ประเสริฐพงษ์ หารือปัญหาความปลอดภัยรถโดยสาร ทั้งนักเรียนและผู้พิการ

นายประเสริฐพงษ์ ศรนุวัตร์ แบบบัญชีรายชื่อ

เรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ผม ประเสริฐพงษ์ ศรนุวัตร์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ อดีตพรรคอนาคตใหม่ ปัจจุบันพรรคก้าวไกล ขอบคุณท่านประธานมากครับ ขอเสนอแนะ ไปยังคณะกรรมาธิการนะครับ ผมดูรายละเอียดหนังสือแล้วดีมาก ๆ เพียงแต่ว่าตั้งแต่ หน้า ๗๘ เป็นต้นไป ท่านมีหมายเหตุว่าควรดําเนินการ โอเค (OK) ละครับ ข้อเสนอแนะ ของท่านไม่ต้องใช้คําว่า ต้อง แต่สถานะผู้แทนประชาชนอย่างผมอยากให้ใช้คําว่า ต้อง และเรื่องกรอบเวลา การกําหนดกรอบเวลา ๔ ปี ๒ ปี ผมว่านานเกินไป ยิ่งวันนี้ผมเห็น ท่านประธานคณะกรรมาธิการ อดีตท่านก็ดูแลเรื่องถนนสีขาว ก็ทําให้นึกถึงอดีตพอสมควร ว่าถนนบางพื้นที่บางครั้งมันก็ดีอยู่แล้ว แต่ไปรื้อแล้วทําใหม่มันก็มีข้อสงสัยอยู่เหมือนกันนะครับ วันนี้คณะกรรมาธิการคุ้มครองผู้บริโภค เราได้รับข้อร้องเรียนจากผู้ขับขี่รถยนต์โดยสาร สาธารณะหรือรถทัวร์นั่นละครับที่เรารู้จัก เขาก็ร้องเรียนมาว่าจุดกลับรถของบริษัทต่าง ๆ ไม่ว่าจะขึ้นหรือล่องเข้ามาที่กรุงเทพ ฯ มีจุดกลับรถที่อันตรายมาก ปรากฏว่าข้อเท็จจริง ก็คือว่าบริษัทเหล่านั้นไปผูกพันสัญญากับร้านอาหารที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับรถที่จะต้องวิ่งล่อง ท่านประธานครับ ถ้านั่งรถ บขส. รถทัวร์ลงภาคใต้ท่านจะต้องเข้าร้านอาหารฝั่งซ้าย หรือท่านจะขึ้นมาจากจังหวัดตรังมากรุงเทพ ฯ ควรจะอยู่ร้านอาหารฝั่งซ้ายครับ มันไม่ควร อยู่ร้านอาหารฝั่งขวามือ เพราะเป็นความปลอดภัยที่น่ากลัวมากถ้าจะต้องกลับรถเพื่อมาเข้า ร้านอาหารในฝั่งตรงกันข้าม เรื่องนี้แก้ได้ทันทีนะครับ กรรมาธิการน่าจะมีข้อเสนอแนะเอาไว้ ตรงนี้ และมีสถิติอุบัติเหตุหลายพื้นที่และมีตัวอย่างดี ๆ ที่จังหวัดนครราชสีมาครับ ร้านอาหารถ้าอยู่ฝั่งซ้ายขึ้นไปทางฝั่งซ้าย จอดเลยปลอดภัย ไม่ต้องกลับรถ เวลาล่องมา ทางขวาจอดฝั่งขวาเลย ไม่ต้องกลับรถ อันนี้มีการแก้ไข มีการจะไปบอกว่าเลื่อนที่จุดกลับรถ บ้างละ ทําให้เพิ่มพื้นที่ระยะทาง เปลืองน้ํามัน แล้วคนขับรถเขาก็รู้สึกอันตราย นี่ถ้าคนขับรถ รู้สึกอันตราย คนนั่งรถอย่างพวกผมไม่รู้สึกอันตรายหรือครับ และผมเป็นผู้แทนประชาชน ที่นั่งรถโดยสารสาธารณะ เพียงแต่อยากเชิญชวนว่าวันนี้ขนส่งจังหวัด ข้าราชการ แม้กระทั่งรองอธิบดี อธิบดี ในปีหนึ่งท่านนั่งรถโดยสารสาธารณะกี่ครั้งครับ ถ้าท่านไม่นั่งเลย ผมรณรงค์ให้ท่านนั่งนะครับ ท่านจะได้รู้หัวจิตหัวใจของคนที่นั่งรถโดยสารสาธารณะว่า มันรู้สึกไม่ปลอดภัยหรือไม่ อย่างไร และเมื่อสักครู่ท่านรองอธิบดีอยู่ในห้องกรรมาธิการ ท่านก็บอกว่าจะเร่งดําเนินการเรื่องขับรถโดยสารสาธารณะให้ขับรถไม่เกิน ๔ ชั่วโมง แล้วก็พักรถ ซึ่งให้สอดคล้องกับกฎหมาย ผมก็ถามว่าไทม์ไลน์ (Timeline) เมื่อไร ก็ตอบไม่ได้ ผมก็ถามว่า ณ วันนี้มันมีสถิติเรื่องอุบัติเหตุที่คนขับรถโดยสารสาธารณะ ขับเกิน ๔ ชั่วโมงอยู่ ถ้าไม่ออกมาตรการระยะสั้น รวดเร็ว บังคับใช้ออกมาไม่ได้ครับ อํานาจ อธิบดีมี อย่าเก็บแต่ภาษีอย่างเดียวครับ แล้วก็ปล่อยให้ท้องถิ่นทะเลาะกันเรื่องภาษีล้อเลื่อน สิทธิผู้โดยสาร ผมยังเห็นหลาย ๆ พื้นที่ไม่ค่อยมีข้อความประกาศเรื่องสิทธิผู้โดยสาร และเมื่อมีอุบัติเหตุเกิดขึ้น ตัวแทนบริษัทรถต่าง ๆ มีคนตายก็จะเอาทนายหัวหมอไปต่อรอง ไปลดราคาชีวิตของคนครับท่านประธาน ผมรับไม่ได้เรื่องแบบนี้ ฝากถึงผู้เกี่ยวข้องด้วย เรื่องการทําถนน รถบรรทุกดินต่าง ๆ จังหวัดกระบี่บ้านผมหรือจังหวัดตรังบ้านท่านประธาน เห็นบ่อยครับ บรรทุกดิน บรรทุกหิน ไม่มีผ้าคลุม เหมือนที่ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติก่อนหน้า ได้อภิปราย มันใหญ่มาจากไหน ข้างรถเขียนชื่อใหญ่หรือว่ามีตํารวจใหญ่คุมครับ คนขับรถ มอเตอร์ไซค์ตามหลังดินหล่นใส่หน้า พอสื่อรายงานในท้องถิ่นก็ไปคุกคามเขาอีก ผมว่าเป็นความน่าอายที่ไม่ควรเกิดขึ้น ฝากถึงตํารวจในท้องที่ทุกคนนะครับ ความปลอดภัย แน่นอนเรื่องฝั่งปักษ์ใต้บ้านผม รถมอเตอร์ไซค์ยังมีเอาลงเรือ บ้านท่านประธานก็มี เจ้าท่า เวลาออกแบบท่าเรือนั่งแต่ในห้องแอร์คอนดิชัน (Air condition) จริง ๆ ครับ โดยปกติ ชาวบ้านบางพื้นที่เวลาลงเกาะต้องเอารถมอเตอร์ไซค์ลงเรือ แต่ออกแบบไม่เข้าท่าเลย ขอตําหนิ กรมเจ้าท่า รีบไปดําเนินการแก้ไขด้วย รถโดยสารสาธารณะ ทําไมต่างชาติมีวีลแชร์ (Wheelchair) รถโดยสารสาธารณะต่างชาติ ประเทศออสเตรเลียมีเปิดฝา จอดปั๊บเปิดฝา วีลแชร์ (Wheelchair) ขนขึ้นยกปั๊บได้ ทําไมไม่ยกระดับให้คนพิการบ้านเราได้เดินทาง สะดวกด้วยละ วันนี้ท่านบังคับใช้กฎหมายได้นะครับ

อีกอันหนึ่งครับท่านประธาน สุดท้ายแล้ว เกินเวลาไปนิดหนึ่งแต่ว่าไม่เกิน ๗ นาที ผมขอไว้ ๕ นาที ก็คือมาตรฐานรถโดยสารเรื่องการนํานักเรียน นักศึกษา ไปทัศนศึกษาดูงาน ซึ่งเรื่องนี้มีระเบียบอยู่ในโรงเรียน สถานศึกษาทุกแห่งว่าจะต้องนํา นักเรียน นักศึกษาของตัวเองไปดูงานในต่างสถานที่ และปรากฏว่ามีหนังสือออกไป มีหนังสือ ออกไปยังโรงเรียน ออกไปยังสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาว่าจะต้องมีมาตรฐานในการเช่ารถ ที่ปลอดภัย ๑ ๒ ๓ ๔ แต่ผมเคยไปถาม ปรากฏว่าโรงเรียนเหล่านั้นไม่เคยได้รับหนังสือ เรื่องมาตรฐานในการเช่ารถโดยสารเลย ปรากฏว่าก็ต้องไปเช่ารถพะรุงพะรัง ถ้าสนิม มาโดนเราก็เกิดบาดทะยักนั่นแหละพูดง่าย ๆ เรื่องแบบนี้ต้องดูแล ก็ฝากไปยัง ท่านคณะกรรมาธิการ ฝากไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และผมอยากเชิญชวนอธิบดี กรมการขนส่งทางบก รองอธิบดี ขนส่งจังหวัดทุกคน ลองนั่งรถโดยสารบ้าง แล้วเอามาคุยโม้ กันว่าท่านดูแลประชาชนอย่างแท้จริง ขอบคุณครับ