ท่านประธานที่เคารพครับ กระผม นายเรวัต สิรินุกุล ส.ส. แบบสัดส่วน พรรคเพื่อไทยครับ ร่างพระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน ซึ่งเสนอมาในวันนี้ มีทั้งของรัฐบาลและของท่านสมาชิก รวม ๔ ฉบับ ตลอดจนของ ภาคประชาชนอีก ๑ ฉบับนะครับ เท่าที่ผมได้ดู โดยหลักการและเหตุผลนั้นก็คล้ายคลึงกัน โดยหลักการแล้วก็แก้ไขเพิ่มเติมร่างพระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชนปี พ.ศ. ๒๕๕๐ นี้ก็ใช้มา ไม่นานนะครับก็มีการแก้ไข และในหัวข้อที่แก้ไขมีเยอะนะครับ มีใน (๑) ถึง (๗) แต่ที่น่าสนใจท่านประธานครับ ก็คือใน (๒) แก้ไขเพิ่มเติมการโอนกรรมสิทธิ์และสิทธิ ครอบครองในที่ดินและกําหนดเกี่ยวกับการบริจาคอสังหาริมทรัพย์ให้แก่โรงเรียนในระบบ ตรงนี้น่าสนใจ เดี๋ยวผมจะกราบเรียนนะครับ และอีกประการหนึ่งที่น่าสนใจใน (๗) ครับ แก้ไขเพิ่มเติมเพื่อกําหนดกลุ่มบุคคลที่ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับกฎหมายว่าด้วยประกันสังคม นี่ก็น่าสนใจ ทีนี้มาดูในเหตุผลครับท่านประธาน ในเหตุผลนี่ได้บอกว่า ให้มีการกําหนด กองทุนสํารองของโรงเรียนในระบบ ได้เกิดปัญหาในทางปฏิบัติและไม่สอดคล้องกับการ ดําเนินการของโรงเรียนเอกชน ทําให้การจัดการศึกษาและการพัฒนาโรงเรียนเอกชนไม่มี ประสิทธิภาพและศักยภาพ ตรงนี้เป็นเรื่องสําคัญ ท่านประธานครับ ผมอยากจะยกตัวอย่าง สักตัวอย่างหนึ่ง ในจังหวัดกาญจนบุรีของผมนั้น ที่อําเภอท่ามะกา มีโรงเรียนหนึ่งครับ ชื่อโรงเรียนเขมภัทร์ศึกษา เป็นโรงเรียนที่นักเรียน ผู้ปกครองนิยมครับ ในอําเภอท่ามะกา มีนักเรียนมาเรียนเยอะครับ ไม่สามารถที่จะขยายโรงเรียนให้สูงขึ้นหรือมีโอกาส หรือก้าวหน้า ขึ้นได้ เพราะว่าไม่มีทุนครับ ทีนี้เมื่อมาตรงนี้ เหตุผลในการแก้ไขตรงนี้ให้มีกองทุนขึ้นมา ผมเห็นด้วย แต่กว่าจะมาถึงวันนี้ท่านประธานครับ โรงเรียนแห่งนี้ประสบปัญหาเยอะ ไปกู้เขาก็ไม่ให้กู้ เขาบอกว่าโรงเรียนนี้กู้ไม่ได้ ธนาคารไม่ให้กู้หรอกครับ เพราะว่าถ้ากู้ไปแล้ว เวลามีปัญหาก็ยึดไม่ได้ เพราะว่ายึดไปแล้วก็จะเกิดปัญหาในทางสังคม เด็กไม่มีที่เรียน เขาก็ ไม่ให้กู้ ต้องกู้นอกระบบครับ ไปกู้นอกระบบก็ดอกเบี้ยสูง ดอกเบี้ยแพง เมื่อเป็นอย่างนี้ มีการแก้ไขตรงนี้ และให้เกิดประโยชน์อย่างนี้ผมก็เห็นด้วย ทีนี้เราก็มาดูว่าที่ผ่านมานั้น สาเหตุจริง ๆ แล้วไม่สามารถที่จะก้าวหน้าได้ ก็ด้วยเงินทุน โรงเรียนนี้ไม่มีเงินทุน แล้วเขา ก่อสร้างมานี่ครับ ช่วงปี ๒๕๑๘ ตลอดมา มาถึงปี ๒๕๑๗ ปั๊บ เงินอุดหนุนทาง กระทรวงศึกษาธิการหยุดเลย รัฐบาลหยุดเงินอุดหนุน พอปี ๒๕๑๘ ไม่มีครับ มาอีกปีหนึ่ง ตอนนี้เลยครับ มาปี ๒๕๓๓ ขาดไป ๑๐ กว่าปี ๑๔ ปี ๑๕ ปีกว่าจะได้เงินอุดหนุน ในช่วงนี้ ก็ค่อยยังชั่วหน่อย อย่างนี้เป็นต้น นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วก็เป็นปัญหาต่อทางโรงเรียน ทีนี้เมื่อมาฟัง ท่านประธานครับ ได้ฟังท่านสมาชิกได้พูดไปหลายท่าน ไปถึงโรงเรียนต่าง ๆ ที่ก้าวหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อย่างโรงเรียนดัง ๆ ในกรุงเทพมหานครที่มีชื่อเสียงมาก นะครับ ไม่ว่าจะไปเรียนอัชสัมชัญ โรงเรียนเซนต์คาเบรียล หรือโรงเรียนที่มีชื่อทางภาษาฝรั่ง นะครับ เขาดี ตรงนี้ก็แสดงว่าเขามีเงินทุน มีเงินทุนครับ แล้วเขาไม่ต้องพึ่งอะไรมาก แต่ของเราต้องพึ่ง ทีนี้มาพูดถึงโรงเรียนดี ๆ ของเราก็มีเยอะนะครับ แต่ว่าของเราแม้จะดี อย่างไร ผู้ปกครองนิยมอะไร เราก็ไม่สามารถที่จะเพิ่มให้โรงเรียนขยายโอกาสไปได้ เพราะรัฐบาลนั้นจํากัดหรือการถูก จํากัดที่จะไม่ให้เด็กเพิ่มขึ้นอย่างนี้เป็นต้น ผมเลยถือโอกาสนี้ครับ ถือโอกาสนี้กราบเรียน ท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งผมก็กราบเรียนหลายครั้ง แล้วว่าท่านเป็นคนที่กระทรวงศึกษาธิการเขานิยมชมชอบ แล้วเป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถ ก็อยากจะให้ท่านดูหน่อย ดูว่าโรงเรียนที่จะสามารถสร้างอนาคตให้เด็กไทยให้ก้าวหน้ามาก แล้วก็ทัดเทียมกับโรงเรียนฝรั่งเหล่านั้นทําอย่างไรให้สูงขึ้น ให้อนาคตการศึกษาเพิ่มขึ้น ท่านประธานครับ ไม่น่าเชื่อนะครับ ผมต้องกราบเรียนว่าการศึกษาเราด้อยขนาดไหน ท่านประธานครับ ผมพบกับชาวเยอรมันเขามาแต่งงานกับสาวชาวจังหวัดกาญจนบุรีครับ ท่านประธานครับเสร็จแล้วผมถามเขาบอกว่า คุณมาจากเยอรมันได้กับคนไทยของเราที่นี่ เขาบอกว่าคนไทยเราสวย แล้วก็น่ารัก มาแต่งงานครับ ท่านประธานครับผมถามว่า ประเทศ ไทยเทียบกับประเทศเยอรมันคุณลองดูสิว่าเราเทียบกันได้ไหม ตรงไหน เขาบอกเทียบไม่ได้ เลย เทียบไม่ได้แล้วมันเป็นอย่างไร อีกไกลห่างไกลทุกด้าน ถามแล้วประมาณเท่าไรที่จะตาม ทันท่านเขาบอกอะไรครับท่านประธาน อีก ๑๐๐ ปีได้ ท่านรัฐมนตรีครับอีก ๑๐๐ ปี เพราะ อะไร การศึกษาเรานี่ไม่ถึงเขาเลย คนไม่เรียนหนังสือ คนไม่รู้หนังสือนะครับท่านประธานยังมี อีกเยอะ คนไม่รู้หนังสือยังมีอีกเยอะ เพราะฉะนั้นเมื่อเป็นอย่างนี้ ถึงแม้จะส่งเสริมอย่างไร หรือโรงเรียนเอกชนจะมีอย่างไรก็แล้วแต่ก็ยังช่วยไม่ได้ที่จะให้คนเรียนหนังสือทั้งหมดได้ นี่คือสิ่งที่เป็นปัญหานะครับ เมื่อสักครู่นี้ได้ฟัง ผมเห็นด้วยว่าน่าจะเอาโรงเรียน กศน. ก็ดี หรืออะไรก็แล้วแต่ให้เอกชนเขาเปิดไปด้วย โรงเรียนติวเตอร์ก็ดีครับ ให้เขาสอบได้ทําอย่างไร ให้เขามีความรู้เอามาเข้าในลักษณะ หรือเข้ามาในกฎหมายฉบับนี้ควบคุมไปถึงด้วยก็จะ เกิดประโยชน์ครับ เพราะมิฉะนั้นการศึกษาเราด้อยครับ เราด้อยมากแล้วครับ เราก็มอง ของเราเผิน ๆ เราก็ดีใจว่าดีแล้วเดี๋ยวนี้เด็ก ๆ ไปเรียนหนังสือกันก็ชื่นใจ แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่ ยังไม่ถึงขั้นครับ คนที่ไม่เรียนหนังสือไม่รู้หนังสือยังมี ก็ไม่น่าเชื่อครับ นี่คือสิ่งที่ผมอยากจะ กราบเรียนไว้ ทีนี้ท่านประธานครับมาดูว่าการแก้ไขกฎหมายโรงเรียนเอกชนฉบับนี้ โดย ข้อเท็จจริงใช้มาเพียง ๓ ปีเท่านั้นเอง ๒ ปีกว่า ๆ เท่านั้นเอง คือตั้งแต่ปี ๒๕๕๐ แล้วเป็น อย่างไรมันต้องแก้ไข ก็เพราะว่าในกฎหมายนี้อย่างที่กระผมกราบเรียนไปแล้วที่น่าสนใจก็คือ ว่าในเรื่องสิทธิครอบครองหรือการยกกรรมสิทธิ์ให้ เมื่อปี ๒๕๕๐ กําหนดเลยว่าจะต้อง ยกที่ดินให้เจ้าของในการจะดําเนินการเพื่อที่ให้โรงเรียนนั้นมีที่ดิน คือใครก็แล้วแต่สร้างที่ดิน โรงเรียนอยู่ตรงนี้ก็ต้องยกที่ดินให้แล้วเป็นนิติบุคคล แต่ปรากฏว่าไม่มีใครยกให้ ไม่มีใคร ยกให้เพราะว่าอะไร เพราะว่าบางโรงเรียนบางแห่งท่านประธานจะเห็นว่าโรงเรียนดี ๆ โรงเรียน ดัง ๆ อยู่ในที่ทําเลดี ราคาแพงครับเขาก็ไม่ให้ ปัญหามันก็เกิดขึ้น แต่เขาให้ก็มีครับ ไม่ให้ก็มี เมื่อไม่ให้แล้วทําอย่างไรครับ เมื่อไม่ให้เขาเสียดายก็ปิดโรงเรียนก็ต้องปิดอย่างนี้ก็มีครับ นี่คือ สิ่งที่จะต้องแก้ไข แก้ไขแล้วทําอย่างไรครับ ก็ไม่ให้ ให้ที่ดินตรงนั้นไม่ต้องยกให้ กฎหมาย ฉบับนี้ถ้าออกไปแล้วจากนี้ไปคนที่จะตั้งโรงเรียนหรือทําโรงเรียนต้องเป็นนิติบุคคลแล้วก็ต้อง ยกที่ดินให้ด้วยอันนี้เป็นอย่างนี้ในช่วงนี้ แต่ที่ผ่านมาก็ยกเลิกกันไปก็ปรับปรุงแก้ไขอย่างนี้เป็นต้น ซึ่งจะอย่างไรก็ตามมันก็เป็นทั้งดีแล้วก็ไม่ดี แต่ว่ามันก็ยังดีกว่าที่กฎหมายใช้แล้วไม่เกิด ประโยชน์ เพราะฉะนั้นก็ต้องแก้ไขก็เห็นด้วยครับ

อีกข้อหนึ่งครับ ที่ผมกราบเรียนว่า แก้ไขเพิ่มเติมข้อบังคับว่าด้วย การประกันสังคม ก่อนกฎหมายฉบับนี้ประกาศใช้ปี ๒๕๕๐ กฎหมายโรงเรียนเอกชนนี้ ตอนนั้นช่วงนั้นเราก็ประกันสังคมเขาก็นิยมชมชอบ คนที่ประกันสังคมไว้ ไม่ว่าจะเป็นภารโรง แม่บ้าน คนสวนก็แล้วแต่ ธุรการก็แล้วแต่ก็ประกันสังคม เขาประกันสังคมได้ช่วงนั้นเขาก็ ได้รับความสะดวกหลายอย่าง แต่พอมาใช้กฎหมายโรงเรียนเอกชน ๒๕๕๐ นี่เลิกเลย ประกันสังคมยกเลิกหมด ยกเลิกหมดเลยครับท่านประธาน มายกเลิกหมด แล้วมาถึงวันนี้ จะแก้ไขจะให้ไปประกันสังคมอีกแล้ว อย่างนี้เป็นต้นก็ไม่เป็นไรครับ เพราะมันเป็นรายรับ กลับไปกลับมาถ้าอะไรดีเราก็ว่ากันตามดี อย่างนี้เป็นต้นก็เห็นด้วย แต่ว่านั่นก็ทําให้ผู้ที่ ประกันสังคมนั้นก็มีปัญหาว่าจะเข้าไปประกันสังคมอีกไหม หรือว่าจะอย่างไร แต่จริง ๆ แล้ว ถ้าประกันสังคมมันเป็นประโยชน์ มันเป็นประโยชน์ต่อผู้ประกันสังคม เขาจะเป็นได้ ประโยชน์มากกว่า เพราะถ้าอยู่ในที่ไม่ประกัน แล้วเดี๋ยวนี้เขาจะไม่ประกันแล้วเขาจะไปใช้ บัตรทอง ๓๐ บาท อย่างนี้มากกว่าด้วยซ้ําไป เพราะฉะนั้นก็จึงเป็นปัญหาเหมือนกันนะครับ ว่าจะใช้อย่างไรอย่างนี้เป็นต้น อะไรก็ดีครับ อะไรก็ตามครับท่านประธาน ทีนี้อะไรก็ตามที่ ก่อให้เกิดประโยชน์ให้กับพี่น้องประชาชนแล้วเกิดต่อโรงเรียนเอกชนผมเห็นดีด้วย ผมเห็นดี ด้วยครับที่จะต้องแก้ไขในกฎหมายฉบับนี้ แต่สิ่งที่ดีนั้นนั่นก็คือว่าโรงเรียนที่จะตั้งใหม่ ท่านประธานครับต้องให้มีคุณภาพด้วย ก็มีคนพูดกันว่าตั้งมาแล้วก็เพื่อที่จะไปขออะไร ต่ออะไรอย่างนี้ผมก็ไม่เห็นด้วย เพราะฉะนั้นก็อยากจะให้ดูแลให้ทั่วถึง ให้ควบคุมให้ทั่วถึง ครับท่านประธาน ท่านประธานครับ เท่าที่ผมกราบเรียนมานี้ผมมีสิ่งหนึ่งที่อยากจะฝากแล้ว ก็อยากจะฝากเป็นสิ่งที่จะให้เกิดประโยชน์ในทางสังคมและแก่นักเรียน ผมอยากเห็นครับ อยากเห็นโรงเรียนที่เป็นโรงเรียนดี ๆ ของรัฐนี่นะครับสามารถจะเทียบเท่ากับโรงเรียนเอกชน ที่ดีของเขาด้วย แล้วทําอย่างไรครับที่เป็นอยู่แล้วที่โรงเรียนดี ๆ ดัง ๆ ให้ขยายแล้วก็สามารถ ที่จะเพิ่มเด็กเข้าไปอีก เพิ่มเด็กนักเรียนเข้าไปอีก ความจริงถ้ารัฐบาลบอกว่าเพิ่มไม่ได้ อันนี้ ไม่ได้นะครับ ถ้าตราบใดอย่างนี้นะไม่ทันเขาครับ ไม่ทันต่างประเทศเขาเลยครับ อะไร ทั้งหมดจะไปพึ่งเอกชนก็ไม่ได้นะครับ ไปพึ่งเอกชนไม่ได้เพราะค่าเล่าเรียนแพงครับ เรียนได้ เฉพาะคนรวยคนจนน่ะไม่มีโอกาส ไม่มีสิทธิเลย เพราะฉะนั้นก็อยากจะกราบเรียนว่าอะไร ก็แล้วแต่การศึกษาต้องมาก่อน มาก่อนอะไรทั้งหมดที่จะให้ประเทศชาติเจริญรุ่งเรืองได้ การศึกษาต้องมาก่อน เพราะฉะนั้นก็อยากจะกราบเรียนท่านประธานว่าจากนี้ไปผมอยาก เห็นประเทศไทยการศึกษาก้าวหน้า แล้วก็ไม่มีคนไทยแม้แต่คนเดียวที่ไม่ได้เรียนหนังสือ แล้วก็อ่านไม่ออกแม้แต่คนเดียว นี่คือสิ่งที่ผมอยากจะเห็นแล้วผมก็ตั้งใจครับว่า ตั้งใจว่าสภา แห่งนี้เมื่อออกกฎหมายฉบับโงเรียนเอกชนไปแล้ว เอกชนกับรัฐบาลคู่กันไป แล้วเอกชน ก็ต้องไม่ใช่เอาเงินค่าเล่าเรียนมากมายจนกระทั่งคนจนไม่มีสิทธิ ให้คนจนมีสิทธิเรียนด้วย ถ้า คุณจะทําให้ประเทศไทยเจริญคุณก็ต้องให้มีสิทธิเรียนด้วย กฎหมายฉบับนี้จะเป็นกฎหมาย ที่ถือได้ว่าเอื้ออํานวยให้กับโรงเรียนเอกชนไม่มีทุนก็สามารถมีทุนไปเรียนได้ แต่ขณะเดียวกับ รัฐบาลก็ต้องสร้างโรงเรียนให้สามารถที่จะเพิ่มนักเรียนเข้าไปด้วย นี่คือสิ่งที่ผมฝากเอาไว้ครับ ท่าประธาน ขอขอบพระคุณครับ