นายสงวน พงษ์มณี ลําพูน

ท่านประธานที่เคารพ ผม สงวน พงษ์มณี พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง แล้วพร้อมจะรับหลักการ แต่ผมอยากให้ กรรมาธิการที่จะไปเขียนกฎหมายฉบับนี้ได้นําข้อคิดที่พวกผมจะพูดให้ท่านฟังถึงปัญหา แล้วก็เห็นปัญหาแล้วว่าปัจจุบันนี้เป็นปัญหาหลัก เพราะกฎหมายไทยเมื่อจะเขียนกฎหมายใด ก็ตาม ถ้าเกี่ยวข้องกับสิทธิเสรีภาพของประชาชนจะต้องถูกละเมิดก็จะอ้างมาตรา ๒๙ แล้วเขียนได้เต็มที่ ผมอยากให้ประธานกรรมาธิการซึ่งอาจจะเป็นท่านรัฐมนตรีช่วยรับ รับรู้ด้วยว่ามาตรา ๕ วรรคสามนี้จะเขียนอย่างไรให้มันรัดกุม วันนี้กฎหมายที่ออกไปแล้ว ทั้งหมดล้วนละเมิดสาระสําคัญแห่งสิทธิทั้งสิ้น มาตรา ๒๙ ในวรรคแรกเขียนชัดนะครับ ให้เขียนกฎหมาย ตรากฎหมายได้เท่าที่รัฐธรรมนูญกําหนด แต่จะต้องไม่ละเมิดสาระสําคัญ แห่งสิทธิยิ่งไปเห็นมาตรา ๑๙ (๑) และวงเล็บสุดท้ายผมยิ่งเป็นห่วง ผมคิดว่าจะเขียนอย่างนี้ ได้ไหมเพิ่มเข้าไปในวรรคหนึ่งว่า ตามกฎหมายบัญญัติ สาระที่จะต้องบัญญัติควรจะ มีสาระสําคัญอย่างไรบ้างน่าจะเขียนไว้หรือเปล่า วรรคท้ายบอกไปตามกฎกระทรวงอีก ออกอย่างไรครับ ท่านครับ วันนี้ทั้งฉบับเหมือนกับจะเขียนปกป้องสิทธิในการที่จะรักษาสิทธิ กลัวสื่อมวลชนจะไปเปิดเผยใดเท่านั้นเองครับ แต่ท่านกลับไม่ได้มอง ไม่มีมาตราใดเลย มองการละเมิดสิทธิโดยธนาคารต่อประชาชน อันตรายมากนะครับวันนี้ท่าน วันนี้การกู้เงิน การมีเงินในธนาคารสอบถามง่ายเหลือเกินท่านประธาน แล้วในที่สุดก็สู่การยึดทรัพย์ สู่การเข้าไปพิทักษ์ทรัพย์สู่การเข้าไปหาประโยชน์จากคนมีข้อมูลในธนาคาร ผมพูดดัง ๆ ผ่านประธานไปให้ธนาคารนะครับ ธนาคารทุกธนาคารทําอย่างนี้ทั้งหมด เพราะอะไรครับ เพราะได้ใจในกฎหมายที่เขียนละเมิดมาตรา ๒๙ ในปี ๒๕๔๔ กฎหมายข้อมูลเครดิตบูโร (Credit Bureau) อย่างไรครับ วันนี้ผมไปค้ําประกันเด็กคนหนึ่งผ่อนรถ ผ่อนบ้าง ไม่ผ่อนบ้าง เกิน ๓ เดือน เสียเครดิตทันทีเลย แต่ว่าติด แม้เด็กคนนี้จะผ่อนหมดแล้ว คนเสนอข้อมูลไป ทางบริษัทก็ไม่ต้องรับผิดชอบในการตรวจเครดิตให้คนอื่น ติดมากกว่าคนที่ล้มละลายอีก กฎหมายแบบนี้ครับจะไม่ได้ประโยชน์เลยแม้เราออกกฎหมายฉบับนี้อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่า การละเมิดสิทธิทําให้คนต้องเสียทรัพย์เสียโอกาสน่าจะเป็นประเด็นหลักในการที่จะมา พิจารณาเพิ่มเติมเข้าไปในกฎหมายฉบับนี้ด้วย วันนี้ผมอ่านดูแล้วมันไม่มีครับ

สุดท้ายท่านประธานครับ ผมคิดว่ามันจะเป็นหน้าที่ใครที่จะทําให้รัฐธรรมนูญ มาตรา ๖ มันเป็นจริง วันนี้คนถูกลงโทษจากกฎหมายที่ขัดมาตรา ๖ ขัดรัฐธรรมนูญนี้ มาตรา ๖ รัฐธรรมนูญเขียนชัดเป็นบททั่วไปว่า กฎหมายใดที่ขัดหรือแย้งกับรัฐธรรมนูญนี้ ถือเป็นใช้มิได้ ท่านครับกฎหมายเก่า กฎหมายดึกดําบรรพ์ก็ยังมาลงโทษประชาชนอยู่ ไม่มีใครแก้ไขเขียนให้มันดูดีเท่านั้นเอง ผมพูดเรื่องนี้ทําไมครับ มันเกี่ยวกับกฎหมายฉบับนี้ ตรงไหน ก็อยากให้กรรมาธิการที่ตั้งไปนี่ไปนั่งดูว่าเขียนแล้วผู้ปฏิบัติจะนํามาปฏิบัติอย่างไร เพราะวันนี้คนถูกลงโทษโดยกฎหมายที่ขัดรัฐธรรมนูญเต็มไปหมด คนถูกยึดทรัพย์ รังแก เต็มไปหมด ผมเอาตัวอย่างมาให้ท่านดูนะครับ ในปี ๒๕๔๙ ปฏิวัติใหม่ ๆ ท่านก็รู้ว่า นักการเมืองปากอย่างพวกผมนี่หลบหัวซุกหัวซุนครับ ภรรยาเกิดอุบัติเหตุ ท่านประธานครับ ไปโรงพยาบาล ไม่นอนไม่ได้นะครับ เพราะถือว่าไม่เบิกไม่ได้ เราประกันชั้น ๑ ไว้ พอนอนแล้ว อาการมันเริ่มที่สมองแล้วท่านประธานครับ ไม่เกิน ๒ เดือนยกเลิกเลยครับ ยกเลิกประกัน เฉย ๆ เลยนะครับ เพราะอะไรครับ เพราะว่าโรงพยาบาลรามที่เชียงใหม่นี่ส่งเรื่องไปว่า ภรรยาผมเป็นโรคตับไม่แจ้ง แต่ภรรยาผมเสียชีวิตเพราะโรงสมองฝ่อ เกิดจากเกิดอุบัติเหตุ ไม่เกี่ยวกับโรคตับเลย นี่คือการส่งของโรงพยาบาลนะครับ

อีกเรื่องหนึ่งที่ผมเจอมากับตัวเอง กู้เงินมาเสร็จ เงินผ่านเข้าบัญชี ถูกกล่าวหาว่า ไปค้ําประกันโดยที่ไม่มีข้อมูลนะ มายึดทรัพย์ไปเลย ผมถามว่ากรณีอย่างนี้ความรับผิดชอบ มันน่าจะอยู่ที่คนแจ้ง คนรักษาในพื้นฐานด้วย ท่านครับ ไม่ว่าโรงพยาบาลหรือธนาคาร คุณจะแจ้งข้อมูลของลูกค้าไปให้ใคร คุณต้องแจ้งให้ลูกค้าด้วย อันนี้ไม่มีวันรู้เลย เพราะอะไร เพราะความรับผิดชอบตามกฎหมายมันไม่มี แล้วอ่านเร็ว ๆ เหมือนท่านผู้อภิปรายเมื่อสักครู่นี้ บอกเลย ก็ไม่มีมาตราไหนที่บอกว่าผู้แจ้งจะต้องรับผิดชอบอย่างไร คณะกรรมการต่าง ๆ ไม่มีหน้าที่เรื่องนี้เลย เพราะฉะนั้นใครเป็นกรรมาธิการช่วยพิจารณาข้อยกเว้นตามมาตรา ๑๙ ให้ละเอียดด้วย จะให้ตามกฎหมายบัญญัติ บัญญัติอย่างไร ควรจะมีสาระสําคัญอะไรบ้าง ขอบคุณครับท่านประธาน