สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๘ · ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

นายนิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ พัทลุง

เรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง พรรคประชาธิปัตย์ ความจริง รายงานการรับทราบเรื่องนี้ ถ้าจะถือว่าเป็นเรื่องเล็กก็ดูว่าจะเป็นเรื่องเล็กนะครับ แต่ว่าถ้าจะ ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ก็ถือได้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ของประเทศชาติแล้วก็ของสังคมนะครับ ที่ผมต้องขออนุญาตท่านประธานแสดงความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็เพราะว่าผมมีความเชื่อ โดยส่วนตัวมานานแล้วครับว่าปัญหาของประเทศ ปัญหาสังคมเป็นเรื่องที่มีความสำคัญที่สุด แต่ว่าในขณะเดียวกันส่วนใหญ่แล้วจะมองว่าปัญหาเศรษฐกิจเป็นปัญหาหลักของประเทศ แล้วก็รองลงมาก็เป็นปัญหาการเมือง แล้วก็เป็นปัญหาสังคม แต่ผมคิดว่าปัญหาสังคม เป็นปัญหาใหญ่ ปัญหาสังคมจะก่อให้เกิดปัญหาทางด้านเศรษฐกิจตามมา แล้วก็จะก่อให้เกิด ปัญหาทางด้านการเมืองตามมา ถ้าสังคมดีเศรษฐกิจก็ดีไปด้วยและการเมืองก็จะดีไปด้วย แต่ว่า ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้หมายความว่าถ้าเศรษฐกิจดีแล้วสังคมจะดีตามไปด้วย เพราะฉะนั้น สังคมก็ต้องเป็นเรื่องหลัก ที่ผมจำเป็นต้องแสดงความเห็นเล็กน้อยก็เพราะว่ากฎหมายฉบับนี้ เป็นพระราชบัญญัติ เป็นการเสนอรายงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรง ในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ กฎหมายนี้เป็นกฎหมายใหม่ครับ เราเพิ่งประกาศใช้มาก็ประมาณ ๔ ปีเศษ ๆ เป็นปีที่ ๕ กฎหมายที่ใช้ใหม่ ๆ อย่างนี้ก็จำเป็นต้องได้รับการแสดงความเห็นจาก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เพื่อหน่วยงานที่รักษาการตามกฎหมายจะได้นำไปทบทวน แล้วก็ ปฏิบัติให้กฎหมายมีประสิทธิภาพ ๔ ปีหรือ ๕ ปีที่ผ่านมานั้นในรายงานฉบับนี้มีข้อที่ต้อง ปรับปรุงและบูรณาการอยู่หลายเรื่องนะครับ

ประการแรก ก็คือการจัดเก็บข้อมูล ซึ่งการจัดเก็บข้อมูลการกระทำด้วยความรุนแรง ในครอบครัวตาม พ.ร.บ. ฉบับนี้ ตามรายงานที่ปรากฏท่านประธานจะเห็นว่ามีอยู่ หลายหน่วยงานนะครับ ที่เป็นคนจัดเก็บข้อมูลเท่าที่ผมนั่งอ่านอยู่ในระยะเวลาสั้น ๆ ตรงนี้ครับ ก็มีหน่วยงานของกระทรวงสาธารณสุขก็เป็นส่วนหนึ่งที่จัดเก็บข้อมูล หน่วยงานของ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ก็จัดเก็บข้อมูล มูลนิธิเพื่อนหญิงก็เป็น หน่วยงานหนึ่งที่มีการจัดเก็บข้อมูล โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติหรือยูเอ็นดีพี (UNDP) ก็เป็นหน่วยงานหนึ่งที่ทำการจัดเก็บข้อมูลสถานการณ์ความรุนแรง การกระทำด้วยความรุนแรง ในครอบครัว ในประเทศไทย หลายหน่วยงานครับ ปัญหาที่มันเกิดขึ้นเมื่อ ๔-๕ หน่วยงาน เหล่านี้เป็นผู้จัดเก็บข้อมูลด้านการกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว ก็คือข้อมูลไม่ตรงกัน เพราะฉะนั้น ๕ ปีที่ผ่านมาวันนี้ท่านต้องบูรณาการการทำงานร่วมกัน ผมอยากเห็นในการ รายงานในปีหน้าครับว่าตั้งแต่วันนี้จนถึงปีหน้าที่ท่านจะได้เสนอรายงานสถานการณ์ ด้านความรุนแรงของประเทศไทยปีหน้ามีความต่างกับปีนี้อย่างไร ผมอยากให้ท่านเขียน รายงานด้วยความก้าวหน้าว่าทุกหน่วยงานที่มีการจัดเก็บข้อมูลตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ท่านได้มี การบูรณาการการจัดเก็บข้อมูลในหน่วยงานเหล่านี้อย่างไรร่วมกันบ้าง เช่น ๒-๓ เดือนหน้า ท่านต้องประชุมเชิงปฏิบัติการร่วมกันว่าหน่วยงานของยูเอ็นดีพี ของโครงการสหประชาชาติ ท่านจัดเก็บอย่างไร ของมูลนิธิเพื่อนหญิง ของกระทรวงสาธารณสุข ของกระทรวง พม จัดเก็บอย่างไร ต้องมีการประชุมร่วมกัน เพราะฉะนั้นปีหน้าผมอยากเห็นเหล่านี้นะครับว่า ท่านประชุมร่วมกันและได้ข้อมูลที่เป็นจริงอย่างไร ท่านประธานที่เคารพครับ ในการจัดเก็บ ข้อมูลตั้งแต่กฎหมายเริ่มบังคับใช้จนถึงวันนี้เป็นปีที่ ๔ ปีที่ ๕ ผมคิดว่าเจ้าหน้าที่ของท่าน อาจจะมีไม่พร้อมหรือน้อย หรือยังไม่มีการกำกับติดตามก็แล้วแต่เท่าที่ผมอ่านคร่าว ๆ มีการจัดเก็บข้อมูลเพียงประมาณ ๕๔ จังหวัด แล้วอีก ๒๐ จังหวัด ทำไมไม่มีการจัดเก็บ ข้อมูลล่ะครับ ถ้าผมเข้าใจผิดในเวลาที่จำกัดท่านต้องชี้แจงนะครับว่าทำไมมันมีการจัดเก็บ ข้อมูลด้านความรุนแรงในครอบครัวประมาณ ๕๐ กว่าจังหวัด แล้วอีก ๒๐ กว่าจังหวัด ทำไม ถึงไม่มีการจัดเก็บ หรือถ้าท่านจัดเก็บทั้ง ๗๐ กว่าจังหวัดแล้วท่านก็ว่ามานะครับว่าท่าน จัดเก็บแล้ว และมีอุปสรรคอย่างไรที่ไม่มีการจัดเก็บให้ครบ

ประการต่อไป ก็คือท่านยังรับในรายงานฉบับนี้ครับว่าการจัดเก็บข้อมูล ข้อเท็จจริงทั้งหมดอาจจะไม่ตรงกับข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น อันนี้ผมคิดว่ามันไม่ควรจะเป็นอย่างนั้นเลยครับท่าน ท่านยอมรับในรายงานครับว่า การจัดเก็บข้อมูลทั้งหมดที่รายงานในรายงานฉบับนี้ที่ปรากฏอาจจะไม่ตรงกับความรุนแรง ที่เกิดขึ้นในแต่ละพื้นที่ ถ้าท่านรายงานอย่างนี้มันก็แสดงว่าการทำงานยังไม่มีประสิทธิภาพ นะครับท่าน เท่ากับท่านยอมรับเลยว่า สมมุติรายงานนี้บอกว่าในภาคใต้จังหวัดพัทลุง ผมดู รายงานนะครับ มีความรุนแรงในครอบครัวมากที่สุดในประเทศ แต่ท่านก็บอกว่าที่เป็นอย่างนั้น เพราะว่าอาจจะเป็นกระบวนการจัดเก็บข้อมูลในจังหวัดพัทลุงทำได้ดีจึงมีข้อมูลเหล่านี้ อย่างนี้ ผมคิดว่าข้อมูลเหล่านี้ถ้าท่านรายงานมาอย่างนี้มันไม่สมบูรณ์นะครับ แต่ว่าเอาละครับ ก็อภัยได้ว่าท่านยอมรับว่าท่านจัดเก็บ เขาอาจจะจัดเก็บดี ได้ข้อมูลเยอะ แต่อีก ๒๐ จังหวัด ไม่ได้จัดเก็บเลย เลยไม่มีข้อมูลว่ามีการกระทำความรุนแรงในครอบครัว ในจังหวัดนั้น ๆ ซึ่งผมคิดว่าเป็นข้อมูลที่ท่านต้องแก้ไขในโอกาสต่อไปนะครับ

อีกเรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะกราบเรียนท่านในรายงานฉบับนี้ก็คือ ผลของการ ไกล่เกลี่ยหรือยอมความ คดีที่เกิดขึ้นมันอาจจะมีการไกล่เกลี่ยหรือยอมความในชั้นก่อนไปถึง ศาลก็ได้ หรือมีการไกล่เกลี่ยประนีประนอมยอมความในชั้นศาลก็ได้ ผมอยากให้ท่านมีข้อมูล ต่อไปจากนี้ครับว่า ผลของการไกล่เกลี่ยหรือการประนีประนอมยอมความในความผิดว่าด้วย ความรุนแรงในครอบครัว เมื่อมีการไกล่เกลี่ยหรือประนีประนอมยอมความแล้วหลังจากนั้น ผมอยากให้ท่านติดตามว่ามันมีความรุนแรงเกิดขึ้นอีกหรือเปล่า เพราะว่าถ้าหลังจากมีการ ประนีประนอมแล้วนะครับ มีความรุนแรงเกิดขึ้นอีกแสดงว่าการไกล่เกลี่ยหรือประสิทธิภาพ ของการไกล่เกลี่ย ประสิทธิภาพของการประนีประนอมนั้นไม่ได้ผล เพราะฉะนั้นท่านต้องปรับ วิธีการไกล่เกลี่ยหรือวิธีการประนีประนอมยอมความเสียใหม่ แต่ว่าถ้าหลังจากมีการไกล่เกลี่ยแล้ว ความรุนแรงในครอบครัวเหล่านั้นไม่เกิดขึ้นเลยในครอบครัวนั้น ๆ แสดงว่าวิธีการในการไกล่เกลี่ย ของท่านนั้นประสบผลสำเร็จซึ่งก็ควรจะใช้การไกล่เกลี่ยนี้ให้มากขึ้น แต่ว่าถ้าไกล่เกลี่ยแล้ว มีความรุนแรงเกิดขึ้นอีก กระบวนการนี้ก็ใช้ไม่ได้ ก็ต้องบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวดต่อไป นะครับ เพราะฉะนั้นผมอยากให้ท่านได้มีข้อมูลติดตามเพิ่มขึ้นว่าหลังจากมีการไกล่เกลี่ยแล้ว ดูสถิติว่าความรุนแรงในครอบครัวนั้นลดลงหรือว่าเพิ่มขึ้น ก็ขออนุญาตสอบถามในบางประเด็น แล้วก็เสนอแนะในบางประเด็น ขอบพระคุณท่านประธานครับ