สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๙ · ๑๔ กันยายน ๒๕๕๔

นิยม วรปัญญา พูดถึงการดำเนินนโยบายของพรรคเพื่อไทย เพื่อประโยชน์ของประชาชน โดยเฉพาะเรื่องถนนในชนบทที่ทรุดโทรมและขาดการบำรุงรักษา และเรียกร้องให้รัฐบาลมีงบประมาณเพื่อปรับปรุงถนนให้ดีขึ้น และให้ประชาชนที่อยู่ในชนบทได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกับคนในเมือง

นายนิยม วรปัญญา บัญชีรายชื่อ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ท่านสมาชิกผู้มีเกียรติ ท่านเจ้าหน้าที่ผู้อํานวยความสะดวกทุกท่านที่เคารพครับ กระผม นิยม วรปัญญา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย เพื่อนโยบาย ของพรรคเพื่อไทยได้สัมฤทธิผลที่จะให้ประชาชนอยู่ดีกินดีมีความสุขทั่วหน้ากันครับ

ผมจึงได้เสนอญัตติตามที่ราษฎรในชนบทร้องเรียนว่าถนนไม่ดี มีฝุ่น แล้วก็มีชํารุดไม่มีการซ่อมบํารุงเหมือนในเมือง อย่างในเมืองนี่กิโลเมตรหนึ่งตั้ง ๑,๐๐๐ ล้านบาทยังมีเลยครับ อันนี้กิโลเมตรหนึ่งเพียง ๒ ล้านบาท แต่ถ้าจะสร้างให้ดีก็สัก ๔ ล้านบาทก็จะได้ถนนดี เพราะฉะนั้นความแตกต่างกันนี่มันมากมายเหลือเกิน แล้วอีกอย่างหนึ่งคนก็จะอยู่แต่ในเมือง เพราะว่าสถานศึกษานั้นก็จะต้องหาที่เจริญอยู่ คนจนก็เลยต้องอาศัยเรียนในตามชนบท เพราะฉะนั้นจะเข้าโรงเรียนใหญ่ ๆ ก็เข้าลําบาก ถนนเป็นอุปสรรค เพราะฉะนั้นผมจึงได้รวบรวมคําร้องของผู้ที่มาร้องเรียนทั้งหมด มีจังหวัดชัยภูมิ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดนครสวรรค์ไปจนถึง จังหวัดนครพนมครับ แล้วก็มีหลายจังหวัดที่ต้องผ่านลํานารายณ์มันภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคอีสานและภาคใต้นะครับจะไปเชื่อมต่อกันที่ลํานารายณ์เป็นศูนย์กลางเป็นชุมทาง ถ้าจะรวมก็เห็นจะเป็น ๑,๐๐๐ ฉบับนะครับ ผมก็ไปดูแล้วก็ปรากฏเหมือนกันทุกจังหวัด ที่ในชนบท เพราะฉะนั้นเพื่อให้กระจายจ่ายโภคทรัพย์ที่รัฐบาลได้เก็บภาษีไปนี่ไปบริการ ประชาชนให้ทั่วถึง คือถนนที่เป็นฝุ่นช่วยลาดยางให้ก็ใช้เงินไม่เท่าไรนะครับ สมัยนั้นท่านนายกรัฐมนตรีทักษิณก็ได้ประเมินแล้วว่าถ้า ๗๐,๐๐๐ ล้านบาทนี่ลาดยาง สมัยนั้นจะได้หมดทั้งหมดประเทศนะครับ แต่อันนี้ค่าปรับปรุงถนน ปรับปรุงแค่รถไฟ จากแก่งคอยไปถึงหนองคายแค่นี้ยังใช้ตั้ง ๔๐,๐๐๐-๕๐,๐๐๐ ล้านบาท เฉพาะปรับปรุง ถนนที่มีอยู่แล้วนะครับ ทั้ง ๆ ที่รถไฟก็วิ่งอยู่ได้แล้ว แต่อันนี้เขาวิ่งไม่ได้ บางตอนสะพานไม้ มันขาด และบางแห่งก็ถนนทรุด อย่างนี้เป็นต้นครับ ดังนั้นผมได้รวบรวมหลักฐาน ที่ได้ไปพบมาก็ได้เขียนเป็นญัตติขึ้น ก็อยากจะให้สมาชิกท่านผู้ที่มีผลกระทบเช่นเดียวกัน กับผม คือผู้แทนราษฎรที่มีอยู่ในชนบทได้ช่วยกันพิจารณาว่าจะทําอย่างไร ขอให้มี งบประมาณสําหรับไปช่วยให้ประชาชนที่ถนนลาดยางยังไม่เชื่อมต่อก็ดี หรือว่าลาดยางไว้ แล้วก็ดี ถ้ามันมีต้องใช้การได้ดีเหมือนกับในเมืองบ้าง อย่าให้ประเทศไทยในชนบท รากหญ้าของเราเป็นราษฎรประเภท ๒ ประเภท ๓ อย่างทุกวันนี้ อันนี้ความแตกต่างกัน ในการศึกษาก็แตกต่างกันครับ ผลผลิตการเกษตร เมื่อถนนไม่ดีเขาก็ต้องบวกค่าขนส่งแพง ราคาก็แพงขึ้น ทั้งเครื่องอุปโภคบริโภคอย่างอื่น รวมทั้งถึงการเจ็บไข้ได้ป่วยจะไป โรงพยาบาล เมื่อถนนไม่ดี รถประจําทางก็ไม่มีก็จะต้องจ้างเหมารถ เป็นความเดือดร้อน ของประชาชนอย่างมากเลยครับ ฉะนั้นก็อยากให้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญก็เพื่อจะได้ไป ช่วยกันตรวจสอบว่าสายไหนมีเดือดร้อนอย่างไร จะได้เอามารวมกันทั้งประเทศนี่ จะใช้เงินสักเท่าไร จะได้กระจายแจกจ่ายให้ทั่วถึงกัน แต่ถ้าไม่ตั้งกรรมาธิการวิสามัญ ก็ขอให้สภานี้ได้พิจารณาแล้วก็ส่งเรื่องนี้ให้รัฐบาล ให้นายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์สั่งการ ให้มีการตรวจสอบ แล้วก็ทําให้มันได้ใกล้เคียงกัน จะเอาเหมือนกันหมดคงไม่ได้นะครับ ใกล้เคียงกัน อย่าให้รากหญ้านั้นต้องลําบากฝ่ายเดียวอย่างทุกวันนี้ ฉะนั้น ผมจึงได้เสนอ ญัตตินี้ขึ้นมา จึงขอให้เพื่อนสมาชิกทุกท่านที่มีสภาพและความเป็นอยู่มีผลกระทบ กับราษฎรของท่านเหมือนผม ได้ช่วยกันสนับสนุนญัตตินี้ให้เกิดผลในการที่จะส่งให้รัฐบาล ไปพิจารณาก็ดี หรือจะตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญก็ดี ให้ได้พิจารณาโดยละเอียด และถ่องแท้ เพื่อเร่งรัดทําให้ทันตาเห็น เพราะว่าคนป่วยไข้ถ้าถนนไม่ดีก็เท่ากับต้องไป โรงพยาบาลลําบาก การไปถนนไม่ดีก็เท่ากับซ้ําเติมอาการป่วยหนักขึ้น เด็กที่มาเรียน หนังสือก็เช่นเดียวกันครับ เพราะว่าไปลําบาก เดี๋ยวนี้ก็มีรถมอเตอร์ไซค์ รถปิกอัพ หรือ รถจักรยาน ถ้าทางดีเขาก็ปั่นไปทัน เช่น สมมุติว่าสัก ๖ กิโลเมตร หรือ ๕ กิโลเมตร ถ้าถนนลาดยางดี เด็กปั่นจักรยานไปเรียนได้ ถ้าสัก ๗-๘ กิโลเมตรขึ้นไปอาจจะมอเตอร์ไซค์ หรือถ้าไกลกว่านั้นก็เป็นรถปิกอัพ ถ้าถนนไม่ดี รถทุกอย่างทรุดโทรมหมดครับ เหมือนเช่นทุกวันนี้นะครับ รัฐบาลยิ่งลักษณ์ได้ทําให้ราคาน้ํามันต่ําลง แทนที่จะช่วยกัน ให้สินค้าอื่น ๆ ลดราคาลงมาเพื่อพี่น้องทั้งหลายได้มีโอกาส รากหญ้าได้มีการอยู่ดีกินดีบ้าง แต่สินค้าก็ยังไม่ลด ผมก็คิดว่าถ้าถนนดีขึ้นอาจจะช่วยสินค้าลดขึ้นได้อีกเยอะ ก็ช่วยส่งเสริม ให้นโยบายของรัฐบาลได้สัมฤทธิผล เพื่อความอยู่ดีกินดีมีสุขทั่วหน้ากัน ผมขอฝาก เพื่อนสมาชิกทุกท่านขอให้ช่วยพิจารณาด้วยความเป็นธรรม แล้วก็ด้วยระลึกถึงพี่น้อง ที่เลือกเราเข้ามา ให้เรามามีโอกาสนั่งประชุมในสภานี้เพื่อปรึกษาหารืองานสําหรับ ระดับประเทศ แล้วก็ระดับของประชาชนทั่วไปให้บังเกิดผล คือการได้รับความเป็นธรรม ทั่วถึงกันทุกคนด้วย ขอฝากเพื่อนสมาชิกผู้มีเกียรติทุกท่านด้วยครับ ขอบคุณครับ