สงวน พงษ์มณี หารือเรื่องแนวคิดในการบริหารจัดการน้ำฝน การบริหารจัดการทางน้ำ และการบริหารจัดการประเทศ โดยเน้นย้ำถึงปัญหาการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งผู้บริหารที่อาจส่งผลให้เกิดปัญหาในการบริหารจัดการ นอกจากนี้ยังหารือเรื่องการระมัดระวังการใช้งบประมาณในการบรรเทาผลกระทบจากภัยธรรมชาติ และเรียกร้องให้ผู้ว่าราชการจังหวัดดำเนินการตามมาตรฐานและสมเหตุสมผล นอกจากนี้ยังหารือเรื่องการแก้ปัญหาน้ำท่วมและภัยพิบัติ โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการบริหารจัดการน้ำฝนและป่าไม้ และเรียกร้องให้รัฐบาลและกระทรวงต่างๆ บูรณาการกันในการแก้ปัญหาน้ำท่วมและภัยพิบัติ
ท่านประธานที่เคารพ ผม สงวน พงษ์มณี พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน ท่านประธานครับ ผมคิดว่าวันนี้ท่านประธานคงจะได้ยิน เพื่อนสมาชิกพูดปัญหารูปธรรมพื้นที่อย่างหลากหลาย ผมเองคิดว่าเมื่อท่านรัฐมนตรี ในกระทรวงที่เกี่ยวข้องมานั่งฟัง ผมควรจะพูดเรื่องแนวคิดต่อการบริหารจัดการน้ําฝน แนวคิดเกี่ยวกับการบริหารจัดการทางน้ํา และแนวคิดเกี่ยวกับการบริหารจัดการประเทศ คือการดูแลกระทรวงต่าง ๆ บ้านผมนี่นะครับ ท่านประธานครับ น้ําท่วมมาก แต่ไม่ค่อยเป็นข่าว ล่าสุดตาย ๒ คนเลย เป็นคนที่น่ายกย่องมาก เป็นพนักงานของเทศบาล อําเภอบ้านโฮ่ง ตําบลบ้านโฮ่ง คนเมาเหล้าตกน้ํากระโดดลงไปช่วย เขาช่วยคนตกน้ําได้ แต่เขาตาย ท่านประธานเหตุการณ์อย่างนี้จะเกิดขึ้นเรื่อย ๆ เพราะอะไรครับ เพราะว่าวันนี้ ภัยพิบัติมันเยอะเหลือเกิน
เรื่องแรก ผมจะพูดถึงเรื่องสําคัญที่ผมคิดว่าสําคัญมากผ่านท่านประธาน ไปยังกระทรวงมหาดไทย ท่านครับจังหวัดผมเป็นตัวอย่าง ท่านคิดได้อย่างไรที่ผ่านมา ท่านฟังนะครับ วันนี้ผู้ว่าราชการจังหวัดเกษียณครับ รองผู้ว่าราชการจังหวัดเกษียณครับ ปลัดจังหวัดเกษียณครับ นายอําเภอเมืองเกษียณครับ คิดได้อย่างไร จังหวัดผมไม่ใช่ เป็นจังหวัดเกษียณท่านรู้อยู่ ทุกคนไปปีเดียวหมด ย้ายรองผู้ว่าราชการจังหวัด รักษาการ ผู้ว่าราชการจังหวัด ออกจากจังหวัดไปจังหวัดอื่น แล้วเอารองผู้ว่าราชการจังหวัด ไปรักษาการรอเกษียณคิดได้อย่างไร เหลือรองผู้ว่าราชการจังหวัดท่านเดียว นี่คือปัญหา กระทรวงมหาดไทยอย่าให้มีนะครับ วันนี้สํารวจทุกจังหวัดเลย คนเกษียณอย่าให้อยู่รวมกัน ถ้าปกติไม่เป็นอะไรอย่างนี้มันเกิดปัญหาแน่นอน นี่เรื่องที่ ๑
เรื่องที่ ๒ ในฐานะที่เป็น ส.ส. และเป็นประธานคณะกรรมาธิการป้องกัน และบรรเทาผลกระทบจากภัยธรรมชาติและสาธารณภัย ต้องขอส่งสัญญาณผ่านท่านประธาน ไปยังผู้ว่าราชการจังหวัดทุกจังหวัด ท่านครับสื่อมวลชน สมาชิกผู้ทรงเกียรติในสภาแห่งนี้ พูดให้ท่านระมัดระวังว่า ระวังอย่าหากินกับงบประมาณ ท่านครับถ้าท่านระมัดระวังในเรื่องแบบ ให้มีกําไร ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ภาษีมูลค่าเพิ่ม ๗ เปอร์เซ็นต์ ถ้า ๑๗ เปอร์เซ็นต์อย่างนี้ มันเลือกไม่ได้หรอกเงิน นี่มันคิดกัน ๓๐ เปอร์เซ็นต์ ๑๕ เปอร์เซ็นต์ ผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง ถามผมว่าจะทําอย่างไรกับที่ข่าวออกมาอย่างนี้ว่าเรียกกัน ๒๕-๓๐ เปอร์เซ็นต์จากงบน้ําท่วม ผมบอกว่าถ้าแบบมันเป็นแบบมาตรฐาน ไม่มีใครฮั้วได้มากกว่านั้นหรอกครับ เพราะฉะนั้น ผมคิดว่าส่งสัญญาณไปยังผู้ว่าราชการจังหวัดทั่วประเทศว่า แบบท่านต้องสมเหตุสมผล สมประโยชน์กับสิ่งที่ลงไป พวกผมถ้าได้รับการร้องเรียนจะตรวจแบบเป็นครั้งแรกครับ เป็นแห่งแรก เป็นจุดแรกเลย ถ้าแบบท่านไม่สมเหตุสมผลท่านผิดแน่นอนครับ นี่เป็นการส่งสัญญาณจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนหนึ่งซึ่งทําหน้าที่ตรวจสอบพวกท่าน ในเรื่องของภัยพิบัติ
เรื่องที่ ๓ ท่านประธานครับ ผมคิดว่าวันนี้พื้นที่ทั่วประเทศที่ลาดชัน แนวคิด เราควรจะเป็นอย่างไร บ้านผมนี่นะครับ ท้ายแม่น้ํากับต้นแม่น้ํา ท่านครับ ท้ายแม่น้ํา กับต้นแม่น้ําสูงต่างกันเป็นร้อยเมตร น้ํามาทีไปหมดเลยครับ ตรงนี้นะครับ ตลิ่งท่านจะใช้ กระสอบขาว ๆ หรือเขียว ๆ ใช้ดินลูกรังผสมปูน ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ๑๕ เปอร์เซ็นต์ แล้วเรียกว่า แซกคอนกรีต ผมว่าไม่ได้ผล ต้องลงทุนกล่องแกเบี้ยน (Gabion) ที่เห็นในโทรทัศน์ครับ เสาหินใส่แล้วยกลง ๆ อย่างนั้นละมันถึงจะทน ผมพูดรูปธรรมตัวอย่างเพื่อให้เห็นว่า การแก้ปัญหามันต้องต่างกันครับ พื้นที่น้ําผ่าน พื้นที่ลุ่มทําอย่างไร ผมคิดว่าการบริหารจัดการทางน้ําน่าต้องมี เกี่ยวกับ กระทรวงคมนาคมเรื่องท่อลอด ทางสูงเป็นคันกั้นน้ํามีปัญหาแน่นอน เกี่ยวกับกรมโยธาธิการ และผังเมืองวางผังเมืองอย่างไรไม่ให้ตัดกับทางน้ําธรรมชาติ ผมว่าตรงนี้ผมได้ยินผู้ใหญ่ ท่านหนึ่งพูดถึงจังหวัดสุพรรณบุรี ท่านบอกว่าสุพรรณบุรีน้ําไม่ท่วมเพราะบริหารจัดการดี มีพนังกั้นน้ําดี ช่วยมาคิดให้อยุธยาด้วยครับ อยุธยาก็ต้องทําอย่างนั้น ถ้าสุพรรณบุรีทําได้ ผมพูดเรื่องนี้พูดเป็นเหตุเป็นผลนะครับ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าแนวคิดที่สําคัญที่สุด ของกระทรวงมหาดไทย ของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และของกระทรวงที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ เรื่องอะไรครับ คุณจะบริหารน้ําฝนอย่างไร ถ้าท่านเดินทางไปประเทศจีน ผู้บริหารประเทศจีนบอกผมว่าบ้านเขาต้นไม้ไม่มีนะครับ ผมไปตอนนั้นน้ําแข็งยังไม่มี บินขึ้นไปแล้วมองลงข้างล่างนะครับเห็นเหมือนโอ่งน้ํา เต็มไปหมดเลย วันนี้กลับไปอีกทีนะครับ โอ่งน้ําเหล่านั้นมีต้นไม้รอบหมดเลย เขาใช้น้ําสร้างป่า แต่บ้านเราพยายามปลูกป่าไปหาน้ํา วันนี้คําตอบของสังคมความรู้ในเมืองไทยว่าอย่างไรครับ ที่น้ําท่วมเสียหายเพราะทําลายป่า คิดตกร่องอย่างนี้มันแก้ปัญหาไม่ได้ ไปดูห้วยฮ่องไคร้สิครับ พระองค์ท่านคิดอย่างไร ทําน้ําข้ามน้ําสร้างป่าเท่านั้น ตรงนั้นเขาเรียกว่าป่าฟืน ตัดฟืน ตายหมดแหละ ตอนนี้เป็นอย่างไรครับ อ่างเล็ก ๆ สร้างป่าหมดเลย ท่านดูแผนที่ภาพถ่าย ทางอากาศในปี ๒๕๒๙ ปี ๒๕๓๑ อ่างแม่ธิ แม่ตีบ แม่สาร แม่ลาน วันนี้อ่างเก็บน้ําเล็ก ๆ เหล่านั้นกลายมีศักยภาพในการสร้างป่าเต็มไปหมด เปรียบเทียบจากภาพถ่ายทางอากาศครับ พูดเรื่องนี้เพื่อจะบอกกับกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมว่าอ่างเก็บน้ําเล็ก ๆ ที่เขาขอ ๆ ไปอย่าคิดว่าทําลายป่าจะเสียหาย โบราณมากอย่างนั้นน่ะ แล้วคุณป้องกันก็ไม่ได้ วันนี้เสียหายหมดเลย แล้วแนวคิดนี้สื่อชอบนัก นักวิชาการชอบมาก แต่แก้ปัญหาไม่ได้ ผมฝากไปยังท่านประธานว่าใครก็ตามที่คิดเรื่องนี้ต้องคิดให้จบ คิดแล้วมีคําตอบ ท่านครับ ผมอยากจะบอกท่านอย่างหนึ่ง ถ้าเราถือว่าปัญหานี้เป็นปัญหาของชาติ ผมว่าตัดเรื่อง ความขัดแย้งอื่นออก แล้วมานั่งสนทนาธรรมกันเป็นเรื่อง ๆ ไปเลย เรื่องที่ควรพูดที่สุดคือ ปัญหาแนวคิดต่อการแก้ปัญหาภัยพิบัติ วันนี้นะครับไม่มีต้นไม้สักต้น ฝนมันก็จะมาครับ รอบวงของจักรวาลมันเปลี่ยนแปลง ท่านไม่เห็นหรือครับ ข่าวล่าสุดเขาทดลองแล้วเขาเชื่อว่า สุดท้ายของจักรวาลทุกที่จะเป็นน้ําแข็งหมด สิ่งที่เราไม่เคยคิด วันนี้เชื่อเถอะครับว่า ตั้งแต่เดือนเมษายนเป็นต้นมา ภาคเหนือ รอบ ๗ วันท่านครับไม่เคยไม่มีฝนตก เราเกิดอะไรขึ้น เราไม่เคยเจอ อย่ารีบตัดสินใจ ผมคิดว่าถึงเวลาแล้วทุกภาคส่วนต้องคุยกันต้องบริหาร จัดการร่วมกันเรื่องอะไรครับ บริหารจัดการน้ําฝน น้ําฝนตกมาร้อยหยดเราเก็บได้ครึ่งหยดเอง ตอนนี้ ถ้าเราสามารถใช้งบประมาณทั้งหมดบูรณาการลงไปนี่นะครับ ไปทําอะไรครับ ไปบริหารจัดการน้ําฝนนี่นะครับ โดยไม่ให้กระทรวงใดกระทรวงหนึ่งทํา เอางบไปที่งบกลางครับ ทุกกระทรวงเป็นเจ้าภาพร่วมกัน เพราะอะไรครับ เมืองไทยมันมีการเขียนกฎหมายฉบับหนึ่ง ซึ่งเลวร้ายมากในแนวคิดผม กฎหมายนี้เขียนเหมือนสูจิบัตรกีฬาท่านประธาน สูจิบัตรกีฬาอย่างไรท่านประธานครับ ๗ โมงครึ่ง ประธานมาถึงต้องรับประธานไปนั่งในห้อง ๑๕ นาที อีก ๕ นาที มีผู้เชิญประธานมาตัดริบบิ้น เป็นอย่างนี้กฎหมายกระจายอํานาจครับ พ.ศ. ๒๕๔๖ พ.ศ. ๒๕๔๗ โอนฝายให้ท้องถิ่นหมดเลย โอนฝายไปหมดให้ท้องถิ่นหมด โอนฝาย ๔๐-๕๐ ล้านบาทให้ท้องถิ่น พอมันเสียหายปี ๒๕๔๙ จนกระทั่งบัดนี้น้ําแม่ทา เสียหายฝายไปตั้งหลายตัว ตอนนั้นงบกลางท่านประธานครับ ท่านทักษิณบอกว่าแก้ปัญหา โดยเอางบกลางไปลง ๒๙๐ ล้านบาท เหลือฝายเดียว ทหารปฏิวัติเสร็จเหลือฝายเดียว ให้ทหารทําครับ นอกนั้นตัดหมด บัดนี้กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ก็เข้าใช้งบไม่ได้ แม้ท่านนายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ให้ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์มาตอบ ก็ตอบท่านสถาพร ตอบท่านขยัน ตอบแล้วตอบอีกว่าจะทําก็ทําไม่ได้ ทําเสร็จ สตง. เล่นงาน เพราะว่าภารกิจนี้เป็นของท้องถิ่น ตอนนี้ต้องเอางบไปไว้ที่สํานักนายกรัฐมนตรี อย่าไปไว้ กระทรวงครับ บูรณาการร่วมกันและเป็นเจ้าภาพร่วมกัน ในจังหวัดถ้ากรมโยธาธิการและผังเมือง เป็นเจ้าภาพเรื่องช่าง มีชลประทานจังหวัดเป็นที่ปรึกษาอีกทีหนึ่ง เชื่อไหมครับเราจะทํา ทีเดียวหมดทั้งทั่วประเทศเลย ลงทุนตรงนี้ให้มากกํากับดูแลให้ดีเงินรั่วไหลน้อยที่สุด นี่คือปรัชญาในการแก้ปัญหาอย่างมีระบบ วันนี้ต้องบูรณาการครับ ถ้าให้เกษตรทํา ให้ท้องถิ่นทํา ให้อะไรทํา เดี๋ยวทะเลาะกันตาย ผมจะจบลงที่อย่างนี้นะครับ สถานการณ์วันนี้ เหลืออย่างเดียวครับ เหลือแต่ความมีน้ําใจของผู้บริหารประเทศ ของรัฐสภา ไม่ใช่ สภาผู้แทนราษฎรอย่างเดียว เราเอาใจมาใส่กันว่าปัญหานี้เป็นปัญหาของชาติ เรานั่งสนทนาธรรมกันอย่างเป็นระบบแล้วก็แก้ไขกันไปช่วยกันกํากับดูแลทําอย่างนี้เท่านั้น ปัญหาบริหารน้ําฝนจึงจะเกิด ถ้าเมื่อใดยังไม่ได้คิดบริหารจัดการน้ําฝน ไม่ได้คิด เรื่องการบริหารจัดการทางน้ํา นั่นเรากําลังเดินทางสู่หายนะพร้อมกับการล่มสลาย ของทุนนิยมโลก เราจะไม่เหลืออะไรเลยในแผ่นดินนี้ ขอบคุณครับท่านประธานครับ