นายศุภชัย โพธิ์สุ รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง

ขอบคุณ ท่านสมาชิกครับ เมื่อจบการอภิปรายซักถามแล้ว ถือว่าที่ประชุมได้รับทราบรายงานการเงิน แผ่นดิน ประจำปีงบประมาณ พ. ศ. ๒๕๖๒ ต้องขอกราบขอบพระคุณผู้แทนของหน่วยงาน ขอบคุณมากครับ

๒.๖ รับทราบรายงานประจำปี ๒๕๖๒ ของสำนักงานคณะกรรมการนโยบาย เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (เรื่องตามระเบียบวาระหมายเลข ๒.๒-๒.๖ ค้างมาจาก การประชุมสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ ๒๕ ปีที่ ๒ ครั้งที่ ๗ (สมัยสามัญประจำปีครั้งที่หนึ่ง) เป็นพิเศษ วันพุธที่ ๒๔ มิถุนายน ๒๕๖๓ เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรือที่พวกเราเรียกกันว่าอีอีซี (EEC) ในฐานะที่ผมเคยเป็น ผู้พัฒนาอุตสาหกรรมมาก่อน ผมก็จะมีความคิดเห็นและข้อติติงถึงคณะกรรมการนี้ ก่อนอื่น ผมต้องขอเอ่ยคำสนับสนุนในโครงการอีอีซี (EEC) ด้านเป้าหมาย ซึ่งเป็นเป้าหมายที่ดีมาก ต้องการที่จะพัฒนาประเทศไทยให้ดีขึ้น และต้องการจะพัฒนาเขตตะวันออกให้เจริญยิ่งขึ้น แต่ผมจำเป็นต้องขอตำหนิในหลักการและวิธีการที่จะดำเนินการพัฒนาตรงนี้ โดยผมจะแยก ประเด็นออกเป็น ๓ ประเด็นหลัก ๑. ปัญหาในโครงสร้างใหญ่ ๒. ปัญหาในเชิงนโยบาย และ ๓. ข้อเสนอแนะเพื่อที่จะพัฒนาให้โครงการนี้สำเร็จยิ่งขึ้นไป

ข้อ ๑ ผมขอเรียกโครงการนี้ว่าการนำเหล้าเก่ามาใส่ในขวดใหม่ ในรายงานนี้ ท่านยอมรับเองว่าโครงการพัฒนาพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก หรือที่เรียกกันว่าอีสเทิร์น ซีบอร์ด (Eastern Seaboard) พัฒนามากว่า ๓๐ ปีแล้ว ฉะนั้นชาวบ้านหรือพี่น้องประชาชน ในภาคอื่นที่ไม่ใช่ในอีสเทิร์น ซีบอร์ด (Eastern Seaboard) ที่ไม่ใช่ในอีอีซี (EEC) รอมา ๓๐ ปีแล้ว จะต้องรอไปอีกกี่สิบปีถึงจะได้มีโครงการแบบนี้ไปถึงพวกเขา ผมบอกได้เลยนะครับว่าผมเป็นหนึ่งในผู้ที่รู้เรื่องนี้ดีที่สุด เพราะอะไรครับท่านประธาน ภรรยาผมเป็นคนอีสาน วันดีคืนดีผมก็ถามภรรยาว่านี่เธอ ทำไมเธอไม่ไปเจอเพื่อน ๆ ที่ภาคอีสานบ้าง กลับไปบ้านฉันจะได้มีเวลาเสียหน่อย ปรากฏว่าคำตอบก็คือฉันจะกลับไปทำไม ในเมื่อเพื่อนฉันอยู่กรุงเทพฯ หมดแล้ว เพราะอะไรครับ การที่ภรรยาผมหรือเพื่อน ๆ เขาจบ ปริญญาตรีด้านการเงิน คุณทำอะไรได้ครับในภาคอีสาน เต็มที่ก็เป็นผู้จัดการแบงก์ ฉะนั้น งานทั้งหมดเรียนจบการเงินต้องมากรุงเทพฯ ก็ทำให้กรุงเทพฯ แออัด กรุงเทพฯ รถติด กรุงเทพฯ ที่ดินแพง คุณจบวิศวกรคุณก็ต้องไปจังหวัดระยอง คุณก็ต้องไปอีอีซี (EEC) คุณก็ต้องไปจังหวัดสมุทรปราการ การกระจุกตัวของการพัฒนาแบบนี้จะทำให้ประเทศไทย เราพัฒนาช้าลง แทนที่เราจะกระจายการพัฒนาไปภาคเหนือ ภาคอีสาน ภาคใต้ ทำให้คน ได้อยู่บ้าน ได้อยู่กับพ่อแม่ เลี้ยงดูครอบครัว ไม่ก่อให้เกิดปัญหาสังคมที่ว่าต่างจังหวัดมีแต่ คนแก่กับเด็ก เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญมาก

ข้อ ๒ ในเรื่องของการพัฒนา ผมอ่านดูรายงานไปเรื่อย ๆ ก็ไปเจอโครงการ ที่เรียกว่าโครงการศูนย์วิจัยด้านการบินและอวกาศ คือผมอ่านแล้วก็ขำกับตัวเอง ผมเข้าใจดี ว่ารัฐบาลต้องการจะรีบสร้างยานอวกาศเพื่อไปเปิดตลาดยางที่ดาวอังคาร เพราะพี่น้อง สวนยางกำลังจะตายหมดแล้ว เราก็เข้าใจดี แต่ทีนี้ในเรื่องของแนวทางการสนับสนุน แบบปัจจุบันที่ผมอ่านมันไม่ช่วยหรอกครับ รัฐบาลนี้ผมว่าสร้างไม่ได้แม้แต่บั้งไฟพญานาค พุ่งขึ้นแป๊บเดียวด้วยภาษีของประชาชนแล้วก็ร่วงลงมาปักดิน จรวดไปดาวอังคารคงเป็นได้ แค่ความฝันครับ

ท่านประธานครับ หลังจากผมอ่านรายงานของโครงการอีอีซี (EEC) การสนับสนุนทุกวันนี้ยังคงเน้นด้านภาษีเป็นหลัก อย่างเช่นบีโอไอ (BOI) ก็จะเน้นเรื่องลด ภาษีเงินได้ เรื่องลดภาษีนำเข้าเครื่องจักรให้ผู้ประกอบการ ซึ่งเรื่องนี้มันตอบโจทย์ เมื่อหลายสิบปีที่แล้ว แต่ในปัจจุบันมันไม่เหมือนเมื่อก่อน เพราะหลายสิบปีที่แล้วเรามีการ ป้องกันการนำเข้า เรามีมาตรการป้องกันหลาย ๆ อย่างเพื่อไม่ให้สินค้าต่างชาติเข้ามาตี แต่ปัจจุบันวันนี้โลกเราได้เปลี่ยนไปไกลแล้ว โลกไปเน้นการค้าเสรีมากขึ้น และรัฐบาลไทย หลาย ๆ รัฐบาล หลาย ๆ ชุดก็ตอบมาด้วยการไปเซ็นสัญญาการค้าต่าง ๆ เต็มไปหมด ยกตัวอย่างนะครับ เรื่องเออีซี (AEC) เรื่องเอฟทีเอ (FTA) กับประเทศต่าง ๆ แล้วทุกวันนี้ ก็กำลังเจรจาเรื่องซีพีทีพีพี (CPTPP) กันอยู่ ฉะนั้นผู้ประกอบการไทยทุกวันนี้ไม่ได้ต้องการ เรื่องลดภาษีหรอกครับ ต้องการเรื่องการเพิ่มความสามารถในการแข่งขัน การลดภาษี จะไม่ช่วยเขาเลยหากว่าการแข่งขันเขาสู้ไม่ได้ หากว่าเขาขาดทุน ผมขอยกตัวอย่าง ผมได้ไป เยี่ยมชมนิคมยางรับเบอร์ซิตี (Rubber City) ที่หาดใหญ่ ขอสไลด์ (Slide) ด้วยครับ