กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม นายอภิชาต การิกาญจน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ จากจังหวัดนครศรีธรรมราช จากรายงานนโยบายการบริหารและพัฒนาจังหวัดชายแดน ภาคใต้ พ.ศ. ๒๕๕๕ ถึง พ.ศ. ๒๕๕๗ ที่เสนอโดยสํานักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ ผมมีประเด็นที่จะแสดงความคิดเห็นในเรื่องดังกล่าวเพียงประเด็นเดียวนะครับ คือประเด็นข้อ ๓ ในเรื่องเงื่อนไขของการใช้ความรุนแรงในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่ง สมช. เสนอมา ๓ ระดับ คือเงื่อนไขระดับบุคคล เงื่อนไขระดับโครงสร้างและเงื่อนไขระดับวัฒนธรรม ในข้อ ๒ การใช้ความรุนแรงโดยกลุ่มบุคคลที่มีความคิด ความเชื่อ และอุดมการณ์ที่ต่างจากรัฐ เรื่องนี้เป็นเรื่องน่าสนใจครับว่าทําไมบุคคลส่วนหนึ่งจึงมีความคิด ความเชื่อและอุดมการณ์ ที่แตกต่างไปจากรัฐไทย ปัญหาความรุนแรง ปัญหาการก่อเหตุ ส่วนหนึ่งเราจะเห็นว่าถ้ามอง ให้ลึก ๆ จริงๆ แล้ว ความคิด ความเชื่อและอุดมการณ์เหล่านี้ ไม่ได้เกิดขึ้นและเป็นไป โดยธรรมชาติ แต่สิ่งเหล่านี้มีที่มา ที่เขาใช้กลไกในการสร้างคนอีกชุดหนึ่ง โดยใช้กลไกของ การศึกษา ในระยะไกล ๆ ในระยะยาว ๆ ข้างหน้า นอกเหนือจากการแก้ปัญหาระยะแรก ที่อาจต้องใช้กําลัง อาจต้องใช้แนวทางการเมืองแล้ว ถ้าเราไม่ทราบว่าปัญหาส่วนนี้มีกลไกลึก ๆ มาจากการศึกษา แล้วเราไม่แก้ด้วยการศึกษา เราไม่มีทางที่จะแก้ปัญหาใน ๓ จังหวัดภาคใต้ อย่างยั่งยืนได้ ทําไมถึงพูดเช่นนี้ เราต้องยอมรับนะครับว่าเรามีนักเรียนจาก ๓ จังหวัดภาคใต้ ซึ่งพ่อแม่จะส่งเสริมในเรื่องการเรียนศาสนา ไปเรียนในต่างประเทศ ไม่ว่าจะในประเทศอินโดนีเซีย ในตะวันออกกลาง คนเหล่านี้เมื่อกลับมาแล้ว ก็มาทําหน้าที่ในการสอนหนังสือ การสอนศาสนา ไม่ว่าจะในโรงเรียนตาดีกา ไม่ว่าจะในโรงเรียนปอเนาะ หรือในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม ระยะหลังจากการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของกระทรวงศึกษาธิการ จากการมีเขตการศึกษา มาเป็นเขตพื้นที่การศึกษา ซึ่งถ้าเป็นเขตการศึกษาแล้ว จะมีสํานักงานการประถมศึกษาอําเภอ สํานักงานการประถมศึกษาจังหวัด มีตัวแทนจากโรงเรียนเอกชน สช. การดูแลอย่างใกล้ชิด เหล่านั้นสามารถกํากับควบคุมว่าการเรียน การสอนศาสนา ไม่ว่าจะในโรงเรียนตาดีกา ในโรงเรียนปอเนาะ หรือในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามเขาสอนอย่างไร การเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง ของกระทรวงศึกษาธิการที่ไม่มีการกํากับดูแลอย่างใกล้ชิดในช่วงเวลาเปลี่ยนผ่าน ของการปรับโครงสร้างของกระทรวงศึกษาธิการในยุคการปฏิรูปการศึกษานี่ เป็นส่วนหนึ่ง ที่ผมเชื่อว่าทางบ้านเมืองไม่ได้ทราบเลยว่าการเรียนการสอนที่พ่อแม่ฝากลูกที่มีอายุตั้งแต่ ๗ ปี เข้าไปอยู่ในสถานศึกษาเหล่านั้นเป็นระยะเวลาราว ๑๐ ปี จนอายุ ๑๗ ปี เป็นหนุ่ม พร้อมที่จะเป็นนักรบ พร้อมที่จะก่อเหตุร้าย พร้อมที่จะดําเนินการต่าง ๆ ที่จะเป็นปัญหา ในพื้นที่ เราจึงไม่แปลกใจที่เห็นปรากฏการณ์ว่ามีการต่อสู้ มีการดําเนินการก่อเหตุร้าย กลายเป็นว่าเป็นศัตรูที่ฝ่ายรัฐไม่สามารถเห็นตัวได้ ไม่มีผู้นําในการสั่งการ แต่คนเหล่านี้ที่ผ่าน การศึกษาซึ่งเราเชื่อว่ามีการเบี่ยงเบนคําสอน มีการบิดเบือนคําสอนในทางศาสนา จนเกิดความเชื่อ จนมีความคิดและอุดมการณ์ที่สามารถดําเนินการในการตัดสินใจทําเรื่องต่าง ๆ อันเป็นเหตุร้าย ด้วยตนเองได้ เหตุการณ์ผ่านมา ๗-๘ ปี เราไม่สามารถจะจัดกระบวนคนในการนั่งเจรจาได้ว่า ใครคือหัวหน้าที่แท้จริง ใครคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังในการสั่งการ ทําไมเขาถึงสามารถตัดสินใจ ก่อเหตุต่าง ๆ ได้ด้วยตนเองได้ สั่งการด้วยตัวเองได้ ไม่จริงหรอกครับ เรื่องมีเฉพาะตัว มีเฉพาะแขน ขา ไม่มีหัวนี่ ไม่มีทางสั่งการได้ แต่ให้เราได้เห็นว่าปัญหาที่เกิดขึ้นกับการสร้างคน ให้มีความคิด ให้มีความเชื่ออุดมการณ์ในการบิดเบน ในการบิดเบือนคําสอนทางศาสนา เป็นเรื่องที่น่าเชื่อว่าเกิดขึ้นจริงในพื้นที่เหล่านี้ การเว้นระยะช่วงที่ไม่ได้สอดส่องดูแลอย่างแท้จริง สามารถสร้างค่ายฝึกกําลังคนที่เพียงพอที่จะก่อเหตุร้าย ผมไม่พูดไปถึงการปฏิวัติหรือ การเรียกร้องในสิ่งที่เป็นอิสรภาพของกลุ่มอัตลักษณ์ของ ๓ จังหวัดภาคใต้ เพราะฉะนั้น เราจะทําอย่างไรในเงื่อนไขที่เราได้เห็นว่ามันเป็นเงื่อนไขหนึ่งว่าอุดมการณ์ความคิดและความเชื่อ ผ่านกลไกของการเรียนการสอน การให้การศึกษาที่ผิด เราจะใช้การศึกษาที่ถูกต้องในการ แก้ไขปัญหาเหล่านี้อย่างไร แน่นอนครับการใช้การศึกษาเป็นกลไกเป็นเครื่องมือในการแก้ไข ปัญหาอาจต้องใช้ระยะเวลายาวนาน แต่ผมอยากจะขอเรียนให้สํานักงานสภาความมั่นคง แห่งชาติได้เห็นว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องสําคัญที่ต้องดําเนินการโดยการใช้การศึกษาแก้ปัญหา การให้การศึกษาที่ผิด ๆ กับลูกหลานของเราใน ๓ จังหวัดภาคใต้ ต้องเปลี่ยนทัศนะของผู้คน ในหลายเรื่องครับ เพราะ ๑. เราไปสัมผัสไปพบเห็นจะเห็นว่าผู้คน ผู้ปกครอง ให้ความสนใจ ที่จะเน้นให้ลูกเรียนเรื่องศาสนามากกว่าเรียนวิชาสามัญหรือวิชาชีพ เรียนศาสนาดีหรือไม่ ดีครับ เป็นคนดีแน่นอน เป็นคนดีของสังคม แต่การมีชีวิตในโลกนี้ไม่ได้มีชีวิตอยู่ด้วยการไม่มีงานทํา ไม่มีความรู้ หรือไม่มีรายได้ เราจะทําอย่างไรให้การศึกษาศาสนาควบคู่ไปกับการเรียนวิชาสามัญ ที่มีความรู้วิชาการที่เพียงพอที่จะเรียนต่อในระดับวิทยาลัยหรือมหาวิทยาลัยได้ เราจะทําอย่างไร ให้เรียนศาสนาพร้อมกับการมีวิชาชีพที่มีงานทําที่มีรายได้ ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือเราไม่สามารถจูงใจให้ผู้ปกครองใน ๓ จังหวัดภาคใต้ได้เน้นให้บุตรหลาน ของตนเองไปเรียนวิชาสามัญและเรียนวิชาชีพที่จะมีโอกาสของการมีงานทําอย่างแท้จริง เพราะฉะนั้นการไม่มีงานทํา การขาดโอกาสของการมีงานทํา การไม่มีวิชาการที่แข็งแกร่งพอที่จะ สอบเรียนต่อหรือต่อสู้กับนักเรียนส่วนอื่น จึงเป็นเรื่องยากที่จะสร้างคนที่มีความพร้อมไป สู่โลกของการทํางานได้ เมื่อไม่มีงานทํา การมีชีวิตครอบครัวตั้งแต่อายุยังน้อย ๑๕ ปีเริ่มมี ครอบครัวนะครับ ไม่มีงานทํา ไม่มีรายได้ การถูกจูงใจให้ทําในสิ่งที่ทําอะไรก็ได้ที่ให้มีเงินมา ไม่ว่าจะโดยวิธีการที่ไม่ถูกต้อง วิธีการที่ผิดกฎหมาย ลงทุนน้อยเสี่ยงหน่อยได้เงินมาก จึงไม่น่าแปลกใจหลายคนเข้าไปเกี่ยวข้องกับขบวนการเครือข่ายค้ายาเสพติด เพราะฉะนั้น ถ้าเราจะได้เห็นว่าปัญหาลึก ๆ จริง ๆ การเกิดความรุนแรง การสร้างค่ายฝึกกําลังคนให้ใช้ ความรุนแรงเกิดจากการให้การศึกษาที่ไม่ถูกต้อง สภาความมั่นคงแห่งชาติเองก็ต้องหา วิธีการนะครับว่าเราจะทําอย่างไรที่จะประสานกับกระทรวงศึกษาธิการในการให้การศึกษา ที่ถูกต้อง ให้การศึกษาที่มีคุณภาพ ให้การศึกษาที่จะสามารถสร้างงาน สร้างรายได้ สร้างอาชีพ สร้างการมีงานทํา ผมคิดว่าเป็นความจําเป็นที่ต้องใช้นโยบายด้านการศึกษาเป็นเครื่องมือ ในการแก้ปัญหา เพราะเราเห็นแล้วว่าตลอดระยะเวลา ๗ ปีที่ผ่านมา เราใช้นโยบายการเมือง ก็ยังไม่ประสบความสําเร็จ ใช้นโยบายการทหาร เราต้องใช้ทรัพยากรมากขึ้น ใช้คนมากขึ้น ใช้งบประมาณมากขึ้น การใช้กําลังที่มากขึ้น ใช้ความรุนแรงที่มากขึ้นเท่านั้นที่จะสยบปัญหา ต่าง ๆ ได้ แต่แม้จะสยบได้จริงก็ต้องมีการสูญเสียเลือดเนื้อชีวิตอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ผมขอฝาก ประเด็นเดียวเท่านั้นละครับ ให้เราได้เข้าใจว่าปัญหาพื้นฐานลึก ๆ เกิดจากการให้การศึกษา หรือการสอนศาสนาที่ถูกบิดเบือนเบี่ยงเบนไป เพราะฉะนั้นเราต้องแก้ด้วยการให้การศึกษา ที่ถูกต้องและสามารถสร้างอาชีพ สร้างรายได้ สร้างสังคมใหม่ที่คนมีโอกาสในการทํางาน มีชีวิตที่มีคุณภาพขึ้นมาได้ครับ ขอบคุณมากครับ