กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ท่านสมาชิกผู้มีเกียรติ กระผม นายอุบลศักดิ์ บัวหลวงงาม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลพบุรี เขต ๓ ขอเสนอญัตติด่วน เรื่อง ขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งกรรมาธิการวิสามัญ พิจารณาศึกษาแนวทางการช่วยเหลือราคาพืชผลทางการเกษตรตกต่ำ ท่านประธานที่เคารพครับ ผู้เสนอได้นำเสนอไปหลายเรื่องด้วยกันแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาข้าว ข้าวโพด อ้อย มันสำปะหลัง ปาล์ม ยางพารา และอีกหลาย ๆ ตัว ท่านประธานที่เคารพครับ ผมต้อง กราบเรียนด้วยความเคารพแล้วก็ขอชื่นชมรัฐบาลครับ สามารถทำให้พี่น้องประชาชนของผม เป็นหนี้กันทั่วหน้า สามารถทำให้ประชาชนคนชั้นกลางจนเสมอภาคกันครับ ต้องขอขอบคุณ ท่านประธานที่กรุณาให้โอกาสผมได้อภิปราย ท่านประธานที่เคารพครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปัญหาเรื่องราคาข้าวตกต่ำ สมัยก่อนข้าวเกวียนละ ๑๕,๐๐๐ บาท เดี๋ยวนี้เหลือ ๖,๐๐๐ กว่าบาท มันสำปะหลังเมื่อก่อน ๓.๕๐ บาท เดี๋ยวนี้เหลือ ๑.๕๐ บาท อ้อยเมื่อก่อนตันละ ๑,๓๐๐ บาท เดี๋ยวนี้เหลือ ๓ ตัน ๑,๐๐๐ บาท และอีกหลาย ๆ ตัว การบริหารจัดการนั้นผมต้องกราบเรียนด้วยความเคารพว่ากระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เป็นผู้ผลิต กระทรวงอุตสาหกรรมแปรรูป กระทรวงพาณิชย์การตลาด แต่ทั้ง ๓ หน่วยงาน ดังกล่าวนั้นไม่ได้เคยสัมผัสกันเลย ฝ่ายผลิตก็ผลิตไป แปรรูปก็ว่าไป การตลาดก็ว่าไป เพราะฉะนั้นตรงนี้เราต้องบูรณาการแบบครบวงจร ต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ หรือเขาเรียกว่า ผลิต แปรรูป การตลาด แบบบูรณาการแบบครบวงจร ท่านประธานที่เคารพครับ ผมในฐานะที่เป็นประธานคณะกรรมการกลางกลุ่มเกษตรกรแห่งประเทศไทยอีกฐานะหนึ่ง จะไปนั่งทำงานอยู่ทั้งหลาย ๆ ส่วน ไม่ว่า คชก. ผู้ที่อนุมัติเงินให้สินค้าทุกตัวไปแก้ไขปัญหา ตั้งแต่รวบรวมข้าวเปลือก ประกันราคาข้าวเปลือก จำนำราคาข้าวเปลือก แต่ละโครงการนั้น ต้องเรียนด้วยความเคารพว่าแผนแต่ละแผนนั้นก็ใช้ได้ แต่ผู้บริหารจัดการนั้นมันมีช่องว่าง มากมายทำให้มีปัญหา แต่อย่างไรก็ตามครับผมต้องกราบเรียนว่าวันนี้ท่านทราบไหมครับว่า ประเทศไทยนั้นมีพื้นที่ทั้งหมด ๓๒๑ ล้านไร่ เป็นพื้นที่การเกษตร ๑๕๐ ล้านไร่ ทำนาปี ๖๐.๗๙ ล้านไร่ นาปรัง ๘.๔๖ ล้านไร่ ชาวนามีอยู่ประมาณ ๔.๑๖ ล้านครัวเรือน สามารถผลิตข้าวได้ปีละ ๓๑.๖๑ ล้านตันข้าวเปลือก สามารถส่งสินค้าออกได้ถึง ๒๐๐,๐๐๐ ล้านบาท เมื่อก่อนนี้ชาวนาขายข้าวออกไปต่างประเทศ ครั้งหนึ่งชาวนาเคยขาย ข้าวเกวียนละ ๑,๓๐๐ บาท แต่รัฐบาลส่งข้าวออกไปขายต่างประเทศสามารถเก็บค่าต๋ง หรือค่าพรีเมียม (Premium) ตันละ ๒,๕๐๐ บาท เงินดังกล่าวมากองอยู่ที่กองทุนสงเคราะห์ เกษตรกร แต่เงินกองทุนสงเคราะห์เกษตรกรนั้นปรากฏว่าพี่น้องชาวนาทั้งประเทศ ไม่ค่อยได้ใช้เลย ส่วนใหญ่ใครเป็นรัฐบาลก็จะเอาเงินตรงนี้ไปช่วยเหลือกับทุกอาชีพ แต่เวลาชาวนาเดือดร้อนไม่ได้ครับ ท่านประธานที่เคารพครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งแม้แต่ล่าสุดนั้น ท่านทราบไหมว่า การรวบรวมข้าวเปลือกของรัฐบาลผมเป็นคนเสนอเองว่า บางองค์กรต่าง ๆ อยากได้ปุ๋ยราคาถูก ปัจจัยต่าง ๆ ถูกขอให้รัฐบาลชดเชย แต่ผมไม่เห็นด้วย ผมบอกว่าเอาเงิน ๒๐,๐๐๐ ล้านบาท และไปให้องค์กรต่าง ๆ ซื้อข้าวดึงออกจากท้องนา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง องค์กรต่าง ๆ สหกรณ์หรือกลุ่มเกษตรกร แต่ท่านทราบไหมว่ารัฐบาลก็ไม่ฉลาดพอ ชาวนาเก่ง โดยที่รัฐบาลให้จ่ายดอกเบี้ย ๑ บาท และรัฐบาลชดเชยให้ ธ.ก.ส. อีก ๓-๔ บาท แต่บางสถานที่เอาไป ๑ บาท ปรากฏอย่างไรครับ เอาไปให้เขากู้ ก็แสดงว่าชาวนาฉลาดกว่า รัฐบาลที่แล้ว ท่านประธานที่เคารพ ข้อเท็จจริงมีอยู่แล้วครับ ท่านประธานที่เคารพ ผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานว่าแนวทางการแก้ปัญหาทั้งระบบนั้นทำอย่างไร วันนี้ต้องบูรณาการ ต้องเอาทุกส่วนมาวางแผนด้วยกัน วันนี้พื้นที่เพาะปลูกนั้น รัฐบาลยังไม่เข้าใจ คำว่า โซนนิ่ง (Zoning) หรือแบ่งพื้นที่เพาะปลูก ผมก็บอกกับรัฐบาล ไปหลายหนว่าเหมือนนาแปลงใหญ่ เมื่อก่อนบอก ๓,๐๐๐ ไร่ เท่ากับนาแปลงใหญ่ ปรากฏว่า เกษตรกรไม่เข้าใจ กระโดดตรงโน้นแปลงหนึ่ง ตรงนี้แปลงหนึ่ง แล้วก็บอกว่านาแปลงใหญ่ จนเหลือ ๓๐๐ ไร่ อย่างไรก็ตามทางชลประทานก็บอกว่าอยากจะบูรณาการให้ จะต่อน้ำ ไปให้แต่ละไร่นานั้นมันทำไม่ได้ เพราะต้องผ่านนาที่เขาไม่ได้ทำ ท่านทราบไหม คำว่า โซนนิ่ง (Zoning) หรือแบ่งพื้นที่เพาะปลูกนั้น เขาต้องแบ่งเป็นโซน ๆ (Zone) ยกตัวอย่างเช่น อำเภอท่าวุ้งบ้านผม ทำนาส่งออก อำเภอบ้านหมี่ปลูกข้าวบริโภคภายใน หรืออำเภอเมือง ปลูกข้าวแปรรูป นี่วิธีการทำงานต้องบอกรัฐบาลให้ทำเป็น เพราะแต่ละคนมารับผิดชอบ กระทรวง ทบวง กรม มาหวังอย่างเดียวครับหาของทอน เป็นที่ประจักษ์ครับ เหมือนบางอย่างโครงการ เช่นรัฐบาลบอกว่าให้ลดพื้นที่เพาะปลูกคนละ ๑๐ กว่าไร่ ประมาณ ๑๒ ไร่ ให้ไร่ละ ๑,๕๐๐ บาท ท่านทราบไหมครับว่าสุดท้ายก็เหมือนเอาเงินภาษี ประชาชนเอาไปให้พ่อค้า แล้วพ่อค้าก็ไปปลูกสินค้าตัวเองส่งให้บริษัทยักษ์ใหญ่ นี่แสดงว่า บริษัทยักษ์ใหญ่ไม่ได้ลงทุนเลย โดยยืมมือรัฐบาลนี่เห็นชัดเจนครับ กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพว่า การทำงานนั้นต้องยอมรับว่า มีดินไม่มีน้ำ มีน้ำไม่มีดิน ดินเปรี้ยว ดินเสีย รัฐบาลรู้ไหม ก็ไม่รู้ อยากทำอะไรก็ทำ ผลผลิตก็ไม่สามารถที่จะได้ผลคุ้มทุน ข้าวต้นทุน เกวียนเท่าไรครับ ๘,๐๐๐ กว่าบาท แต่วันนี้ขายได้เพียง ๖,๐๐๐ กว่าบาท และจะไม่ให้ ชาวนาจนได้อย่างไร ผมถึงบอกว่าชื่นชมรัฐบาลสามารถทำให้จนเสมอภาคกันได้ ท่านประธานที่เคารพครับ อันนี้อยากให้เห็นภาพว่ารัฐบาลต้องวิเคราะห์ ต้องทำความเข้าใจ อย่างถ่องแท้ ไม่ใช่นั่งอยู่บนหอคอยงาช้างแล้วก็สั่งการ ๆ ไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาเรียกว่า ทำแผนแม่บท รัฐบาลมีเครือข่าย มีโครงสร้าง เราต้องบอกว่าแผนแม่บททำอย่างไรครับ ท่านประธาน ก็หมายความว่าโซน (Zone) นี้ทำอย่างไร ดินอย่างไร เปรี้ยวอย่างไร น้ำมีอย่างไรให้มันบริบูรณ์เหมือนในภาคกลางหลายจังหวัด เขาเรียกว่าจัดรูปที่ดิน รัฐบาลก็ต้องลงทุนจัดรูปที่ดิน ปรับดินให้เหมือนกัน ท่านประธานอาจจะเคยไป ประเทศเวียดนาม ประเทศเวียดนามมีน้ำอุดมสมบูรณ์ ประเทศไทยเราใช้ขุดคลองส่งน้ำ น้ำมากไหลลงทะเล น้ำน้อยเกษตรกรต้องซื้อเครื่องสูบน้ำ แต่ประเทศเวียดนาม หรือประเทศไต้หวัน หรือประเทศอิสราเอล หรือประเทศเนเธอร์แลนด์เขาใช้ยกคูพูนดิน ขึ้นมาข้างถนนแล้วก็ปล่อยน้ำวาล์ว สิ่งไหนที่ต่ำเขาก็อัดดินขึ้นที่สูงและเก็บน้ำไว้ เพราะฉะนั้นวันนี้ลดต้นทุนเกษตรกร วันนี้ท่านทราบไหมครับว่า ถ้าเราจะสูบน้ำมาใช้ เหมือนเคยทำมา ทำท่อจะใช้เครื่อง เสียค่าไฟฟ้าไร่หนึ่ง ๓,๐๐๐ บาท คุ้มไหมครับ ไม่คุ้ม เพราะฉะนั้นวันนี้ผมกราบเรียนท่านประธานฝากไปถึงรัฐบาลที่จะดำเนินการต่อไป ถ้าไม่เข้าใจมาถามจะบอกนะครับ ไม่ได้หวงวิชา เพราะฉะนั้นวันนี้ต้องกราบเรียนด้วย ความเคารพ มีดินไม่มีน้ำ มีน้ำไม่มีดิน ดินเปรี้ยว ดินเสีย ดินเค็ม ทำอย่างไร ส่วนราชการ มีกระทรวงเกษตรและสหกรณ์มีครบหมด ไม่ว่ากรมพัฒนาที่ดิน กรมวิชาการเกษตร กรมส่งเสริมการเกษตรมีครบหมด แต่ผู้บริหารใช้ไม่เป็น หรือใช้เขาไม่ทำตามก็ไม่ทราบ เพราะฉะนั้นตรงนี้ก็กราบเรียนท่านประธานที่เคารพว่าอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงด้านเกษตร ท่านทราบไหมครับว่าวันนี้พื้นที่ดินทำเกษตรน้อยลง ประชากรมากขึ้น แต่สินค้ากลับต่ำลง มันเป็นไปไม่ได้เลยครับ เพราะต่างประเทศเขาบริโภคเยอะ เพราะคนเกิดมากขึ้น ที่ดินน้อยลง พื้นที่เพาะปลูกน้อยลง แต่ประเทศไทยบริหารเก่งมาก ยิ่งบริหารเท่าไรก็ยิ่งราคาต่ำเท่านั้น ผมถึงบอกว่าชื่นชม ไม่รู้เอาสมองส่วนไหนมาบริหารประเทศ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมคิดว่าถ้าทำไม่ได้อย่าไปเป็นรัฐบาลเลย คิดว่าจะมีตำแหน่งเท่ ๆ โก้ ๆ ผมว่าอย่าไปเป็น ถ้าไม่มีองค์ความรู้ อันนี้ฝากท่านประธานไปบอกการจัดตั้งรัฐบาล ดูแต่ละคนแล้วนั้นไม่มี องค์ความรู้แต่ละเรื่องเลย คนเก่งตรงนี้ไปทำด้านนั้น เพราะหวังอะไรครับ หวังโควตากันเพื่อจะ เป็นรัฐบาล พี่น้องเกษตรกรผมรอไม่ได้หรอกครับ วันนี้พี่น้องของผมนั้นเดือดร้อน อย่างแสนสาหัสเป็นหนี้สินล้นพ้นตัว ตกอยู่ในสภาพล้มละลาย ท่านจะสังเกตเห็นว่าเมื่อก่อนนี้ คนจนน้อย ปีนี้เพิ่มขึ้นมาอีกกี่ล้านคน รัฐบาลชื่นชมมาก ประกาศว่าท่านดีใจมากเลย ปรากฏทำบัตรประชาชนคนจนมากขึ้น นี่แสดงว่าบริหารงานให้คนจนมากขึ้น เขาเรียกว่า รวยกระจุกจนกระจาย สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับว่า ถ้าเห็นคนจน มากขึ้น จริง ๆ ต้องบริหารว่าบัตรคนจนน้อยลง ถ้าหากว่าพรรคเพื่อไทยเป็นรัฐบาล เราจะยกเลิกบัตรคนจนทั้งหมด และจะทำบัตรคนรวยครับ ท่านประธานที่เคารพครับ วันนี้ ผมเห็นแล้วผมสมเพช บริหารเท่าไรก็จนเรื่อย ปีนี้เพิ่มมาอีกกี่แสนคนทำบัตรคนจนให้ แล้วถ้าอยู่อีก ๓ ปีจะจนอีกเท่าไร ท่านประธานที่เคารพ ผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานว่า อยากให้รัฐบาลนี่ตั้งเสียทีเถอะ ๓ เดือนกว่าแล้วยังตั้งรัฐบาลไม่ได้ เห็นประกาศบอกว่า กลางเดือนกรกฎาคม เท่ากับ ๓ เดือนครึ่ง ผมว่ารอปีหน้าเลยดีไหมครับ ตั้งรัฐบาลใหม่ ท่านประธานที่เคารพครับ เพราะฉะนั้นวันนี้เกษตรกรรอไม่ได้ จะรอได้อย่างไร ท่านครับ เมื่อคนจนมีอยู่จำนวนมาก คนรวยมีไม่กี่คนมันจะอยู่ได้ไหมครับ เห็นบอกว่าจะให้คนจน หมดประเทศก็หมายความว่าตายพร้อมกันทั้งประเทศใช่ไหมครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมกราบเรียนด้วยความเคารพว่าถ้าอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงภาคเกษตร ท่านต้องฟัง เกษตรกรบ้าง ผมในฐานะที่เป็นประธานกลุ่มเกษตรกรมีทั้งหมด ๗,๓๘๔ ตำบล เป็นนิติบุคคล รวมเบ็ดเสร็จแล้วมี ๑๒,๐๐๐,๐๐๐ ครัวเรือน เขารอไม่ได้ เมื่อรอไม่ได้อะไรจะเกิดขึ้นครับ ความจนเห็นไหมครับ คนกลุ่มหนึ่งร่ำรวยจากคนจน ส่งลูกไปเรียนต่างประเทศเห็นไหมครับ รถบีเอ็ม รถเบนซ์ ชนสะพานตาย เวรกรรม แต่พี่น้องเกษตรกรผมอยู่ชนบทยากจนขายข้าวเกวียน ๖,๐๐๐ บาท บอกพออยู่ได้ ส่งลูกเข้าเมืองหลวง ท่านทราบไหมครับก็ต้องขายตัว นั่นคือความเจ็บปวดของ พี่น้องเกษตรกรของผม เพราะฉะนั้นวันนี้กราบเรียนท่านประธานที่เคารพว่า ถ้ารัฐบาล คิดใหม่ ทำใหม่ อย่าคิดแบบเดิม ก็ขอขอบคุณท่านประธานด้วยความเคารพครับ