เจริญ จรรย์โกมล หารือเรื่องการขายข้าวราคาถูกเกินไปและเรียกร้องการชี้แจงจาก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เสนอแนะให้ผู้พูดยกตัวอย่างเฉพาะประเด็นที่ถูกกล่าวถึง ไม่ควรยกตัวอย่างมาก
ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวให้ท่านรัฐมนตรีตอบ ผมควบคุมอยู่นะครับ ให้อดทนนิดหนึ่ง ท่านสุนัยครับ ตอนนี้ก็ ๕ โมงครึ่ง ท่านสุนัยถ้าว่างก็เชิญร้านอาหารอยู่ข้าง ๆ เรา เชิญท่านคุณหมอวรงค์ ต่อเลยครับ ไม่เป็นไรเสียเวลา ผมควบคุมอยู่ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไรครับ เราได้คุยกันแล้ว วิปทั้ง ๒ ฝ่ายจะพยายามควบคุมการประชุม เชิญคุณหมอวรงค์ครับ เอาเข้าประเด็นที่นั้นอยู่ ท่านเกริ่นนำพอสมควรแล้วละ ท่านจะเอาตรงไหนก็เอาเลย เชิญครับ วิธีการขายของเขาคือใช้แฟกซ์แล้วแฟกซ์เอกสารไป ปรากฏว่านี่คือสเตทเมนท์ (Statement) การโอนชำระเงินค่าข้าว โรงสีที่จังหวัดกำแพงเพชรโอนเงินชำระค่าข้าวให้กับโรงสี โชควรลักษณ์ รุ่งเรืองกิจ ผ่านคุณเอนก คุณสุมาลี ฉัตรไชยศิริ คุณเอนกคือเจ้าของโรงสี โชควรลักษณ์ รุ่งเรืองกิจ แต่การโอนเงินชำระค่าข้าวโอนเงินมาทั้งสิ้น ๑๐ ล้านบาท โอนวันที่ ๒๐ ธันวาคม ช้า ๆ นะครับ ไม่อย่างนั้นวันที่จะสับสน โอนเงินชำระค่าข้าววันที่ ๒๐ แต่โรงสี โชควรลักษณ์ รุ่งเรืองกิจซื้อข้าวจากรัฐบาลวันที่ ๒๑ ธันวาคม โรงสีโชควรลักษณ์ รุ่งเรืองกิจ ขายข้าวต่อวันที่ ๒๒ เดือนธันวาคม เท่ากับว่าชำระเงินค่าข้าวก่อนที่จะรับของ ต่อนะครับ นี่คือคำอธิบายของลูกค้าที่จังหวัดกำแพงเพชร เขียนคำอธิบายเป็นหลักฐานพร้อมลายเซ็น ไว้ชัดเจนว่าวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๕๔ โอนเงินเข้าบัญชีคุณเอนก คุณสุมาลี ฉัตรไชยศิริ ก็คือ เจ้าของโรงสีโชควรลักษณ์ รุ่งเรืองกิจ ธนาคารกสิกรไทย สาขาลพบุรี เลขที่ ๑๗๔-๑-๐๑๕๘๘-๕ จำนวน ๑๐ ล้านบาท แล้วเขาเขียนอธิบายต่อว่าโรงสีโชควรลักษณ์ รุ่งเรืองกิจได้ตัดข้าว หรือขายข้าวให้กับโรงสีที่จังหวัดกำแพงเพชรในจำนวน ๘๐๐ ตัน ตันละ ๑๒,๐๐๐ บาท ขาย ๘๐๐ ตัน ตันละ ๑๒,๐๐๐ บาท เป็นจำนวนเงิน ๙,๖๐๐,๐๐๐ บาท ดังนั้นโรงสี โชควรลักษณ์ รุ่งเรืองกิจจะต้องโอนเงินคืนค่าข้าวให้ ๔๐๐,๐๐๐ บาท ท่านประธานครับ ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ครับท่านประธาน ท่านประธานลองนึกถึงสามัญสำนึกตั้งแต่สมัย ท่านกิตติรัตน์ ณ ระนอง เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เพราะวันนั้นคือวันที่ ๒๑ เดือนธันวาคม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์สมัยนั้นซึ่งเป็นคนดูแลเรื่องข้าว แม้ท่าน จะมอบหมายให้รัฐมนตรีช่วยว่าการบางคนดูแล แต่ท่านปฏิเสธความรับผิดชอบไม่ได้ ท่านนึกนะครับว่าท่านขายข้าว ๕,๗๐๐ บาทต่อตัน วันถัดมาคนที่ซื้อข้าวจากรัฐบาล ไปขายต่อ ๑๒,๐๐๐ บาท เท่ากับว่าเขาฟันกำไรเหนาะ ๆ ๖,๓๐๐ บาทต่อตันครับ ท่านประธาน ๖,๓๐๐ บาทต่อตันวิธีการลงทุนง่าย ๆ แค่แฟกซ์ใบเดียว แฟกซ์ใบหนึ่ง ผมคิดว่าอย่างมากก็ไม่เกิน ๕ บาท แต่ซื้อข้าวมา ๑ วันโดยที่ไม่ต้องลงทุนอะไรเลย เพราะว่า ได้ออร์เดอร์ (Order) มาก่อนและรับเงินมาก่อน จะให้พวกผมคิดอย่างไรครับ ผมถึงอยากจะ ถามท่านรัฐมนตรีกิตติรัตน์ ณ ระนอง ท่าทางของท่านดูซื่อ ๆ แล้วผมเชื่อว่าท่านไม่น่าจะมี เจตนาทุจริต แต่หลังจากมาตรวจเจอแล้วมันเกิดอะไรขึ้น ท่านเป็นถึงรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงพาณิชย์ ณ ขณะนั้น และเป็นคนที่รับผิดชอบโครงการรับจำนำข้าวในภาพใหญ่ เพราะว่าท่านเป็นหัวหน้าทีมเศรษฐกิจ ทำไมถึงปล่อยให้มีการขายข้าวในราคาที่ถูกมาก ในราคาตันละ ๕,๗๐๐ บาท และลูกค้ารับเสร็จไปขายต่อในวันถัดไปราคาตันละ ๑๒,๐๐๐ บาท เท่ากับว่าโรงสีโชควรลักษณ์ รุ่งเรืองกิจได้กำไรตันละ ๖,๓๐๐ บาท มากกว่าเงินที่รัฐบาลจะได้รับ จะให้ผมคิดอย่างไรครับท่านประธาน ผมคิดอยู่ ๒ เงื่อนไข ๑. ฉลาดน้อย อันที่ ๒ สมรู้ร่วมคิดในการทุจริต และผมเชื่อว่าระดับมือคนที่ชื่อว่ากิตติรัตน์ ณ ระนอง ว่าฉลาดน้อยผมไม่เชื่อ เพราะตรวจสอบแล้วท่านเป็นอดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ ของตลาดหลักทรัพย์ มือระดับนี้ไม่มีทางครับ ท่านเคยเป็นถึงรองผู้อำนวยการสถาบัน บัณฑิตบริหารธุรกิจ ศศินทร์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นอดีตอธิการบดีของ มหาวิทยาลัยชินวัตร อย่างนั้นผมไม่เชื่อว่าท่านกิตติรัตน์ฉลาดน้อย แต่ผมอยากจะถามครับ อยากให้ท่านกิตติรัตน์ต้องชี้แจงว่าทำไมท่านเป็นถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ณ ขณะนั้น แล้วท่านต้องดูแลภาพใหญ่ทั้งหมด เป็นถึงหัวหน้าทีมเศรษฐกิจ แล้วทำไม ปล่อยให้มีการขายข้าวราคา ๕,๗๐๐ บาท ขณะที่วันถัดไปแล้วลูกค้ารับต่อกำไรอีก ๖,๓๐๐ บาท และข้าวพวกนี้ทั้งหมดเฉพาะจังหวัดกำแพงเพชรที่เดียวมีทั้งหมด ๓๕๐,๐๐๐ ตัน
เดี๋ยวครับคุณหมอ ท่านก็ยกตัวอย่างมาเยอะแล้ว เอาตรงประเด็นเลยได้ไหมครับ