นายนิยม เวชกามา สกลนคร

กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพ กระผม ดอกเตอร์นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต ๒ พรรคเพื่อไทย ต้องขอบคุณท่านประธาน ขอบคุณท่านรัฐมนตรีทรงศักดิ์ ทองศรี วันนี้ ถึงอย่างไรท่านก็มาแทนรัฐมนตรีว่าการที่กรุณามารับปัญหาความเดือดร้อนของพี่น้อง ประชาชน ความจริงผมดีใจท่านรัฐมนตรีท่านเป็น ส.ส. ท่านเข้าใจประชาชน คืออย่างนี้ครับ ความเป็นจริงถนนที่จะเข้าไปสู่อำเภอโพนนาแก้ว ซึ่งพี่น้องประชาชนจะต้องไปติดต่อราชการ ความเป็นจริงผมไม่หนักใจเท่าไรครับ แต่ที่สำคัญประชาชนในหมู่บ้านรอบ ๆ ต้องไป โรงพยาบาลเป็นเรื่องใหญ่ เพราะเส้นทางเป็นหลุมเป็นบ่อยังไม่มีทางลาดยางเลย ทำไมถึง ไม่มีทางลาดยางเลย เพราะที่ว่าการอำเภอโพนนาแก้ว โรงพยาบาลหน่วยงานของรัฐ ที่ไปตั้งอยู่เดิมทีมันเป็นป่าไม่ใช่หมู่บ้านเลยตรงนี้ เป็นป่าทั่ว ๆ ไป เอาอำเภอไปตั้งอยู่ เมื่อหลายปีก่อน เพราะฉะนั้นปัญหาเลยเป็นเรื่องใหญ่ พอตั้งอำเภอแล้วทุกหมู่บ้านที่ไปเข้าสู่ ตัวอำเภอไม่มีถนนก็เลยต้องตัดถนนเข้าไป ถนนดังกล่าวก็ตัดพื้นที่ไร่ที่นาชาวบ้านเขาไป ก็ต้องเสียสละบริจาคกัน แต่วันนี้ต้องขอความเมตตาจากท่านประธานถึงท่านรัฐมนตรี ทรงศักดิ์ วันนี้ท่านจะมาแทนท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยก็ตาม แต่ผมถาม ท่านแล้วว่าท่านเข้าใจปัญหาตรงนี้ วันนี้มันอาจจะได้บ้างบางสายแต่ส่วนใหญ่แล้วไม่ได้ครับ ยังเป็นดินลูกรังล้วน ๆ เลย แต่ผมดูรูปที่นายกถ่ายมานี่คงไปถ่ายเอาใจภาคราชการมากกว่า เพราะไปถ่ายฤดูแล้งที่ไม่มีหลุมมีบ่อเลย คงจะเป็นถ่ายพรีเซนต์ (Present) งานให้เจ้านาย ผมเพิ่งดูเหมือนกันมันยังดี ความเป็นจริงแล้วตรงนี้ไม่เรียบแบบนี้ละครับ ท่านประธานคงรู้ ท่านประธานเป็น ส.ส. แต่บังเอิญท่านประธานอยู่ที่เจริญกว่าผม ผมบ้านนอก ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ตรงนี้บ้านผมนะครับท่านประธาน อำเภอโพนนาแก้วนี่บ้านเกิดผม เพราะฉะนั้น ทุกเส้นทางผมหลับตาเห็นหมด ผมก็ผ่านทุกเส้นทางเป็นหลุมเป็นบ่อ แต่ตรงนี้เรียบผมยังดู ภูมิใจ มันเป็นช่วงเส้นทางระหว่าง ๒ ตำบล ส่วนตำบลอื่นก็มีแต่ว่าเป็นเส้นทางใหญ่ ผ่านอำเภอด้วยเส้นหนึ่ง คือเส้นจากตัวอำเภอเมืองออกไปทะลุอีกอำเภอหนึ่งคือจะไป อำเภอธาตุพนม ไปอำเภอนาแก ตรงนี้เป็นถนนลาดยางเส้นใหญ่แล้วก็เส้นเมน (Main) สาย ๒๑๒๓ อะไรนี่ ดังนั้นมีอยู่ ๒ ตำบลเป็นหมู่บ้านซึ่งต้องเข้ามาสู่อำเภอคือของนาตงวัฒนานี่ บ้านป่าผางซึ่งต้องเข้ามาอำเภอเหมือนกัน แล้วก็บ้านบึงศาลา โดยเฉพาะบ้านบึงศาลา หมู่ที่ ๘ ตรงนั้นเป็นโครงการพระราชดำริ ประตูน้ำก่ำ ซึ่งผู้หลักผู้ใหญ่ผ่านไปอำเภอนี่ ดินลูกรังล้วน ๆ หัวแดงถ้าสมัยเก่า แต่ตอนนี้ไม่แดงหรอกครับรถติดแอร์ ก็เป็น ๒ เส้นใหญ่ คือจากบ้านป่าผาง บ้านบึงศาลาเข้ามาอำเภอ ระยะทางผมไม่พูด ท่านไปดูท่านรัฐมนตรี ท่านรู้อยู่แล้ว อันนี้คือเส้นหนึ่งของตำบลนาตงวัฒนา ส่วนอีกเส้นหนึ่งซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ เหมือนกันคือเป็น ๓-๔ หมู่บ้านเลย คือของหมู่บ้าน บ้านท่าศาลาก็มาตัวอำเภอโพนนาแก้ว หมู่ที่ ๑ ตำบลบ้านแป้น ส่วนอีกอันหนึ่งคือจากบ้านโพนงามโคกก็มาสู่ตัวอำเภอเหมือนกัน บ้านโพนงามท่าก็เข้ามาสู่ตัวอำเภอเป็นแบบเมื่อสักครู่นี้ขึ้นให้ดูอีกหน่อยเส้นทางเหมือนกัน แบบนี้

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)

แต่ว่าจากของตำบลบ้านแป้น ๒ ข้างทาง ยังเป็นป่าอยู่ ตอนนี้ตรงนี้เป็นไร่นาหมดแล้ว ซึ่งความจริงที่ดินตรงนี้เป็นที่ดินชาวบ้านบริจาค ให้รัฐทำถนน เพราะฉะนั้นจึงฝากท่านรัฐมนตรีทรงศักดิ์ว่าขอฝากเลยเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ เดือดร้อนมาก นอกจากไปติดต่อราชการแล้วที่สำคัญคือโรงพยาบาล เพราะโรงพยาบาล อยู่ตรงนั้น และชาวบ้านโพนบกผมไม่ได้ใส่ไปตรงนั้น ฝากบ้านโพนบกก็มาถึงตัวอำเภอ เหมือนกัน ตำบลบ้านแป้นหลายหมู่บ้านหน่อย ส่วนตำบลอื่นอาจจะได้บ้าง เดี๋ยวท่านรัฐมนตรี จะบอกว่าได้ไปบ้างแล้วที่เหลือมันเยอะกว่า ได้ไปบ้านเดียวพูดง่าย ๆ อันนี้ฝากว่าเป็นเรื่อง ใหญ่เพราะอำเภอตั้งอยู่กลางป่ามันถึงมีวันนี้ และตั้งมา ๒๐ กว่าปีแล้วก็แบบนี้ครับ ก็ฝาก ท่านได้เป็นรัฐมนตรี ซึ่งเป็น ส.ส. เข้าใจประชาชนลำบากขนาดไหน จึงเป็นคำถามที่ ๑ ว่า ทางกระทรวงมหาดไทยซึ่งดูแลท้องถิ่นอยู่ ความจริงครั้งแรกผมถามรัฐมนตรีว่าการกระทรวง คมนาคม ซึ่งรัฐมนตรีช่วยว่าการตอบไป แต่ความเป็นจริงทางกระทรวงคมนาคมบอกผมว่า เส้นนี้มันอยู่ท้องถิ่น ผมเข้าใจท้องถิ่น ที่ผมถามกระทรวงคมนาคม เพราะว่าท้องถิ่น อบต. ไม่ มีศักยภาพทำ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ทำได้คือกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น วันนี้ท่านรัฐมนตรีมา นั่งแล้วจะให้ความเห็นอย่างไรก็แล้วแต่ เป็นคำถามที่ ๑ ว่ากระทรวงมหาดไทยมีแผนงานหรือ นโยบายที่จะทำถนนเส้นนี้จากขี้ฝุ่นคลุกหัวให้ดีขึ้นอย่างไร ขอทราบเป็นคำถามที่ ๑ ครับ