กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพ ผม กนก วงษ์ตระหง่าน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ขออนุญาตอภิปรายรายงาน เรื่อง ความปลอดภัยทางถนนและคมนาคม ของคณะกรรมาธิการการคมนาคม สภาผู้แทนราษฎร ท่านประธานที่เคารพครับ ผมต้อง ขอขอบคุณคณะกรรมาธิการที่ได้ทําการศึกษาเรื่องนี้เป็นอย่างดี ผมอยากจะขออนุญาต นําประเด็นเรื่องความปลอดภัยด้านถนนและสิ่งแวดล้อมขึ้นมากล่าว เพราะว่าผมคิดว่า เป็นพื้นที่ที่เราน่าจะสามารถจัดการได้ เนื่องจากเป็นเรื่องทางกายภาพ เป็นเรื่องของ หลักวิชาการทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่เราสามารถแก้ไขได้ ผมขออนุญาตยกตัวอย่าง ถนนเพชรเกษมที่วิ่งออกไปภาคใต้ตลอดทุกจังหวัด ๑๐ กว่าจังหวัด ระยะทาง ๑,๐๐๐ กว่ากิโลเมตร ซึ่งตลอดถนนนั้นถ้าท่านไปนับสะพานกลับรถจะเห็นได้ว่ามีไม่มาก แล้วก็บนถนนเพชรเกษมในภาคใต้นั้นก็เกิดอุบัติเหตุและเสียชีวิตอย่างมหาศาล นี่คือตัวอย่าง ของความปลอดภัยที่เกิดขึ้น เนื่องจากไม่มีสะพานกลับรถ ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้เอง ผมจึงอยากขออนุญาตนําประเด็นในรายงานนี้ขึ้นมาพูดสัก ๓ เรื่อง
เรื่องที่ ๑ เกี่ยวข้องกับกรมทางหลวง ท่านได้ให้ข้อเสนอแนะไว้ดีมาก ก็คือ เรื่องของการปรับถนนให้มีมาตรฐานความปลอดภัย ๓ ดาว ๗๕ เปอร์เซ็นต์ใน ๑ ปี ซึ่งดีมาก ผมมีคําถามกับท่านว่าจะทําอย่างไร ข้อ ๒ ดําเนินการปรับปรุงมาตรฐานความปลอดภัย ของถนน โดยเริ่มจากถนนที่มีจุดเสี่ยงและจุดที่เกิดอุบัติเหตุบ่อยภายใน ๒ ปี ดีมาก เช่นเดียวกัน ท่านจะทําอย่างไร ข้อ ๓ ดําเนินการให้มีระบบการตรวจสอบความปลอดภัย ทางถนน หรือที่เรียกว่าโรด เซฟตี ออดิต (Road Safety Audit) ภายใน ๒ ปีดีมาก ท่านจะทําอย่างไร อันนั้นเป็นตัวอย่างของกรมทางหลวง เดี๋ยวผมจะมีเฉลยคําตอบให้กับท่าน นะครับ
เรื่องที่ ๒ ก็คือกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ท่านเสนอให้สถาบันการศึกษาที่มีความเชี่ยวชาญ มีประสบการณ์ และมีความเป็นอิสระ ร่วมเป็นคณะผู้ตรวจสอบและรายงานซึ่งแนวโน้มในการอุบัติเหตุและความปลอดภัย ในการใช้ถนน และแนวทางแก้ไขภายใน ๑ ปีให้เสร็จ ดีมาก คําถามคือทําอย่างไร ในส่วนนี้นะครับ ท่านเสนออีกว่าให้มหาวิทยาลัยที่มีคณะวิศวกรรมศาสตร์มีส่วนร่วม ในการประเมินความปลอดภัยทางถนนร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องภายใน ๒ ปี ดีมากครับ คําถามคือทําอย่างไรครับ
เรื่องที่ ๓ สํานักงบประมาณท่านบอกว่าให้สนับสนุนงบประมาณ ด้านความปลอดภัยในถนนท้องถิ่น แล้วก็ให้ดําเนินการทันทีในวาระแรก ดีมากครับ ทําอย่างไรครับ ท่านกรรมาธิการครับ
จากคําถามทั้งหมดนี้ประเด็นที่ผมต้องการจะเรียนกับท่านก็คือว่าข้อเสนอ ของท่านดีมาก แต่การปฏิบัติข้อเสนอของกรรมาธิการเป็นคําถามใหญ่มากครับ ซึ่งในประเด็นนี้ผมอยากจะขออนุญาตอภิปรายครับท่านประธาน คําถามของผมก็คือว่า ท่านบอกว่าให้สํานักงบประมาณจัดสรรงบประมาณให้ คําถามก็คือว่าจะทําอย่างไร ให้สํานักงบประมาณเข้าใจและเห็นความสําคัญในเรื่องนี้ พร้อมกับการบรรจุรายการ งบประมาณตามที่ท่านได้กล่าวมาทั้งหมดนี้จะทําอย่างไรให้สํานักงบประมาณทํา สิ่งเหล่านี้ เป็นปัญหาของสภาแห่งนี้มาโดยตลอด เรามีปัญหากับสํานักงบประมาณจริง ๆ ครับ สิ่งที่กรรมาธิการหรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเสนอมักจะเป็นเรื่องที่สํานักงบประมาณ ไม่ค่อยได้ยิน ท่านฟังเรา แต่ท่านไม่ได้ยินครับ ตรงนี้ผมก็มีคําถามว่าท่านจะทําอย่างไร ให้สํานักงบประมาณเขาได้ยินข้อเสนอนี้ของกรรมาธิการ และยิ่งไปกว่านั้นผมถาม ท่านกรรมาธิการต่อไปว่าถ้าการจัดสรรงบประมาณของสํานักงบประมาณในปีหน้าไม่เป็นไป ตามข้อเสนอแนะของกรรมาธิการนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้วท่านจะทําอย่างไรบ้าง ถ้าท่าน ทําอะไรไม่ได้สํานักงบประมาณก็ไม่ได้เดือดร้อน เขาก็ทําตามที่เขาทํามาทั้งปีทั้งชาติ ที่ผ่านมาก็จะเป็นแบบนั้น และยิ่งไปกว่านั้นในการที่จะแก้ไขปัญหาเหล่านี้ ทุกท่านทราบดีอยู่ ว่าต้องใช้การบูรณาการ ในข้อเสนอของท่านก็เห็นชัดเจนว่าต้องใช้กรมทางหลวง ใช้กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม แล้วก็สํานักงบประมาณร่วมกัน ผมขอใช้ตัวอย่างของท่านนี่แหละเพื่อที่จะถามว่าการที่จะทําให้เกิดถนนที่ปลอดภัย และสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับถนนนี้มีความปลอดภัย การบูรณาการของหน่วยงานดังกล่าว จําเป็นมาก คําถามจะทําได้อย่างไร ข้อเสนอแนะของผมก็คือว่าเรื่องนี้จําเป็นที่ ท่านนายกรัฐมนตรีในฐานะรัฐบาลจะต้องเข้าใจ จําเป็นอย่างยิ่งที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวง คมนาคมจะต้องเข้าใจ และจําเป็นอย่างยิ่งที่ผู้อํานวยการสํานักงบประมาณจะต้องเข้าใจ ไม่ใช่เข้าใจปัญหาเท่านั้น ยังต้องมีเป้าหมายของการแก้ไขปัญหาร่วมกันด้วย ตรงนี้ผมคิดว่า เป็นภารกิจที่กรรมาธิการควรจะให้ข้อเสนอแนะที่เพิ่มขึ้น เพื่อให้เกิดผลในการปฏิบัติ เพราะปัญหาที่ผมเป็นห่วงมากก็คือเมื่อจัดลําดับความสําคัญของการให้งบประมาณประจําปีแล้ว ทางด้านความปลอดภัยของถนนมักจะตกไปอยู่อันดับล่าง เราจะพูดถึงเรื่องความปลอดภัย ของถนนเมื่ออยู่ในเทศกาลที่มีคนตายบนท้องถนนมากเท่านั้นเอง แต่หลังจากนั้นเราก็ลืมไป เหมือนกับเรื่องอื่น ๆ อีกมากมายในประเทศของเรา เพราะฉะนั้นผมอยากจะขออนุญาต เสนอกับท่านกรรมาธิการว่าท่านจะทําอย่างไรจึงจะให้รัฐบาล ให้กระทรวงคมนาคม และให้ สํานักงบประมาณเห็นตรงกันว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องสําคัญของประเทศ เพราะท่านก็บอกแล้วว่า คนไทยเสียชีวิตบนท้องถนนนั้นถ้าพูดกันให้ถึงที่สุดแล้วมากกว่าโรคทุกโรค โควิด-๑๙ (COVID-19) ที่เราพูดว่าตายกันเยอะ ๆ เราใช้เงินไม่รู้กี่แสนล้านบาท เพื่อแก้ไขปัญหา แต่ตาย บนท้องถนนมากกว่าโควิด-๑๙ (COVID-19) เยอะมากนะครับ เมื่อเป็นอย่างนี้คําถามก็คือว่า ทําไมการเสียชีวิตของคนไทยบนท้องถนนจึงไม่ได้รับการจัดลําดับความสําคัญในการแก้ไข ปัญหาในระดับต้น ท่านประธานครับ ตรงนี้เองผมจึงอยากขออนุญาตเสนอให้ ท่านกรรมาธิการเสนอกับรัฐบาลให้ชัด ๆ เลยครับ เรื่องนี้ไม่ต้องให้กรมทางหลวง ไม่ต้องให้ สํานักงบประมาณเป็นต้นเหตุ ควรจะเสนอให้กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม เป็นเจ้าภาพ โดยกําหนดให้มหาวิทยาลัยชัดเจนคือมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในภาคเหนือ มหาวิทยาลัยขอนแก่นในภาคอีสาน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ในภาคใต้ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในภาคกลาง และมหาวิทยาลัยบูรพาในภาคตะวันออก เป็นหน่วย รับงบประมาณเพื่อดําเนินการตามภารกิจของรายงานที่ผมได้ยกตัวอย่างไปแล้ว ถ้าเป็น แบบนี้เกิดขึ้น แล้วมหาวิทยาลัยก็จะลุกขึ้นมาทําหน้าที่ในการประสานกับหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง และนําไปสู่การแก้ไข ตรงนี้จะทําให้สํานักงบประมาณยอมรับในสิ่งเหล่านี้ เพราะฉะนั้นใช้มหาวิทยาลัยให้เป็นแกนกลางในการขับเคลื่อนการบูรณาการเพื่อการแก้ไขปัญหา ความปลอดภัยบนท้องถนน ท่านประธานครับ ขอบพระคุณครับ