ท่านประธานที่เคารพครับ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม นายจักรพันธ์ พรนิมิตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร พรรคพลังประชารัฐ ก่อนอื่นผมต้องกราบขอบพระคุณท่านสมาชิก ที่ได้ร่วมกันอภิปรายทั้งในฝ่ายที่สนับสนุนและในฝ่ายที่อาจจะไม่เห็นด้วยกับญัตติที่ผม และเพื่อน ๆ สมาชิกจากกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคพลังประชารัฐได้ร่วมกันก็คือญัตติที่ว่าด้วยขอให้สภาแห่งนี้มีมติรับฟัง ความคิดเห็นของนักเรียน นิสิต และนักศึกษา เหตุที่ผมต้องขอขอบคุณแม้แต่ท่านที่อาจจะ ไม่ได้เห็นด้วยก็เพราะว่าท่านที่ไม่เห็นด้วยนั้นเท่าที่ผมฟังตลอดตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ ท่านไม่เห็นด้วยแค่ส่วนเดียวนะครับ ส่วนที่สําคัญก็คือท่านเห็นด้วยเหมือนกัน ก็คือ เราควรจะต้องรับฟังนักเรียน นิสิต และนักศึกษา ไม่มีใครไม่เห็นด้วยเลยในประเด็นนี้ เพียงแต่เราอาจจะเห็นต่างกันตรงที่ว่าใครจะทําหน้าที่ในการรับฟังกลุ่มเยาวชนในครั้งนี้ ผมและเพื่อน ๆ ที่ยื่นญัตติด่วนนี้ขอยืนยันว่าเราขอให้สภาแห่งนี้เป็นผู้ที่เหมาะสมแล้ว ที่จะดําเนินการในการรับฟังความคิดเห็นของนักเรียน นิสิต และนักศึกษาด้วยเหตุผล ๒ ประการครับ
ประเด็นที่ ๑ ในแง่ของบทบาท ผมได้อภิปรายตอนอภิปรายเปิดไปแล้วว่า สภาแห่งนี้เป็น ๑ ในอํานาจสําคัญ ๓ อํานาจหลักในระบอบประชาธิปไตย อํานาจบริหาร อํานาจตุลาการและอํานาจนิติบัญญัติ เราคืออํานาจนิติบัญญัติที่เป็นหลักให้กับระบอบ ประชาธิปไตยในระบบรัฐสภา ดังนั้นบทบาทของเราในการทําหน้าที่สะท้อนปัญหาต่าง ๆ ให้กับฝ่ายบริหารและฝ่ายอื่น ๆ ในสังคม เป็นบทบาทที่เราควรจะต้องทําอยู่แล้ว
ประเด็นที่ ๒ ในส่วนของหน้าที่ ที่นี่เป็นที่ประชุมอันทรงเกียรติของผู้แทน ปวงชนชาวไทยตามรัฐธรรมนูญ หน้าที่ของผู้แทนปวงชนชาวไทยคือนําเอาความเดือดร้อน ปัญหาของผู้คน ของสังคม สะท้อนให้กับฝ่ายบริหารไปดําเนินการ ดังนั้นผมจึงเห็นว่า ไม่ว่าจะมองในแง่มุมไหนก็ไม่เห็นข้อขัดข้องที่สภาแห่งนี้จะดําเนินการในการรับฟังครั้งนี้ได้ มันไม่ใช่การผลักไสภาระของรัฐบาลให้สภา มันไม่ใช่การซื้อเวลาให้รัฐบาลได้อยู่ต่อ และแน่นอนว่ามันไม่ใช่พิธีกรรมที่สภาแห่งนี้จะทําหน้าที่อันทรงเกียรติของเรา ดังนั้นผมขอ ยืนยันว่าผมและเพื่อน ๆ ทั้ง ๑๐ ท่าน รวมทั้งเพื่อนสมาชิกในพรรคของผมยังยืนยันว่าขอให้ สภาเป็นผู้ดําเนินการรับฟังความคิดเห็นของนักเรียน นิสิต นักศึกษา ถ้าหากเราดูเฉพาะกลุ่ม ที่สนับสนุนให้สภาดําเนินการก็อาจจะมีข้อแตกต่างกันอีกประการเดียวเท่านั้นก็คือส่วนหนึ่ง เห็นว่าสภาควรที่จะต้องตั้งกรรมาธิการวิสามัญเพื่อดําเนินการเรื่องนี้ แต่อีกส่วนหนึ่งเห็นว่า ไม่จําเป็นสามารถที่จะให้กรรมาธิการสามัญที่มีอยู่แล้วดําเนินการได้ ซึ่งอันนี้ผมคิดว่า เป็นรายละเอียดปลีกย่อย แต่ว่าอย่างไรก็ตามส่วนตัวผมเองและเพื่อน ๆ ที่ร่วมกันยื่นญัตตินี้ เราก็เห็นว่าระหว่าง ๒ แนวทางนี้เราก็เห็นด้วยกับการที่จะต้องตั้งกรรมาธิการวิสามัญ จากการที่ฟังเพื่อน ๆ อภิปรายตลอดตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ด้วยเหตุผลที่ชัดเจนครับ การตั้งกรรมาธิการวิสามัญในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหมายความว่าสภาให้ความสนใจเรื่องนั้น เป็นเรื่องเร่งด่วน เป็นเรื่องที่มีกรอบเวลาชัดเจน เป็นเรื่องที่ยกระดับขึ้นมาให้อยู่ใน ความสนใจของสาธารณะ ก็คือว่าให้ความสําคัญกับเรื่องดังกล่าวนั่นเอง การตั้งกรรมาธิการ วิสามัญยังสามารถที่จะทําให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องมามีส่วนร่วมได้โดยตรง สมาชิกบางท่านพูด แม้กระทั่งว่าสามารถที่จะให้กลุ่มที่เป็นนักเรียน นิสิต นักศึกษา ส่งตัวแทนเข้ามานั่ง ในกรรมาธิการก็ได้ ผมได้ฟังอยู่นะครับ นั่นก็เป็นอีกความคิดหนึ่งที่สามารถนําไปใช้ได้เช่นกัน ดังนั้นการตั้งกรรมาธิการวิสามัญน่าจะเหมาะที่จะทําหน้าที่ตรงนี้ อีกเรื่องหนึ่งที่ผมได้ฟัง จากท่านสมาชิกได้เสนอนะครับ มีความเป็นห่วงว่าตั้งกรรมาธิการวิสามัญแล้วการชุมนุม จะเป็นอย่างไร หยุดชุมนุมหรือไม่ต้องหยุดสิครับ มีเพื่อนสมาชิกเสนออยู่แล้วครับว่าสามารถ ทําคู่ขนานกันไปได้ ตราบใดที่การชุมนุมนั้นเป็นไปตามกฎหมายบ้านเมือง เมื่อวานนี้ ทาง ศบค. ก็ออกมาแถลงแล้วว่าแม้จะมีการต่ออายุ พ.ร.ก. ฉุกเฉิน แต่การชุมนุม ก็ยังสามารถทําได้ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องตามปกติ และยิ่งเรามีกรรมาธิการวิสามัญที่จะมา ทํางานเปิดพื้นที่ให้กับน้อง ๆ เยาวชนนักศึกษาก็แสดงว่าเขามีพื้นที่เพิ่มขึ้นอีก เขาสามารถ ที่จะใช้พื้นที่นอกสภาและในสภาในการขับเคลื่อนความคิดของเขา และมาร่วมกันแลกเปลี่ยน ความคิด บางประเด็นที่เขาเสนอ เช่น การแก้ไขรัฐธรรมนูญ เราก็มีกรรมาธิการวิสามัญที่ดําเนินการเรื่องนี้อยู่แล้ว สามารถที่จะมาแลกเปลี่ยนข้อมูลกันได้ เชิญกรรมาธิการแก้ไขรัฐธรรมนูญมาให้ความรู้ ข้อมูลในกรรมาธิการชุดใหม่ที่จะตั้งขึ้น ก็เป็นไปได้ ดังนั้นผมเห็นมองทางไหนก็มีแต่ได้กับได้ครับท่านประธาน แล้วผมคิดว่า ถ้ารัฐสภาแห่งนี้สภาของเราแห่งนี้สามารถที่จะหาทางทํางานตรงนี้ให้สําเร็จได้จะเป็นต้นแบบ ให้กับที่อื่น ๆ นะครับ เพราะว่าอย่างที่ท่านสมาชิกขออนุญาตเอ่ยนามท่านเทพไท เสนพงศ์ เมื่อวานท่านได้ชี้ให้เห็นประเด็นให้เห็นว่านี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่สภา มีญัตติที่เกี่ยวข้องในการที่จะให้นักเรียน นักศึกษา มาแสดงความคิดเห็นกับเราโดยตรง ให้มีส่วนร่วม กระบวนการมีส่วนร่วมคือหัวใจของประชาธิปไตย เราอย่าไปกลัวเรื่องของเวลา เราอย่าไปกลัวเรื่องของระยะทางที่มันจะไปถึง เพราะไม่มีประชาธิปไตยที่ไหนที่ได้มาในเวลา อันข้ามคืน ประชาธิปไตยเน้นที่การมีส่วนร่วม เน้นที่กระบวนการ บางครั้งผลลัพธ์ ของประชาธิปไตยยังไม่สําคัญเท่ากับกระบวนการ ผมจึงขอให้เพื่อน ๆ สมาชิกได้ร่วมกัน สนับสนุนให้สภาแห่งนี้มีมติให้รับฟังปัญหาความคิดของนักเรียน นิสิต นักศึกษา รวมทั้ง สนับสนุนให้มีการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อทําหน้าที่แทนสภาแห่งนี้ครับ ท่านประธาน กราบขอบพระคุณครับ