กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน รังสิมา รอดรัศมี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ จังหวัดสมุทรสงคราม ดิฉันเห็นด้วยกับการตั้งคณะกรรมาธิการนะคะ ที่จะไปแก้ปัญหาเรื่องเกี่ยวกับพิจารณาศึกษา โครงการก่อสร้างถนนไร้ฝุ่นในถิ่นทุรกันดารทั่วประเทศ เพราะว่าจะได้มีความรอบคอบ สามารถตรวจสอบได้แล้วก็ประเมินผลได้นะคะ และอีกประการหนึ่งที่ดิฉันอภิปรายเกี่ยวกับ โครงการต่าง ๆ เกี่ยวกับทางหลวงชนบท คือปัญหามันเกิดมากนะคะ คือมันไม่ใช่มีฝุ่นอย่างเดียว อย่างจังหวัดที่อยู่ชายทะเลทั้งหลายมันจะเป็นหลุมเป็นบ่อมากเลย เพราะว่ามันเป็นดินเลน การก่อสร้างถนนที่อยู่จังหวัดแถบทะเลทั้งหมดจะไม่เหมือนทางภาคเหนือ ภาคอีสาน ถ้าภาคเหนือ ภาคอีสาน ๑ กิโลเมตรจะใช้ประมาณ ๑,๕๐๐,๐๐๐-๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท บางทีล้านเดียวดิฉันก็คิดว่าน่าจะสร้างได้ แต่ถ้าจังหวัดที่อยู่ชายทะเล อย่างเช่น ที่จังหวัดสมุทรสงครามกิโลเมตรหนึ่งประมาณ ๕,๐๐๐,๐๐๐ บาทนะคะ โดยเฉพาะถ้ามี ทําถนนด้วยต้องลงเข็ม เข็มนี่ไม่ต้องใช้ปั้นจั่นเลยค่ะ พอปักลงไปมันก็ไหลลงไปเองเลย เพราะฉะนั้นค่าก่อสร้างจะสูงมาก เพราะฉะนั้นถ้ารัฐบาลจะประเมินราคาก็กรุณา ดูตามความเป็นจริง อย่างเช่น ภาคเหนือ ภาคอีสาน กิโลเมตรละเท่าไร ภาคใต้ ภาคกลางที่อยู่ชายทะเลจะให้กิโลเมตรละเท่าไร ไม่ใช่คิดให้เป็นกิโลเมตรเท่ากัน เวลาไปทําที่จังหวัดดิฉันมันทําได้ไม่กี่เมตรหรอกค่ะ มันก็เงินงบประมาณไม่เพียงพอ และอย่างที่จังหวัดสมุทรสงครามจะทําไปเชื่อมกับ อย่างเช่นมีอยู่เส้นหนึ่ง คลองช่อง-บางตะบูน ระยะทาง ๔ กิโลเมตร ดิฉันลอยคอไป ๔ กิโลเมตรเส้นนี้ แต่ทําได้ใช้งบแปรญัตติปีหนึ่ง ๕,๐๐๐,๐๐๐ บาท แต่ทํา ๘ ปียังไม่หมดเลย เพราะมันใช้งบประมาณ ๔๐ ล้านบาท เพราะว่าจะต้องขนสินค้าทางการเกษตร ไปสู่จังหวัดเพชรบุรี ไม่อย่างนั้นก็ต้องอ้อมมาที่จังหวัดอีกนะคะ มันทําให้เสียเวลา เพราะฉะนั้นท่านรัฐมนตรีก็ฝากเส้นนี้ด้วยนะคะเพราะว่าอีกกี่ปีก็ยังไม่เสร็จ แล้วก็ อยากจะให้ท่านคิดว่าใครจะเลือกท่านหรือไม่เลือกก็ขอให้พิจารณาให้เท่าเทียมกันนะคะ ไม่ใช่จังหวัดไหนไม่เลือกเคยประกาศที่จังหวัดดิฉันไปหาเสียงนะคะตอนก่อนโน้น ตอนนี้ น่าจะดีขึ้นแล้วนะคะ ดิฉันก็หวังว่าควรที่จะปรองดองนะคะ ไม่ใช่สมุทรสงครามไม่เลือก พรรคท่าน ท่านก็ไม่ให้งบประมาณ อย่างนี้ไม่ถูกนะคะ คือดิฉันก็อยากจะเรียนท่านว่า ขอให้ดูความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนจริง ๆ แล้วก็เพื่อประโยชน์นะคะ เพราะว่าจะได้ ขนสินค้าการเกษตรออกได้ การท่องเที่ยวนะคะมันจะได้หาเงินเข้ามาในจังหวัด แล้วเส้นที่ไป คลองโคน ตําบลคลองโคน-แหลมใหญ่ อันนี้ค่าก่อสร้างจะสูงมากนะคะ เพราะฉะนั้น ถนนหนทาง ๒ ตําบลนี่จะใช้ต้นทุนสูง แล้วการก่อสร้างดิฉันก็อยากให้มันได้มาตรฐานนะคะ ดิฉันก็สังเกตเวลาผู้รับเหมาไปก่อสร้างจะแอบไปถมเวลากลางคืน เพราะรู้ว่าคนหลับ หมดแล้ว ตีหนึ่ง ตีสอง ชอบเอาหินผุไปลง หินคลุกนี่ แต่เวลากลางคืนเอาหินผุไปลง คนก็วิ่งมาร้องเรียน ส.ส. ดิฉันก็ต้องออกรายการวิทยุให้ไปขุด ถ้าไม่ขุดเจอกัน ก็ขุดนะคะ แต่ถ้าไม่เห็นหรือประชาชนไม่มาร้องเรียนข้างล่างก็จะเป็นหินผุแล้วไม่กี่วันมันก็พังหมดนะคะ เพราะฉะนั้นท่านต้องเน้นหน่วยงานราชการว่า อย่าฮั้ว ห้ามฮั้ว ห้ามเห็นกับใต้โต๊ะ คือรับใต้โต๊ะแล้วก็ นี่พูดภาพรวมนะไม่ใช่ว่าเฉพาะสมุทรสงครามนะคะ พูดทั่วไปค่ะ เดี๋ยวเจ้าหน้าที่สมุทรสงครามจะว่าดิฉัน คือดิฉันมองดูว่าบางโครงการ อันที่ ๑ ลาดไม่ได้มาตรฐาน คือเว้นข้างละเซนติเมตร ปีนี้ซ่อมใช่ไหมคะ สมมุติว่ากว้าง ๖ เมตร นี่ก็หายไปข้างละเซนติเมตร ๓ กิโลเมตรก็ข้างละ ๑ เซนติเมตร ท่านคิดดูเป็นเงินเท่าไร แล้วก็ถ้าคนไหนที่เป็นกรรมการรับเหมาเขาก็จะไม่ยอมเซ็น เขาต้องให้ครบนะคะ ๖ เมตร ก็ต้อง ๖ เมตร ไม่ใช่ข้างนี้ ๓ เมตร เหลือ ๒ เมตร ๙๐ เซนติเมตร อย่างนี้ไม่ได้นะคะ ความยาวก็เช่นกันดิฉันก็ฟังท่านอื่นอภิปรายหายไปเรื่อย ๆ ก็ต้องได้ตามราคา ที่เสียไปนะคะ เงินงบประมาณเสียไปเท่าไรก็ต้องได้เท่านั้นนะคะ
อีกประการหนึ่งคือ เวลาท่านก่อสร้างนี่ท่านตั้งงบประมาณทําไมสูงมากเลยนะคะ เงินถนนแต่ละเส้นบางเส้นนี่ก็สูง เวลานั่นเสร็จก็ฮั้วกัน ดิฉันเห็นวิธีการฮั้วกัน แล้วดิฉันก็เข้าใจนะ ดิฉันแอบไปดูเขาก็คิดว่าดิฉัน ตอนก่อนเขาไม่รู้จักว่าดิฉันเป็น ส.ส. แต่เดี๋ยวนี้เขารู้จักแล้วไปก็คงจะไม่ได้เห็น อย่างเช่นถนนนี่ ๑๐ ล้านบาท ก็ตกลง ๙,๙๙๙,๐๐๐ บาท ดิฉันบอกทําไมไม่ ๙๙ ไปอีกล่ะ ๙๙๙,๙๙๙ บาทไปเลยจะได้เสร็จสิ้นไปเลย ไม่ต้องมานั่งเหลือพันหนึ่ง ถ้าฮั้วแตกเหลือประมาณ ๓,๐๐๐,๐๐๐ บาท ทําไมท่านตั้งสูง ท่านช่วยไปดูตรงนี้ด้วยว่าราคาที่ตั้งถนนนี่สะพานแต่ละเส้นทําไมมันสูง แล้วทําไมเวลาฮั้วนี่ ฮั้วแตกทําไมเขาทําได้นะคะ แล้วมีการทุจริตกันนี่
อีกประการหนึ่ง การก่อสร้างสะพานก็เช่นกัน ดิฉันก็พูดมาหลายปีแล้ว ตั้งแต่เป็น ส.ส. มานี่ก่อสร้างทีไรเข็มใต้สะพานไม่เคยเอาออกเลย นี่ท่านไปดูสิถนนพระราม ๒ จนผู้รับเหมานี่มันหมดเขตความรับผิดชอบไปแล้ว แล้วก็เอาเงินหลวงนั้นมาทํา แล้วก็ทําให้ เกิดปัญหาคือเข็มไม่เอาออก พอทําสะพานเสร็จนี่เข็มเอาขึ้นไม่ได้มันอยู่ใต้สะพาน แล้วก็ลูกรังก็เป็นรูใต้สะพาน พอน้ําไหลมันก็เลยทําให้ผักตบนี่มาติดตรงเข็มทําให้ น้ําท่วมบ่อปลาหมดเลย เป็นปัญหาต้องเสียงบประมาณช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ําท่วมอีกนะคะ ก็ต้องเอาเงินหลวงไปอีก เพราะฉะนั้นท่านต้องเน้นข้าราชการของท่านนะคะ เวลาจะตรวจรับงานไม่ว่าจะเป็นทางหลวงชนบท ทางหลวงแผ่นดิน กรรมการต้อง เอาเข็มออกก่อนถึงจะจ่ายสตางค์ ถ้าไม่เอาเข็มออกบอกให้เซ็นไปก่อนนี่ไม่เคยมีบริษัทไหน เซ็นเลย โดยเฉพาะบริษัทของนักการเมือง โดยเฉพาะรัฐมนตรีทั้งหลายที่ไปรับเหมา ก่อสร้าง หัวหน้าพรรคการเมืองที่รับเหมาก่อสร้างท่านไปดูได้เลยจะให้ดิฉันเอ่ยไหมคะว่า บริษัทอะไร เพราะว่าทีไรก็ไม่เคยไปทําเลยสักทีหนึ่ง จนหมดเขตไปทุกสะพานทุกตัวเลย นี่ดิฉันร้องมาไม่รู้กี่หนแล้วท่านช่วยไปดูให้ด้วยนะคะ แล้วก็ช่วยไปเอาเข็มออกให้ด้วย เพราะว่ามันเป็นปัญหาทุกปีเลย นี่ก็เดี๋ยวน้ําหลากเข้ามานี่ผักตบก็มาตันอีก ทําให้น้ําท่วมบ่อปลาสลิดอีก ต้องไปชดอีก ก็เอาเงินหลวงไปอีก วนเวียนอยู่อย่างนี้นะคะ เพราะฉะนั้นก็ฝากผู้รับเหมาที่เป็นนักการเมือง ทั้งหลายด้วยนะคะ อย่าเอาประโยชน์มากนัก ให้เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมบ้าง เพราะภาษี ของพี่น้องประชาชน
อีกประการหนึ่งคือ การที่ท่านโอนถนนไปให้ อบต. รับผิดชอบ อบต. มาขอคืนบอก ส.ส. ช่วยให้ทางหลวงชนบทเอาคืนทีได้ไหม ให้ไปแล้วไม่มีปัญญาซ่อมเลย หนักกว่าเก่าเข้าไปอีก เป็นคลองเลย เวลาประชาชนด่านี่ก็ไปด่า อบต. อบต. ก็ไม่รู้จะทํา อย่างไร เพราะว่าไม่มีปัญญาที่จะเอางบประมาณไปซ่อม ถ้าอันไหนถนนมันกว้างมาก ยาวมาก มีหลุมมีบ่อมาก ท่านช่วยเอาคืนไปซ่อมให้ก่อนได้ไหมคะ ซ่อมให้ดีเลยให้ได้มาตรฐาน แล้วค่อยโอนไปให้เขา มันไม่ใช่ เป็นภาระเขา โอนไปให้เขาเขาไม่มีปัญญาจะซ่อม มันก็ยิ่งตกหนักกับผู้แทนราษฎรด้วย เพราะว่าเขาก็มาด่าผู้แทน ผู้แทนก็ต้องมาด่ารัฐมนตรี ในสภาอีก มันก็วนเวียนอยู่อย่างนี้ เพราะฉะนั้นก็ฝากท่านไปดูเรื่องนี้ด้วย
อีกประการหนึ่งคือ การกินเปอร์เซ็นต์ เปอร์เซ็นต์ตอนนี้รู้สึกมันจะสูงนะคะ ไม่ว่าจะเป็นระดับท้องถิ่น ระดับประเทศ รู้สึกบอกส่งนาย ๆ ดิฉันก็อยากจะรู้ต่อไปส่งเท่าไร บางคนบอก ๓๘ เปอร์เซ็นต์ ๓๘ เปอร์เซ็นต์ถนนมันจะเหลืออะไร มันจะเหลือเหมือนกับแบบ เอาน้ําอ้อยไปราดหรือเปล่า วิ่งไม่กี่ทีทะเล็ดหมดเลย อย่างบ้านดิฉันมันจะเอาเลนข้างล่าง ขึ้นมาข้างบน เพราะว่ามันจะไม่ค่อยมีฝุ่นหรอกค่ะ เพราะมันเป็นแอ่งหมดเลย มันเป็นหลุม เป็นบ่อนะคะ เพราะฉะนั้นถ้าไม่ทุจริตนะคะ ถนนจะราดด้วยทอง ดิฉันยังคิดว่าทําได้ ตอนนี้เปอร์เซ็นต์มันมากเกินไป ทําให้ถนนไม่ได้มาตรฐาน ความซื่อสัตย์ของข้าราชการ ก็เช่นกันนะคะ ก็ขอให้มีความซื่อสัตย์ ไปเป็นคนตรวจรับงานก็อย่าไปฮั้วกับเขา ขอให้รับ ไปก่อน ๆ แล้วมาแก้ทีหลัง ไม่เคยมีบริษัทไหนมาแก้เลยค่ะ รอจนหมดสัญญา หมดประกัน แล้วก็เอาเงินหลวงไปทําอีกนะคะ เพราะฉะนั้นท่านเน้นข้าราชการของท่านด้วยนะคะว่า ให้มีความซื่อสัตย์ ตรวจรับก็ต้องให้ได้มาตรฐาน ให้ได้สเปก ห้ามกินเปอร์เซ็นต์ ห้ามอ้างว่า เอาเปอร์เซ็นต์ไปให้นายนะคะ
อีกประการหนึ่งคือ เกี่ยวกับรถบรรทุกน้ําหนักเกิน ดิฉันก็สงสารนะคะหน่วยงาน ของท่าน พอไปตรวจแล้ว เมื่อคราวที่แล้วดิฉันก็อภิปรายไปทีหนึ่งแล้วนะคะ พอไปตรวจ มันก็จะเอาลูกปืนมาให้ เขาก็ไม่กล้าจะตั้งด่านตรวจ แล้วถนนก็พังหมดเลยนะคะ ตอนนี้ ส่วยมันเยอะมากนะคะ ท่านเน้นด้วยส่วยทางหลวงนี่ เพราะมันมาถนนใหญ่ พอมาตั้ง ตรงด่านปั๊บมันหนีเข้าถนนซอย มันก็ไปเจอถนนทางหลวงชนบท พอทางหลวงชนบท มาตั้งด่าน มันก็ขับมอเตอร์ไซค์มาเอาลูกปืนมาให้ เขาก็ไม่กล้าค่ะ ชีวิตและทรัพย์สินของเขา เขาก็ต้องห่วง เพราะฉะนั้นท่านต้องดูลูกน้องของท่านหน่อยนะคะ ความปลอดภัย ซื้อปืนให้ พวกเขาทุกคนเลย ถ้าเกิดมันมาขู่อย่างนี้ก็สู้กันไปเลย เพราะว่าทําผิดกฎหมายแล้วนี่ ยังปล่อยให้มันมาข่มขู่อีกนี่ดิฉันก็ไม่เห็นด้วยนะคะ เพราะถนนจะพังหมดเลย
และอีกประการหนึ่งประการสุดท้ายนะคะ เรื่องไฟฟ้า เมื่อกี้ทางท่านรัฐมนตรี อิสสระ สมชัย ท่านได้อภิปรายไปแล้วว่า ถนนของทางหลวงแผ่นดินเขาจะมีไฟฟ้าแสงสว่าง ตลอดเลย แต่ของทางหลวงชนบทนี่ไฟฟ้าไม่ค่อยมีติดเลย ดิฉันก็ขอไปหลายที่นะคะ เขาบอกไม่มีงบประมาณ ปีนี้ถ้าท่านจะแก้ปัญหาเรื่องถนนไร้ฝุ่นนี่ก็ขอให้แก้เรื่องไฟด้วยนะคะ เพราะว่าถนนของท่านเดี๋ยวนี้มันก็กว้างกว่าเก่าเยอะแล้ว ตอนก่อนนี้ยังไม่ได้กว้างยาวเท่ากับ ของทางหลวงแผ่นดินนะคะ แต่ตอนนี้มาตรฐานถนนนี่คนสัญจรไปมาเยอะ แล้วการท่องเที่ยว ก็มาก อุบัติเหตุก็เกิดเยอะนะคะ จี้ปล้นก็มาก เพราะฉะนั้นขอให้ติดไฟฟ้าแสงสว่าง ตั้งงบประมาณให้ด้วยค่ะ มันไม่ค่อยมีงบประมาณไปทํา ร้องขอก็บอกไม่มีงบ ๆ เพราะฉะนั้น ก็จะทําให้มีปัญหาตามมาอีก เมื่อจะแก้ก็แก้ให้มันครบวงจรไปเลย เพราะฉะนั้นดิฉันก็เห็นด้วย กับการตั้งคณะกรรมาธิการพิจารณานะคะ ขอบคุณค่ะ