นายวราวุธ ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อม

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม วราวุธ ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตอบคำถามที่ ๒ เกี่ยวกับมาตรการที่จะดูแล เรื่องการเผาอ้อยของพี่น้องเกษตรกร ก่อนอื่นต้องขออนุญาตเรียนว่าปัญหาแต่ละพื้นที่จะ มีลักษณะปัญหาที่แตกต่างกันไป ถ้าหากว่ากระทรวงนั้นมีมาตรการอะไรออกมาแล้วจะไป เฉพาะเจาะจงว่าจังหวัดนี้ทำแบบนี้ จังหวัดนั้นทำแบบนั้น ผมก็เกรงว่าจะเกิดปัญหาตามมา ดังนั้นในเบื้องต้นเมื่อวันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๖๒ ทางคณะรัฐมนตรีนั้นได้เห็นชอบแผนปฏิบัติการ ขับเคลื่อนวาระแห่งชาติเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหามลพิษด้านฝุ่นละออง โดยที่จะแบ่งเป็น ระดับ ๆ ลงไป ในเบื้องต้นนั้นจะเป็นการแบ่งการบริหารจัดการเชิงพื้นที่ หมายถึงว่าจะให้ ผู้ว่าราชการจังหวัดแต่ละจังหวัดมีหน้าที่รับผิดชอบในแต่ละจังหวัด ลักษณะแต่ละจังหวัดนั้น บางจังหวัดก็จะปลูกอ้อยมาก บางจังหวัดก็จะปลูกข้าว จังหวัดที่ปลูกอ้อยนั้นแน่นอนก็จะ มีอิทธิพลกับโรงงาน จะมีโรงงานน้ำตาลต่าง ๆ ที่คอยรับซื้อผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เหล่านี้อยู่ครับ การที่จะมีเครื่องจักรทั้งหลายในการที่จะช่วยพี่น้องเกษตรกรในการตัดอะไรนั้น ต้องเรียนว่า วันนี้ท่านนายกรัฐมนตรี พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นั้นท่านให้ความสำคัญประเด็นนี้มาก ถ้าหากว่าเราสามารถมีการสนับสนุนให้กับพี่น้องเกษตรกรในเรื่องการตัดเรียกว่าเก็บเกี่ยว ผลผลิตทางการเกษตรได้นะครับ ในวันพรุ่งนี้เวลาบ่ายโมงครึ่งท่านรองนายกรัฐมนตรีท่าน พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ ท่านจะนั่งหัวโต๊ะแล้วก็บัญชาการเกี่ยวกับเรื่องการแก้ไขปัญหา ฝุ่นละออง โดยเฉพาะอย่างยิ่งพีเอ็ม ๒.๕ (PM 2.5) ทั้งในส่วนของเมืองหลวงและต่างจังหวัด ที่มีปัญหามาจากการเผาไหม้ ดังนั้นมาตรการที่จะสามารถสนับสนุนพี่น้องเกษตรกร เรื่องเครื่องจักรในการเก็บเกี่ยวได้จะเป็นหนึ่งในหัวข้อในการที่เราจะถกกันในวันพรุ่งนี้ครับ ต้องขออนุญาตเรียนท่านประธานผ่านไปยังท่านสมาชิกว่าในแต่ละพื้นที่ผู้ว่าราชการจังหวัด จะเป็นกลไกสำคัญในการที่จะดูแลในการเผาไหม้ เรียนว่าการเผาไหม้นั้นด้วยสภาพอากาศ ของประเทศไทยแล้ว ประเทศไทยเราสามารถรองรับการเผาไหม้ได้ แต่ไม่ใช่เผากันทีเดียว ครึ่งจังหวัด ค่อนจังหวัดในเวลาเดียวกันในปัจจุบันได้มีการเริ่มใช้แอปพลิเคชัน (Application) เขาเรียกว่าการจองการเผาเบิร์น เรสโซลูชัน (Burn Resolution) ขึ้นมาเหมือนกับเวลาเรา ไปจองโรงแรม ยกตัวอย่างเช่นวันนี้จังหวัดนี้จะขอเผาที่อำเภอนี้ ๆ ถ้าหากว่าอีกจังหวัดหนึ่ง จะขอเผาในเวลาเดียวกันอำเภอนี้ ๆ สามารถทำได้ แต่ถ้าหากว่าจังหวัดเดียวจะขอเผาทีเดียว ๘ อำเภอเลยนั้นสภาพอากาศก็จะไม่สามารถรับได้ ดังนั้นการจองว่าจะมีการเผาเมื่อไร อย่างไร เพื่อให้สภาพอากาศภูมิอากาศของประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางตอนเหนือ ของประเทศไทยจริง ๆ เราสามารถรับได้ แต่มีการแบ่งกันเผา หัวใจสำคัญอยู่ที่ว่าเมื่อมีการ ตกลงเงื่อนไขกันแล้วก็ต้องวิงวอนกับพี่น้องเกษตรกรชาวไร่ชาวนาว่าขอให้ท่านเผาที่เรียกว่า ตามเวรของท่านที่ได้รับมอบหมายมา ไม่ใช่ว่าวันนี้ฉันอยากจะเผาก็เผา ความมีวินัยแล้วก็ ความร่วมไม้ร่วมมือของพี่น้องเกษตรกรทุก ๆ คน บวกกับการสร้างความตระหนักจะเป็น หัวใจสำคัญของการลดปริมาณการเผาไหม้ลงได้ แน่นอนครับวันนี้หนึ่งในต้นทุนสำคัญก็คือ การเก็บเกี่ยว บางครั้งการเผาไม่ว่าจะเผาอ้อยเผาอะไรนั้นเป็นสิ่งที่สะดวกกว่า แล้วก็เป็นสิ่งที่ ประหยัดต้นทุน แต่ว่าสิ่งที่เราจะต้องตามมาเก็บกวาดภายหลังไม่ว่าจะเป็นเขม่าดำ ไม่ว่าจะ เป็นปัญหาพีเอ็ม ๒.๕ (PM 2.5) หรือเผาไหม้นั้นมันมากมายเหลือเกิน ดังนั้นวันนี้การสร้าง ความตระหนักไม่ว่าจะเป็นในส่วนของกรมอนามัยที่จะต้องทำความเข้าใจกับพี่น้องประชาชน เกษตรกรว่าท่านเผาแล้วคนที่ได้รับผลกระทบจากการเผาก็คือตัวท่านเอง กรมควบคุมโรค กรมบรรเทาสาธารณภัย เพราะบางครั้งพอท่านเผาแล้วท่านควบคุมไม่ได้มันลามไปยังส่วนอื่น หรือแม้แต่หน่วยงานต่าง ๆ ที่มีหน้าที่ทำการประชาสัมพันธ์ให้กับพี่น้องเกษตรกรว่าพีเอ็ม ๒.๕ (PM 2.5) อันตรายอย่างไร สามารถป้องกันได้อย่างไร อันนี้เป็นบทบาทที่ทางกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมโดยกรมควบคุมมลพิษเราประสานงานกับทุก ๆ หน่วยงาน แต่ว่าหัวใจสำคัญที่สุดอย่างที่ผมได้เรียนท่านประธานผ่านไปยังท่านสมาชิกก่อนหน้านี้ก็คือ กลไกการบริหารจัดการในเชิงพื้นที่ โดยให้ผู้ว่าราชการจังหวัด นายอำเภอ กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ลงไปทำความเข้าใจ แล้วก็สร้างความตระหนักให้กับพี่น้องเกษตรกร เพราะว่าคนที่รู้ดีที่สุดว่า จะเผาเมื่อไร จะเผาอย่างไร เผาแค่ไหน กำนัน ผู้ใหญ่บ้านที่อยู่ในพื้นที่จะรู้ดีที่สุด อันนี้ก็เป็น กลไกที่ทางกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมมีในการที่จะสร้างความเข้าใจแล้วก็ ลดปัญหาเรื่องการเผาไหม้ครับท่านประธาน ขอบพระคุณครับ