ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายฮอชาลี ม่าเหร็ม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานครับ ก่อนอื่นก็ต้องขอรับหลักการใน พ.ร.บ. ฉบับนี้นะครับ แล้วก็ในช่วงเมื่อวานแล้วก็วันนี้ก็ได้ ติดตามรับฟังด้วยความสนใจในประเด็นต่าง ๆ ของเพื่อนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรซึ่งมาจาก ภูมิภาคต่าง ๆ ได้นำเสนอ แล้วผมก็คิดว่าเป็นเรื่องที่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง เพราะโอกาส ที่เราจะได้คุยเรื่องสำคัญในวันนี้แล้วก็ผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ซึ่งดูแลในเรื่องนี้นั้นเป็นเรื่องที่มีความสำคัญมากทีเดียวน่าจะได้มีการบันทึกเอาไว้ ท่านประธานครับ ผมอยากจะขอพูดในเรื่องของอำนาจหน้าที่ของหอจดหมายเหตุแห่งชาตินะครับ อยากจะขอเสนอแนะว่า เอกสารที่เราจะเก็บไว้ในหอจดหมายเหตุแห่งชาตินั้นมันจะต้องเป็นเอกสาร ที่เราสามารถที่จะสร้างข้อเท็จจริงขึ้นมาในเหตุการณ์เหล่านั้นแล้วก็ในช่วงเวลาตรงนั้นได้ด้วย เพราะว่าบางครั้งนั้นมีหลายกรณีที่เอกสารที่สำคัญ ๆ ซึ่งมีอยู่ในช่วงหนึ่ง แต่ไม่สามารถ ที่จะมาต่อสู้แล้วก็มาหักล้างในสิ่งที่ทางราชการได้กำหนดเอาไว้ในอีกช่วงหนึ่งได้ ผมขอยกตัวอย่าง ในเรื่องของการต่อสู้ของพี่น้องชาวจังหวัดสตูลที่พยายามที่จะยืนยันถึงการมีอยู่ดั้งเดิมของพี่น้อง ในพื้นที่ที่มีการประกาศเขตอุทยานแห่งชาติทะเลบัน ต่อสู้กับทางราชการมาเป็นเวลาหลายสิบปี ผมก็ได้ติดตามดูว่ามีเอกสารสำคัญอะไรบ้างที่คิดว่าน่าที่จะไปยืนยันถึงความเก่าแก่ดั้งเดิม การอยู่ในพื้นที่ ปรากฏว่าชาวบ้านก็ให้ผมดูโฉนดที่ดินซึ่งเป็นภาษายาวีเป็นภาษามาลายู ซึ่งออกในสมัยที่จังหวัดสตูลยังเป็นอำเภอหนึ่งของรัฐเกดะห์ ซึ่งมีความเก่าแก่มาก รัฐเกดะห์ จะเป็นของประเทศไทย เป็นของประเทศมาเลเซีย ประวัติศาสตร์ค่อยว่ากันอีกครั้งหนึ่ง แต่อย่างน้อยจังหวัดสตูลกับรัฐเกดะห์อยู่ในเมืองเดียวกัน แต่ต่อมาจังหวัดสตูลได้แยกมาเป็น ของแผ่นดินไทย แต่ก็ยังมีโฉนดของชาวบ้านอยู่ทิศเหนือจรดตรงนั้น ทิศใต้จรดตรงนี้ และเอกสารก็มีอยู่ที่ผม ถ้าท่านต้องการจะรับบริจาคตามอำนาจหน้าที่ผมยินดีเตรียม บริจาคให้หอจดหมายเหตุแห่งชาติ ยืนยันถึงความดั้งเดิม แต่ว่าเคยเอามาเสนอในชั้น คณะกรรมาธิการการที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เขาก็ถือว่าเป็นเรื่องเก่า เรื่องนานไปแล้ว เป็นอดีตเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว แต่นี่คือข้อเท็จจริงที่มันมีอยู่ในพื้นที่

ประการที่ ๒ ท่านประธานครับ ในเรื่องของที่ดินก็เช่นกัน ความเก่าแก่ ความดั้งเดิม กรมป่าไม้ก็บอกว่าที่สาธารณประโยชน์แปลงทุ่งยาวซึ่งกินพื้นที่อำเภอละงู อำเภอทุ่งหว้าของจังหวัดสตูลนั้น ท่านก็ยืนยันในชั้นกรรมาธิการด้วยความมั่นใจว่า ท่านออกมาเก่าแก่มากตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๐๕ ผมเองก็พยายามที่จะไปหาหลักฐาน ก็ได้มาจาก ชาวบ้านเช่นกัน แล้วก็ส่วนราชการส่วนหนึ่งว่าที่สาธารณประโยชน์แปลงนี้ได้มีการประกาศ มาตั้งแต่ปี ๒๔๗๖ สมัยนั้นจังหวัดสตูลยังเป็นเมืองหนึ่งของมณฑลนครศรีธรรมราช แต่ว่าทุกอย่างมันก็ยังคงคาราคาซังชาวบ้านก็ยังไม่ได้รับการแก้ไข เพราะฉะนั้นอยากจะให้ เอกสารซึ่งเป็นเอกสารที่มีมาแต่ดั้งเดิม แต่ถูกส่วนราชการได้ตัดตอนด้วยช่วงระยะเวลานั้น ได้มีความศักดิ์สิทธิ์ในตัวของความเป็นกฎหมาย แล้วก็สามารถที่จะยืนยันเป็นหลักฐาน ของทางราชการได้ ท่านประธานที่เคารพครับ นอกเหนือจากนั้นผมยังอยากจะให้ทาง หอจดหมายเหตุแห่งชาติได้มีส่วนสำคัญเพราะว่าปัญหาในภาคใต้นั้นเรื่องของความชัดเจนของ ประวัติศาสตร์นั้นมีความชัดเจนเป็นอย่างยิ่ง มันมีความสับสนและบางครั้งถูกบิดเบือน กรณีของหะยีสุหลงที่ถูกถ่วงน้ำนั้น ผมยังพยายามหาเอกสารจากทางราชการที่บันทึก เป็นลายลักษณ์อักษรว่าถ่วงน้ำที่ไหน เสียชีวิตอย่างไร ก็ยังหาไม่เจอ ณ ปัจจุบันนี้และยังคง เป็นความมืดอยู่ปัจจุบัน แต่ชาวบ้านในพื้นที่เขาก็ทราบ แล้วก็กลายเป็นสิ่งที่คุกรุ่นที่เรา พยายามแก้ไขปัญหากันอยู่ ณ ขณะนี้ แล้วก็นอกเหนือจากนั้นนอกเหนือจากการเป็นเอกสาร แล้วก็ยังมีซีดี (CD) ซึ่งน่าจะระบุเอาไว้ในอำนาจหน้าที่ด้วย เพราะว่าซีดีตากใบที่ทหารไล่ยิง ไล่ฆ่าพี่น้องประชาชนแล้วก็โยนขึ้นรถนั้น เมืองไทยกวาดล้างไปหมดแล้วครับ ถ้าใครมีซีดีนั้น ผิดกฎหมาย แต่ที่ประเทศมาเลเซียเขาดูกันเป็นรูทีน (Routine) ดูกันเป็นประจำ ที่อาลีอา ซิซะห์ ที่ต่างประเทศเขาก็มีบันทึกอยู่ แต่ว่าของไทยเรานั้นกวาดล้างกันหมดแล้วเราพยายามที่จะให้ ลืมตรงนี้นั่นคือเหตุการณ์ที่อยากจะบอกว่ามันจะต้องมีความเชื่อมโยงถึงข้อเท็จจริง ในปัจจุบันนี้ด้วย ขอบคุณมากครับ ท่านประธานครับ