ขอบพระคุณค่ะ กราบเรียน ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ ดิฉัน ผุสดี ตามไท สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานคะ ดิฉันขออนุญาตอย่างนี้ เข้าใจถูกไหมคะว่า เรายังคงอยู่ที่ตรงมาตรา ๑๑ ดิฉันอยากจะขออนุญาตท่านประธานอภิปรายอย่างนี้ค่ะว่า ดิฉันเห็นด้วยในการที่เขียนไว้ชัดเจนในเรื่องของการกําหนดสัดส่วนของกรรมการ ท่านประธานคะ สิ่งที่ดิฉันพยายามเล่าหรืออภิปรายให้ท่านประธานได้ทราบก็คือว่า หลายท่านอาจจะคุ้นเคยกับเรื่องวัฒนธรรมประเพณีและสิ่งที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ แต่วันนี้ ต้องขออนุญาตเรียนท่านประธานเลยว่า ไม่ว่าจะเป็นธนาคารโลก ธนาคารเอเชีย หรือว่า องค์การสหประชาชาติ ซึ่งจริง ๆ แล้วต้องถือว่าเป็นองค์การระหว่างประเทศ ที่เขาได้กระทํา การให้ยืมเงินหรือให้เงินแบบให้เปล่าไปยังประเทศต่าง ๆ เพื่อการพัฒนา หลายทศวรรษมาก ที่ติดตามไปแล้วก็พบว่าการพัฒนาเหล่านั้นเป็นไปไม่ถึงเป้าหมาย สาเหตุหลักอันหนึ่งนั้นก็คือ เรื่องของการที่ไม่ได้ใส่ที่จะให้ผู้หญิงเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการพัฒนา เพราะฉะนั้น ผลพวงแห่งการไม่มีกลุ่มคนที่ครบครันอย่างนี้ก็ทําให้การพัฒนานั้นไม่สมดุลแล้วก็ไม่ยั่งยืน ถึงยังต้องตะเกียกตะกายกันอยู่จนถึงทุกวันนี้ ตั้งแต่นั้นมาแม้แต่องค์การสหประชาชาติ แม้แต่ธนาคารโลก เมื่อใดก็ตามถ้าจะให้เงินไปช่วยเหลือในโครงการใดก็แล้วแต่ เงื่อนไข สําคัญประการหนึ่งก็คือว่าจะต้องขอให้มีผู้หญิงเข้ามามีส่วนร่วมด้วยอย่างเป็นทางการ ไม่ใช่ว่าจะเป็นอาสา ไม่ใช่ว่าจะเป็นตรงโน้นตรงนี้ แต่วันนี้ทั่วโลกเขายอมรับกันหมดแล้ว ดิฉันเข้าใจว่าเพื่อน ๆ สมาชิกที่นี่ก็เช่นเดียวกัน ยอมรับว่าความสามารถ สติปัญญา ไม่ว่าเพศหญิงหรือเพศชายนั้นก็ไม่ได้แตกต่างกัน เพียงแต่ว่าด้วยข้อจํากัดทางวัฒนธรรม วิธีคิดและวิธีปฏิบัติ จึงทําให้ผู้หญิงนั้นไม่มีโอกาสที่จะเข้ามานั่งอยู่ตรงเก้าอี้ที่มีอํานาจในการ ตัดสินใจอย่างเป็นทางการ เพราะฉะนั้นถ้าเราจะเริ่มต้นทําให้กระบวนการพัฒนา กระบวนการดูแลสังคม กระบวนการบริหารจัดการเป็นไปได้อย่างสมดุลและยั่งยืน ก็จําเป็นอยู่เองที่จะต้องให้มีผู้หญิงเข้ามามีส่วนร่วม ท่านประธานคะ ใคร ๆ ก็บอกว่า ก็ปล่อยให้เป็นธรรมชาติสิ ไม่อย่างนั้นมันก็ขัดหลักประชาธิปไตย มาตรา ๓๐ เขาเขียนไว้ ชัดเจน ในรัฐธรรมนูญ วรรคสาม ก็พูดชัดว่ามาตรการพิเศษนั้นทําได้ อันนี้ไม่ใช่เป็นการ เลือกปฏิบัติ แต่เป็นการช่วยกําหนดมาตรการเพื่อทําให้การปฏิบัติเป็นไปอย่างสมเป้าหมาย ได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น รัฐธรรมนูญกําหนดเอาไว้ชัดเจนตั้งแต่มาตรา ๓๐ เป็นต้นมา และรวมถึงมาตรา ๘๗ ที่พูดถึงการมีส่วนร่วมของทั้งหญิงและชายที่ใกล้เคียงกัน ในเรื่องเกือบจะทุกเรื่องค่ะ แล้วก็ในมาตรา ๙๗ ที่เป็นหัวใจก็คือการให้มีจํานวน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่คํานึงถึงสัดส่วนและโอกาสที่เท่าเทียมของทั้งหญิงและชาย การเลือกตั้งในเขตนั้นก็เป็นเรื่องหนึ่ง อันนั้นที่อาจจะลําบาก แต่ว่าการที่จะทําบัญชีรายชื่อ ซึ่งพรรคการเมืองนั้นก็สามารถทําได้ อันนั้นก็ถือเป็นมาตรการพิเศษที่ควรจะต้องทํา แต่อาจจะยังไม่มีพรรคการเมืองใดทํากันอย่างเป็นล่ําเป็นสัน กลับมาถึงเรื่องนี้ ในเรื่องของ การบริโภค นี่คือหัวใจของการมีชีวิตอยู่อย่างมีคุณภาพ ท่านประธานคะ วันนี้จํานวน ประชากรที่เป็นหญิงนั้นมากกว่าชายเป็นล้านคนแล้วค่ะ การที่ผู้หญิงและผู้ชายมีวิถีชีวิต ต่างกัน อันนี้คือความจําเป็นที่จะต้องมีตัวแทนของเขามานั่งอยู่เพื่อร่วมปรึกษาหารือ เพื่อร่วมที่จะแบ่งปันข้อมูล เพื่อร่วมในการตัดใจที่จะเป็นประโยชน์ของคนทั้งหมด ดิฉันคิดว่า ถึงวันนี้ดิฉันก็บอกได้เหมือนกันว่าผู้ชายก็ไม่อาจจะตัดสินใจและรู้รอบในเรื่องวิถีชีวิตของ ผู้หญิง ผู้หญิงก็อาจจะไม่รู้รอบและไม่รู้ถึงวิถีชีวิตของผู้ชายเช่นเดียวกัน ท่านประธานคะ จริง ๆ ตอนช่วงที่มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตําบล ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๘ เป็นต้นมา ว่าที่จริงแล้วมีคนไปทํางานวิจัยเพื่อจะศึกษาดูว่าในบรรดา อบต. ที่มีผู้หญิงอยู่ แล้วก็ไม่มีผู้หญิงอยู่นี่นะคะมีความแตกต่างกันไหมในเรื่องของการบริหารจัดการ ข้อค้นพบก็ชัดเจน บอกพวกเรามาตลอดว่า อบต. ที่มีผู้หญิงนั้นสามารถที่จะคิด เรื่องโครงการที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิตได้มากกว่า เขาพบชัดเจนว่าการแบ่ง การจัดสรร งบประมาณนั้น อย่างน้อยที่สุด ๓๐ เปอร์เซ็นต์ เอาไว้ให้กับโครงการที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิต ไม่ว่าจะเป็นศูนย์เด็กเล็ก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการดูแลผู้ป่วย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของโครงการ พัฒนาอาชีพ ในขณะที่ อบต. ที่มีแต่ผู้ชายล้วน ๆ ส่วนใหญ่แล้วก็จะทุ่มเงินเรื่องงบประมาณ ไปสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐาน ท่านประธานคะ อันนั้นไม่ใช่ความผิดหรือไม่ใช่ความไม่จําเป็น แต่ประการใด แต่การพัฒนาที่สมดุลและยั่งยืนก็ต้องมองในมิติของทุกมิติของชีวิต ท่านประธานคะ อันนี้ไม่ใช่เรื่องของความไม่เป็นธรรมหรือไม่เป็นประชาธิปไตย ประชาธิปไตยที่ดีนั้นก็คือมันจะต้องการจัดสรรเรื่องของผลประโยชน์ให้ได้อย่างเป็นธรรม การที่มีข้อกําหนดไว้อย่างนี้ ดิฉันมองไม่เห็นข้อเสียเลย มีแต่จะเป็นข้อดีเสียด้วยซ้ํา ทําให้เรื่องราวต่าง ๆ นั้นมาอยู่ที่บนโต๊ะเดียวกัน ดิฉันไม่เคยคิดว่าผู้หญิงดีกว่าผู้ชาย หรือผู้ชายดีกว่าผู้หญิง แต่ทั้งสองเพศนั้นมีความต่างกันในวิธีคิด วิถีชีวิตและอีก ร้อยแปดพันเก้าประการ และนั่นคือคําตอบที่ว่าทําไมถึงจําเป็นจะต้องให้มีผู้หญิงเข้ามาอยู่ในอํานาจ ที่จะต้องมีการตัดสินใจ เพื่อประโยชน์ของประชาชนทั้งหมด ท่านประธานคะ ดิฉันก็คิดว่า อยากจะบอกตรงนี้และดิฉันก็หวังว่าท่านประธานเอง ซึ่งจริง ๆ แล้วดิฉันก็ต้องชื่นชมในเรื่องนี้ ก็ได้เป็นผู้ที่พยายามจะผลักดันเรื่องนี้มาอยู่ด้วยกันในการประชุมของไอพียู (IPU) คือการประชุมของสหภาพรัฐสภา แต่ดิฉันก็อยากจะให้ท่านประธานนั้นได้เป็นผู้นําในการ ที่จะช่วยกันโน้มน้าวจูงใจสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรให้เห็นว่านี่คือเรื่องจําเป็น และกฎหมาย ที่เราเขียนนั้นก็เป็นกลไกที่พวกเรา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้กําหนดขึ้น เพื่อให้ประโยชน์ที่ดีที่สุดสําหรับสังคม อะไรที่ไม่เคยเขียน ดิฉันไม่คิดว่าจําเป็นต้องหยุดยั้ง อยู่เพียงแค่นั้น จะเขียนใหม่ก็เขียนได้ รัฐธรรมนูญไม่เคยเขียนอะไรตั้งหลายเรื่องก็เขียน กฎหมายเขียนค่ะ ไม่เคยเขียนเรื่องสัดส่วนหญิงชาย ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยเรื่องของ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนตั้งแต่ฉบับแรกก็เขียนเรื่องนี้ ดิฉันคิดว่าไม่อยากจะให้ ท่านเพื่อน ๆ สมาชิกหรือท่านประธานจะต้องหยุดยั้งตัวเองเพียงเพราะเราไม่เคยเขียน และไม่เคยดําเนินการกันมา ดิฉันคิดและเชื่อว่า อย่างเมื่อสักครู่ที่กรรมาธิการได้ชี้แจง ก็ต้องถือว่าเป็นนวัตกรรมใหม่ที่มีคุณค่าสําหรับสังคม ไม่ใช่เพียงแต่กลุ่มคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง แต่ทั้งหมดนี้จะเป็นประโยชน์ต่อประชาชนในทุกภาคส่วน ดิฉันสนับสนุนให้ยังคงไว้ ซึ่งข้อความอันนี้ ขอบพระคุณค่ะ