ท่านประธานครับ เอาเป็นว่าดูรายงาน ที่รัฐบาลสรุป แล้วก็เสนอให้สภามาวันนี้ ผมว่าท่านประธานก็ได้อ่านรายงานฉบับนี้มาแล้ว หลายท่าน ส.ส. ก็ได้อ่านกัน แล้วปรากฏว่ามีค้าถามทั้งสิ้นว่านี่สรุปอะไรกันนี่ เพียงแต่ว่า ให้ต้ารวจไปสรุปผลการสอบสวนสืบสวน แล้วก็ผลการติดตาม ประเด็นที่ผมได้น้าเสนอ แล้วก็ได้ตั้งค้าถามเกี่ยวกับในเรื่องของความมั่นใจพี่น้องในพื้นที่จากเหตุระเบิด ที่อ้าเภอสุไหงโก-ลกในครั้งนั้นซึ่งมีความรุนแรงอย่างมาก แล้วก็หลังจากนั้นทางรัฐบาล มีมาตรการอย่างไรที่จะท้าให้พี่น้องประชาชนในพื้นที่อ้าเภอสุไหงโก -ลก โดยเฉพาะอ้าเภอสุไหงโก-ลกนั้นเป็นพื้นที่การท่องเที่ยวและเป็นพื้นที่เศรษฐกิจของ จังหวัดนราธิวาส เราก็อยากสร้างความมั่นใจตรงนี้ว่าถ้าหากว่ามันยังมีเหตุการณ์ระเบิด หรือเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้นตรงนี้มันก็จะส่งผลกระทบอย่างมาก ผมก็ได้อภิปรายในวันนั้น รัฐบาลก็รับที่จะไปด้าเนินการ และวันนี้ก็น้าข้อเสนอที่ได้ไปพิจารณาที่ไปสรุปมาแล้ว ผลปรากฏออกมาเนื้อหาแทบจะไม่มีอะไรเลย อย่างนี้มันเขียนบนโต๊ะกินข้าวก็ได้ ก็เพียงเอาความเห็นจาก

อันนี้ล้าดับที่ ๑ ประเด็นการเข้าตรวจที่เกิดเหตุ ๒. การด้าเนินการภายหลัง การเกิดเหตุ ๓. การแก้ไขปัญหาในพื้นที่ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ของกระทรวงกลาโหม แล้วดูในนี้ก็ไม่มีอะไรมากก็เล่าเหตุการณ์

ล้าดับที่ ๒ ก็เป็นเรื่องของฝ่ายกองอ้านวยการรักษาความมั่นคงภายใน ราชอาณาจักรก็เช่นเดียวกันก็เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แล้วก็มีกองร้อยทหารราบเข้าไปปิดกั้น เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น ทีนี้ถ้าหากผมอยากจะถามว่าแล้วข้อสรุปผู้ที่ได้รับ ความเสียหายล่ะ เช่น ผู้ได้รับบาดเจ็บ ผู้ที่เสียชีวิต มีอะไรที่จะบอกผม ผมจะได้ไปชี้แจง กับเขาบ้างไหม เขามีโอกาสที่จะได้ ๗,๕๐๐,๐๐๐ บาทเหมือนกับคนที่เป็นเรื่องเป็นราว อยู่ในกรุงเทพฯ นี่ มาปิดบ้านปิดเมืองมาเผาบ้านเผาเมืองได้ ๗,๕๐๐,๐๐๐ บาท แต่อยู่ ๆ เขาท้าธุรกิจ ท้าอาชีพที่สุจริตกลับกลายต้องสูญเสียและเสียชีวิต เสียหัวหน้าครอบครัว วันนี้ก็ไม่ได้มีชี้แจงอะไรเลยให้เขา และรายงานฉบับนี้มันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ และค้าถาม ที่ผมถามไปวันนี้มีค้าตอบอะไรให้ผมบ้างล่ะ และสิ่งที่จะสร้างความมั่นใจให้ผมว่าเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นในวันนั้นมันจะเป็นบทเรียนที่จะท้าให้การเฝ้าระวังของเจ้าหน้าที่ของรัฐ หรือมาตรการในการที่จะเฝ้าระวังมันจะเกิดความเข้มข้นมากขึ้น แต่แล้วหลังจากเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔ จนถึงวันนี้ผมอยากจะให้ผู้ที่มาชี้แจงนี่ช่วยทบทวน แล้วก็ช่วยสรุปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์จนถึงวันนี้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ที่สุไหงโก-ลกเพิ่มมาอีกกี่ครั้ง แล้วก็มีมาตรการอะไรที่ให้ความมั่นใจกับคนในพื้นที่เหล่านั้น ที่ ผมเห็นชัดเจนก็คือว่าความหละหลวมก็ยังมีอยู่ สิ่งที่หนักใจมากกว่านั้นก็คือการซ้าเติม โดยเฉพาะพื้นที่อ้าเภอสุไหงโก-ลกเป็นอ้าเภอการท่องเที่ยวและเป็นพื้นที่เศรษฐกิจ แต่วันนี้ เต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่ตั้งจุดตรวจไม่ทราบว่าจะตรวจอะไร แต่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะวางระเบิดเมื่อไร เวลาไหน ปรากฏว่าไม่เป็นอุปสรรคส้าหรับเขาเลย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่ก่อเหตุ ผมดูจากรายงานฉบับนี้ก็ได้ชี้แจง ผมก็พูดได้ว่านั่นคือตัวละครเท่านั้นยังไม่มีความชัดเจน แล้วก็อีกหลายคดีวันนี้ก็ยังไม่มีตัวตน ส่วนใหญ่ก็มักจะมีตัวละครเพื่อที่จะประชาสัมพันธ์ว่า การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่นั้นได้รู้ได้ทราบถึงบุคคลผู้ที่ก่อเหตุ แต่นับสถานการณ์ ที่เกิดขึ้นมาจนถึงวันนี้เรายังจับใครไม่ได้เลย นั่นคือตัวคน แม้กระทั่งยานพาหนะ ที่ผมพูดซ้าซากอยู่นี่ไม่ว่าจะเป็นรถยนต์หรือจักรยานยนต์ที่ผู้ร้ายใช้ไปก่อเหตุไปยิงหรือว่า ไปวางระเบิดก็สุดแล้วแต่ ณ วันนี้ไม่มีเจ้าหน้าที่ฝ่ายใดที่ไปสืบทราบหรือว่าไปจับกุมมาได้ อันนี้ก็แปลก เพราะฉะนั้นผมคงจะมีประเด็นที่จะตั้งค้าถามแล้วก็มีข้อน้าเสนอ ที่จะฝากไปถึงรัฐบาลนั้น ถ้าหากว่าผมพูดผ่านท่านประธานไปถึงเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติ ผมเชื่อว่าท่านก็คงไม่สามารถที่จะรับได้ เพียงแต่รับฟังแล้วก็ชี้แจงในกระบวนการการสืบสวน ของท่านได้เท่านั้น ในส่วนการจะน้าเสนอไปสู่ในระดับของผู้ที่รับผิดชอบ ในด้านของความมั่นคงนี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนายกรัฐมนตรีท่านลงมาก้ากับดูแลและ รับผิดชอบเอง แต่นับตั้งแต่รับหน้าที่ผมยังไม่เห็นท่านนายกรัฐมนตรีออกมาสะท้อนถึง ความรู้สึกจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในพื้นที่จังหวัดยะลาและจังหวัดนราธิวาสไม่ว่าจะเป็นเหตุ ที่วางระเบิดหรือคาร์ บอมบ์ (Car bomb) ในจังหวัดยะลา และวางระเบิดรถไฟที่อ้าเภอรือเสาะ ท่านสนุกสนานอยู่กับการเจรจากับผู้น้าระหว่างประเทศ ท่านไม่มีความโศกเศร้า ท่านไม่มีความรู้สึกเสียอกเสียใจ ท่านไม่รู้สึกเห็นอกเห็นใจ สงสารกับครอบครัวที่สูญเสีย และที่เสียชีวิต เพราะฉะนั้นนี่แหละคือสิ่งที่ผมประหลาดใจ รัฐบาลนี้จะมีความจริงใจ และมีความตั้งใจแค่ไหน อย่างไร ต่อการแก้ไขปัญหาสถานการณ์ความไม่สงบ ในพื้นที่ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ เพราะฉะนั้นรายงานฉบับนี้ก็เรียนผ่านท่านประธาน ผ่านเสียงไปสู่ พี่น้องประชาชนได้รับทราบว่าไม่มีรายละเอียดเนื้อหาอะไรที่ส้าคัญเลย เพียงแต่เขียนแล้วก็เป็นตัวพิมพ์ออกมาลักษณะที่สรุป อย่างนี้เขาเรียกว่าบทสรุปบนโต๊ะกินข้าว โดยที่ไม่มีรายละเอียดอะไรเลย เพียงแต่ว่าขีดเขียนให้มันเป็นตัวหนังสือแล้วก็น้าเสนอ และวันนี้ก็ชัดเจนก็คือว่าผู้ที่รับผิดชอบก็ไม่มีใครที่จะกล้ามารับทราบ หรือว่ามาชี้แจงเลยโยน ให้กับฝ่ายผู้ปฏิบัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจ้าหน้าที่ต้ารวจ ซึ่งต้องยอมรับว่าเจ้าหน้าที่ต้ารวจนั้น บทบาทในการเฝ้าระวังและสถานการณ์ในพื้นที่ ๓ จังหวัดนั้นก็ไม่มีอ้านาจอะไรมากมายนัก ก็ต้องอยู่ภายใต้ของ พ.ร.ก. โดยการน้าของฝ่ายทหาร เพราะฉะนั้นผมในฐานะที่เป็น ส.ส. ในพื้นที่ก็เข้าใจดีในความรู้สึกอันนี้ เพราะฉะนั้นวันนี้เบื้องต้นผมก็น้าเสนอความรู้สึกอันนี้ ผ่านท่านประธานไปยังผู้ชี้แจง อยากจะให้ผู้ชี้แจงได้สะท้อนออกมาว่าวันนี้ท่านมีความรู้สึก อย่างไร และท่านมีความเห็นอย่างไรต่อการมาชี้แจงในวันนี้ ขอบคุณครับ