กษิดิ์เดช ยื่นญัตติตั้ง กมธ.วิสามัญฯ พิจารณาปัญหาบังคับใช้ขอบัญญัติ กทม.

นายกษิดิ์เดช ชุติมันต กรุงเทพมหานคร

กราบเรียนทานประธานที่เคารพ กระผม นายกษิดิ์เดช ชุติมันต สมาชิกสภาผูแทนราษฎรเขต ๘ เขตลาดพราว เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร พรรคพลังประชารัฐ กอนอื่นผมขอสนับสนุนญัตติเรื่องขอใหสภาผูแทนราษฎร ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาปใญหาการบังคับใชขอบัญญัติกรุงเทพมหานคร กรณีการพัฒนาทรัพยแสินที่ประชาชนทั่วไปใชสอยรวมกันในพื้นที่สวนบุคคล อันนี้ผมขอเนนย้ํา ผมจะพูดเฉพาะเรื่องในสวนของพื้นที่สวนบุคคลที่เขายินดีแลวก็ยินยอมยกใหเป็นสาธารณะ ยกใหกับ กทม. แต กทม. ไมรับ ผมตองบอกนิดหนึ่งวาทําไมผมถึงจะเนนตรงนี้ อดีตผมเป็น สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ๒ สมัย ลวงเลยมาถึงวันนี้ก็มี ๑๕ ปีแลว พ.ร.บ. การจัดสรร ที่ดินนี้เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๕๔๓ ผมมาทีหลัง ผมมา ปี ๒๕๔๙ ตั้งแตผมทํางานมาไมเคยมี ปใญหา เนื่องจากพระราชบัญญัติของกรุงเทพมหานครที่เราใชกัน ตลอดจนพระราชบัญญัติ การจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ นี้ ไมไดมีขอบกพรองนะครับ บกพรองที่ผูปฏิบัติหรือการตีความ ในขอกฎหมาย ซึ่งตอนนี้ผมคิดวาเมื่อตั้งคณะกรรมาธิการแลวก็จะไปมุงเนนแลวก็ดูในปใญหา ที่จะเกิด ทําไมผมถึงบอกไมมีปใญหาครับ เพราะวาระเบียบวาดวยอํานาจการบริหารจัดการ ของกรุงเทพมหานครอยางที่หลายทานสมาชิกไดพูดมาแลวนะครับ ฉบับแรกก็ปี ๒๕๒๘ แลวมีแกไขมาเป็นฉบับที่ ๕ แลว เราก็จะพูดถึงปี ๒๕๓๗ เป็นฉบับหลัก ๆ ที่มีความสมบูรณ แลวก็มีการเพิ่มเติมไปเรื่อย ๆ อันนี้ผมพูดหลักใหญใจความการเพิ่มเติมก็คือ ฟอรแมต (Format) ที่เราจะสามารถใชงบประมาณจังหวัดกรุงเทพมหานครเขาไปพัฒนาในพื้นที่ เอกชนได นั่นหมายถึงวาไมวาการเชา ไมวาการเขาไปดําเนินการ มีเรื่องของการประกาศ ป.ค. ๑๔ เป็นกรณีที่ยึดพื้นที่ดังกลาวเป็นถนนแลวหาตัวไมไดก็ประกาศใหทราบทั่วกันก็ใชได ผมไมเคยมีปใญหาในการบริหารจัดการในระหวางที่ดํารงตําแหนงอยู เดี๋ยวผมจะเขาสู ปใญหาเลยวาหนังสือเวียนเจาปใญหาทําใหทุกอยางมืดมนไปหมด หลังจากนั้นมาก็มีกรณีใหศึกษา ผมจะพิจารณาอยูไมกี่ขอ การวางหลักเกณฑแของกรุงเทพมหานครในแนวทางปฏิบัติของผูปฏิบัติ เราจะใช พ.ร.บ. ระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘ มาตรา ๔๙ มันอาน งายมากเลย ผมไมใชนักกฎหมายผมยังเขาใจเลยนะครับ แลวก็ พ.ร.บ. การจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๔๔ มาตรา ๔๓ แลวก็มาตรา ๒๓ ไมมีอะไรซับซอนเลย แลวขอ ๓ ที่ผมจะเอามา พิจารณารวมกันก็คือบันทึกขอความหารือระหวางสํานักงานกฎหมายและคดีกรุงเทพมหานคร กับปลัด กทม. แลวก็สืบเนื่องมาจากการหารือครั้งนี้ก็จะเกิดหนังสือเวียนที่เรียกวาหนังสือ สํานักงานกฎหมายเวียนถึงผูอํานวยการเขตทุกเขต เดี๋ยวผมจะเลาใหฟใงวามีเรื่องอะไรบาง กรณีนี้ผมวิเคราะหเรื่องของหนังสือฉบับนี้มันสืบเนื่องมาจากตนเรื่องเลย สํานักงานเขตบางแค เมื่อวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๕๘ เรียน ปลัดกรุงเทพมหานครเพื่อโปรดนําเรียนผูวาราชการ กรุงเทพมหานครใหยินยอมรับโอนที่ดินของ บริษัท ที.เอส.วิลลา (๑๙๘๙) จํากัด และบริษัท เรงพัฒนาหมูบานและที่ดินเพื่อเป็นสาธารณประโยชนและมอบอํานาจใหสํานักงานเขตบางแค เป็นผูรับโอนตอ แลวก็ปลัดกรุงเทพมหานครมีอํานาจในการลงนามเป็นที่สุดทาย กระบวนการนี้ อยูในสมัยทานผูวาสุขุมพันธุแ ผมเชื่อวานโยบายตั้งแตทานผูวาอภิรักษแลวพื้นที่สีเขียวตองรับไว เพื่อตองการอากาศบริสุทธิ์ขยายปอดของเรา เป็นนโยบายของผูวาราชการจังหวัด เป็นนโยบาย ผูที่มีอํานาจ แตคนปฏิบัติผมไมทราบวามีเจตนาอะไร ไมอยางนั้นไมติดปใญหาที่ปี ๒๕๕๘ หรอกนะครับ พอมีหนังสือมาถึงแลวหนังสือเวียนฉบับนี้ก็เป็นหนังสือที่ผมไมอยากขึ้น มอนิเตอร (Monitor) เพราะวา ๑. ผมเอาหนังสือตัวจริงขึ้นมา แตจะอธิบายใหทานหลักใหญ ใจความระหวางหนังสือเวียนฉบับนี้ก็วาดวยเรื่องของการปรึกษาหารือในขางตน ก็พิจารณา เหมือนกันเปฺะเลยคือพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน ปี ๒๕๔๓ มาตรา ๔๔ มาตรา ๔๓ มาตรา ๒๓ อันนี้จริง ๆ แลววาดวย พ.ร.บ. การจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ การเตรียม ความพรอมในการจัดสรรและในการเตรียมความพรอมในเรื่องของการถายโอนใหนิติบุคคล หรือจะใหทางหนวยงานราชการบริจาคเป็นสาธารณะก็ได อันนี้เขาก็พูดรายยาวมาเลย ขมวดทุกมาตราเลย เปรียบเทียบทั้ง พ.ร.บ. การจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ เปรียบเทียบ ทั้ง พ.ร.บ. ระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘ มันติดตรงนี้เขาก็สรุปวา ในฉบับแรกหนังสือหารือกันระหวางสํานักงานกฎหมายคดีกับปลัดกรุงเทพมหานครเป็นหนังสือ หารือกัน พูดงาย ๆ ก็คือวาสั่งเบรกโครงการนี้และทบทวนวาถาจะรับเขามาจะเห็นควร อยางไร ถูกตองตามกฎหมายไหม ซึ่งในอดีตหมูบานรวมโชค หมูบาน ต. รวมโชค ก็ดี มีพันกวาหลังคาเรือน หมูบานรังสิตก็ตามแตในสมัยที่ผมดํารงตําแหนงเป็นพันกวาหลังคาเรือน งบประมาณผมวาไมต่ํากวา ๔๐ ลานบาทไมเคยมีปใญหา ถนนเอกชนไมรูกี่เสนแลวยินยอมให ก็ทําหมดในเขตลาดพราวจนไดรับฉายานามวานักพัฒนาเมือง ผมทําเต็มที่ วันนี้ยังบอกวา รอคอยที่จะอภิปรายมา ๓ ปีแลว ตั้งแตปี ๒๕๖๐ เหตุเกิดที่หมูบานจัดสรรเสนานิเวศน โครงการ ๑ ขอโอนยกให กทม. กทม. ไมรับครับ ผมถึงไดอานหนังสือเวียนฉบับนี้ใหฟใงวา ผมหาตนตอนี่คือปใญหาของพวกเราทุกคน ไมใชปใญหาของกฎหมาย ตรงนี้เขากลาวอาง การตีความของกฎหมายโดยกลาวอางในเรื่องของความเห็นของคณะกรรมการกฤษฎีกา สรุปไดวาการจดทะเบียนโอนทรัพยแสินเป็นสาธารณประโยชนในมาตรา ๔๔ (๓) พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดินเป็นลักษณะกรณีพิเศษ คําวาลักษณะกรณีพิเศษมันมีตั้งแต พระราชบัญญัติบริหารราชการปี ๒๕๓๗ แลว ซึ่งผมเขาใจวามันอยูในขอ (๙) กับ ขอ (๑๐) เขาจะเนนวาในกรณีที่ ขอ ๑ ถึงขอ ๘ ไมมีอํานาจใหดําเนินการได หมายความวาเป็นกรณีพิเศษ กรณีที่ไมไดขัดตอขอ ๑ ถึงขอ ๘ แตการตีความในลักษณะนี้เป็นการใหอํานาจกับผูมีอํานาจในการ จะรับหรือไมรับโครงการดังกลาวเขามาดําเนินการ ซึ่งผมยังอานไมเจอใน พ.ร.บ. การจัดสรร ที่ดินก็ไมมี ในพระราชบัญญัติบริหารราชการกรุงเทพมหานครก็ไมเจอวาในสวนของหลักเกณฑ ตรงนี้ที่ทางพระราชบัญญัติตามที่ในสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาไดพิจารณามา ผมยังไมเจอในสวนที่บอกวาตองใหผูรับโอนเห็นชอบ ประเด็นหลักใหญใจความนี่เขากําลัง จะบอกวาเรื่องทั้งหลายทั้งปวงผมเขาใจวาตองอิงกันหมด อิงกับทองถิ่นทั่วประเทศดวย ก็คือ ถาทองถิ่นไมมีความพรอมอยารับโอนเขาไป อันนี้เขามีนนิง (Meaning) อยางนี้ แตผมบอก จริง ๆ วาพระราชบัญญัติทุกฉบับบอกชัดเจนตองใหเราสามารถใชงบประมาณเขาไปพัฒนา ไดทุกที่ มันเป็นการขัดตอกฎหมายแมบทหลัก สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ติดในหัวใจผมวาวันนี้ถามี โอกาสตองแกออกใหหมด อันนี้ผมก็เรียนคําวาประเด็นลักษณะพิเศษเป็นประเด็นที่ทําให อํานาจทั้งหมดมาอยูที่ผูรับโอนก็คือกรุงเทพมหานคร โดยทานปลัดแตเพียงผูเดียวเลย แลววันนี้ผมก็เห็นวากฎหมายที่ผมคิดวาไมชอบดวยกฎหมายนี่มันถูกเวียนไปทุกเขตทําให ทุกอยางหยุดหมดตั้งแตปี ๒๕๖๐ ถึงปใจจุบัน ก็ขอสรุปอยางนี้หลักใหญใจความทั้งหมด ผมไมขึ้นมอนิเตอร (Monitor) แลวก็ไมอานใหฟใงเพราะมันเยอะมาก แตอยากจะบอกวา หมูบานจัดสรรปใจจุบันผมเสนอแนะใหเขารองศาลปกครองเรียบรอยแลว แลวก็รอวันที่เรา ตั้งคณะกรรมาธิการ ผมก็ไมไดแกไขกฎหมายหรอกครับ แคเพิ่มมีนนิง (Meaning) ของคําพูด เขาไปไมใหอํานาจบิดเบือนจากเจตนาหลักของพระราชบัญญัติฉบับนี้ ขอบคุณครับ