กราบเรียนประธานสภาที่เคารพ ผม ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ ในฐานะกรรมาธิการ ท่านประธานครับ งบต่าง ๆ ที่เรียกว่างบประมาณ แผ่นดิน บางคนก็เรียกว่า เงินแผ่นดิน บางคนเรียกเงินหลวง เงินประชาชน วันนี้เราถกกัน เรื่องงบกลาง ท่านประธานเชื่อไหมครับ ในส่วนนี้มีเงินที่เรียกว่าคอร์รัปชันอยู่ หรือควรจะ เรียกว่าเงินใต้โต๊ะ เงินเก๋าเจี๊ยะ เงินคอมมิชชัน (Commission) บางคนเอาเงินในนี้ไปไว้ ในตู้เสื้อผ้า ท่านประธานคงรู้ ผมเป็นกรรมาธิการครั้งแรก ผมมานั่งอยู่บนนี้ขนลุกไปหมด ท่านประธาน เพราะอยากจะนั่งฝั่งโน้นมากกว่า ท่านประธานครับ ผมพยายามเต็มที่ในฐานะ กรรมาธิการ พยายามเต็มที่แล้วก็รอบคอบ พยายามอย่างที่สุดในเวลาที่จำกัด ๔๐ กว่าวัน ที่ผมเป็นกรรมาธิการงบประมาณ ประชุมตั้งแต่เช้ายันเที่ยงคืน เช้ายันเที่ยงคืนทุกวัน เสาร์ อาทิตย์ ไม่ได้พัก แต่ว่าไม่ใช่ว่ามาอวด มาบอกว่าทำงานหนัก เงินต่าง ๆ เหล่านี้เขาจำเป็น เป็นเงินหลวง ถ้าคนจีนเขาต้องเรียกว่า เงินกงสี เขาบอกว่าเงินกงสีมันไม่มีเถ้าแก่ตัวจริง ใครก็ใช้ที่นี่ เบิกที่นี่ เอาที่นี่ เป็นเงินที่ต้องใช้อย่างจำเป็น แล้วผมกับคณะกรรมาธิการทุกท่าน ก็พิจารณาอย่างรอบคอบเพราะว่ามันมีงบประมาณจำกัด งบกลางที่ถกกันอยู่นี้ ๔๒๐,๐๐๐ ล้านบาท มาตรา ๔ นี้ เราถกกันเถียงกันแทบตาย แล้วท่านจะทำอย่างไรละครับ เมื่องบประมาณมีจำกัด ผมก็ต้องใช้อย่างมีประสิทธิภาพ ผมก็พิจารณาดู เดี๋ยวผมจะ เปรียบเทียบให้ประธานเห็นว่าอะไรที่มันมีประสิทธิภาพและไม่มีประสิทธิภาพ ก็ยังมีครับ ที่ไม่มีประสิทธิภาพ ผมคิดแล้วคิดอีก ถกแล้วดูอีก ถกกันไปถกกันมา ผมพูดมากไปก็เลอะเทอะ เพราะท้ายสุดเงินงบประมาณนี้มันก็ต้องผ่าน แล้วก็เอาไปใช้ เอาไปกระตุ้น เอาไปอัดฉีด ก็แล้วแต่ แต่ที่ท่านบอกว่าค่าใช้จ่ายในการเยียวยา ฟื้นฟู ป้องกัน (๒) ในมาตรา ๔ ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาท ผมดูครับ ท่านกรรมาธิการทุกท่าน ในนี้ก็ชี้แจงไว้ครับ เนื่องจาก เป็นรายการที่ตั้งไว้เยียวยา ฟื้นฟู ป้องกัน ถ้าไม่ให้เลยก็จะเอาเงินที่ไหน ไปฟื้นฟู ป้องกัน ไปทำถนน ไปซ่อมถนน กรรมาธิการไม่มีฝ่ายรัฐบาล ฝ่ายค้าน ผมในฐานะฝ่ายค้าน ผมก็ต้อง ปกป้องผลประโยชน์ของประชาชน เพราะเงินหลวง เงินแผ่นดิน และบางส่วนมันก็ตกไปเป็น เงินคอมมิชชัน เงินใต้โต๊ะ เป็นเงินตู้เสื้อผ้าอย่างที่ผมบอก พยายามเต็มที่ครับ แล้วก็ชี้แจง ไว้ด้วยว่าจะต้องเอาไปใช้ในภาคเกษตรกรรมที่ประสบอุทกภัย ใช้ในโครงสร้างตลอดจนระบบ สาธารณูปโภคต่าง ๆ เพราะถนนพังพินาศเสียหายไปหมด ภาคใต้วันนี้ก็เจออีก เงินเดือนผม มันก็เป็นเงินหลวง เงินที่ผมออกไปกินข้าวเมื่อสักครู่นี้ก็เป็นเงินหลวง เงินพยาบาลก็เงินหลวง แต่ประธานครับ ดูที่นี่หน่อยเถอะครับ นี่ก็เงินหลวงครับ รถดับเพลิงที่เราไปสูญเสียอยู่ ๖,๐๐๐ กว่าล้านบาท เงินหลวงทั้งนั้นครับ แทนที่เราจะเอางบประมาณไปใช้อย่างมี ประสิทธิภาพ เราก็ต้องไปซื้อ แล้วเอารถไปจอดอยู่เฉย ๆ นี่มันเรียกว่า ใบเสร็จนะครับ ใบเสร็จเพราะอะไรครับ เพราะว่ามันมีหลักฐาน มันจอดเฉย ๆ อยู่ หลายปีแล้วไม่ได้ใช้ ผมเสียดายงบประมาณก้อนนี้มาก เราถกเราเถียงกันไป แล้วใช้งบประมาณอย่างมี ประสิทธิภาพไหม นี่ละครับที่จะเปรียบเทียบให้ท่านประธานเห็นว่า งบประมาณที่เราสูญเสียไป เอาไปจอด เอาไปซื้อ เอาไปค้างไว้ ถูกฝรั่งหลอกหรืออย่างไรก็แล้วแต่ มันต้องมี คนรับผิดชอบ มันจะไม่รับผิดชอบได้อย่างไรครับ แล้วถ้าเงินก้อนนี้รัฐบาลไม่เอาไป กทม. ไม่เอาไปซื้อรถดับเพลิง ก็เอาเงินไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นได้ เอาเงินไปบริหารอย่างอื่นได้อีก ที่ท่านถก ท่านเถียงกันไว้ว่า บอกอ้ายนี่ไม่ควร อ้ายนั่นไม่ควร ผมบอกว่านี่มันชัดเสียยิ่งกว่าชัด นี่ก็ชัดครับ เอา ๒ แผ่นนี้พอครับ ไม่ต้องเยอะครับ อันนี้สูญเสียงบประมาณครับ อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่า กทม. กทม. ๒ อาคารนี้ท่านเชื่อไหมครับ ท่านประธานสร้างมา ๒๐ ปีแล้วครับ งบประมาณเท่าไรครับ อันนี้ก็สูญเสียเหมือนกัน ผมกำลังเปรียบเทียบให้ท่านประธานเห็นว่าความสูญเสีย งบประมาณที่สูญเสียไปแทนที่จะ เอางบประมาณไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นไม่ได้ใช้หรอกครับ เพราะ ๒๐ ปี ๕ ผู้ว่าราชการ เปลี่ยนแบบแล้วเปลี่ยนแบบอีก เดี๋ยวเพิ่มกระจก เดี๋ยวลดกระจก เดี๋ยวเพิ่มโน่น เดี๋ยวลดนี่ เปลี่ยนผู้ว่าราชการทีก็เปลี่ยนแบบที เพราะมันมีคอมมิชชันนี่ละครับ ผมเชื่อว่าผู้ว่าราชการ สมัยหน้าก็เปลี่ยนแบบอีก มันสร้างไม่เสร็จหรอกครับ แล้วจะไปคุมใครได้ละครับ เพราะว่า สร้างตึกตัวเองยังสร้างไม่เสร็จเลยจะไปคุมตึกคนอื่นได้อย่างไร ยกตัวอย่าง ๒ อย่างง่าย ๆ ผมเป็นกรรมาธิการ ผมพยายามอย่างเต็มที่ พยายามที่จะใช้เงิน พยายามที่จะบริหารเงิน พยายามที่จะดูเงิน พยายามอย่างเต็มที่ แต่ท้ายที่สุดแล้วถ้าผมมีโอกาสข้อนี้ ถ้าผมมีโอกาส ที่จะไปติดตามเงินงบประมาณ ถ้าให้อำนาจผมไปติดตามเงินงบประมาณด้วยละครับ อันนี้ ละครับถูกต้อง เพราะอนุมัติงบไปแต่กรรมาธิการให้ แล้วเวลาไปติดตามจะให้ผมไปติดตาม ได้อย่างไรครับ เพราะเข้าไปอีลุ่ยฉุยแฉกอยู่ แทกอีหลีอีหลอ กะด้อกะเดี้ย เอาไปหมด ไปอีลุ่ยฉุยแฉก สนุกสนานเอาไปเลย ขนาดว่าเอาไปเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้าเป็นร้อย ๆ ผมก็มีปัญญาอยู่แค่นี้ละครับ เวลาก็มีอยู่ ๔๐ กว่าวัน วันนี้ผมมาพูดในฐานะเป็นกรรมาธิการ ผมก็สงวนคำแปรญัตติไว้ด้วย วันนี้ผมชี้แจงได้แค่นี้เพราะว่าผมทำงานเต็มที่ ทำอย่างมีประสิทธิภาพทุกอย่าง รักษาผลประโยชน์ของประเทศชาติ เงิน ๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาท ที่ถกเถียงกันก็ไม่รู้ จะทำอย่างไร ผมก็จำเป็น เพราะเขาบอกว่าเขาจะต้องเอาไปพัฒนาถนนที่สูญเสีย เสียหายต่าง ๆ ก็ลองให้ผมไปติดตามดูสิครับ ให้ผมไปดูว่าใช้อะไรไป หลังจากนี้ใช้จริงหรือเปล่า ใช้อย่างไร ใช้มีประสิทธิภาพไหม ก็ไม่ได้ให้อำนาจตรงนั้นไว้ ให้ผมดูอนุมัติ อนุมัติไป เอกสารมาก็ปึ๊งหนึ่งดูยังไม่ทันครบเลย มากระทรวงใหม่อีกแล้ว ขอบคุณท่านประธานครับ พยักหน้าให้ผมจบใช่ไหมครับ