ถ้าเวลา มันอาจจะยาวไปนิดหนึ่งก็อาจจะขออนุญาตท่านประธาน เพราะว่าท่าน ส.ส. ผู้ทรงเกียรติ บางทีในความรู้สึกผมก็พูดเกินไปนิดหนึ่ง อยากขอถือโอกาสนี้ชี้แจงแล้วก็ตอบคำถามไปด้วย เมื่อท่าน ส.ส. ได้กรุณาพูดถึงคำสั่งที่ ๖๖/๒๕๒๓ ซึ่งก็ต้องบอกว่าเป็นคำสั่งของผู้ที่สร้าง คุณประโยชน์อเนกอนันต์ให้กับประเทศไทยของเราก็คือ ฯพณฯ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ซึ่งก็ต้องบอกว่าสมแล้วที่ท่านเป็นรัฐบุรุษของประเทศไทยเรา ท่านได้ออกคำสั่งนี้ออกมา ก็ทำให้ประเทศไทยในสมัยนั้นได้เกิดความสงบโดยพลัน แล้วจากคำสั่งที่ ๖๖/๒๕๒๓ นี้ ก็มีมาตรการในการดูแลให้ความมั่นใจกับผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ในสมัยนั้นให้กลับใจ มาร่วมกันพัฒนาชาติไทยก็ต้องถือว่าเป็นความคิดที่ดีมีประโยชน์ ดังนั้นเท่าที่ผมจำได้ ในสมัยนั้นก็มีการดูแลในหลาย ๆ ด้านตลอดจนที่ทำกิน ซึ่งทั้งภาคอีสาน ทั้งภาคเหนือก็จะ มีกรณีอย่างนี้ค่อนข้างมาก เรื่องของที่ทำกินนั้นผมต้องเรียนว่าที่ทำกินเหล่านั้นจนถึงวันนี้ ก็ยังมีศักดิ์และสิทธิตามนั้นมีที่ทำกิน แต่ต้องทราบว่าที่ทำกินบางส่วนที่รัฐบาลในแต่ละช่วง ตอนที่ดำเนินการมานั้นที่ทำกินเหล่านั้นก็เป็นพื้นที่อุทยานแห่งชาติ เป็นพื้นที่ป่าอนุรักษ์ พื้นที่อะไรต่าง ๆ มากมาย รัฐบาลด้วยความตั้งใจด้วยความจริงใจก็ได้เพิกถอนยกเลิกพื้นที่ ส่วนที่จะมาให้ทำเป็นที่ทำกิน แต่การยกเลิกอุทยานแห่งชาติเหล่านั้น อุทยานแห่งชาตินี้ ต้องบอกว่าเป็นที่ของหลวงตามที่ผมได้เรียนไว้ว่าตั้งแต่ปี ๒๕๐๖ เป็นที่อุทยานแห่งชาติ เป็นการอนุรักษ์ไว้เพื่อพื้นที่ส่วนกลาง แต่แน่นอนที่สุดก็ได้กันบางส่วนออกมาอย่างที่พูดถึง ก็คือประมาณ ๒๐,๐๐๐ ไร่ออกมาเป็นที่ทำกิน เมื่อออกมาเป็นที่ทำกิน ณ ปัจจุบันท่าน ส.ส. เอง ถ้าหากว่าไปสัมผัสกับชาวม้งท่านก็ต้องยอมรับว่าที่ทำกินเหล่านั้นขณะนี้เองชาวม้งหรือว่า ผู้ที่อยู่ในพื้นที่สูงก็ยังทำกินได้ตามปกติ ไม่มีผู้ใดไปรบกวนสิทธิของเขา ก็ยังเป็นที่ทำกินอยู่ แน่นอนที่สุดครับ ที่ดินเราที่เป็นของหลวงตามรัฐธรรมนูญนี้มันจะตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ จะครอบครองกี่สิบปีก็แล้วแต่ก็ยังเป็นที่หลวงอยู่ดี แล้วหลังจากนั้นที่หลวงก็ได้มีการดูแล โดยกรมธนารักษ์ ซึ่งกรมธนารักษ์เองก็เข้าไปดูแลจัดการแล้วก็ไม่ได้ปดดโอกาสว่าผู้ที่เข้าไป ใช้ประโยชน์หรือเข้าไปอยู่ในที่นั้น ๆ ก่อนที่จะประกาศเป็นที่หลวงหรือประกาศเป็นอุทยาน แห่งชาติ ถ้าเขาทำกินอยู่ตรงนั้น ถ้าเขามีสิทธิมีหลักฐานมีเอกสารใด ๆ ก็แล้วแต่ ด้วยกฎหมาย ด้วยทางราชการก็เปดดโอกาสให้สามารถพิสูจน์สิทธิ ถ้าสามารถพิสูจน์สิทธิมีหลักฐานพอสังเขป ที่จะพิสูจน์สิทธิได้ก็สามารถที่จะออกโฉนดได้เป็นกรณีอย่างนั้น อันนี้คือสำหรับทางเข็กน้อย ทีนี้ท่านได้พูดถึงเขาค้อซึ่งบอกว่ามีความเหลื่อมล้ำแล้วก็มีทหารเท่านั้นที่จะเข้าไปใช้ประโยชน์ ในที่ดินอย่างเต็มประสิทธิภาพ ถึงขนาดจะออกโฉนดได้หรือไม่ตามที่ท่านได้พูดถึงนั้น ผมยืนยันว่า บนพื้นที่เขาค้อนั้นก็เป็นพื้นที่ที่แยกเป็นส่วนอยู่ ๓ ส่วน
ส่วนที่ ๑ ก็คือเป็นพื้นที่หลวง ส่วนพื้นที่หลวงผู้ที่ดูแลตามที่ผมได้กล่าวไปแล้ว ก็คือกรมธนารักษ์ดูแล แล้วก็พื้นที่อีกส่วนหนึ่งคือพื้นที่ รอส. ซึ่งพื้นที่ รอส. ก็มาจากรากเหง้า อันเดียวกันที่บอกว่ามาจากเขตอุทยานแห่งชาติ ได้ยกเลิกเขตอุทยานแห่งชาติก็มาเป็นพื้นที่ ให้กับทางราชการได้ใช้ก็คือกระทรวงกลาโหม กระทรวงกลาโหมโดยกองทัพบก เมื่อสงคราม หรือการต่อสู้กับผู้ก่อการร้ายได้สิ้นสุดลงบนเขาค้อ ทางกองทัพบกก็ได้ไปจัดที่เหล่านี้เรียกว่า ที่ รอส. ให้กับพี่น้องบนพื้นที่สูงได้ทำกินเช่นเดียวกัน เพราะฉะนั้นถ้าเมื่อไรบอกว่าเป็นที่ รอส. เป็นที่หลวงก็ไม่สามารถออกกรรมสิทธิ์ได้ ดังนั้นก็จะมีพื้นที่อีกส่วนหนึ่งที่เขาเรียกว่าพื้นที่สาธารณะ ที่ประชาชนใช้ร่วมกันแล้วก็ไม่ได้ถูกประกาศเป็นเขตอุทยานแห่งชาติ อันนี้ก็เป็นที่สาธารณะ ซึ่งออกเอกสารสิทธิไม่ได้ ใครจะเข้าไปครอบครองจะเป็นระยะเวลานานเท่าใดก็แล้วแต่ ถึงแม้จะไปปลูกบ้านปลูกช่องก็ไม่สามารถที่จะออกเอกสารสิทธิที่เป็นโฉนดได้
แล้วก็ยังมีอีกส่วนหนึ่งซึ่งเป็นพื้นที่ราชพัสดุที่มีพี่น้องประชาชนไม่จำกัดว่า จะต้องเป็นใครได้ครอบครองมีที่อยู่อาศัยหรือทำกินอยู่ก่อนแล้วไม่ได้อยู่ในเขตป่า ไม่ได้อยู่ใน เขตอุทยานแห่งชาติ ไม่ได้อยู่ในเขตที่ รอส. เหล่านี้ ก็สามารถที่จะพิสูจน์สิทธิแล้วก็ออกเป็นโฉนดได้ อันนี้คือบนเขาค้อตามที่ท่านบอกว่ามันมีความเหลื่อมล้ำ ก็ต้องตอบว่าไม่มีละครับ แล้วที่บอกว่า มีทหารระดับสูง ทหารใหญ่ ๆ หรือทหารทั้งนั้นเลยไปมีรีสอร์ต (Resort) ไปมีอะไรอยู่บน เขาค้อนั้น ผมเองเป็นคนจังหวัดเพชรบูรณ์ ผมเป็น ส.ส. ของจังหวัดเพชรบูรณ์ แต่ขณะนี้เป็น ส.ส. บัญชีรายชื่อ ผมยืนยันว่าไม่ได้เป็นอย่างนั้น อาจจะมีบ้างตามสิทธิของประชาชนที่บังเอิญ เขาไปเป็นทหารก็เป็นส่วนน้อยมาก ที่เหลือก็เป็นพ่อค้าประชาชนของจังหวัดเพชรบูรณ์ และของจังหวัดอื่น ๆ ที่เขาไปซื้อเอกสารสิทธิที่ถูกต้อง