กราบเรียน ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ ดิฉัน นริศา อดิเทพวรพันธุ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครศรีธรรมราช พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานคะ วันนี้ดิฉันขอปรับลด งบประมาณของกระทรวงคมนาคมลง ๗ เปอร์เซ็นต์ ต้องเรียนท่านประธานนะคะว่าถึงแม้ว่า ดิฉันจะทราบดีว่าการจัดสรรงบประมาณที่ได้รับในแต่ละปีของกระทรวงคมนาคมนั้น เมื่อเทียบกับภารกิจที่จะต้องดูแลทั้งทางน้ํา ทางบก และทางอากาศนั้นก็ไม่เหมาะสมอยู่แล้ว เนื่องจากภารกิจมากกว่าสิ่งที่งบประมาณได้รับ แต่เมื่อมาดูในรายละเอียดดิฉันเข้าใจดีว่า ทางคณะกรรมาธิการนั้นมีเวลาเพียงแค่ ๗๐ กว่าวันเท่านั้นในการพิจารณางบประมาณ เพราะฉะนั้นอาจจะมีบางโครงการที่ท่านไม่ได้ลงไปในรายละเอียด ดิฉันคิดว่า ถ้ากระทรวงคมนาคมนั้นได้มีการศึกษาในแต่ละโครงการอย่างดี มีการปรับวิธีการคิด ปรับวิธีการทํา ปรับในเรื่องของระยะเวลา แล้วก็ปรับในงบประมาณต่าง ๆ ที่มีอยู่ ในกระทรวงคมนาคมนั้นก็จะทําให้เม็ดเงินในเรื่องของงบประมาณที่อยู่ในกระทรวงคมนาคมนั้น ได้เกิดผลประโยชน์คุ้มค่า และเงินนั้นสามารถไปแก้ไขปัญหาให้กับพี่น้องประชาชนได้ และแน่นอนค่ะท้ายที่สุดเมื่อแก้ไขปัญหาให้กับพี่น้องประชาชนได้ก่อให้เกิดรายได้ก็สามารถ ที่จะเก็บเงินนั้นมาเป็นภาษีวนกลับเข้ามาในระบบ และแน่นอนที่สุดสิ่งที่สําคัญที่สุดก็คือ จะทําให้กระทรวงคมนาคมนั้นประหยัดงบประมาณที่จะใช้ในปีถัด ๆ ไป สําหรับในเรื่องนี้ ดิฉันขออนุญาตยกตัวอย่างโครงการขึ้นมาเพื่อให้ท่านประธานและส่งไปยัง ท่านคณะกรรมาธิการงบประมาณทุกท่านได้เห็นว่าถ้าท่านพิจารณาโดยรายละเอียดแล้ว ในโครงการต่าง ๆ นั้นไม่มีอะไรมาก เพียงแต่ลงในรายละเอียดแล้วท่านจะเห็นว่า ท่านจะสามารถปรับเปลี่ยนงบประมาณได้อย่างไร สิ่งที่อยากจะยกตัวอย่าง กรมที่ดิฉัน จะขอยกตัวอย่างในที่นี้ก็คือกรมเจ้าท่าของกระทรวงคมนาคม ซึ่งภารกิจเขียนไว้ชัดเจน ในเรื่องของวิสัยทัศน์ว่าเป็นองค์กรที่มุ่งพัฒนาระบบการขนส่งทางน้ําและพาณิชยนาวี ให้ปลอดภัย สะดวกและมีประสิทธิภาพตามมาตรฐานสากล นอกจากนั้นแล้วในพันธกิจ ท่านยังเขียนชัดเจนไว้เลยว่ากํากับดูแลการส่งเสริมและพัฒนาระบบการขนส่งทางน้ํา และพาณิชยนาวีให้เชื่อมต่อกับระบบการขนส่งอื่น ๆ ทั้งการขนส่งผู้โดยสาร สินค้า ท่าเรือ อู่เรือ กองเรือไทย และกิจการที่ต่อเนื่องให้ประชาชนได้รับความสะดวก รวดเร็ว ทั่วถึง ปลอดภัย ตลอดจนสนับสนุนภาคการส่งออกให้มีความเข้มแข็ง โดยมีอํานาจหน้าที่ ดิฉันขอยกตัวอย่างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ๒ ข้อ ก็คือในเรื่องของข้อ ๒ ศึกษาและวิเคราะห์เพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานการขนส่งทางน้ํา และข้อ ๓ ส่งเสริมพัฒนาเครือข่ายระบบการขนส่งทางน้ําและพาณิชยนาวี ท่านประธานคะ โครงการที่ดิฉันจะยกตัวอย่างให้ท่านเห็นก็คือการขุดลอกร่องน้ําปากพนัง ก่อนที่จะไปถึง การขุดลอกร่องน้ําปากพนัง ดิฉันจะขออนุญาตท่านประธานผ่านไปยังท่านกรรมาธิการ เพื่อที่จะเป็นโครงการตัวอย่างให้ท่านได้พิจารณาในปีงบประมาณถัดไป อําเภอปากพนัง ต้องบอกว่าเป็นอําเภอที่เป็นอู่ข้าวอู่น้ําของจังหวัดนครศรีธรรมราชและของภาคใต้ ที่บริเวณนี้สาเหตุที่เป็นอู่ข้าวอู่น้ําก็เนื่องจากเป็นบริเวณที่ทําการเกษตรมีการเพาะปลูก เมื่อหลายปีที่ผ่านมาอําเภอปากพนังได้ถูกน้ําเค็มเข้ามาแล้วก็ทําให้พืชผลทางการเกษตร ปลูกแล้วไม่ได้ผล แต่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้มีพระราชดําริโครงการ เราเรียกกันว่า โครงการลุ่มน้ําปากพนัง สร้างประตูระบายน้ําให้กั้นระหว่างน้ําจืดและน้ําเค็ม ที่เรารู้จักกันว่า ประตูระบายน้ําอุทกวิภาชประสิทธิ นั่นก็คือประตูน้ํานี้ได้พลิกฟื้นชีวิตของเกษตรกร วันนี้ ถ้าท่านลงไปในพื้นที่ปากพนังท่านจะไม่เห็นแล้วนาร้าง ผู้คนกลับมา ไม่ว่าจะเป็นการปลูกข้าว หรือปลูกปาล์ม เพราะฉะนั้นตรงนี้ต้องนับเป็นพระมหากรุณาธิคุณอันล้นพ้น แก่ชาวลุ่มน้ําปากพนังทุกคน ซึ่งบริเวณลุ่มน้ําปากพนังนั้นต้องบอกว่าครอบคลุม ทั้ง ๓ จังหวัด จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง และจังหวัดสงขลา ซึ่งประกอบไปด้วย พื้นที่เพาะปลูก ๑.๙ ล้านไร่ ประชากรประมาณ ๖๐๐,๐๐๐ คน สิ่งที่สําคัญที่สุดอีกอันหนึ่ง ซึ่งเกี่ยวข้องกับกรณีศึกษา อันนี้ก็คือว่าปากพนังเป็นเมืองท่าที่สําคัญที่สุดในภาคใต้ ในอดีตที่ผ่านมาสินค้าทุกอย่างที่จะขนเข้าสู่จังหวัดนครศรีธรรมราชหรือจังหวัดใกล้เคียง จะขนเข้ามาทางอําเภอปากพนังทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นสินค้าเกษตร ไม่ว่าจะเป็นสินค้าน้ํามัน ไม่ว่าจะเป็นสินค้าต่าง ๆ และแน่นอนที่สุดปากพนังเป็นศูนย์กลางของเรือประมงทั้งหมด ทุกเรือประมงจะเข้ามาที่อําเภอปากพนัง แต่อยากให้ท่านประธานและคณะกรรมาธิการ ได้ไปที่ลุ่มน้ําปากพนังในวันนี้ ถ้าท่านไปเห็นแล้วนี่วันนี้สิ่งที่ร่องน้ําปากพนังได้ประสบอยู่ก็คือ ภาวะของการตื้นเขิน เรือลําใหญ่ ๆ เข้าไม่ได้เลย วันนี้ถ้าเข้าได้ก็ลําบากมาก เรือบางลํา จะต้องรอถึง ๕-๖ ชั่วโมงในการที่จะนําเรือนั้นเข้ามาในบริเวณอําเภอปากพนัง สิ่งที่เกิดขึ้น ก็คือว่าวันนี้ ปตท. ซึ่งเคยมีคลังน้ํามันในการที่จะเก็บน้ํามันไว้เพื่อที่จะจ่ายไปให้กับพี่น้อง ชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดตรัง และจังหวัดใกล้เคียง วันนี้ยกเลิกการขนส่ง ผ่านอําเภอปากพนังเรียบร้อยแล้ว เอสซีจี (SCG) มีโรงงานใหญ่อยู่ที่อําเภอทุ่งสง ซึ่งต้องบอกว่า มีทั้งโรงปูนซีเมนต์ มีทั้งโรงกระเบื้อง มีการก่อสร้าง ลงทุนในเรื่องของท่าเรือไว้ วันนี้ต้องยกเลิก เพราะว่าไม่สามารถจะทราบได้ว่าในฤดูไหน ในวันไหนที่จะเข้าออกได้ เรือประมงผู้ประกอบการส่วนใหญ่เป็นคนปากพนัง วันนี้ได้ยกเลิกไปแล้วค่ะ ต้องไปใช้ท่าเรือ ที่จังหวัดสงขลาแทน องค์การสะพานปลา ซึ่งอันนี้เราได้รับทุนจากรัฐบาลญี่ปุ่นมาสร้าง เพื่อที่จะเป็นศูนย์กลางในการซื้อขายแลกเปลี่ยนสัตว์น้ํา วันนี้ยุติบทบาทไปแล้วค่ะ เนื่องจากไม่มีสินค้าเกี่ยวกับทะเลเข้ามาเลย ปัญหาที่เกิดขึ้นกับปากพนังในวันนี้ก็คือปัญหา การว่างงาน ปัญหาเศรษฐกิจที่ต่อเนื่องทั้งหมดเกี่ยวกับท่าเรือ ไม่ว่าจะเป็นโรงน้ําแข็ง โรงปลาป่น อู่ซ่อมเรือ ร้านค้า ไม่ว่าจะเป็นร้านเล็กร้านใหญ่ ผู้คนอพยพออกจากปากพนัง ถ้าท่านไปปากพนังวันนี้จะเหมือนคล้าย ๆ กับเป็นเมืองร้าง จากเมืองที่เคยอุดมสมบูรณ์ ในอดีต มีคนมากมาย วันนี้ทุกคนกลับอพยพออกจากปากพนังเนื่องจากไม่มีงานจะทํา ลูกหลานส่วนใหญ่ที่เรียนจบแล้วก็ไม่อยากกลับบ้านเพราะว่าไม่มีงานจะทํา ถ้าดิฉันถามว่า ทางกระทรวงคมนาคมได้จัดสรรงบประมาณให้กับโครงการขุดร่องน้ําหรือไม่ ต้องบอกว่า มีการจัดสรรงบประมาณทุกปี ตั้งแต่ปี ๒๕๓๕ ขออภัยนะคะ ไม่ได้ให้ทุกปี ให้ปีเว้นปี ในปี ๒๕๕๓ และปี ๒๕๕๔ ได้มีการให้งบประมาณในการขุดร่องน้ําปากพนังมาทั้งหมด ๗๐ ล้านบาท แต่ท่านประธานคะในปี ๒๕๕๖ ซึ่งเรากําลังพิจารณางบประมาณอยู่ ณ ขณะนี้ ไม่ได้รับการจัดสรรงบประมาณ นี่ละค่ะเป็นปัญหาสําหรับอําเภอปากพนังเป็นอย่างยิ่ง ที่ทําให้เมืองปากพนังนั้นจะเป็นเมืองที่กําลังตายลงไปทุกวัน เพราะว่าการจัดสรรของท่านนั้น ได้ให้งบประมาณปีต่อปี ปีหน้าเราก็ไม่รู้ว่าในปี ๒๕๕๗ อําเภอปากพนังจะได้รับงบประมาณ หรือไม่ ปี ๒๕๕๖ ไม่ได้แน่นอนแล้ว นี่แหละค่ะเป็นปัญหา เพราะฉะนั้นธุรกิจต่าง ๆ ที่คิดว่าจะมาใช้ ท่าเรือปากพนังในเมื่อเขาไม่มีความมั่นใจว่าปีไหนที่จะได้งบในการขุดลอก ปีไหนที่เขา สามารถดําเนินการขนถ่ายสินค้าได้เขาจึงปฏิเสธที่จะใช้ท่าเรือแห่งนี้และไปใช้ทางเลือกอื่น อันนี้คือปัญหาที่เกิดขึ้นอันที่ ๑

อันที่ ๒ ในงบประมาณที่ได้รับไม่เพียงพอ ในปี ๒๕๕๔ ที่ดิฉันได้กล่าวมา เมื่อกี้อําเภอปากพนังได้รับงบขุดลอก ๗๐ ล้านบาท แต่ท่านประธานคะ ร่องน้ําปากพนัง มีความยาวถึง ๒๗ กิโลเมตร บริเวณที่เป็นจุดวิกฤติจริง ๆ ที่จะต้องได้รับการขุดลอก ๑๐ กิโลเมตร ซึ่งจะต้องตักดินออกทั้งหมดจํานวน ๓,๐๐๐,๐๐๐ คิว ถ้าเราคิดมาเป็นเนื้อเงิน งบประมาณแล้วก็คือ ๑๘๐ ล้านบาท แต่การที่ได้งบเพียง ๗๐ ล้านบาท ถ้าเราคิดเป็น ปริมาณดินก็คือเหลือเพียง ๑,๓๐๐,๐๐๐ คิว นั่นก็คือได้งบประมาณมาเพียง ๑ ใน ๓ ของ งบประมาณที่เราต้องการเท่านั้น เพราะฉะนั้นหน่วยงานหรือกรมเจ้าท่าเขาก็จะต้อง คิดว่าระหว่างระยะทางหรือความลึกเขาจะเอาที่ตรงไหน ให้ความสําคัญกับตรงไหน ตามสเปกจริง ๆ จะต้องขุด ๑๐ กิโลเมตร ที่ความลึก ๑๐ เมตร แต่ด้วยงบประมาณ ที่ท่านจัดสรรนั้นทําได้เพียง ๔ กิโลเมตร ที่ความลึก ๒.๕ ก็คือ ๒.๕๐ เมตรเท่านั้น ตรงนี้แหละค่ะที่เป็นปัญหา เพราะด้วยความลึกเพียง ๒.๕๐ เมตร สิ่งที่เอาออกไปได้ก็คือ โคลน ตม ตะกอน แต่ท่านไม่ได้ตักลงไปในเนื้อดินจริง ๆ อันนี้แหละค่ะเป็นปัญหา เพราะว่า ในปีถัดไปเมื่อมีมรสุมเข้ามาพวกโคลน พวกตะกอน พวกตม ก็พัดกลับเข้ามาอีก ตรงนี้เป็นปัญหาทําให้เกิดความตื้นเขิน แต่ถ้าสมมุติว่าท่านจัดสรรงบประมาณให้เพียงพอ ตักเนื้อดินออกไปถึงแม้ว่าโคลน ตะกอน ตม จะกลับเข้ามาแต่มันก็ไม่ได้ลึกจนขนาดที่ทําให้ เรือลําใหญ่วิ่งไม่ได้ ท่านประธานคะ ท่านกรรมาธิการได้ถามให้ดิฉันไหมว่าทําไม กระทรวงคมนาคมถึงไม่จัดสรรงบประมาณให้เพียงพอในการขุดลอกร่องน้ํา ดิฉันเคยเป็น กรรมาธิการงบประมาณเห็นท่านกรรมาธิการงบประมาณทุกท่านและเพื่อนสมาชิกทุกท่าน มีคําถามค่ะ ถ้าโครงการไหนจะได้รับงบประมาณซ้ํา ๆ ทุกปีที่เดิมคงไม่ผ่านมาถึงในขั้นที่เรา พิจารณาแค่สํานักงบประมาณนี้ก็คงที่จะถูกตัดออกไปแล้ว เพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่าท่านจัดสรร งบประมาณให้อย่างเพียงพอเพียงครั้งเดียวเพื่อที่จะขุดลอกลงไปให้ถึงเนื้อดิน ดิฉันคิดว่า ตรงนี้จะเป็นการช่วยแก้ไขปัญหาให้กับพี่น้องประชาชนได้มาก แต่ที่ผ่านมางบของท่าน ไม่เพียงพอ การกระทําก็คือเป็นแค่บรรเทาปัญหาให้เบาบางลงไปเท่านั้น

อันที่ ๓ อันนี้เป็นเรื่องที่สําคัญนะคะ ก็คือในเรื่องของอยากให้กระทรวง คมนาคมปรับปรุงในช่วงของระยะเวลาในการจัดซื้อจัดจ้างให้เหมาะสม ดิฉันต้องบอกว่า ที่ผ่านมาเมื่องบประมาณออกกว่าจะได้มีการจัดซื้อจัดจ้างแล้วไปทําการขุดลอกก็ตกไป ประมาณเดือนมิถุนายน เดือนกรกฎาคม เดือนสิงหาคม ท่านประธานคะ พอเดือนตุลาคม เดือนพฤศจิกายน ที่จังหวัดนครศรีธรรมราชก็จะมีลมมรสุมเข้ามา นั่นก็คือว่าตะกอน ที่ท่านขุดออกไปก็ถูกพัดกลับเข้ามา โอกาสที่พี่น้องประชาชนจะได้ใช้ในเรื่องของ ร่องน้ําก็น้อยลง อันนี้ดิฉันต้องขออนุญาตท่านประธานส่งผ่านไปยังกระทรวงคมนาคม ให้ลองปรึกษาหารือกันดูว่าเป็นไปได้หรือไม่ที่ท่านจะทําการประมูลให้แล้วเสร็จ ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ให้มีการขุดลอกตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ เดือนมีนาคม เดือนเมษายน ที่เหลือเดือนพฤษภาคม เดือนมิถุนายน เดือนกรกฎาคม เดือนสิงหาคม เดือนกันยายน พี่น้องประชาชนจะได้ใช้เส้นทางนี้ก็ถือว่าเป็นการที่ท่านลงทุนไปแล้วพี่น้องประชาชน ก็จะได้ใช้เส้นทางนี้อย่างสมบูรณ์ที่สุด อันนี้ดิฉันต้องฝากไว้ด้วย

อีกเรื่องหนึ่งซึ่งเป็นเรื่องที่สําคัญค่ะ การขุดลอกในเดือนมิถุนายน เดือนกรกฎาคม เดือนสิงหาคม มันมีปัญหาก็คือว่าช่วงนั้นน้ํามาก ปริมาณดินที่ท่านขุดได้ ทุกคนเป็นข้อกังขาค่ะ แล้วก็อย่างมีข่าวซึ่งเห็นกันอยู่ทั่วไปว่าทุกที่ที่มีการขุดลอก คําถามที่ทุกคนตั้งว่าปริมาณดินที่ท่านขุดได้ตามสเปกที่ได้วางไว้หรือไม่ เนื่องจากว่า เวลาท่านขุดในช่วงน้ําเยอะเป็นทั้งน้ํา ทั้งดิน ทั้งโคลน ทั้งตม ปนกันขึ้นมา ท่านมีหน่วยวัดอะไรว่าใน ๑,๓๐๐,๐๐๐ คิวที่เราได้งบประมาณท่านได้ขุดออกไปเท่านั้น จริง ๆ อันนี้เป็นปัญหาใหญ่ของการขุดลอก ไม่เฉพาะร่องน้ําปากพนัง แต่เมื่อกี้ ก่อนหน้าที่ดิฉันเอามาอภิปรายก็มีคนที่ตั้งคําถามนี้เช่นเดียวกัน เพราะฉะนั้นต้องฝาก ท่านคณะกรรมาธิการงบประมาณ ท่านต้องย้ํากับกระทรวงคมนาคมในเรื่องของปริมาณดิน ที่ขุดลอกออกไป ที่จังหวัดนครศรีธรรมราชที่ผ่านมาดิฉันได้มีโอกาสเข้าร่วมประชุมกับพี่น้อง ผู้ประกอบการและหน่วยงานที่ขุดลอก ตลอดจนผู้รับเหมา เขาตั้งคณะกรรมการขึ้นมาดูแล ในเรื่องของดินที่ขุดออกไปนั้นขุดจริงหรือไม่ แต่ก็ต้องบอกว่าการตรวจสอบทําได้ยาก เพราะเราไม่ได้อยู่กับหน่วยงานทุกวัน อันนี้ต้องฝากท่านคณะกรรมาธิการลงไปด้วย สุดท้ายที่อยากจะมีคําถามถึงท่านคณะกรรมาธิการก็คือว่าวันนี้ดิฉันดูในหนังสืองบประมาณ ดิฉันไม่เห็นในเรื่องของที่ท่านจะมีโครงการศึกษาเรื่องการขุดลอกร่องน้ําปากพนังเลย วันนี้การขุดลอกร่องน้ําเป็นการทําปีเว้นปี เป็นการบรรเทาปัญหา ทําไมท่านไม่ตั้งโครงการ ศึกษาขึ้นมาเพื่อที่จะให้การขุดลอกร่องน้ําเป็นไปอย่างยั่งยืน ไม่ต้องขุดลอกทุกปี และสเปก ที่ท่านได้ตั้งไว้ ท่านแปลกใจไหมคะว่าขุดดินออกมาแล้วให้เอากลับไปทิ้งในทะเล ในระยะทาง ๑๐ กิโลเมตร เป็นไปได้ไหมคะว่าดินที่ท่านขุดในที่สุดมันก็พัดกลับมา เป็นตะกอนในร่องน้ําอีก ทําไมท่านไม่คิดศึกษาว่าดินที่ท่านขุดลอกเอาไปในส่วนที่มีการกัดเซาะ ได้ไหมคะ ตรงนี้ดิฉันก็ต้องขอฝากท่านกรรมาธิการไว้ด้วย แล้วก็ขอถามว่าทําไมไม่ตั้ง โครงการศึกษาให้กับโครงการลุ่มน้ําปากพนัง ท่านประธานคะ ดิฉันต้องบอกว่าเห็นไหมคะว่า แค่การปรับปรุงโครงการต่าง ๆ ปรับปรุงเวลาในการจัดซื้อจัดจ้าง ปรับปรุงในเรื่องของ วิธีการจัดสรรงบประมาณก็จะทําให้หน่วยงานของท่านนั้นมีความคุ้มในเรื่องของเม็ดเงิน ในเรื่องของงบประมาณ ดิฉันขอยืนยันนะคะท่านประธานว่าโครงการลุ่มน้ําปากพนัง เป็นโครงการที่สําคัญและเป็นโครงการที่หล่อเลี้ยงให้พวกเราชาวปากพนัง และชาวจังหวัดนครศรีธรรมราชนั้นอยู่ได้ เศรษฐกิจเฟื่องฟู อันนี้ต้องร้องขอไปยัง กระทรวงคมนาคมให้ท่านจัดสรรงบประมาณให้กับพวกเราชาวอําเภอปากพนัง แล้วก็ขอปรับลดงบประมาณซึ่งท่านคงไปดูในกระทรวงของท่าน ดิฉันจะไม่ขอเอ่ยชื่อ โครงการว่าเป็นโครงการไหนที่สามารถปรับลดได้และนํามาใช้ในโครงการที่มีประโยชน์ อย่างเช่นโครงการขุดลอกลุ่มน้ําปากพนัง ขอบพระคุณค่ะ