ท่านประธานที่เคารพ กระผม พีรพันธุ์ พาลุสุข สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยโสธร พรรคเพื่อไทย ในฐานะกรรมาธิการ ท่านประธานครับ ในเบื้องต้นได้มีสมาชิกได้นําแถลงการณ์ของสถาบันพระปกเกล้ามาอ่าน ให้พวกเราทราบถึงท่าทีของสถาบัน ผมอยากจะเรียนต่อท่านประธานว่าผมก็ได้รับทราบ รายงานของสถาบันเช่นเดียวกัน รวมทั้งความรู้สึกที่เกิดขึ้น เนื่องจากระหว่างที่มีการพิจารณา ของคณะกรรมาธิการมีหลายเรื่องที่พวกเราได้พูดคุยกัน แล้วก็จะนําไปสู่ปัญหาที่จะเกิด ความไม่เข้าใจกัน นี่คือบรรยากาศที่เกิดขึ้นในระหว่างการทํางานของคณะกรรมาธิการ หลายครั้งที่มีการพิจารณากันในคณะกรรมาธิการผมได้เรียนต่อท่านประธานว่าเอกสาร บางเรื่องยังเป็นร่างอยู่ ยังไม่ได้ผ่านการพิจารณากันอย่างยุติ เพราะฉะนั้นการนําเอกสาร ออกไปบางครั้ง บางตอนที่คณะกรรมาธิการเองยังไม่สรุปก็อาจจะทําให้เกิดความเข้าใจ ที่ผิดได้ ในเบื้องต้นที่จริงรายงานของคณะกรรมาธิการถ้าท่านดูในเล่มที่เป็นเล่มรายงานของ คณะกรรมาธิการจะมีอยู่หลายเรื่องหลายตอน ส่วนงานวิจัยของสถาบันเป็นส่วนหนึ่ง ที่คณะกรรมาธิการขอให้สถาบันไปช่วยหาคําตอบมาว่าสังคมไทยที่เกิดความขัดแย้งกัน รุนแรงเกิดจากอะไร แล้วจะมีวิธีการอย่างไร ที่เราให้สถาบันไปค้นหาคําตอบก็เพราะไม่อยาก ตอบเอง ในห้องบรรยากาศของคณะกรรมาธิการซึ่งจะมีอยู่หลายฝ่าย มันไม่มีบรรยากาศ ของการศึกษาอย่างจริงจังเราจึงมอบให้สถาบันไปทํานะครับ ในเบื้องต้นที่ต้องมีการบอกว่า ให้ไปทํา ๓๐ วัน ผมก็จําได้ ที่ประชุมนี้เองละครับบอกว่าจะให้คณะกรรมาธิการชื่อนี้ ไปวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการสร้างความปรองดองแห่งชาติ ให้เวลาเท่าไร ผมก็จําได้ ซีกโน้นบอก ๓๐ วัน ก็ไม่มีใครคัดค้าน ผมยังสงสัย ๓๐ วันจะทําได้อย่างไร นี่เป็นเหตุที่เรา จะต้องว่าถ้าเขาไปทําวิจัยผมมีเวลา ๓๐ วันนะ ก็เป็น ๓๐ วัน ต่อมาเมื่อเห็นว่ามันทําไม่ได้ ก็มีการขอขยายเวลาออกไป นี่อย่างไรครับทํานองเดียวกันเมื่อมีการขยายเวลาออกไป ก็มีการพิจารณากันอยู่ว่าเวลาวิจัยจะใช้เวลาเท่าไร แล้วก็มีการขยายเวลากันออกไป ในการที่ ทําวิจัยไปนั้นถ้าท่านดูในบทที่ ๑ ของรายงานเขาจะบอกว่าความเป็นมาของเรื่องคืออะไร วัตถุประสงค์คืออะไร ขอบเขตของการศึกษาคืออะไร ต้องระบุให้ชัดนะครับ วิธีการศึกษา ทําอย่างไร ข้อมูลทั้งหมดเหล่านี้คณะผู้วิจัยได้นําเสนอต่อคณะกรรมาธิการว่าท่านจะ มีความเห็นเพิ่มเติมอย่างไรหรือไม่ เขาก็ไปศึกษามาตามเวลาที่ให้ไปแล้วก็ส่งกลับมา ก็เป็นหน้าที่ของคณะกรรมาธิการเอาความเห็นนี้มาศึกษา มาดู มารายงาน แต่ท่านประธาน วันนี้ดูเหมือนว่าหลายคนก้าวข้ามไปอีกขั้นหนึ่ง ปกติในการทํางานในสภาผมก็เคยอยู่หลายชุด เมื่อคณะกรรมาธิการได้รับมอบหมายให้ไปศึกษา ไปสอบสวน ไปทําอะไร ๆ มาแล้ว ก็หมด หน้าที่ของคณะกรรมาธิการ ก็ต้องส่งรายงานนี้มายังสภา ก็เป็นหน้าที่ของสภาว่าจะเห็น เป็นอย่างไร ทํานองเดียวกันรายงานของคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทาง การสร้างความปรองดองแห่งชาติ เราก็ไปศึกษามาแล้วตามโจทย์ที่ท่านให้ไป ตามกรอบเวลา ที่ให้ไป ก็เร่งรัดให้ทุกคนให้อยู่ภายในกรอบเวลา บัดนี้การศึกษาก็เสร็จสิ้นแล้ว ก็หมดหน้าที่ ของคณะกรรมาธิการ ก็ส่งรายงานมายังสภา สภาจะเอาอย่างไรก็อยู่ที่สภา ผมยังแปลกใจอยู่ เลยว่าสถาบันพระปกเกล้ารู้ล่วงหน้าได้อย่างไรว่าสภานี้จะมีมติอย่างนั้น จะมีมติอย่างนี้ ยังไม่มีเลย แถมยังบอกว่านี่ได้เตือนไว้แล้วนะว่าอย่าไปอ้างอิงตอนใดตอนหนึ่ง ผมก็ไม่ทราบ ว่าใครไปเล่าให้ท่านฟัง หรือท่านอาจจะหยิบรายงานเป็นบางส่วนไป รายงานซึ่งยังไม่ยุติ ก็เลยวิตกไป ก็เอาเถอะไม่เป็นอะไรครับ ท่านก็เตือนไว้ แต่ว่าสุดท้ายรายงานที่เสนอต่อสภา มันไม่มีเรื่องเหล่านี้นี่ครับ สุดท้ายที่ท่านบอกว่าจะแนะนําบอกว่าให้ทําอย่างไร ให้ยืดขยายเวลาคณะกรรมาธิการ ออกไป อ้าว อย่าเพิ่งเอารายงานเข้ามา ไปจัดเสวนาปรองดองกันก่อน ไปทําอะไรกันก่อนนะ นั่นมันเป็นข้อเสนอ ถามว่าพวกผมไปทําเองได้ไหม ไม่ได้ครับ จนกว่าพวกท่านทั้งหลายที่นั่ง อยู่ที่นี่บอกเห็นด้วย เมื่อเห็นด้วยก็จึงจะไปดําเนินการกันต่อไป ผมเพียงแต่อยากจะยืนยันกับ ท่านทั้งหลายว่าหน้าที่ของคณะกรรมาธิการคือตรงนี้ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ท่านวิตกกลัวว่าจะเกิด อย่างนั้นจะเกิดอย่างนี้มันเป็นสิ่งที่ท่านจินตนาการเอาเองหรือไม่ หรือไปฟังกันเองมาหรือไม่ มันยังไม่ได้เกิด ขอให้พวกเราวันนี้อ่านดูรายงาน อย่างน้อยของคณะกรรมาธิการซึ่งก็ไม่มาก ถ้าท่านมีเวลามาก ๆ ก็ช่วยอ่านรายงานวิจัยเล่มนี้ซึ่งมันเยอะ แต่เราก็ต้องตั้งใจอ่านจะได้ เข้าใจ เมื่อสภามีมติอย่างไรแล้ว นั่นล่ะครับเป็นเรื่องที่พวกเราจะต้องร่วมกันต่อไป ถ้าพวกเรา เห็นด้วยกับข้อเสนอของคณะกรรมาธิการ เห็นด้วยกับผลการศึกษาของสถาบันพระปกเกล้า เราก็ร่วมมือกันทํางานกันต่อไป แต่วันนี้ท่านจะบอกว่าต้องไปทําก่อน ผมว่าไม่ใช่ขั้นตอน ที่ถูกต้องครับ ขอบคุณท่านประธานครับ