กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม พันเอก วินัย สมพงษ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานครับ กระผมใคร่ขอแสดงความเห็นอภิปรายคัดค้านอภิปรายไม่เห็นด้วยกับ ร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้ ผมต้องกราบขอบคุณหลาย ๆ ท่านที่ได้อภิปรายไปก่อนหน้าผมนะครับ ที่แสดงความไม่เห็นด้วยเป็นส่วนใหญ่ แม้จะมีบางท่านแสดงความเห็นด้วยซึ่งกระผมก็เคารพ ในความเห็นส่วนตัวของท่านไม่ว่ากัน ท่านประธานที่เคารพครับ อย่าว่าแต่มหาวิทยาลัยราชภัฏ แห่งนี้ที่จะเปลี่ยนชื่อแล้วจะออกนอกระบบ จริง ๆ แล้วมหาวิทยาลัยในกำกับก็คือออกนอกระบบ อย่าว่าแต่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิตครับ ไม่ว่าอะไรที่จะออกนอกระบบต่อไป กระผมคิดว่าจะมีแรงต่อต้านคัดค้านกันมากขึ้น ๆ ครับ ในอดีตมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ซึ่งถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกที่ออกนอกระบบหรือเรียกว่าอยู่ในกำกับ ผมกราบเรียน ท่านประธานครับ แม้วันนี้กระผมเองก็ไม่ได้มีความเห็นด้วยเลยครับ เหตุผลที่กระผมไม่เห็น ด้วยก็เพราะอย่างนี้ครับท่านประธาน กระผมมีความเชื่อว่าการลงทุนสร้างอะไรก็แล้วแต่ ถนนหนทาง ถนน ๔ เลน รถไฟ ๔ รางทางคู่ สนามบิน รถไฟความเร็วสูง อะไรก็แล้วแต่ครับ การก่อสร้างในทางวัตถุจะลงทุนก่อสร้างทำไปเท่าไรก็ไม่เท่ากับการลงทุนก่อสร้างของอย่างหนึ่ง ซึ่งสำคัญกว่าเยอะนั่นก็คือการลงทุนเพื่อสร้างคน การลงทุนเพื่อสร้างคนนั้นหมายถึงการให้ การศึกษากับคนในประเทศ คนในสังคมให้เป็นคนมีความรู้ดี มีความประพฤติดี มีคุณธรรมดี นั่นเป็นหลักที่ประเทศทุกประเทศทุกสังคมจะต้องให้ความสำคัญกับการสร้างคนคือสร้างให้ คนมีความรู้ ท่านประธานครับ เมื่อเป็นอย่างนั้นปรัชญาของการศึกษาก็คือการศึกษานั้น จะต้องเปิดกว้างจะต้องให้คนทุกกลุ่มอาชีพไม่ว่าร่ำรวย ยากจน ไม่ว่าหญิงหรือชายสามารถ เข้าสู่การศึกษาได้ง่าย ๆ ไม่มีอะไรปิดกั้น นั่นก็คือการศึกษาต้องราคาไม่แพง ต้องไม่สิ้นเปลือง ต้องถูกสตางค์ครับ คนจนก็มีสิทธิ แต่ความจริงโดยข้อเท็จจริงนั้นท่านประธาน ตั้งแต่เรามี การปฏิรูปการศึกษาเมื่อปี ๒๕๔๐ โน่นละครับ ปฏิรูปให้การศึกษาเป็นแท่ง ๆ ๓ แท่ง ๔ แท่ง แท่งของการศึกษาที่เราปฏิรูปมากระผมเห็นชัดเจนว่าในแท่งของครูบาอาจารย์นั้น เห็นประโยชน์ชัดเจนครับ เงินเดือนสูงขึ้น รายได้มากขึ้น โอกาสเติบโตก้าวหน้ามากขึ้น แต่ผมเคยถามนักปฏิรูปการศึกษาว่าในส่วนผลิตผลของการศึกษาที่แท้จริงคือเด็ก เยาวชน นักเรียน มีอะไรเป็นตัวประกันว่าจะให้คน ให้ผลิตผลเหล่านั้นเอาท์พุท (Output) ของการศึกษาที่แท้จริงของสังคมให้เขาดีขึ้นบ้าง มีอะไรเป็นตัวประกันว่าเขาจะมีการศึกษาดีขึ้น มีความรู้มากขึ้นกว่าเก่าที่ชัดเจนถึงวันนี้ผมก็ยังไม่มีคำตอบ ท่านประธานสภาที่เคารพครับ โดยข้อเท็จจริงวันนี้ถ้าเราเอาการศึกษา เอาคุณภาพการศึกษาของประเทศไทยระดับ มหาวิทยาลัยก็ดี ระดับมัธยมศึกษาก็ดีครับ ไปเปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน เอาเฉพาะ ในกลุ่มอาเซียนครับ เราไม่อยู่ชั้นแนวหน้าเราอยู่ท้าย ๆ พูดไปก็น่าอายครับ เราต่ำกว่า หลายประเทศเพื่อนบ้านซึ่งเราไม่น่าจะเป็นอย่างนั้น ถ้าเปรียบเทียบกับการศึกษาระดับโลก เราตกรุ่น เราตกรอบ เราหลุดโลกไปเลยครับ แปลว่าหลังจากปฏิรูปการศึกษา หลังจากที่เปิด ให้การศึกษาออกนอกระบบ ผลิตผลการศึกษานั้นแย่ลง ๆ แล้วราคาก็แพงขึ้น ๆ ท่านประธานที่เคารพครับ ด้วยเหตุนี้กระผมจึงต่อต้านคัดค้านไม่เห็นด้วยครับ ถึงแม้ว่า การโหวตของเราอาจจะแพ้ แต่อย่างน้อยการต่อต้านคัดค้านของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เราได้สะท้อนความเห็นของพี่น้องประชาชนคนยากจน เราไปที่ไหนพ่อแม่ ผู้ปกครองล้วนแต่บ่นกับพวกเราเสมอว่าวันนี้การศึกษาระดับมหาวิทยาลัยนั้น แพงเหลือเกิน ๆ นี่ละครับคนไทยจึงชอบการศึกษาฟรีในระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา มันสะท้อนให้เห็นชัดเจน ท่านประธานที่เคารพครับ อย่างน้อยที่สุดเมื่อนักศึกษาเองก็ออกมา ต่อต้าน พวกเรา ส.ส. ไม่ว่าฝ่ายค้าน ฝ่ายรัฐบาลเกือบจะประสานเสียงเป็นเสียงส่วนใหญ่ว่า เราไม่เห็นด้วย อย่างน้อยที่สุดในวันข้างหน้าท่านเตรียมจะเอากฎหมายอย่างนี้เข้ามาชะลอ ๆ ไว้ก่อนเถอะครับ เราอาจจะเห็นด้วยกับต่างประเทศ แต่ประเทศไทยนั้นวันนี้สภาพเศรษฐกิจ สังคมเราเหมือนเขาหรือเปล่า ประชาธิปไตยของเขาเอามาใช้บ้านเราใช้ได้หมดหรือเปล่า แม้การศึกษาก็เช่นกัน ด้วยเหตุนี้ครับกระผมจึงไม่อยากจะให้การศึกษาเป็นการค้า ไม่เอา การศึกษาไปเป็นการค้าซึ่งก่อให้เกิดความเดือดร้อนในเรื่องค่าใช้จ่ายการศึกษา เพราะฉะนั้น กระผมจึงขอแสดงความเห็นไม่เห็นด้วยกับร่าง พ.ร.บ. เรื่องพรรค์อย่างนี้ครับ ด้วยความเคารพ อย่างสูงครับ