กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม ปกรณ์ มุ่งเจริญพร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ เขต ๑ พรรคภูมิใจไทย จริง ๆ แล้วบรรยากาศตั้งแต่เช้าผมดีใจครับ เห็นบรรยากาศการประชุมงบประมาณรายจ่าย ประจําปีงบประมาณ ๒๕๕๕ มีบรรยากาศที่ดีกว่าหลาย ๆ ครั้งที่ผ่านมา อยากจะเห็นครับ บรรยากาศอย่างนี้ เพราะผมเชื่อว่าทุกท่านคงจะรู้สึกถึงความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชน ที่มีความทุกข์ยากที่กําลังประสบอุทกภัยในครั้งนี้ และจากร่างพระราชบัญญัติงบประมาณ รายจ่ายที่ตั้งไว้ ๒,๓๘๐,๐๐๐ ล้านบาทนั้น ถึงแม้ว่าจะเป็นงบประมาณที่อาจจะดูไม่ปกติ แต่ผมเชื่อว่ามีความสอดคล้องกับสถานการณ์กับเหตุการณ์ปัจจุบัน โดยเฉพาะพี่น้องที่กําลัง ประสบภัยกําลังรอความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วนอยู่ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมขอ ตั้งข้อสังเกตไปยังงบประมาณการเยียวยาฟื้นฟูและป้องกันความเสียหายจากอุทกภัย ด้วยงบประมาณถึง ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาทนั้น ถ้าดูไปอาจจะว่ามาก แต่ถ้าเมื่อเปรียบเทียบกับ ความเสียหายที่มันเกิดขึ้นอย่างใหญ่หลวง ผมเชื่อว่างบประมาณ ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาทนั้น ไม่อาจจะเยียวยาแก้ไขปัญหาได้ทั่วทุกที่ทุกแห่งหน ท่านประธานครับ ผมอยากฝากรัฐบาลครับ ต้องกล้าตัดสินใจครับ เงิน ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาท ครั้งนี้คงจะไม่พอ รัฐบาลคงจะต้องกล้า ตัดสินใจหาเงิน กู้ก็ต้องกู้ละครับ เพื่อเยียวยาเพื่อแก้ปัญหาพี่น้องประชาชน ผมเรียนครับว่า วันนี้ความเสียหายที่เกิดทุกหย่อมหญ้านั้นอยากจะให้บรรเทา อยากจะให้ไปสู่ภาวะปกติ อย่างเร็วที่สุด โดยเฉพาะนักลงทุน อยากให้รัฐบาลเรียกร้องความเชื่อมั่นกับนักลงทุนต่างชาติ หรือนักลงทุนในประเทศไทย โดยเฉพาะนิคมอุตสาหกรรม โรงงานต่าง ๆ ที่วันนี้ต้องยอมรับ ครับว่าถอดใจแล้วครับ รัฐบาลจะมีแนวนโยบายอย่างไร เยียวยาอย่างไรกับโรงงาน กับนิคม อุตสาหกรรม มีการป้องกันที่ให้ความมั่นใจกับนักลงทุนต่าง ๆ อย่างนี้อย่างไร ความเสียหาย ไม่เฉพาะนักลงทุนหรือโรงงานครับ วันนี้คนงานเป็นแสน ๆ คน หลายแสนคน เดินทางกลับ ต่างจังหวัด โดยเฉพาะในเขตภาคอีสานครับ พี่น้องที่ทํางานอยู่โรงงานย้ายอพยพกันไปอยู่ บ้านเกิดเมืองนอน แย่งกันกินแย่งกันอยู่ ผมเรียนครับว่าเงินที่ติดตัวไปอาจจะพอมีใช้อยู่ แต่ถ้าเมื่อไรเงินติดกระเป๋ากลับไปหมดแล้วครับ ปัญหาเกิดขึ้นแน่นอน การลักเล็กขโมยน้อย ต้องมีตามมา เลยอยากจะฝากครับว่ามาตรการหลังน้ําลดรัฐบาลคิดอย่างไรครับ กลียุค จะเกิดขึ้นหรือเปล่า การจี้ปล้นลักเล็กขโมยน้อยวันนี้เราเตรียมการอย่างไร โดยเฉพาะ หลังน้ําลด โรคภัยไข้เจ็บ โรคระบาดที่จะตามมา เราเตรียมการกันอย่างไร งบประมาณ ผมเรียนครับว่าวันนี้ไม่พอหรอกครับ รัฐบาลต้องกล้าตัดสินใจ อย่างไรถึงผมอยู่ฝ่ายค้าน ก็ยังให้กําลังใจฝ่ายรัฐบาล จะยกมือให้ครับ
ผมเรียนครับว่าวันนี้ที่เป็นห่วงกันทุกคนทุกท่าน เรื่องของอุทกภัย เราทราบ กันดี แต่อยากจะตั้งข้อสังเกตอีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งเกี่ยวกับพี่น้องเกษตรกรโดยตรง โดยเฉพาะแถบภาคอีสานกับโครงการประกันรายได้สินค้าการเกษตรซึ่งถูกเปลี่ยนมาเป็น โครงการรับจํานํา วันนี้ปัญหาเกิดขึ้นแล้วครับ เกษตรกรหลายรายที่เคยเข้าร่วมโครงการ ประกันรายได้ เคยขึ้นทะเบียนอย่างที่หลายท่านได้กล่าวมาเบื้องต้น คิดว่าปีนี้จะได้เงิน ส่วนต่างจากโครงการประกันรายได้ แต่กลับเป็นว่าจะต้องนําข้าวไปสู่ที่โรงสี สู่โกดังที่เข้ากับ โครงการรับจํานําข้าว ซึ่งแท้ที่จริงแล้วเกษตรกรหลายคนเข้าใจผิดครับ ในอดีตที่ผ่านมา เกษตรกรเคยเข้าร่วมโครงการรับจํานําข้าว ซึ่งเกษตรกรเองนั้นมียุ้งฉางอยู่ที่บ้าน เคยจํานํา ข้าวอยู่ที่ยุ้งฉางที่บ้านตัวเอง แต่วันนี้กลับกันครับ โครงการจํานําข้าวเขาบอกว่าเป็นการ ประทวนข้าว ต้องนําข้าวไปไว้ที่โรงสี มีระยะเวลา ๔ เดือน ถ้าไม่มาไถ่ถอนก็ขาด ผมได้มี โอกาสร่วมประชุมกับเจ้าหน้าที่ ธ.ก.ส. ให้รายละเอียดกับเกษตรกร ผมขออนุญาตต่อ สักนาทีหนึ่งครับ เกษตรกรถามเจ้าหน้าที่ ธ.ก.ส. ว่าถ้าเผื่อเข้าโครงการจํานําข้าวแล้วภายใน ระยะเวลา ๔ เดือน ถ้าเผื่อว่าราคาข้าวสูงกว่า ๒๐ บาท กรณีข้าวหอมมะลิ เกษตรกรจะมา ไถ่ถอนหรือขอเงินส่วนต่างเพิ่มเติมได้หรือเปล่า ไม่มีคําตอบครับ ไม่มีคําตอบจากเจ้าหน้าที่ ธ.ก.ส. เพราะบอกว่าต้องรอเอกสารยืนยันจากส่วนกลาง นี่แหละครับผมเรียนครับว่ารัฐบาล ต้องยอมรับความจริงว่าที่ผ่านมาพี่น้องเกษตรกรพอใจกับโครงการทั้ง ๒ อย่าง ไม่ว่าจะเป็น ประกันรายได้หรือจํานําข้าว อยากให้รัฐบาลครับเปิดใจกว้างยอมรับความเป็นจริงครับ ใช้ทั้ง ๒ ระบบ วันนี้เกษตรกรครับอยากเห็นทั้ง ๒ ระบบ ทั้งประกันรายได้และจํานําข้าว เพราะมันเป็นประโยชน์ที่ตกกับพี่น้องเกษตรกรโดยตรง แล้วผมเชื่อว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ ที่รัฐบาลจัดสรรอุดหนุนให้กับโครงการตรงนี้มันจะคืนสู่ระบบเศรษฐกิจครับ
ท้ายที่สุดครับ ขอให้กําลังใจกับท่านนายกรัฐมนตรี ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ท่านเจ้าหน้าที่ สื่อมวลชน พี่น้องชาวไทยทุกคนนะครับ ที่ช่วยกันบรรเทาทุกข์ให้กับผู้ประสบ อุทกภัยในครั้งนี้ครับ ขอกราบขอบพระคุณครับ