ดํารง อภิปรายร่าง พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค เสนอจัดตั้งหน่วยงานใหม่พร้อมงบ ๓๐๐

กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพ กระผม ดํารง พุฒตาล กรรมาธิการเสียงข้างมาก ผมมีความประทับใจที่ ท่านประธานเริ่มต้นการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ด้วยการเชิญชวนท่านสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรให้เข้ามาประชุม โดยท่านได้กล่าวเน้นว่าเป็นร่างพระราชบัญญัติที่สําคัญมาก ผมขอขอบพระคุณสภาผู้แทนราษฎรที่ได้กรุณาตั้งผมเป็นกรรมาธิการนี้ เพราะว่าน่าจะมา จากในช่วงที่กระผมเป็นสมาชิกวุฒิสภาทั้ง ๒ สมัย ๑๐ กว่าปีนั้นกระผมเป็นผู้ที่ตามเรื่องนี้มาโดยตลอดตั้งแต่รัฐธรรมนูญฉบับปี ๒๕๔๐ ซึ่งอยู่ในมาตรา ๕๗ ๑๐ ปีที่กระผมอยู่พยายามทุกวิถีทาง ร่างพระราชบัญญัตินี้ก็มิเคยได้ เข้ามาในสภาผู้แทนราษฎร จนกระทั่งมาถึงรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ร่างพระราชบัญญัตินี้ ก็ยังไม่เข้า และอาจจะผิดรัฐธรรมนูญด้วยซ้ําไปเพราะรัฐธรรมนูญกําหนดให้ทําเรื่องนี้ให้เสร็จ ภายใน ๑ ปี แต่ถึงอย่างไรก็ตามบัดนี้ พ.ร.บ. นี้ก็กําลังทําท่าว่าจะได้รับความสําเร็จแม้จะใช้ เวลาเป็นเวลานาน ท่านประธานที่เคารพครับ ท่านเพื่อนสมาชิกที่เคารพ ท่านทั้งหลาย มีประสบการณ์ในการออกพระราชบัญญัติมาเป็นจํานวนมาก แต่ถ้าสังเกตโดยละเอียดแล้ว จะเห็นได้ว่าพระราชบัญญัติส่วนใหญ่ที่ออกมานั้นจะเป็นพระราชบัญญัติที่ออกมาเพื่อให้ ผู้บังคับใช้กฎหมายได้ใช้พระราชบัญญัติเหล่านั้น น้อยนักที่จะมีพระราชบัญญัติที่ผู้ได้รับ ผลประโยชน์โดยตรงคือประชาชน กระผมเห็นว่ามีอยู่ ๑ ฉบับ คือพระราชบัญญัติ ความผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งได้ประกาศ ใช้ บังคับใช้ไปแล้ว พ.ร.บ. นี้ก็ออกมาอันเนื่องมาจากว่าเป็นการนําเสนอของฝ่ายตุลาการ ฝ่ายศาล ก็เข้าใจว่าทางศาลนี่คงอิดหนาระอาใจต่อความไม่รับผิดชอบของผู้ผลิตสินค้าต่าง ๆ ที่ไม่ปลอดภัย ก็เลยเป็นตัวตั้งตัวตีในการเสนอร่างพระราชบัญญัตินี้ และอีกฉบับหนึ่ง ที่เห็นได้ชัดก็คือร่างพระราชบัญญัติที่เรากําลังอภิปรายกันอยู่นี้ ท่านสมาชิกที่เคารพครับ พ.ร.บ. นี้จะเป็นประโยชน์กับทุกท่านไม่ว่าท่านจะเป็นสมาชิกวุฒิสภาอยู่ ท่านจะเป็นสมาชิก รัฐสภาอยู่ หรือไม่ได้เป็น หรือเป็นประชาชนอย่างผม ท่านคงทราบดีว่าในประเทศเรา เราถูกเอารัดเอาเปรียบ เรามีคณะกรรมการ สคบ. ซึ่งเป็นหน่วยราชการเล็ก ๆ และมีงบประมาณ เพียงนิดเดียวที่จะดูแลความเดือดร้อนของประชาชนอันเนื่องมาจากการถูกเอารัดเอาเปรียบ ของผู้ประกอบการของธุรกิจต่าง ๆ เพราะฉะนั้นถ้าร่างพระราชบัญญัตินี้ออกมามีผลบังคับใช้ ก็จะผ่อนหนักเป็นเบาได้พอสมควร ซึ่งโดยแท้ที่จริงแล้วกราบเรียนท่านประธานว่าผมเองยัง ไม่พอใจกับร่างรัฐธรรมนูญที่ออกมาแล้วทําให้ร่างพระราชบัญญัติออกมาในลักษณะ ที่เกือบจะไม่สามารถให้คุณให้โทษได้กับผู้ประกอบการหรือผู้ที่เอารัดเอาเปรียบประชาชน ผมขอเวลาสั้น ๆ ครับท่านประธาน ในต่างประเทศนั้นองค์กรนี้เป็นองค์กรที่มีความศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่เกรงกลัวของบรรดาผู้ประกอบธุรกิจและผู้ประกอบการต่าง ๆ เป็นอย่างยิ่ง ซึ่งมันส่งผลให้ประชาชนได้รับผลประโยชน์ประชาชนไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบ โดยสรุปก็คือ ไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบ ซึ่งขอเล่าเรื่องสั้น ๆ นิดเดียวนะครับ ในประเทศนิวซีแลนด์มีชาวบ้าน คนหนึ่งไปซื้อตั๋วสายการบินแห่งหนึ่งครับท่านประธาน แล้วเขาบอกเขาต้องการอาหาร ที่ไม่มีถั่ว ทางสายการบินก็บอกว่าจัดบริการให้ได้ เขาบอกว่าไม่ได้ ต้องจัดอาหารมาให้เขา ไม่มีถั่วแล้วทั้งหมดที่นั่งใกล้ ๆ เขาต้องไม่มีอาหารที่มีถั่วด้วย ทางสายการบินบอกว่าถ้าอย่างนั้น ก็ไม่สามารถจะบริการได้ เขาก็ไม่ซื้อตั๋วครับท่านประธาน แต่เขากลับไปฟ้องคณะกรรมการ คุ้มครองผู้บริโภคของประเทศเขา คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคเรียกสายการบินนั้นไป ที่เขาไปฟ้องเขาอ้างว่าแม้เขาจะไม่ได้ซื้อตั๋วแต่ว่าทําให้เขาต้องเสียเวลาต้องมาที่สายการบิน เพราะฉะนั้นเขาขอความเป็นธรรม ปรากฏว่าคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคในประเทศ นิวซีแลนด์ตัดสินให้สายการบินต้องจ่ายเงิน ๕,๐๐๐ นิวซีแลนด์ดอลลาร์ คูณด้วย ๒๓ บาท เป็นเงินไทยนะครับ สายการบินจึงกังวลแล้วก็แจ้งมายังสํานักงานใหญ่ว่าการจะโฆษณา บริการของสายการบินอะไรออกไปให้ทําด้วยความรัดกุม มิฉะนั้นสายการบินจะได้รับ ผลอย่างนี้ ทราบว่ามีสายการบินในเอเชียกําลังจะถูกกลุ่มประเทศอียู (EU) ฟ้องร้องในเรื่อง ของการโฆษณาเป็นพัน ๆ ล้านบาทมันก็ส่งผลให้ผู้ประกอบการนี้ระมัดระวังตัว นี่คือ ประโยชน์ที่เห็นได้ชัด กระผมจึงเห็นว่าทุนประเดิมที่เราขอไป ๓๐๐ ล้านบาทนี้นะครับมันขอ ครั้งเดียว และการก่อตั้งสํานักงานที่มีผลประโยชน์ที่จะดูแลการเอารัดเอาเปรียบต่าง ๆ ให้ ประโยชน์กับเรานั้น เราครับ ทุกคนที่นั่งในที่นี้และคนอีก ๖๐ กว่าล้านคนจะได้รับครับ ผมจึงเห็นว่าถ้าเทียบกับงบประมาณ ๒ ล้านล้านบาทกับ ๓๐๐ ล้านบาทนี้ ท่านผู้มีเกียรติที่ เคารพครับ มันน้อยนิดเหลือเกินต่อการตั้งองค์กรที่จะให้ผลประโยชน์ต่อบ้านเมือง ประเทศชาติ และประชาชน ซึ่งท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหลายต้องพึ่งพาประชาชน มิใช่หรือครับ ขอบคุณครับ