นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร กรุงเทพมหานคร

ท่านประธานที่เคารพครับ ผม นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง กรุงเทพมหานคร พรรคอนาคตใหม่ วันนี้ผมจะขออภิปราย จริง ๆ แล้วอยากเชิญชวนทุก ๆ ท่านรวมถึง ประชาชนให้มาอ่านรายงานที่ท่านอาจารย์ปิยบุตรได้ศึกษามาเรื่องเกี่ยวกับผลกระทบ ประกาศ คสช. คำสั่ง คสช. และคำสั่งหัวหน้า คสช. กรณีการดำเนินคดีพลเรือนในศาลทหาร การกำจัดเสรีภาพการแสดงออกและเสรีภาพของสื่อมวลชนก็ไปดาวน์โหลด (Download) ในเว็บไซต์ (Website) อ่าน มีความรู้มาก ผมเองแต่ก่อนนี้ก็ไม่ได้สนใจเท่าไรว่าการที่พลเรือน ขึ้นศาลทหารมันแตกต่างอย่างไร อ่านรายงานนี้แล้วก็จะมาเล่าให้ฟังมีสิ่งที่น่าสนใจที่แตกต่าง จากศาลยุติธรรมที่ผมเคยเป็นทนายมาในช่วงสั้น ๆ ก่อนอื่นอย่างที่ทุกคนหรือเพื่อนสมาชิก ผมได้อภิปรายไปก่อน ศาลทหารปกติแล้วก็จะใช้ตอนที่ประกาศกฎอัยการศึกใช่ไหมครับ แต่เมื่อเกิดการรัฐประหารขึ้นความปกติของประเทศเราก็หายไปทุกครั้งทีนี้มีการนำศาลทหาร มาใช้กับพลเรือน ซึ่งพลเรือนมากมายได้รับผลกระทบ ผมอยากเล่าเรื่องของคุณศศิวิมล คน ๆ นี้เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว มีลูกสาว ๒ คน อายุรุ่นราวคราวเดียวกับผม เป็นก็แค่พนักงาน ทำงานที่โรงแรม เงินเดือน ๙,๐๐๐ บาทเป็นคนธรรมดาครับ เป็นประชาชนที่เหมือนกับพี่น้อง ป้าของทุก ๆ ท่าน ที่อยู่ข้างบ้าน แต่แล้ววันหนึ่งครับเขาโดนสายทหารเรียกไปด้วยคดีฐานความผิดในมาตรา ๑๑๒ เพราะว่าถูกกล่าวหาว่าโพสต์ เฟซบุ๊ก (Post Facebook) หมิ่น ซึ่งสุดแล้วแต่ครับ เจ้าตัวก็ยืนยัน ว่าไม่ได้ทำ แต่มีข่าวเป็นที่รู้กันทั่วไป บ้างก็บอกว่าเป็นการกลั่นแกล้งของภรรยาของสามีใหม่ อะไรก็ว่าไป ซึ่งคดีก็ดำเนินการไปอย่างล่าช้าแล้วก็ไม่มีความแน่นอน ทนายก็ต้องจ้างเอง ไม่มีทนายฟรีเหมือนศาลยุติธรรม ซึ่งปกติแล้วถ้าใครขึ้นศาลยุติธรรมก็จะมีทนายฟรี แต่ว่า ศาลทหารไม่มีให้หรือทนายขอแรงนั่นเอง สู้ไปก็เท่านั้นผมเข้าใจกระบวนการพิจารณาคดีดี ผมก็เคยโดนแม้เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ มันกดดัน การที่มีลูกเล็กอยู่นอกคุกเราก็ห่วงเราก็อยากรู้ วันออก วันหนึ่งก็มีเจ้าหน้าที่มาบอกว่าสารภาพเถอะ รับ ๆ ไปก่อนไม่มีอะไรน้อง อันนี้เป็น คาถาศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ได้มีเฉพาะของศาลทหารหรอกครับ แต่ในหลายภาคส่วนของเจ้าหน้าที่ ผู้ปฏิบัติงาน ผู้บังคับใช้กฎหมายในไทยก็มักใช้คำนี้ในการให้เซ็นรับสารภาพหรือเซ็นรับรอง การตรวจค้นในยามวิกาล มีจริงครับเรื่องนี้เป็นปัญหาใหญ่ แต่อย่างนี้ละครับที่เขาบอกว่า รับ ๆ ไปก่อนน้องไม่มีอะไร มันมีอะไรเสมอครับ สุดท้ายคุณศศิวมลก็เซ็นรับไป รับสารภาพ ก็ดันมาโดนข้อหาพิพากษาจำคุกถึง ๕๖ ปี ๕๖ ปีครับ คนอายุ ๒๙-๓๐ ปี โดน ๕๖ ปี ถ้าออกมาจากคุกคงเห็นรถลอยได้คงไม่เห็นรถที่มีพวงมาลัยขับอีกแล้ว อาจจะเป็นรถที่เป็น ออโต (Auto) หมดแล้วก็ได้ แต่สุดท้ายครับซึ่งปกติแล้วคดีเช่นนี้ในศาลยุติธรรมก็พิพากษา ประมาณแค่ ๕-๑๐ ปี กรณีนี้เป็นข้อพิสูจน์ว่าศาลทหารมักจะลงโทษหนักกว่าศาลของพลเรือน ซึ่งก็เป็นความไม่ยุติธรรมอย่างยิ่ง ตอนนี้โชคดีครับคุณศศิวิมลได้พระมหากรุณาธิคุณลดโทษ เหลือ ๑๐ ปี ก็หวังว่าอาจจะได้ลดอีกจะได้ออกมาหาลูกสาวได้ ยังมีคดีอื่นอีก คดีที่ผมมองว่า ตกใจมากอันนี้กระทบกับความมั่นคงจริง ๆ หรือ การตีความความมั่นคงของประเทศไทยนี้ มันอย่างไรกันแน่ ลุงปรีชาพ่อของน้องเฌอผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์การปราบปรามการชุมนุม นำดอกไม้ไปให้กำลังใจกลุ่มพลเมืองโต้กลับโดนปรับ ๔,๐๐๐ บาท จำคุกอีก ๓ เดือน ดีนะครับ ดอกไม้นั้นไม่มีหนาม ถ้ามีหนามก็คงโดนโทษเป็น ๑ ปี อาจจะโทษหนักกว่าเดิม กลัวกุหลาบ ที่มีหนามหรือครับ ทหารทำไมอ่อนแอและเปราะบางเช่นนี้ มีอีกครับ มีประชาชน มีเด็ก ชาวเชียงรายไปกินแมคโดนัลด์ (McDonald) กัน โดนจับอีกครับ อะไรจะเปราะบางขนาดนั้น ความมั่นคง กินแมคโดนัลด์ (McDonald) ก็ไม่ได้ หรือกินเคเอฟซี (KFC) ดี กินได้ไหมนี่ หรือว่าต้องกินส้มตำอย่างเดียว โดนจับความเปราะบางของอาหาร ความเปราะบางของ ความมั่นคงเราขนาดนี้หรือกินแมคโดนัลด์ (McDonald) ก็กลัว นี่จะไปรบกับต่างประเทศได้ อย่างไรละครับท่านประธาน ก็ยังไม่พอครับ ผมมองว่าแม้จะหมดยุคของ คสช. ไปแล้ว แต่ถ้า เราดูการทำกิจกรรมของนักกิจกรรมต่าง ๆ ก็โดนกดขี่โดนกดดันตลอด ผมเปรียบว่ามันเป็น มรดก เป็นแผลเป็นที่คาอยู่ในสังคมไทย ทำให้คนไม่กล้าคิดเป็นอิสระ ทำให้คนกลัวที่จะ เปลี่ยนแปลง ทำให้เราเชื่อว่าเราทำอะไรกับประเทศนี้ไม่ได้ แต่วันนี้ผมและพรรคอนาคตใหม่ ก็ขอบอกกับทุกคนว่าอย่ากลัวอนาคต อนาคตเป็นสิ่งที่จะมาถึงก็อยากให้ทุกคนร่วมสนับสนุน แล้วศึกษาเรื่องนี้ แล้ววันหนึ่งหวังว่าเราจะมีทางออกในการที่แยกศาลทหารออกจากศาลพลเรือน แล้วเนื่องจากไม่มีพลเมืองคนไหนที่จะต้องเข้าคุก แล้วต้องคิดถึงลูกเขาอีกต่อไปครับ ขอบคุณครับ