ท่านประธานที่เคารพครับ ผม นายคารม พลพรกลาง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคอนาคตใหม่ จังหวัดร้อยเอ็ด ขออนุญาตท่านประธานที่จะนำเสนอมุมมองของผมเพื่อสนับสนุนญัตติ ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเกี่ยวกับเรื่องปัญหาที่ทำกิน ปัญหาที่ดินของรัฐ การแก้ไขปัญหา ที่ดินทั่วประเทศ ท่านประธานเคยไปสุวรรณภูมิท่านรู้ไหม สุวรรณภูมิที่จังหวัดสมุทรปราการ กับสุวรรณภูมิที่จังหวัดร้อยเอ็ดที่ดินต่างกันมาก สุวรรณภูมิที่จังหวัดร้อยเอ็ด ๕๐,๐๐๐ สุวรรณภูมิที่จังหวัดสมุทรปราการผมไม่ทราบเท่าไร เผอิญไม่มีที่อยู่ตรงนั้น ท่านประธานครับ ทุกครั้งที่ผมฟังราคาประเมินที่ดินที่สีลมตารางวาละ ๑ ล้านบาท แล้วผมออกไปบ้านนอก ไปเอาโฉนดที่ดินมาประกันตัวผู้ต้องหาซึ่งเป็นคนที่รู้จักเป็นลูกความบ้าง ไร่ละ ๒๐,๐๐๐ บาท ต้องหลายโฉนดถึงจะประกันตัวได้ ท่านรู้ไหมว่าทุ่งกุลาร้องไห้บ้านผม ร้องมากี่ปีแล้วครับ หัวเราะยังไม่ได้เลย ตอนนี้สะอื้นอยู่ ท่านรู้ไหมว่าปัญหาเหล่านี้คือปัญหาที่รัฐขาดความจริงใจ ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. ๒๔๙๗ ประกาศ ๖๖ ปี ปัญหาที่ดินยังต้องมาพูดอยู่ กราบเรียน ท่านประธานว่าปัญหาที่ดินจริง ๆ คือความเหลื่อมล้ำของประเทศนี้ เส้นทางจากแยกสีคิ้ว วิ่งไปจังหวัดบุรีรัมย์ที่จะไปงานท่านชัย ท่านดูโรงงานใหญ่ ๆ ของบริษัทใหญ่ ๆ กี่ร้อยไร่ กี่พันไร่ตั้งบริษัทอยู่ ที่ดินนั้นทำไมคนรวยมีได้ ข่าวออกมาทำไมบางคนมีที่ดิน ๑๖ ตารางวา ข้าราชการบางคนกว่าจะเก็บเงินซื้อที่ดิน ๑๖ ตารางวา ๒๐ ตารางวา ๒๔ ตารางวาหาไม่ได้เลย ทำงานจบยังไม่มีเงินที่จะปลดภาระจำนองบ้านได้ ปัญหาเหล่านี้คือปัญหาที่สะท้อนถึง การบริหารจัดการที่ดินที่ไม่สอดคล้องกับประเทศนี้ ประเทศไทยซึ่งคนไทยเป็นเจ้าของ ท่านลองดูนะครับ ผมอภิปรายหลายครั้งปัญหาของที่ดินที่มันทับซ้อนอยู่คือความไม่จริงใจ ในการกระจายความเจริญสู่ต่างจังหวัด สู่บ้านนอก สู่ภูมิภาคต่าง ๆ ทุกคนวิ่งเข้ามา กรุงเทพมหานคร ที่ดินกรุงเทพมหานครก็มีราคาสูงขึ้นเพราะมันเจริญ ที่ดินต่างจังหวัด เฉพาะจังหวัดใหญ่ ๆ เท่านั้น เพราะฉะนั้นกราบเรียนท่านมาตรงนี้ก็อยากจะอภิปรายด้วยความจริงใจในฐานะที่เป็น ส.ส. เป็นเรื่องที่วันนี้อยากจะเห็นสภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการขึ้นมา ถึงมันจะไม่ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ แต่กระจายความเหมาะสม ความเสมอภาคให้ประชาชน ท่านประธานครับ ถ้าจะว่ากันแล้วมันน่าน้อยใจครับ น้อยใจตรงที่คนที่พยายามอยากจะมีบ้านสักหลังมันยาก แต่บางคนมีบ้านเป็นสิบ ๆ หลัง มีเพื่อนสมาชิกจากพรรคผมบอกว่าที่ดินของรัฐสูงที่สุดในโลก ที่ดินกรมธนารักษ์ ที่ดินทหาร ที่สาธารณประโยชน์ ที่ทำเล ที่ น.ส.ล. ผมเคยเป็นทนายความ ผมเห็นสิ่งเหล่านี้ รัฐให้ชาวบ้าน ให้ประชาชนไม่ว่าจะเป็นชาวนา ข้าราชการ เขาเก็บภาษีส่ง ให้ท่านเลี้ยงท่านแต่ว่าท่านไม่ได้ดูแลประชาชน คสช. เข้ามาบอกว่าจะปฏิรูปหรือครับ ปฏิรูปคอร์รัปชันหรือปฏิรูปเรื่องที่ดิน เข้ามาไปตัดต้นยางเขา ไปทำร้ายคนที่เขาปลูกรีสอร์ต (Resort) ซึ่งถูกผิดไม่ทราบ ๕ ปีทำอะไรไม่ได้เลย เพราะเหตุว่ารัฐบาลที่มาจากการยึดอำนาจ ไม่มีทางครับ ไม่มีทางที่จะเข้าใจหัวอกของคนจน เพราะฉะนั้นเมื่อมีโอกาสที่จะนำเรียน ท่านประธานแล้วก็ในเวลาเพียง ๗ นาที ผมอยากจะบอกด้วยเสียงดัง ๆ ว่าถ้าสภาเราจริงจัง กับญัตตินี้ ร่วมมือร่วมใจกันผมก็เชื่อว่าขณะนี้ที่สดับตรับฟังก็คงได้ข้อสรุปแล้วว่าเห็นไป ทำนองเดียวกัน แต่เหนือสิ่งอื่นใดก็อยากจะเรียนว่าปัญหาจริง ๆ คือที่มันทับซ้อนกัน ผมเคย ทำคดี บางครั้งบอกว่าชาวบ้านเขาบุกรุกป่าสงวน เวลาขึ้นศาลไปศาลบอกว่าเอาแผนที่ มาทาบดูหน่อย พอแผนที่มันชัดก็บอกว่าสู้ไม่ได้แล้วจะสู้ไปทำไม รับสารภาพ ชาวบ้านติดคุก อย่างเดียว หน้าสนามบินบุรีรัมย์ป่าโคกโจดผมก็เคยทำ ชาวบ้านเข้าไปอยู่ในที่ป่าซึ่งเขาก็ไม่รู้ สุดท้ายถูกดำเนินคดี บ้านผมอำเภอสุวรรณภูมิ ในอำเภอสุวรรณภูมิยังออกโฉนดไม่ได้เลย ถามว่ารัฐจะเอาที่ดินไปทำอะไร ที่เขตทหารห้ามเข้านะครับ เขตทหารห้ามเข้า เข้าได้เฉพาะ ทหาร ๕ ล้านไร่ จังหวัดในประเทศไทยเป็นจังหวัดทหารบกทั้งนั้น ทหารจะเอาที่ไปทำอะไรเยอะ ทหารเอาที่พอเหมาะพอดีนำที่ดินเหล่านี้มาจัดสรรให้กับประชาชนมันจะเป็นอะไรไป ท่านจะ ทำสนามยิงปืน สนามทดลองอาวุธ ท่านจะเอาเป็นค่ายทหารก็เอาไป อีกเป็นล้าน ๆ ไร่เอามาให้ ประชาชนหน่อยได้หรือไม่ครับ
สุดท้ายท่านประธานก็กราบขอบพระคุณครับ แต่ผมอยากจะเรียนครับว่า ถ้าเราไม่สำเหนียก ถ้าเรามัวแต่ว่าคนจนคือทำมาหากินเลี้ยงพวกเราสักวันหนึ่งคนที่รวย คนที่มีที่ดินเยอะๆ อยู่ไม่ได้ครับ ทรัพย์สินทุกอย่างเอาไปไม่ได้หรอกครับมันก็ตกไปสู่แผ่นดิน ฉะนั้นวันนี้คือต้องแบ่งปัน ญัตติที่นำเสนอเข้ามาจึงเป็นญัตติที่ควรจะถูกทำเป็นเรื่องเป็นราว ผมเชื่อว่าเรื่องนี้พูดมาในสภาหลายชุดแต่ในสภาชุดนี้ผมมีโอกาสผมอยากจะสะท้อนปัญหาว่า คนจนคือคนไทยต้องได้รับการดูแลเป็นอันดับแรกครับ ขอบคุณท่านประธานครับ