นายนิคม บุญวิเศษ แบบบัญชีรายชื่อ

กราบเรียนทานประธานสภา ผูแทนราษฎรที่เคารพ กระผม นายนิคม บุญวิเศษ สมาชิกสภาผูแทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ หัวหนาพรรคพลังปวงชนไทย ทานประธานที่เคารพครับ ผมขออภิปรายสนับสนุนญัตติ ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อชวยเหลือแกไขปใญหาหนี้สินครู ทานประธานที่เคารพครับ ผมทราบดีวาอาชีพครูเป็นอาชีพที่ไมไดมาแบบงาย ๆ นะครับทานประธาน กวาพอแม จะเลี้ยงลูกใหเติบโต ปลูกฝใงลูกเพื่อใหเรียนหนังสือเกง ๆ เพื่อหวังใหลูกเรียนจบแลวเป็นครู เพราะอะไรครับ เพราะพอแม โดยเฉพาะพอแมคนภาคอีสาน คนชนบทนะครับ ใครก็ตาม ที่มีลูกเป็นครู พอแมทุกคนจะรูสึกวามีความภาคภูมิใจ และคนที่ไดเป็นครูนั้นสังคมเขาก็ยอมรับ แตการเป็นครูทําไมจึงมีความยากจน ทําไมจึงมีหนี้มีสิน เพราะอะไรครับ เพราะมีหนี้ตั้งแต กอนเป็นครูแลว สวนใหญคนที่จะมาเป็นครูเรียนดีแตยากจน ขาดการสงเสริม ขาดการสนับสนุน ขาดทุนการศึกษา ยิ่งรัฐบาลหลัง ๆ มานี้ไมใหความสําคัญทางดานการศึกษาเทาไร คนเรียนดี แตยากจนตองดิ้นรนหาเงินเลี้ยงตัวเอง หาเงินเรียนหนังสือเอง ตองกูหนี้ยืมสินครับ พอแม เห็นลูกเรียนดี ขายไรขายนา ขายวัวขายควาย อันนี้คือเรื่องจริงนะครับ ฉะนั้นเป็นหนี้ตั้งแต กอนเป็นครูแลว พอมาเป็นครู เงินเดือนสตารแต (Start) ครั้งแรกเงินเดือนนอยกวาเงินเดือน จะเป็นประมาณ ๒๐,๐๐๐ บาท ก็ทํางานหลายปี แลวคาครองชีพมันสูงขึ้นทุกปี ๆ เงินเดือน กับคาครองชีพมันไมสม่ําเสมอกันครับ และงานสังคมตาง ๆ ตามที่เพื่อนสมาชิกหลายคน ไดอภิปรายไป ครูเป็นผูมีฐานะทางสังคมที่ดี ฉะนั้นการสรางครอบครัวจําเป็นอยางยิ่งครับ ครูจะตองมีรถมอเตอรไซค ครูจะตองมีรถปิกอัป (Pickup) เริ่มมีหนี้แลวครับ เริ่มผอนปิกอัป (Pickup) แลวครับ สุดทายครูตองมีครอบครัว ก็ตองแตงงานออกเรือน สรางบาน พอมีลูก ก็ตองสงลูกเรียนหนังสือ แตถาครูคนไหนที่ไมมีอาชีพเกษตร เชน ไมมีนา ไมไดทํานาทําไร ก็เหนื่อยครับ บางคนถึงจะมีนามีไรทํา ชวงหลัง ๆ มาการทํานาทําไรก็ขาดทุนครับ คาปุย คายา สารพัดตองกูหมด ฉะนั้นวิธีการที่เราจะชวยเหลือใหครูหมดหนี้ผมเชื่อวาสมาชิก สภาผูแทนราษฎรทุกคนไมมีใครคัดคานหรอกครับ ผมเชื่อวาจะเป็นอยางนั้น เพราะวา ทานประธานเองกอนที่จะมาเป็นครู กอนที่จะมาเป็นประธานสภาผูแทนราษฎรทานก็มีครู เชนกัน นายกรัฐมนตรีก็มีครูเชนกัน ผมก็มีครู ฉะนั้นเราไดครูที่ดีเราจึงมีความรู เราจึงเป็น คนดีไดทุกวันนี้ ฉะนั้นการแกไขปใญหาหนี้สินครูเทาที่ฟใงมาไมมีทางแกได นอกจากรัฐบาลจะมีนโยบายดี ๆ เดน ๆ ยกตัวอยางที่ผานมาเรากูเงิน ๑ ลานลานบาท เรายังสามารถกูไดนะครับ เรากูเงิน มาใหสถาบันการเงินในดอกเบี้ยที่ ๐.๐๑ เปอรเซ็นต เพื่อใหสถาบันการเงินไปปลอยตออีก แลวทําไมรัฐบาลเราจะสามารถใชหนี้ครูไมได ผมยกตัวอยางงาย ๆ ถาครูมีเงินเดือน ๒๕,๐๐๐ บาทตอเดือน ปีหนึ่งเทากับ ๓๐๐,๐๐๐ บาท ๑๐ ปีเทากับ ๓ ลานบาท เราเอารายได อนาคตของครู ๑๐ ปี ๓ ลานบาท รัฐบาลตั้งกองทุนขึ้นมาใชหนี้ใหเลยครับคนละ ๓ ลานบาท แลวเก็บเงินครูคืน ๒๐ ปี โดยใหดอกเบี้ย ๐.๐๑ เปอรเซ็นต ทําไมจะใหไมได ในเมื่อเราให สถาบันการเงินได เราจะใหครูไมไดหรือครับ ครูคือผูที่มีบุญคุณกับพวกเรา ถาเราไมชวย ลางหนี้ใหครูก็ไมมีใครสามารถทําไดหรอก อยาลืมวาครูเป็นหนี้ก็เป็นเพราะวารัฐบาลสวนหนึ่ง เศรษฐกิจไมดีครูเดิมทีเงินเดือนนอยยังสามารถทําอาชีพเสริมได ปใจจุบันนี้อาชีพเสริมไมมีแลว หาเงินรายไดอื่นหายากครับ เงินในตลาดมันหาไมไดแลว มีทางเดียวคือจะเป็นหนี้พอกพูนขึ้น เรื่อย ๆ สุดทายสังคมเราก็จะเสื่อม เพราะอะไร เพราะครูไมมีจิตใจในการที่จะสอน นักศึกษาแลว เพราะลําพังเอาตัวเองใหรอดก็ยากลําบากแลว ฉะนั้นรัฐบาลตองเขามาชวย อยางเรงดวน อยาปลอยใหปใญหานี้คาราคาซังไปเรื่อย ๆ ยิ่งนานมากขึ้น ๆ หนี้สินมันจะ มากขึ้นพอกพูนมากขึ้น ฉะนั้นผมขอเสนอวาในเมื่อรัฐบาลกูเกง กูสักครั้งเลยใหมันถึง เพดานเลย กูมาสัก ๑ ลานลานบาทใชหนี้ครูเลยดอกเบี้ย ๐.๐๑ เปอรเซ็นต แลวเก็บเงินครู คืนภายใน ๒๐ ปี อยางนอยครูยังมีเงินใชครึ่งเงินเดือน เชนเงินเดือน ๒๕,๐๐๐ บาท ยังมีเงิน เหลืออยู ๑๒,๕๐๐ บาท ถาเราไมทําแบบนี้ไมมีทางแกได อาชีพอื่นเชนกันเราแกหนี้สินครู ไดแลว เราก็ไปแกหนี้สินเกษตรกรไดเชนกัน ก็ใชวิธีการที่ผมพูดนั่นแหละครับ ตั้งกองทุน ขึ้นมารัฐบาลกูใชหนี้แลวเก็บเงินลวงหนา ๑๐ ปีคืน ผมเชื่อวาถาทําแบบนี้สามารถทําได ถาเราไมทําแบบนี้ไมมีทางทําไดหรอกครับ ผมขอสนับสนุนญัตติตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ เพื่อชวยเหลือปใญหาหนี้สินครูฝากคณะกรรมาธิการที่จะเกิดขึ้นวาเอาแนวทางที่ผมคิดนี้ ไปศึกษาดวยครับ ขอบคุณมากครับ