กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม สถาพร มณีรัตน์ พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน ต่อญัตติที่เพื่อนสมาชิกขอยื่นญัตติ เรื่องของการพิจารณาดําเนินการปรับปรุงถนนไร้ฝุ่น ซึ่งประกอบด้วย นายแพทย์ชลน่าน ศรีแก้ว นายวิวัฒน์ชัย โหตระไวศยะ นายเชิดชัย ตันติศิรินทร์ นางพรเพ็ญ บุญศิริวัฒนกุล และนายสมคิด บาลไธสง ได้ร่วมกันแนบท้ายญัตติ

ท่านประธานครับ ผมเองนั้นถือว่าถนนเป็นสัญลักษณ์ของความเจริญ หรือของความอัปลักษณ์ในพื้นที่นั้น ๆ ถ้าบ้านใดเมืองใดมีถนนหนทางสัญจรไปมาผู้คน ในจังหวัดนั้น ๆ ก็จะได้รับเสียงชื่นชม ผู้แทนราษฎรในจังหวัดนั้น ๆ ก็จะได้รับเสียงชื่นชมว่า ดูแลจังหวัดของตน ดูแลพื้นที่ของตนดีเหลือเกิน ถ้าจังหวัดไหนมีถนนขรุขระรกรุงรัง สัญจรไปมาไม่สะดวก เขาก็จะตําหนิติฉินว่าจังหวัดนั้นไม่ได้รับการพิจารณา หรือผู้แทน จังหวัดนั้นไม่ได้ให้ความสนใจพี่น้องประชาชน ไปหางบประมาณ ไม่ได้รับความเหลียวแล เรื่องความเดือดร้อนประชาชน เพราะฉะนั้นถนนจึงเป็นดัชนีชี้วัดความต้องการของผู้คน ในเขตนั้น ๆ แล้วเวลามีงบประมาณหรือเวลามีความต้องการก็เป็นธรรมดาครับ งบมีจํากัด ผู้แทนต่างคนก็ต่างเสนอความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนมายังรัฐบาล ปัญหาก็คือว่า ในอดีตที่ผ่านมานั้นงบไม่ได้กระจายตัวครับ ในรัฐบาลที่ผ่านมางบถนนไปกระจุกครับ ไม่กระจายครับ มือใครยาวสาวได้สาวเอา นี่คือเหตุผลที่ผมเสนอญัตติเพื่อให้สภาแห่งนี้ช่วยกันท้วงติง กลั่นกรองการพิจารณางบประมาณให้กระจายครับ เพราะเป็นดัชนีชี้วัดของ พี่น้องประชาชนเรื่องของความเจริญหูเจริญตาในจังหวัดนั้น ๆ ท่านประธานครับ ถนนไร้ฝุ่นนั้นชื่อเพราะเหลือเกินครับ แต่ปรากฏว่าถ้าเราติดตามโครงการที่เพิ่งเสร็จไปหยก ๆ นี่นะครับ ก็จะเป็นหลายส่วนที่ชํารุด หลายส่วนถนนไม่ได้ขนาดครับ ความยาว ๕๐๐ เมตร ถ้าเราวิ่งรถแล้ววัดจะเหลือ ๔๓๐ เมตร อีก ๗๐ เมตรไม่รู้ว่าหายไปไหน เป็นอย่างนี้ เกือบทุกเส้นครับ ผมอยากให้ท่านประธานผ่านไปยังจังหวัดลําพูนของกระผมครับ ชื่อโครงการถนนไร้ฝุ่น วันนี้มันมีฝุ่นมาอีกแล้วครับ มันไร้ฝุ่นประมาณ ๖ เดือนครับท่านประธาน หลังจากนั้นเป็นฝุ่นอีกแล้วครับ เป็นหลุม เป็นบ่อ เป็นฝุ่น กลายเป็นถนนมีฝุ่น เรียบร้อยครับนี่ละครับ เพราะฉะนั้นผมยังอยากให้สภาแห่งนี้ช่วยกันอภิปรายตั้งข้อสังเกต ร่วมกันว่าต่อไปนี้ถนนไร้ฝุ่นต้องมีมาตรการ ต้องมีมาตรฐาน มี มอก. ไม่อย่างนั้น มันเอาทรายผสมน้ําแล้วเอาปูนเท ๆ ราด ๆ ๓ เดือน ๖ เดือนมันร่อนครับ มอเตอร์ไซค์ วิ่งไม่ถึง ๑๐๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมงพลิกคว่ําเป็นแผลปะหน้าเต็มไปหมดครับ โดยเฉพาะวัยรุ่น บ้านผมตั้งแต่มีถนนไร้ฝุ่น มันไม่ได้มาตรฐานครับ งบประมาณเท่ากันแต่มาตรฐาน ไม่เหมือนกันครับ แถมยังหดด้วยครับ ๕๐๐ เมตร เหลือ ๔๐๐ เมตรก็มี ๔๗๐ เมตรก็มี มันกินกินเล็ก ๆ น้อย ๆ ครับ เพราะฉะนั้นอยากให้ญัตตินี้ช่วยผ่านไปยังทางรัฐบาลว่า โครงการถนนไร้ฝุ่นที่จะเกิดขึ้นในอนาคตขอมีมาตรฐาน มอก. ออกสเปก (Spec) ให้ดีครับ มิฉะนั้นแล้วมันก็จะสร้างปัญหาแล้วก็จะเป็นภาระกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ต้อง ตั้งงบประมาณเข้าไปเสริมไปสร้าง เข้าไปซ่อม แล้วบางทีขีดความสามารถของ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นก็ไม่มีครับ กลายเป็นภาระพี่น้องประชาชนต้องเอาข้าวบ้าง เอากล้วยบ้าง เอาอะไรต่อมิอะไรมาปลูกกันกลางถนน ทอดแห เลี้ยงปลา ประชดครับ ประชด ที่เห็นว่าถนนเส้นนี้มันไม่ได้มาตรฐาน บางทีเราก็อายครับ เป็นผู้แทนราษฎร ออกเยี่ยมพื้นที่เขาพาไปชี้โบ้ชี้เบ้แล้วก็ให้คําตอบเขาไม่ได้ว่าเป็นเพราะอะไรมันถึงไม่มี มาตรฐาน ท่านประธานผ่านไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องว่าทางหลวงชนบท ชื่อก็ทางหลวงชนบท แต่ปรากฏว่างบประมาณมาอยู่ติดกรุงเทพฯ นี่เยอะเหลือเกินครับ มันไม่ชนบทครับ มันกลายเป็นว่าทางหลวงในเมืองไปเสียแล้ว ชื่อทางหลวงชนบทจะต้องกระจาย งบประมาณไปยังชนบทครับ ไม่ใช่มาสร้างแถวเมืองนนท์ มาสร้างแถบชานเมืองกรุงเทพฯ โดยทอดทิ้งพี่น้องประชาชนในเขตชนบท เพราะฉะนั้นภารกิจของกรมทางหลวงชนบท ก็ขอให้เป็นชนบทจริง ๆ ส่วนปลายกรุงเทพฯ รอบ ๆ กรุงเทพฯ ให้เป็นทางหลวงแผ่นดิน เขาทําเถอะครับ และเอางบประมาณที่ไปโหลดอยู่ตรงนี้เอาไปกระจายให้ชนบท ผมเชื่อว่าถ้าทําอย่างนี้ได้ งบประมาณส่วนหนึ่งก็จะถึงมือพี่น้องประชาชน ก็จะนําความเจริญ มายังพี่น้องประชาชนได้ดีครับ แต่ก็ชื่นชมนะครับ มาตรฐานของทางหลวงชนบทนี่ใช้ได้ครับ ใช้ได้ เพียงแต่ว่าการกระจายงบประมาณขออย่าให้กระจุกตัว ท้ายที่สุดนี้ผมหวังว่า ญัตติของกระผมเรื่องถนนไร้ฝุ่น คงเป็นญัตติที่เป็นประโยชน์ที่ให้สภาแห่งนี้ร่วมด้วยช่วยกัน ในการพิจารณาตั้งข้อสังเกตเพื่อความผาสุกของพี่น้องประชาชนครับ กราบขอบคุณครับ