นายจิรายุ ห่วงทรัพย์ กรุงเทพมหานคร

ท่านประธานที่เคารพครับ กระผม จิรายุ ห่วงทรัพย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมเห็นด้วยกับร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ แต่ว่าจะขออนุญาตทำความเข้าใจ กับท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีครับว่า วันนี้การคมนาคมในกรุงเทพมหานคร ยอดขายรถยนต์ปีที่แล้วท่านประธานครับ ๘๐๐,๐๐๐ คัน ปีนี้เขาประมาณการกันนะครับว่า ยอดขายรถยนต์ในประเทศไทยผลิตประมาณ ๒,๐๐๐,๐๐๐ คัน แล้วก็จำหน่ายในประเทศไทย ๑,๐๐๐,๐๐๐ คัน ท่านประธานครับ ผมไม่อยากจะนึกนะครับ ปี ๒๕๕๕ เศรษฐกิจกำลังดี ในรัฐบาลท่านยิ่งลักษณ์ถนนหนทางมันจะเพียงพอหรือไม่ แน่นอนครับ เรื่องของระบบขนส่งมวลชน แบบรางนี่นะครับ ในต่างประเทศเขาก็ทำกันมานานแล้ว แต่ประเทศไทยติดเงื่อนไขขั้นตอน มากมายหลากหลายครับ สายที่ท่านรัฐมนตรีได้กรุณาพูดถึงในร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ ถ้าหลายท่านนึกไม่ออกมันก็คือสายรถไฟใต้ดินที่วิ่งอยู่ในปัจจุบันนี้ ตั้งแต่หัวลำโพง วิ่งผ่านถนนพระราม ๔ ผ่านเขตสาทร แล้วก็เลี้ยวซ้ายผ่านหน้าศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ผ่านไปยังแยก อสมท. เข้าถนนรัชดาภิเษก เขตห้วยขวาง ต่อเนื่องไปยังเขตลาดพร้าวและเขตจตุจักร แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าถนนลาดพร้าวผ่านห้างเซ็นทรัล ลาดพร้าว เข้าไปที่จตุจักรต่อไปที่บางซื่อ ทั้งหมดประมาณ ๒๐ กิโลเมตร ท่านประธานครับ มีสถานีอยู่ทั้งหมด ๑๘ สถานี ห่างกันประมาณ สักกิโลเมตรกว่า ๆ นี่ละครับ ประเด็นที่น่าสนใจตรงนี้ ท่านประธานครับ เวลาเวนคืนกัน ที่ดินชานเมืองไม่เป็นอะไรครับราคาถูกหน่อย แต่ถ้าที่ดินที่อยู่ในเมืองบางทีรัฐบาลก็ตกลงราคากันไม่ได้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นการตกลงราคากันไม่ได้ก็เป็นภาระสำคัญของรัฐบาลที่จะต้องเร่งดำเนินการ ท่านประธานครับ ผมในฐานะ ส.ส. กทม. ผมเป็นผู้หนึ่งที่ใช้บริการรถไฟฟ้าใต้ดิน และบนดินเป็นประจำ ใต้ดินเวลาไปจอดรถถ้าเกิดท่านใดใช้บริการจะไปสวนจตุจักรบางที ก็หาที่จอดรถยากครับก็ไปจอดที่อาคารจอดรถรัชดาภิเษก บางทีก็เต็มโดยเฉพาะวันเสาร์ วันอาทิตย์คนก็ไม่ค่อยอยากจะขับรถกันมากนักไปจอดกันเต็ม แต่ปัญหาของรัฐบาล โดยเฉพาะองค์การขนส่งมวลชนที่เป็นระบบรางนี่นะครับ ทั้งใต้ดินและบนดิน ออกแบบรถไว้ อย่างดิบดี ท่านประธานครับ มีแอร์ มีอะไรเพียบพร้อม แต่ปัญหาคือไม่มีอาคารจอดรถ แล้วนอกจากนี้ครับ รอบ ๆ ของสถานีทั้ง ๑๘ สถานี ใน ๒๐ กิโลเมตรนั้น หลายจุดนั้น เป็นจุดที่สามารถทำที่จอดรถได้ แต่เมื่อรัฐบาลไปเขียนราคาในการเวนคืน ไปต่อรองราคากันก่อน เช่น ตารางวาละ ๒๐๐,๐๐๐ บาทไหวไหม อย่างนี้ชาวบ้านเขาก็บอกว่าซื้อขายกันมากกว่านี้ ก็จบกันไม่ลง ท่านประธานครับ พอจบกันไม่ลงปุ๊บการอะไรก็แล้วแต่ที่เป็นสาธารณะ มันก็ ไม่สามารถดำเนินการได้ เพราะฉะนั้นการที่ออกร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ออกมา ผมสนับสนุนอย่างเต็มที่ครับ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ฝากเป็นข้อสังเกตไปยังท่านรัฐมนตรีนะครับ ถ้าเป็นที่ดินผม บ้านผมอยู่กันมาตั้งแต่เกิดตรงนั้น ถ้าเจรจาความแล้วราคามันยังตกลงกันไม่ได้ ท่านต้องหาวิธีการประนีประนอมนอกจากใช้กฎหมายไปบังคับด้วย เห็นใจครับคนที่เขา ต้องถูกเวนคืนที่ดินอยู่ดี ๆ มีตึกแถวอาคารพาณิชย์ค้าขายกันมา ๑๐-๒๐ ปี ซื้อมาตารางวาละ ๑๐,๐๐๐ กว่าบาท วันนี้ตารางวาละ ๒๐๐,๐๐๐ บาท ก็เห็นใจครับ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ฝากไปยัง รัฐบาลครับ ถ้ากรณีแบบนี้จะเกิดขึ้นในอนาคตเพื่อที่จะทำให้รถไฟต่าง ๆ มันสามารถ เดินทางได้อย่างรวดเร็วท่านวางแผนให้ดีครับ เรื่องเจรจาความกันเอาให้ชัดเลยครับ สถานีรถไฟ บางสถานี ท่านประธานที่เคารพครับ มีทางขึ้นทางลงไม่เหมือนกันครับ ที่ผมบอกอย่างนี้ ก็เพราะว่าเพราะเราเวนคืนที่ดินบางที่ไม่ได้ครับ บางจุดเป็นจุดที่น่าจะจอดรถได้ ท่านประธานครับ โดยเฉพาะถนนพระราม ๔ ถ้าท่านใดใช้บริการถ้าวิ่งจากหัวลำโพงมาแล้วตรงสี่แยกที่ตัดกับ ถนนพระราม ๔ แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าถนนรัชดาภิเษก ตรงนั้นมีอาคารจอดรถเล็ก ๆ ท่านประธานครับ คือจอดแบบกลางแจ้งครับ ติดปัญหาแบบนี้ละครับท่านประธานไม่ว่าจะเป็นเขตสาทร เขตวัฒนา เขตห้วยขวาง บางทีก็เวนคืนกันไม่ได้บ้าง ติดปัญหาการเจรจาความกันไม่ลง สุดท้ายปลายทาง ท่านประธานครับ แนวทางการแก้ไขของรัฐบาลด้วยวิธีการแบบนี้เป็นทางที่ถูก ร่างพระราชบัญญัติแบบนี้ออกมาเป็นทางที่ถูก แต่ข้อสังเกตของผมก็คือว่าเมื่อทำแบบนี้แล้ว โครงการต่าง ๆ ท่านเพิ่มด้วยนะครับ ฝากท่านประธานไปยังท่านรัฐมนตรีครับ สายคนตะวันออก กรุงเทพฯ ตะวันออกเขาเดือดร้อนกันมาก นั่งรถจากในเมืองช็อปปิ้ง (Shopping) กันเรียบร้อยลงแค่จตุจักร ท่านประธานครับ รถไฟฟ้าบีทีเอส (BTS) มันสั้นอยู่แค่นั้นละครับ จะต่อไปสะพานใหม่ก็กว่าจะเริ่มได้โครงการมาตั้งนานยังไม่เห็นวี่แววครับ จากด้านใน เข้าถนนรามอินทราต่อไปยังเขตท่านพลภูมิ เขตคันนายาว ต่อไปยังเขตท่านวิชาญไปจบที่ เขตหนองจอก เขตท่านไพโรจน์ อย่างนี้รัฐบาลกรุณาช่วยด้วยนะครับ วันนี้ผมเห็นก่อสร้าง ฝั่งธนบุรี ความเจริญเริ่มไปฝั่งธนบุรีไปถึงบางใหญ่แล้วท่านก็จะติดปัญหาในการเวนคืนแบบนี้ อีกในอนาคตครับ ก็ฝากเรียนท่านรัฐมนตรีไว้นะครับ วันนี้ท่านต้องเริ่ม แล้วก็เร่ง ได้ข่าวมาบอกว่ารัฐบาลกำลังจะทำทางรถไฟความเร็วสูง กรุงเทพฯ-เชียงใหม่ภายในสิ้นปีนี้ อย่างนี้ตื่นเต้น ท่านประธานครับ เพราะว่าอะไรรู้ไหมครับ ขึ้นรถไฟเร็วกว่าขึ้นเครื่องบิน ขึ้นเครื่องบินต้องไปรอก่อน ๒ ชั่วโมง บินเสร็จกว่าจะรอกระเป๋า เผลอ ๆ ไปกรุงเทพฯ-เชียงใหม่ ๕ ชั่วโมง ถ้านั่งรถไฟความเร็วสูง ผมว่ารวดเร็วทันใจครับ ก็ฝากร่างนี้ในการดำเนินการในอนาคตของรัฐบาลครับ ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง กับร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ ขอบพระคุณครับท่านประธานครับ