผมเน้นที่ประมงพื้นบ้านและ ตัวชาวบ้านครับ ขอบคุณมากครับ