สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๗ · ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๕

มานิตย์ สังข์พุ่ม พูดเรื่องยางพาราในประเทศไทย และเรียกร้องให้รัฐบาลแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจที่เกิดจากราคายางพาราตกต่ำ

นายครูมานิตย์ สังข์พุ่ม สุรินทร์

ท่านประธานที่เคารพครับ ผม ครูมานิตย์ สังข์พุ่ม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย จังหวัดสุรินทร์ จริง ๆ แล้วไม่ได้มี ความตั้งใจจะมาอภิปรายเรื่องยางพารามากในวันนี้ เพราะว่าถ้าท่านประธานจําได้ แล้วก็ท่านประธานคนนี้แหละครับนั่งอยู่บนบัลลังก์ วันนั้นก็คุยเรื่องร่าง พ.ร.บ. การยาง แห่งประเทศไทย แต่ว่าวันนี้ในเบื้องต้นท่านนายกรัฐมนตรี นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร แล้วก็ท่านณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ ในฐานะเสนาบดีผู้รับผิดชอบเรื่องนี้ ท่านโดนกล่าวพาดพิงหลายครั้ง ซึ่งจริง ๆ แล้วตัวผมไม่ได้เสียหายหรอกครับ แต่ว่าบังเอิญทั้ง ๒ ท่านเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากสังกัดพรรคผม แล้วผมก็เป็นคนยกมือเลือกนางสาวยิ่งลักษณ์ ก็เหมือนอีกซีกหนึ่ง ที่ชื่นชมท่านนายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อยู่ ๓ ประโยคต่อ ๑ ครั้ง ผมก็ไม่ได้โทษ เพราะท่านอภิสิทธิ์เป็นหัวหน้าพรรค แล้วก็อดีตเป็นนายกรัฐมนตรี ก็ชื่นชมกันไป แต่ต่อไปนี้ ฟังผมบ้างนะครับ จริง ๆ ดูเสมือนเป็นการตําหนิรัฐมนตรีณัฐวุฒินั้นผมก็ไม่ได้ว่า แต่วันนี้ ยางพารานอกจากเป็นพืชเศรษฐกิจ ผมย้ํานะครับท่านประธาน เป็นพืชการเมืองด้วย เพราะใน ๑๔ จังหวัดภาคใต้ วันนี้ท่านรัฐมนตรีณัฐวุฒิไปเปิดตลาดการยางแล้วรับผิดชอบ เรื่องยางพาราทั้งประเทศ แต่ที่ร้ายไปกว่านั้นเท่าที่ผมทราบท่านไปเปิดตลาดทางการเมืองด้วย ก็เลยเป็นเรื่องกระแสผสมผสานกัน ผมถึงชอบคนที่อภิปรายก่อนหน้านี้ก่อนผมเลยครับ ท่านบอกว่าสภาแห่งนี้คือสภาที่พูดกันด้วยหลักการ พูดกันด้วยเหตุผล แล้วก็ต้องยอมรับ กติกากัน ท่านประธานผมเกิดในสวนยางพารา ท่านประธานอย่าบอกว่าผมไม่รู้จักยางพารา ผมเป็นผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ วันนี้ที่จังหวัดสุรินทร์ผมก็ปลูกยางพาราครับ ท่านประธาน แล้ววันนี้ไม่มีใครหรอกครับที่นั่งในสภาแห่งนี้ที่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ที่ไม่อยากเห็นพืชทางเศรษฐกิจ ไม่ว่าจะเป็นยางพารา มันสําปะหลัง หรือข้าว โดยเฉพาะ เรื่องข้าวพวกผมก็อยากให้ขึ้นราคา ยางพาราก็อยากให้ขึ้น เพราะเกินครึ่ง อย่าว่าแต่ ๖๖ จังหวัด ของประเทศไทยที่ปลูกยางพาราเลยครับ ในสภาแห่งนี้มีผู้แทนราษฎรเป็นเจ้าของ สวนยางพารา ผมว่าเกิน ๕๐ เปอร์เซ็นต์ แม้กระทั่งท่านประธานเองก็มีสวนยางเยอะแยะ ก็ไม่เห็นเสียหาย เพราะท่านทํามาหากินของท่าน จังหวัดท่านวันนี้ก็ปลูกยางพารา ในภาคเหนือ ภาคอีสานก็จังหวัดบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย จังหวัดสุรินทร์ ปลูกกันเยอะแยะแล้ว เมื่อก่อนปลูกแต่ ๑๔ จังหวัดภาคใต้ แล้วในวันนั้นที่ ๑๔ จังหวัดภาคใต้ ตอนผมเล็ก ๆ ท่านประธานผมเป็นคนเกิดจังหวัดพัทลุง เกิดในสวนยางพาราเลยนะท่านประธาน ล้อมรอบไปด้วย สวนยางพารา กิโลกรัมละ ๑๖ บาท ๑๕ บาท ๑๗ บาท มาชื่นชมตอนที่คนชื่อทักษิณ ชินวัตร นี่แหละครับ ได้ควบรวมหรือเขาเรียกว่าเอ็มโอยู (MOU) หรืออะไร ผมไม่ค่อยคล่องภาษาอังกฤษ แต่ถือว่าเป็นนักบริหารชั้นเลิศได้รวมเอา ๓ ประเทศที่ปลูกยางพารามาคุยกัน อย่าให้ประเทศอีกประเทศหนึ่งที่ไม่มีต้นยาง ไม่มีใบยาง ไม่มีลูกยาง แต่เป็นคนกําหนดกลไก ราคายางพาราเอง จนยางพาราในวันนั้นประเทศไทยเป็นคนตั้งราคาขึ้นมา แล้วยางพารา ก็กระเถิบขึ้น กระเถิบขึ้น กระเถิบขึ้น คนใต้ก็ดีใจกันเพราะยางพาราตอนนั้นที่ใต้มีเยอะ บ้านผมก็ได้ดาวน์รถโตโยต้า ได้ดาวน์รถนิสสัน ออกมาเยอะแยะครับท่านประธาน ภาคอีสานผม ก็เริ่มเชื่อ เมื่อก่อนไม่เชื่อ ผมเป็นผู้แทนสมัยปี ๒๕๔๔ รุ่นเดียวกับท่านประธานนั่นแหละครับ ไปรณรงค์ให้ปลูกยางพาราเขาไม่เชื่อ เขาบอกว่าชีวิตเขาต้องทํานา เพราะอนาคตของเขาอยู่กับนา และที่ผ่านมาก็อยู่กับนา ปัจจุบันก็อยู่กับนา ข้าวหอมมะลิ แต่พอเห็นดีขึ้น คนบ้านผม ไปรับจ้างทางภาคใต้ คนที่จังหวัดสุรินทร์ คนภาคอีสานก็เหมือนผู้แทนบางท่านที่อภิปราย ไปรับจ้าง เพราะไปเห็นผลประโยชน์และปลูกขึ้นได้ผลวันนี้ก็ปลูกกันใหญ่ ถามว่าดีไหม ดี เป็นประโยชน์ไหม เป็น แต่แน่นอนที่สุดครับวันนี้ยางพาราผมก็ไม่ได้เถียงว่าราคาตกต่ํา แต่พออยู่ได้กันไหม อยู่กันได้ แต่เราต้องยอมรับภาวะเศรษฐกิจโลกสิครับ วันนี้มันสะเทือน เพราะเกิดวิกฤติโลก ยางพาราก็ลดลง ไม่มีใครขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศไทยนี้ ที่ไม่อยากเห็นความดี ไม่อยากเห็นการพัฒนา ไม่อยากเห็นความร่ํารวยของเกษตรกร ไม่ว่าจะเป็นท่านบรรหาร ผมขออนุญาตเอ่ยนาม ท่านชวลิต ท่านชวน หลีกภัย ท่านอภิสิทธิ์ ทุกท่านที่ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ทุกคนอยากเห็นพี่น้องเกษตรกรซึ่งเป็นรากหญ้า ของประเทศนี้แหละครับ เพราะประเทศไทยเราเป็นประเทศเกษตรกรรม อยากเห็นมีรายได้ อยากเห็นมีความเจริญรุ่งเรืองในชีวิต แล้วก็ครอบครัวของคนรากหญ้า แล้วโดยเฉพาะพรรคเพื่อไทยของผมหรือพรรคไทยรักไทยนี่เราเจ้าของสโลแกน (Slogan) เลยครับ เศรษฐกิจแย่คนแก้เพื่อไทย ท่านประธานแลเห็นใช่ไหมครับโครงการต่าง ๆ เอสเอ็มแอล (SML) บัตรเครดิตเกษตรกร บัตรเครดิตแท็กซี่ โครงการรถคันแรก บ้านหลังแรก บัตรจํานําข้าวที่จะทําให้เกษตรกรทั้งนั้น เรื่องมันสําปะหลัง แต่ว่าเงินเราต้องยอมรับกับ วิกฤติของโลกวันนี้ แล้วท่านประธานเชื่อไหมครับเรื่องนี้ใครมาประท้วงผมก็ได้ วันที่ยางพาราขึ้น ตอนท่านนายกรัฐมนตรีทักษิณพูด พี่น้องผมที่จังหวัดพัทลุงเขาพูดอย่างไรท่านประธาน เขาบอกว่าขึ้นไปตามภาวะเศรษฐกิจโลก แต่พอมันตกต่ําขึ้นมาด่าทันทีครับ บริหารไม่เป็น นี่คือเรื่องจริง ผมถึงบอกว่าวันนี้ต้องเอาความจริงมาบอกกัน อย่างไรมันก็เป็นไปแล้วครับ ๑๔ จังหวัดทางนั้นพวกผมพรรคผมโอกาสยากทางการเมือง แล้วผมก็เคยคุยให้พี่น้องฟังว่า สู้ไม่ได้หรอกครับ สู้ไม่ได้ เหมือนเมื่อกี้นี้พี่ผมก็ได้กรุณามาพูดเรื่องปัญหาชายแดนภาคใต้อีก มาพูดทําไมคุยกันเรื่องยางพารา ก็ขุดแผลอยู่ตรงนี้แหละครับ ให้มันบอบช้ํา ๆ เข้าไป ถามว่า ใครช้ําล่ะ ประชาชนช้ํา ผมจึงอยากเห็นข้อเท็จจริงมันเกิดขึ้นตรงนี้มาช่วยกันแก้สิครับ มาช่วยกันสร้างมาช่วยกันแก้ แล้วผมเชื่อแน่ว่าบ้านเมืองพี่น้องเกษตรกรไปได้ แล้วผม ไม่อยากให้ตําหนิกันมากมาย ชื่นชมกันถ้าชื่นชมแล้ววันนี้เขาจัดชัดเจนว่าพรรคไหน เก่งเศรษฐกิจ พรรคไหนเก่งการเมือง วันนี้เขาสรุปกันหมดแล้ว ถ้าไม่รู้ผมจะจัด คอร์ส (Course) อบรม ผมก็เลยอยากฝากท่านประธานผมคงไม่พูดราคา ๗๗ บาท ราคา ๘๑ บาท หรือในเรื่องของการซื้อขายล่วงหน้าอะไรหรอก เพราะเดี๋ยวมีเพื่อนสมาชิก ผมจะขึ้นมาพูดให้ฟัง แต่ผมอยากกราบเรียนกับท่านประธานว่าวันนี้เราต้องยอมรับความจริงกัน ก็ไม่อยากเห็นการตําหนิว่ารัฐบาลนี้ไม่สนใจเกษตรกร ท่านประธานอย่าลืมว่ารัฐบาล พรรคไทยรักไทย รัฐบาลพรรคพลังประชาชน และรัฐบาลพรรคเพื่อไทยนี่ เราได้คะแนน ส่วนใหญ่มาจากภาคประชาชน จนสังคมบางสังคมหรือทีวีบางช่องยังด่าเลยว่าพวกเรานั้น มาจากรากฐานของคนไม่รู้ มาจากรากฐานของคนโง่ถึงมานั่งในสภาได้ แล้ววันนี้เราจะไม่สนใจ ประชาชนหรือครับ รัฐบาลผมจะรังเกียจประชาชนหรือครับ รัฐบาลผมมาจากประชาชน คนรากหญ้านะครับ ผมยอมรับ ตาสี ตาสา ยายมี ยายมา ลุงแจ่ม ป้าช้อย นี่คือเจ้าของ พวกผมครับ แล้วพวกผมจะไม่ดูแลได้อย่างไร รัฐบาลนี้ไม่เคยรังเกียจพี่น้องคนยากไร้ เราต้องการสร้างให้พี่น้องคนยากไร้นี่มันดี เราไม่ต้องการที่จะไปทําลายเขาอีก แล้วปีนี้มันโชคไม่ดี เหมือนกับจังหวัดสุรินทร์ผมนี่ ผมคิดว่าก็เหมือนกับทุก ๆ จังหวัดในช่วง ๒-๓ ปีนี้ ท่านประธานแลเห็นไหมครับ ฝนเวลาแล้งมันแล้งหนักจังหวัดสุรินทร์บ้านผมก็แล้ง จนเวลาตกมาก็ตกมาอย่างมหาศาล วันนี้ก็รัฐบาลยิ่งลักษณ์นี่ละครับ ก็ของบประมาณจากสภา ก็ขอบคุณสภาผู้แทนราษฎรแห่งนี้ได้อนุมัติงบประมาณเพื่อไปแก้ปัญหาในการช่วยเหลือ พี่น้องเกษตรกร เพราะน้ําคือชีวิต ฉะนั้นเมื่อมันมีทั้งวิกฤติโลก มันมีปัญหาของธรรมชาติ อย่างนี้มันต้องเห็นใจครับ ผมเห็นด้วยในการตั้งคณะกรรมาธิการหรือไม่ตั้งก็แล้วแต่ เพราะการแก้ปัญหาเรื่องนี้ผมคิดว่าคงไม่ยาก ทางรัฐบาลก็ดี ท่านรัฐมนตรีณัฐวุฒิก็ดี เห็นได้รับโอนอนุมัติ ๑๕,๐๐๐ ล้านบาทเข้าไปแทรกแซง ก็ทําได้แค่นี้ละครับ เพราะว่า ยางพารามันเยอะ ถ้าจะให้ได้กิโลกรัมละ ๑๒๐ บาทนี่ผมคิดว่าก็คงจะต้องเอาเงินงบกลาง มาแทรกแซงจนกระทั่งว่าไม่ต้องดูแลพืชเศรษฐกิจตัวอื่นหรอกครับ แล้วมันก็เดินไปไม่ไหวครับ เพราะมันต้องดูแลเรื่อย มันไม่ได้มีแต่ยางพาราอย่างเดียว มีข้าว มีมันสําปะหลัง มีจิปาถะ ข้าวโพดหรืออะไรเยอะแยะในบ้านนี้เมืองนี้ ผมก็เลยอยากสรุปครับท่านประธาน ผมอยากสรุป อยากเห็นว่าวันนี้ผมก็สงสารพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยางพารา เพราะว่าบ้านผม ทั้งบ้านที่ผมเกิด ทั้งบ้านที่ผมไปอยู่ใหม่ ยางพาราเยอะ จังหวัดสุรินทร์ ๔๐,๐๐๐ กว่าไร่ครับ พี่น้องจังหวัดสุรินทร์ ๔๐,๐๐๐ กว่าไร่ครับ ผมเองก็ปลูกยางพารา เราก็อยากเห็นราคายางพารา มันดีขึ้นมันเพิ่มขึ้น แต่ว่ามันต้องเป็นไปตามกลไกของตลาด เราต้องยอมรับข้อเท็จจริงว่า วันนี้วิกฤติของโลกมันก็ต้องค่อย ๆ แก้ครับ แล้วผมยืนยันเลยว่าไม่มีรัฐบาลไหนหรอกครับ ไม่ใช่เฉพาะรัฐบาลยิ่งลักษณ์ รัฐบาลท่านนายกรัฐมนตรีทักษิณ แม้กระทั่งว่าท่านชวนก็ดี ท่านอภิสิทธิ์ก็ดี ท่านบรรหารก็ดี ที่ผ่านมาทุกคนอยากเห็นชาวบ้านชาวเกษตรกรลืมตาอ้าปากครับ พวกเราตั้งใจช่วยครับ ถ้าตั้งคณะกรรมาธิการผมก็เห็นด้วยครับ ไม่ตั้งก็ไม่เป็นไรครับ เพราะว่าเป็นภาคของฝ่ายรัฐบาลอยู่แล้วที่จะต้องคิดแก้เรื่องนี้ ผมเห็นมีความมุ่งมั่นตั้งใจอยู่สูงครับ ขอบคุณครับท่านประธาน