นายกรณ์ จาติกวนิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพครับ ขออนุญาตเรียนท่านวิชาญ ขออนุญาตเอ่ยนามอีกครั้งนะครับ ต้องขออนุญาตเรียนจริง ๆ ว่าท่านไปไกลแล้วครับ ท่านพูดถึงสกายวอล์ค ท่านพูดถึงการใช้ เม็ดเงินงบประมาณมหาศาล ซึ่งทั้งในส่วนของสกายวอล์ค ผมคิดว่าท่านก็ทราบดีนะครับ ว่าไม่ได้มีส่วนเป็นนโยบายในกระบวนการประชาวิวัฒน์เลย แล้วก็เป็นนโยบายและเป็นข้อคิด ข้อเสนอของทางกรุงเทพมหานคร ส่วนการใช้เม็ดเงินงบประมาณเช่นเดียวกันครับ ผมไม่แน่ใจที่ท่านบอกว่าใช้เม็ดเงินงบประมาณมหาศาลในการที่จะจัดระเบียบแล้วก็เพิ่ม โอกาสให้กับพ่อค้า แม่ค้า ในกรุงเทพมหานครนั้นท่านเอาข้อมูลมาจากที่ไหน แต่ว่านโยบาย การจัดระเบียบที่ กทม. เสนอให้กับรัฐบาล เพื่อเราจะได้ร่วมมือกันในการทําเพื่อประโยชน์ ของประชาชนโดยรวมนั้นไม่ได้มีการใช้เม็ดเงินงบประมาณเลย ส่วนการใช้เม็ดเงิน งบประมาณที่จะเกิดขึ้นนี้ ก็คือในส่วนที่ท่านเองก็อยากที่จะเห็น เมื่อสักครู่ที่ท่านได้นําเสนอบริเวณค้าขายที่มีความ สวยงาม มีระเบียบ นั่นคือส่วนหนึ่งของข้อเสนอประชาวิวัฒน์ในการจัดระเบียบการค้าขาย ของพ่อค้า แม่ค้า ของรัฐบาล ก็คือจะมีการจัดทําจุดเสน่ห์ของเมือง ซึ่ง ณ ปัจจุบัน ทางกรุงเทพมหานครได้นําเสนอแล้ว ๔๐ กว่าจุดทั่วกรุงเทพมหานครและอยู่ในขั้นตอน ของการของบประมาณตามข้อตกลงที่มีร่วมกันในกระบวนการประชาวิวัฒน์ สิ่งที่ท่านจะเห็น ก็คือภาพที่ท่านนําเสนอเมื่อสักครู่นี้นะครับ จะมีจุดพื้นที่การค้าขายที่มีระเบียบมีความ สะอาดถูกหลักอนามัย แล้วก็เป็นจุดดึงดูดให้กับนักท่องเที่ยวอีกต่างหากนะครับ ซึ่งก็เป็น ส่วนหนึ่งที่จะตามมา แต่ในส่วนของโอกาสที่เราได้ให้กับพ่อค้าแม่ค้าส่วนนี้ นอกจากจะเป็น โอกาสที่เขาสามารถที่จะค้าขายได้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว เมื่อเขาค้าขายอยู่ในเขต ผ่อนผันมีบัตรประจําตัวที่ชัดเจนจากกรุงเทพมหานคร ระบุว่าเขาเป็นผู้ค้าที่ได้รับการ จัดระเบียบเข้าระเบียบของกรุงเทพมหานครแล้ว สิทธิที่จะตามมาก็คือสิทธิการเข้าถึง แหล่งเงิน ผมอาจจะคิดต่างกับท่านนะครับ แต่ว่าในส่วนของสิทธิการเข้าถึงแหล่งเงินนั้น รัฐบาลนี้มองว่าเป็นสิทธิสําคัญในการลดความเหลื่อมล้ําทางเศรษฐกิจและ ทางสังคม ประเด็นปัญหาของคนยากคนจนในประเทศของเรา รวมไปถึงพ่อค้า แม่ค้า ในกรุงเทพมหานครและผู้มีอาชีพอิสระอื่น ๆ ก็คือเขาไม่เคยมีสิทธิที่จะเข้าถึงแหล่งเงิน ในระบบที่มีเงื่อนไขการกู้ยืมที่มีความยุติธรรมต่อเขา ในทุกยุคทุกสมัยในสมัยที่ท่านเป็น รัฐบาลก็เช่นเดียวกันนะครับ เวลาเขาต้องการใช้เงินเขาก็ไปหานายทุนต้องจ่ายดอกเบี้ย เดือนละ ๕ เปอร์เซ็นต์ ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ๒๐ เปอร์เซ็นต์ เหล่านี้ทําให้เขาทํางานขยันขันแข็ง อย่างไรก็แล้วแต่ก็ยังต้องทนต่อสภาพความยากจนอยู่ดี ไม่สามารถที่จะหลุดออกจากวงจร ความยากจนได้ รัฐบาลจึงมองว่าวิธีที่จะแก้ไขปัญหาความยากจนก็คือให้เขามีสิทธิในการทํา อาชีพที่ถูกต้องโดยกฎหมาย ให้เขามีสิทธิที่จะได้รับการคุ้มครอง ซึ่งท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงแรงงานนั่งอยู่ที่นี้ก็กําลังขับเคลื่อนโอกาสในการเข้าสู่ระบบประกันสังคมให้กับ ผู้มีอาชีพอิสระโดยมีรัฐบาลสมทบให้ ซึ่งจะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของประเทศเรา ที่ประชาชนมีอาชีพอิสระ รวมไปถึงพ่อค้าแม่ค้าที่เรากําลังพูดถึงในวันนี้จะมีสิทธิได้รับการ คุ้มครองทั้ง ๒๕ ล้านคน นอกจากนั้นสิทธิในการเข้าถึงแหล่งเงินโดยธนาคารในสังกัดของ รัฐบาลในอัตราดอกเบี้ยที่เป็นธรรมนะครับ ก็เป็นสิทธิว่าเรามองว่าจะเป็นทางออกให้กับ พ่อค้า แม่ค้ากลุ่มนี้ให้กับผู้มีอาชีพอิสระทุกกลุ่มที่จะทําให้ตนเองพ้นสภาพจากความยากจน ผมอยากให้ท่านนะครับในฐานะท่านก็เป็น ส.ส. กรุงเทพมหานครเช่นเดียวกับผม ลองไปเดิน ตามตลาดในเขตพื้นที่ใดก็แล้วแต่นะครับ ในเขตกรุงเทพมหานคร แล้วลองถามกลุ่มพ่อค้า แม่ค้าเหล่านี้ว่าเขาอยากได้สิทธิโอกาสในการเข้าถึงแหล่งเงินที่เป็นธรรมต่อเขาไหม ถ้าท่านปฏิเสธว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องสิ้นเปลืองไม่ควรที่จะจัดให้เขา เราก็จะได้แลกเปลี่ยนกัน ตรงนั้นเลย ผมเองมองว่าสิทธินี้เป็นสิทธิสําคัญที่จะทําให้เขามีความเสมอภาคเช่นเดียวกับ ท่านหรือกับผมที่จะเป็นลูกค้าธนาคารในระบบ แล้วก็มีโอกาสในการที่จะมีแหล่งเงินที่ทําให้เขา สามารถที่จะลดต้นทุนในการทํามาหาเลี้ยงชีพได้นะครับ แล้วก็ลดค่าครองชีพของเขาโดยรวม ขอบคุณครับ