นางอนุรักษ์ บุญศล สกลนคร

ท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน นางอนุรักษ์ บุญศล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร พรรคเพื่อไทย ต้องบอกว่า วันนี้นั้นถ้าอยากพัฒนาให้ทันโลกต้องออกนอกระบบเช่นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในวันนี้ ที่มาในวันนี้ก็คือการออกนอกระบบ การออกนอกระบบ ท่านประธานที่เคารพคะ เขาเล่าว่า เอา ๕ หาร ตะแกรงร่อนถึงจะเชื่อ แต่ว่าในยุคปัจจุบันนี้ถ้าเล่าในหลาย ๆ ที่รวมกันตามสื่อ แล้วความน่าเชื่อถือจะต้องเกิดนะคะ สผ ๒๒/๒๕๕๖ (ส. นิติบัญญัติ) เบญจมาภรณ์ ๕๐/๑ การออกนอกระบบของผู้บริหารในมหาวิทยาลัยเขาเล่าว่าจะสบาย อาจารย์ เจ้าหน้าที่ก็จะสบาย เพราะว่าเงินเดือนจะขึ้น ๑.๗ เท่า ถ้าอาจารย์ในมหาวิทยาลัยมีเงินเดือน ๑๐๐,๐๐๐ บาท ในเดือนต่อมาถ้าออกนอกระบบแล้วจะได้ถึง ๒๗๐,๐๐๐ บาทเลยทีเดียว แต่คนเรียนจะลําบาก เพราะว่าคนระดับกลางในประเทศไทยนั้นมีเยอะมาก มากกว่าคนร่ํารวย ทีนี้ค่าเล่าเรียน ก็จะแพงขึ้น ดิฉันตั้งเป็นข้อสังเกตว่าไม่อยากให้ค่าเล่าเรียนในมหาวิทยาลัยแพงขึ้นอย่างมาก เพราะว่าคนระดับกลางในประเทศนี้จํานวนมากเลยทีเดียว แม้ว่ามหาวิทยาลัยจะหาแหล่งทุน ให้กับนักศึกษา ท่านประธานคะ ก็ไม่พ้นเงินกองทุนกู้ยืมเพื่อการศึกษา ปกตินี้นะคะ ถ้าไม่ออกนอกระบบ แต่ดิฉันสนับสนุนนะคะ ตั้งเป็นข้อสังเกตและข้อเปรียบเทียบ เรียนท่านประธานผ่านไปถึงท่านรัฐมนตรีค่ะว่าเป็นข้อเปรียบเทียบให้เห็นได้เด่นชัดว่า ปัจจุบันนี้ถ้าเรียน ๔ ปีในคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยนี่ค่ะ ๔ ปีอยู่ที่ ๑๐๐,๐๐๐ บาท ถ้าออกนอกระบบแล้วอยู่ที่ ๔๐๐,๐๐๐ บาท นี่ก็คือมันไม่เป็นธรรมกับคนระดับกลาง ใคร ๆ ก็อยากจะให้ลูกตะกายดาวทั้งนั้นค่ะ ท่านประธานคะ ต้องการที่จะให้ลูกตะกายดาว ไปถึงฝั่งฝัน อยากให้ได้ดีเหมือนคนอื่นเขาบ้าง ถ้าออกนอกระบบแล้วตั้งใจที่จะมาขึ้น ค่าเล่าเรียนดิฉันว่าจะต้องพิจารณากันให้รอบด้าน นอกจากเงินกองทุนเพื่อการศึกษาแล้ว ถ้าจะออกนอกระบบและส่งเสริมคนระดับกลางจริง ๆ แล้ว จะต้องให้นักศึกษาเข้าหา แหล่งทุนการศึกษาให้เปล่าจากมหาวิทยาลัยให้ได้ ดิฉันไม่ต้องการให้เห็นว่าเมื่อออก นอกระบบแล้วคนที่จากข้าราชการเป็นพนักงานเงินเดือนเพิ่มขึ้น เอกสารเพิ่มขึ้นเพื่อให้ ตรวจวิทยฐานะเพื่อจะได้เงินเดือนเพิ่มขึ้น แล้วค่าเล่าเรียนแพงขึ้นเพื่อไปเพิ่มเงินให้กับ พนักงานอย่างนี้ค่ะ อันนี้คือสิ่งที่ดิฉันไม่ต้องการ แล้วต้องการกราบเรียนท่านประธานผ่านไป ถึงท่านรัฐมนตรีว่าเรื่องนี้จะต้องมีการถกกันอย่างรอบคอบค่ะ แต่ที่ดิฉันว่าเมื่อออก นอกระบบแล้วงานสอนเพิ่มขึ้น คุณภาพเพิ่มขึ้น งานวิจัยเพิ่มขึ้น พนักงานแข่งขันเพื่อคุณภาพ เพิ่มมากขึ้น ได้ประสิทธิภาพส่งต่อสู่ระบบของสังคมในประเทศไทยเพิ่มขึ้น นั่นคือสิ่งที่ ต้องการในการออกนอกระบบค่ะ ท่านประธานคะ ปรัชญาการศึกษาเป็นส่วนหนึ่งที่ต้อง คํานึงถึงว่าทิศทางการศึกษาไทยมุ่งผลิตบัณฑิตแบบไหนมารับใช้สังคมส่วนใหญ่ ถ้าหาก ทุกมหาวิทยาลัยออกนอกระบบแล้วดิฉันกลัวว่ามหาวิทยาลัยจะมุ่งรับใช้ภาคธุรกิจเท่านั้น ปัญหาใหญ่ ๆ มีอยู่ ๒ อย่างก็คือ ๑. เรื่องความเป็นธรรม ในแง่โอกาสทางการศึกษา สผ ๒๒/๒๕๕๖ (ส. นิติบัญญัติ) เบญจมาภรณ์ ๕๐/๒ สําหรับคนที่มีปัญหาด้านฐานะ แม้ว่าจะมีเงินกู้ยืมกองทุนเพื่อการศึกษาก็ตาม ปัญหาที่ตามมาก็คือ ค่าเล่าเรียนแพง ฝากท่านประธานผ่านไปถึงท่านรัฐมนตรีนะคะ เรื่องนี้คนระดับกลางเยอะนะคะ

ข้อที่ ๒ เรื่องของการจัดการความสําคัญของวิชา ตัวอย่างง่าย ๆ บางวิชา มีนักศึกษาลงทะเบียนเรียนแค่ ๒-๓ คน ท่านประธานคะ แค่ ๒-๓ คน พออยู่ในภาครัฐ ที่ไม่ออกนอกระบบเปิดกันนะคะ บางครั้ง ๒-๓ คนนี้ที่เรียนเพราะว่าตลาดไม่ต้องการ แต่ว่า ในเรื่องของศักดิ์ศรี ในเรื่องของอนาคตที่จะมีเกิดขึ้นในสิ่งที่ยังไม่เกิดในอนาคตเตรียมกันไว้ เป็นความต้องการของตลาดน้อย ๆ อย่างนี้ก็เปิด สผ ๒๒/๒๕๕๖ (ส. นิติบัญญัติ) ชนากานต์ ๕๑/๑ แต่ทีนี้พอออกนอกระบบแล้วก็บอกว่าไม่คุ้มในวิชานั้น ๆ หรือหลักสูตรนั้น ๆ แล้วก็จะคุ้ม ในสิ่งที่เป็นคนที่เรียนเยอะ ๆ เช่น เอ็มบีเอ (MBA) บริหารธุรกิจเปิดไปซอยย่อยสาขาเยอะมาก ต้องดูว่าวิชาหรือหลักสูตรไหนคุ้มไหมที่จะเปิดเป็นหลัก ถ้ามองในเรื่องของธุรกิจตลาดวิชา การค้าวิชาเป็นการค้านั้นจะทําให้เราเสียคนเก่งและคนที่ตั้งใจ คนที่รักศักดิ์ศรีในความเป็นมนุษย์ ดังนั้นแล้วใน ๒ ข้อที่ดิฉันเรียนท่านประธานผ่านไปถึงท่านรัฐมนตรีว่าคน ๒ คนก็ยังต้องเปิดอยู่ ที่ดิฉันต้องยกตัวอย่างมานี้ดิฉันไปศึกษาดูงานที่ประเทศญี่ปุ่นค่ะท่านประธาน ได้แนวคิดมาจาก ประเทศญี่ปุ่นว่าคนในประเทศญี่ปุ่นนั้นชอบมาเที่ยวที่ประเทศไทยโดยเฉพาะเกษตรกรญี่ปุ่น เมื่อพ้นฤดูเก็บเกี่ยวของเขาแล้วคนประเทศญี่ปุ่นจะมาที่ประเทศไทย วันนั้นเขาไปบรรยาย ที่เขาเล่าให้ฟังนะคะ เขาชอบมาซื้อมากที่สุดก็คือน้ําตาลเมืองเพชร ที่บอกว่าหวานเหมือน น้ําตาลเมืองเพชรนี่ละค่ะหวานกลมกล่อมอร่อยมาก ๆ แต่เขาบอกว่าตาลโตนดเมืองเพชร ที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณคนญี่ปุ่นซื้อแล้วคนไทยนั้นใส่ถุงหิ้วให้เขากลับประเทศเขาเลย เขาบอกว่าบรรจุภัณฑ์ไม่สวยเลย ทีนี้นั้นสาขาการออกแบบผลิตภัณฑ์ดิฉันว่าในปัจจุบันนี้ มีคนเรียนน้อยมากเพราะเข้าไปดูในอินเทอร์เน็ต (Internet) แล้วคนเรียนการออกแบบ ผลิตภัณฑ์เขาบอกว่าเรียนยากไหม ขอบเขตของการเรียนมีอะไรบ้าง จบแล้วมีงานทําไหม รับราชการจะอยู่ในกระทรวงไหน แล้วเรียนต่อสาขาใดได้บ้าง ท่านประธานที่เคารพ ดังนั้น แล้วดิฉันว่าถ้าออกนอกระบบแล้ววิชาที่เรียนยาก ๆ วิชาที่เรียนแล้วเพื่อศักดิ์ศรีของคน ในประเทศ ทําเพื่อโอทอป (OTOP) ทําเพื่อภาคเกษตรบ้างจะหมดไปจากการออกนอกระบบ ดิฉันว่ามันน่าจะมีการทบทวนและคิดอย่างรอบด้านเพื่อให้สิ่งเหล่านี้คงอยู่ค่ะ ถึงอย่างไร ดิฉันก็ไม่หวงที่จะให้มหาวิทยาลัยอยู่ในระบบเท่านั้น ดิฉันต้องการให้ออกนอกระบบเพื่อพบ อิสระและเสรีภาพที่ยิ่งใหญ่ของการศึกษา ยิ่งหวงยิ่งแคบ ดังนั้นแล้วไม่หวงที่จะไม่ให้ออก ให้ออกค่ะ แต่ทั้งหมดนั้นเป็นข้อสังเกตและการคิดรอบด้าน ท่านประธานคะ ออกนอกระบบ พบอิสระเสรี เสริมศักดิ์ศรีการศึกษาพาสูงส่ง ทั้งบริหารการศึกษาพามั่นคง เป็นประสงค์ ยุคใหม่ในโลกา ในอิสระขอทักษะการเรียนรู้ อย่ามองความเฟื่องฟูสู่การค้า อยากให้ ความสําคัญเท่าเทียมกันทุกวิชา แล้วราคานอกระบบพบคุณภาพไทย ขอบพระคุณค่ะ