ณัฐวุฒิ เสนอตั้งกรรมาธิการศึกษาความรุนแรงในสังคมอย่างรอบด้าน

นายณัฐวุฒิ บัวประทุม แบบบัญชีรายชื่อ

ท่านประธานสภาที่เคารพ ผม นายณัฐวุฒิ บัวประทุม ผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคอนาคตใหม่ คนจังหวัดอ่างทอง ต้องขอบพระคุณท่านประธานเป็นอย่างยิ่งที่กรุณาให้เกียรติผมได้มีโอกาสพูดสั้น ๆ สัก ๗ นาที เพราะด้วยเหตุที่ว่าญัตติเรื่องของการพูดถึงการประทุษร้ายนักกิจกรรม เรื่องของ การบังคับสูญหาย เรื่องของความรุนแรงในพื้นที่ ๓ จังหวัดภาคใต้ และพื้นที่อื่น ๆ นั้นมิได้ มีการกล่าวถึงเรื่องของความรุนแรงในสังคมในรูปแบบอื่น ๆ แต่พอดีว่ามีญัตติขอให้ สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางและการแก้ไขปัญหา การยุติความรุนแรงในสังคมทุกรูปแบบที่ท่านผ่องศรี แซ่จึง และท่านมุกดา พงษ์สมบัติ เพิ่มเข้ามาครับท่านประธาน ด้วยเหตุที่ผมมีโอกาสได้เคยทำงานในประเด็นเรื่องของ การคุ้มครองเด็กมามากกว่า ๑๘ ปี ถ้าผมจะไม่ฝากใด ๆ เลยไปถึงการมีคณะกรรมาธิการ ที่จะตั้งขึ้นมาศึกษาก็เกรงว่าอาจจะขาดประเด็นที่ครบถ้วน เกรงว่าอาจจะขาดสิ่งที่สำคัญ ฉะนั้นต้องขออนุญาตกราบขอบพระคุณท่านประธานเป็นอย่างยิ่งในประการที่ ๑ ครับ

ประการที่ ๒ ท่านประธานครับ ในเอกสารศึกษาวิจัยของสภาผู้แทนราษฎร ต้องขอบพระคุณนะครับ มีเนื้อหามีสาระสำคัญที่ค่อนข้างมาก แต่ผมคิดว่าก็ยังมีการให้นิยาม ความหมายของความรุนแรงยังไม่ครบถ้วนอยู่หลายประการด้วยกัน ผมเคยพูดในสภาแห่งนี้ ว่าเวลาที่เราพูดถึงการใช้ความรุนแรงต่อผู้หญิงนั้นท่านต้องเอากฎแห่งกรุงปักกิ่งมาเป็นตัวตั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรุนแรงที่เกิดขึ้นต่อผู้หญิงในครอบครัว สาธารณชนโดยทั่วไปทั้งทั่วโลก เขาแบ่งความรุนแรงต่อผู้หญิงเป็น ๓ รูปแบบด้วยกัน ก็คือความรุนแรงในครอบครัวที่เรา มักเห็นเป็นข่าวอยู่บ่อยครั้ง ก็คือความรุนแรงในที่สาธารณะนั่นเป็นประการที่ ๒ และความรุนแรงอีกรูปแบบหนึ่งก็คือความรุนแรงในกรณีที่รัฐละเลยปล่อยให้เกิดความ รุนแรง หรือไม่จัดการกับความรุนแรงที่เกิดขึ้นอย่างเหมาะสม กรณีที่เกิดขึ้นหลายกรณีใน ๓-๔ จังหวัดภาคใต้ก็เป็นเช่นเดียวกัน นั่นเป็นประเด็นที่ ๑ ที่ผมอยากจะทำความเข้าใจก่อน แม้กระทั่งหลายกรณีเวลามีผู้หญิงที่ถูกละเมิดสิทธิ ถูกล่วงละเมิดทางเพศ ถูกทำร้ายร่างกาย ต่าง ๆ แต่กระบวนการยุติธรรมไม่ได้แก้ไขปัญหาให้เขาในระยะเวลาอันใกล้เคียงหรือระยะเวลา ที่เหมาะสม นั่นก็ถือว่าเป็นความรุนแรงเช่นเดียวกันครับ ยิ่งไปกว่านั้นท่านประธานในเอกสารที่สภาผู้แทนราษฎรได้นำเป็นเอกสารประกอบการ พิจารณาฉบับนี้มีการนิยามความรุนแรงต่อเด็กแต่ขาดประเด็นหนึ่งที่ทั่วโลกเขายอมรับ แต่ประเทศไทยไม่ค่อยพูดถึง ในนี้เขาแบ่งความแรงต่อเด็กออกเป็น ๓ รูปแบบด้วยกัน ก็คือเรื่องของการทารุณกรรมหรือการทำร้ายทางร่างกายที่เรียกว่าฟิสิคอล อะบิวซ์ (Physical abuse) เรื่องของการทารุณกรรมหรือการทำร้ายทางเพศที่เรียกว่าเซ็กซ์ชัวล์ อะบิวซ์ (Sexual abuse) เรื่องของการทารุณกรรมหรือการล่วงละเมิดต่ออารมณ์จิตใจที่เรียกว่า อิโมชันนอล อะบิวซ์ (Emotional abuse) ตรงนี้ก็พิสูจน์ยากแล้วว่าการรังแกกันหรือการที่ ปฏิบัติต่อเด็กในโรงเรียนโดยมาตรฐานที่ไม่เท่ากัน ท่านเห็นข่าวไม่ว่าจะเป็นกรณีนักเรียน ที่มีการยิงกันในโรงเรียนหรือแม้กระทั่งกรณีนักเรียนที่ผูกคอจนเกือบเสียชีวิต แม้กระทั่ง มาตรฐานที่ครูใช้กับนักเรียนในการลงโทษด้วยความรุนแรง แม้กระทั่งการประจาน แม้กระทั่งการพูดด้วยคำที่เหยียดถึงความยากจน คนผิวสีที่แตกต่าง ศาสนาที่นับถือ ไม่เหมือนกัน สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นความรุนแรงต่ออารมณ์จิตใจหมดเลยครับ แต่อย่างไรก็ตาม มีความรุนแรงอีกรูปแบบหนึ่งที่ในนี้ไม่ได้พูดถึงแต่ผมอยากให้สาธารณชนเข้าใจ อยากให้เพื่อน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเข้าใจ เขาเรียกว่าการปล่อยปละละเลยหรือเน็กเล็กต์ ไชลด์ (Neglect child) ท่านประธานครับ ทำไมผมต้องย้ำประเด็นนี้เป็นสำคัญพวกเราหลายคนมาจาก ภาคอีสาน หลายคนมาจากภาคเหนือ ท่านต้องยอมรับว่าวันนี้ถ้าไม่ใช่หน้านาเด็กจำนวนมาก ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ อยู่กับปู่ย่าตายาย ไม่ได้หมายถึงว่าปู่ย่าตายายไม่รักเด็กแต่เงื่อนเวลา หรือสิ่งที่เขาใช้ในการดูแลเด็กไม่เหมือนกัน ประเด็นในทางจิตวิทยาเราเรียกการดูแลเด็ก ใน ๑,๐๐๐ วันแรกว่านั่นคือช่วงชีวิตที่สำคัญที่สุด ถ้า ๑,๐๐๐ วันแรกท่านทำได้ดีมันจะสร้าง ความผูกพันที่มั่นคงภาษาจิตเขาเรียกซีเคียว แอตแทชเมนต์ (Secure attachment) เด็กจะมี ภาวะที่เสี่ยงต่อการเป็นเด็กเร่ร่อนต่อการเป็นคนไร้บ้านที่น้อยลง แต่ถ้าเกิด ๑,๐๐๐ วันแรกนั้น ท่านไม่สามารถดูแลได้ดี เด็กก็อาจจะเติบโตบนพื้นฐานที่ไม่เข้าใจความรัก เป็นเด็กที่ขาดความรัก เป็นเด็กที่ขาดความอบอุ่น เราต้องยอมรับว่าการก่ออาชญากรรมจำนวนมากในสังคมไทย พวกเราเองที่ไม่ได้แก้ปัญหาหรือมีกระบวนการคัดกรองตั้งแต่ต้นก็เป็นส่วนหนึ่งของการใช้ หรือทำให้เกิดปัญหาเหล่านั้นเช่นเดียวกันครับ ดีกว่ามาโทษว่าทำไมอาชญากรคนนั้นถึงใช้ ความรุนแรงแบบนั้น ทำไมเด็กเหล่านี้ถึงฆ่าคนตาย เราต้องมีส่วนร่วมในการรับผิดชอบ สิ่งเหล่านี้ด้วยกันครับท่านประธานนั่นเป็นประการที่ ๒

ในประการที่ ๓ ผมอยากจะเรียนท่านประธานที่เคารพและสภาแห่งนี้ว่าญัตติ เรื่องของการใช้ความรุนแรงในสังคมทุกรูปแบบเป็นญัตติที่ดีมาก ผมเสียดายนิดเดียวว่า ในกรณีที่เราจะเอาญัตตินี้มารวมกับญัตติอื่น ๆ ทำให้เห็นว่าเรายังไม่ได้ตระหนักถึง ความรุนแรงในสังคมในทุกรูปแบบอย่างเพียงพอ ฉะนั้นแน่นอนวันนี้ผมปฏิเสธไม่ได้ว่า เราคงจำเป็นต้องมีการตั้งคณะกรรมาธิการ แต่ผมอยากฝากคณะกรรมาธิการที่จะมีการตั้งว่า ประเด็นเหล่านี้เป็นประเด็นเฉพาะ ท่านสามารถแยกให้มีการตั้งคณะอนุกรรมาธิการศึกษา สิ่งเหล่านี้ในคณะกรรมาธิการเหล่านั้นได้หรือไม่ครับท่านประธาน

สิ่งสุดท้ายที่อยากจะฝากถึงวันนี้ครับท่านประธาน ผมพูดมาทั้งหมดเป็นแค่ การปูพื้นฐานเบื้องต้น เป็นแค่การทำความเข้าใจกับสิ่งที่ถูกต้อง กรณีข่าวของนักเรียนที่มีการ ใช้อาวุธปืนถ้าเราอ่านข่าวแบบไม่เข้าใจ เราจะเห็นว่ามีเด็กที่ถูกทำร้ายเพียงคนเดียว แต่ถ้าเรา อ่านข่าวอย่างเข้าใจทั้ง ๒ คนล้วนเป็นเหยื่อของการถูกทำร้ายทั้งสิ้น คนหนึ่งเสียชีวิตไปแล้ว แต่คนหนึ่งกำลังจะต้องเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมซึ่งต้องมีเป้าหมายในการฟื้นฟูเยียวยาเขา เช่นเดียวกับกรณีเวลาที่เราเห็นเด็กทารกที่ถูกทอดทิ้ง เห็นข่าวเด็กถูกทิ้งต่าง ๆ หากสื่อมวลชน ยังพาดหัวว่าเกิดขึ้นจากแม่ใจร้าย เกิดขึ้นจากแม่ใจยักษ์ เกิดขึ้นจากแม่ใจมาร เกิดขึ้นจาก วัยรุ่นใจแตก ท่านแก้ปัญหาไม่ได้หรอกครับ ทุกเรื่องมีความเป็นมาของปัญหาตามหลัก ศาสนาพุทธที่เรียกว่าอิทัปปัจจยตา ฉะนั้นวันนี้ท่านประธานที่เคารพ ความรุนแรงในสังคม ทุกรูปแบบนั้นมิใช่เรื่องส่วนตัวของใครคนใดคนหนึ่งอีกต่อไปแต่เป็นเรื่องของพวกเราทุกคน คำพูดคำหนึ่งที่ดูสวยหรูแต่ผมคิดว่าน่าจะเป็นคำพูดที่มีความสำคัญว่าหากเราไม่เป็นส่วนหนึ่ง ของการแก้ไขปัญหาเรานั่นละที่จะเป็นตัวปัญหาเสียเอง ก็ฝากสิ่งเหล่านี้ให้กรรมาธิการ และอนุกรรมาธิการที่อาจจะมีการตั้งขึ้นนำไปพิจารณาประกอบ ขอบพระคุณท่านประธาน ครับ