ท่านประธานที่เคารพ ผมกําลัง จะจบแล้วละครับ แต่ผมเรียนกับท่านประธานว่ามาตรการการปรองดอง ๕ ข้อ ท่านประธานที่เคารพ คณะกรรมการที่นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จัดตั้งเพื่อสอบสวนข้อเท็จจริง ท่านมีหลักประกันอะไรไหมครับว่าคนที่ท่านตั้งจะไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อน หรือมีส่วน เกี่ยวข้อง หรือจะกระทําการให้เป็นประโยชน์กับท่าน หรือว่าตรงกับคนที่ปรากฏข่าว ที่มีชื่อในเวลานี้ที่เคยสั่งไม่ฟ้ องกรณี ส.ป.ก. ๔-๐๑ หรือเปล่า ท่านประธานที่เคารพ ผมจึงเรียนกับท่านประธานว่า ๕ ข้อที่นายอภิสิทธิ์บอกว่านี่คือการปรองดอง ทําไม นายอภิสิทธิ์ไม่เริ่มจากตัวเองล่ะครับ เช่นเรื่องสถาบันพระมหากษัตริย์ นายอภิสิทธิ์จะต้อง เป็นคนแรกที่ต้องเอาคดีที่ตัวเองถูกดําเนินคดีเข้าสู่คดีพิเศษ

เรื่องสื่อครับอัปยศที่สุด ช่องหอยม่วงนี่ตบตาประชาชน โกหกแบบชนิด ที่ตาซื่อ แม้กระทั่งเวลานี้ก็เอาเปรียบ ตอนเช้านี่ผมก็รู้ว่าเปลี่ยนสัญญาณเวลาอะไร ก็รู้ว่า มีเจตนาอย่างชัดเจน แล้วเวลาถ่ายทอดนี่ถ้าเอาหลักฐานมาทางฝั่งนี้ก็จะเอาภาพคนทํา ภาษามือไปบังรูปอีกที คือลีลาทุกอย่างเอาเปรียบทุกอย่าง ผมจึงเรียนกับท่านประธานว่า ก็เรื่องสื่อที่คุณจะปฏิรูปทําไมไม่เริ่มต้นจากช่องหอยม่วง อย่างน้อยที่สุดคนก็จะได้รู้ว่า คุณได้นําร่องเป็นแบบอย่างแล้ว แต่เวลานี้ปิดสื่อเสื้อแดงหมด ต้องการให้คนไทย บริโภคสื่อด้านเดียว ท่านกําลังต้องการให้ประเทศนี้เป็นรวันดา ต้องการให้มีโทรทัศน์ แห่งความตายใช่ไหม หรือมีบรรยากาศวิทยุยานเกราะเหมือนวันที่ ๖ ตุลาคม ปี ๒๕๑๙ ที่มองคนในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ว่าเป็นคนญวน กินเนื้อหมา ใส่รองเท้าแตะ

ท่านประธานที่เคารพ หรือแม้แต่กระทั่งเรื่องการปฏิรูปประเทศดึงภาคส่วน เข้ามา เวลานี้ท่านไล่คนอีกฝั่งหนึ่งออกไป ท่านยัดเยียดทั้งล้มสถาบัน ก่อการร้าย หรือแม้แต่กระทั่งเรื่องการแก้ไขรัฐธรรมนูญ หรือแม้แต่กระทั่งเรื่องการตั้งคณะกรรมการ สอบสวนข้อเท็จจริง ที่บอกว่าโรดแมพถูกใจคนเขาต้องการความสงบไม่ต้องการให้เกิด ความตายขึ้นมาอีก พอท่านเสนอแผนปรองดองซึ่งโดยคนไทยที่ผ่านความสูญเสีย ผ่านความตายมา เหมือนพฤษภาคม ๒๕๓๕ แต่ท่านไม่ได้ปรองดองจริง ปากท่านปรองดอง นํ้าใจเชือดคอ ผมกล่าวหา บ้านเมืองในวันนี้ท่านจะไล่พวกผมไปอยู่ที่ใด พวกผมเหมือนกับท่าน เราเลือกเกิดกันไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะทําความดี เลือกที่จะใช้ชีวิตในประเทศนี้ได้ เรากําหนดชาติพันธุ์ สัญชาติ แม้กระทั่งที่เกิด เชื้อชาติ ไม่ได้ ท่านก็เลือกไม่ได้ แต่ถามท่าน ก็อยากเกิดในประเทศไทย หรือบรรพบุรุษท่านเขาอธิบายว่าท่านมาจากไหน ก็เป็นเรื่อง ไม่สบายใจ แต่ผมอธิบายว่าเมื่อเรามาเป็นคนไทยด้วยกัน ท่านเป็นหัวหน้ารัฐบาล มองคนไทยที่เห็นตรงกันข้ามอย่างมนุษย์ได้ไหม คนที่ตาย ๘๙ ชีวิต ทั้งทหาร ๑ ใน ๘๙ ท่าน ไปสอบสวนหาข้อเท็จจริงว่าแต่ละชีวิตที่เขามาตายด้วยมือเปล่านั้นเขามีอาชีพอะไร พ่อแม่เขาเป็นใคร ลูกเมียเขาอยู่อย่างไร ได้ช่วยกันอย่างน้อยที่สุดเราต่างได้ชดเชยชีวิต ของความเป็นมนุษย์ ท่านมีความรู้สึกอย่างไรเวลาที่พวกท่านว่าพวกผมพาคนมาตาย แล้วพวกท่านทําให้ตาย ท่านภูมิใจคําว่าพวกผมพาคนมาตาย ท่านกําลังอธิบายว่า พวกผมพาคนมาให้ท่านฆ่าใช่ไหม

ผมเรียนกับท่านประธานว่าผมอภิปรายไม่ไว้วางใจบนพื้นฐานอารมณ์ ความรู้สึกที่ไม่ได้เป็นอคติ ผมต้องการให้ประเทศนี้เดินหน้าต่อไป แต่การไล่ล่าข้อหา ก่อการร้ายเหมือนข้อหาภัยสังคมสมัยก่อน มองหน้าใครไม่ถูกใจก่อการร้าย วิเชียร ขาวขํา พูดเท่านั้นก่อการร้าย การุณ โหสกุล ก่อการร้าย พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ สมชาย วงศ์สวัสดิ์ ล้มสถาบัน ทักษิณ ชินวัตร ก่อการร้าย ล้มสถาบัน บ้านเมืองอยู่กันแบบนี้หรือ ผมจึงบอกกับนายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรีฝ่ายความมั่นคง ผ่านทางท่านประธานว่า การอภิปรายไม่ไว้วางใจของกระผมนั้นผมอภิปรายด้วยหัวใจ ด้วยความรู้สึก เสรีภาพ ชีวิต ของผมในวันข้างหน้าจะมีอยู่กี่วันไม่ใช่เรื่องสําคัญ แต่ผมอยากจะเรียนกับท่านประธาน ในฐานะที่ท่านอาวุโส ท่านคิดไหมว่าถ้าประเทศเดินอยู่ในสภาพอย่างนี้ การไล่ล่า คนอีกฝั่งหนึ่ง การกําจัดคนอีกฝั่งหนึ่ง การไล่ต้อนให้คนจนตรอกนั้น การถือปืนไปกําหนด ชะตากรรมของประเทศ ท่านจะถือปืนได้นานเท่าไร ท่านจะกดหัวประชาชนได้นานเท่าไร แต่ว่าท่านมีโอกาสที่จะทําความดี อย่างน้อยที่สุดไปชดเชยกับคนที่ตาย คนที่ได้รับบาดเจ็บ เพราะฉะนั้นการอภิปรายไม่ไว้วางใจของผมนั้นไม่ได้คาดหวังว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไร แต่อย่างน้อยก็ทําให้หัวใจของพี่น้องประชาชนผู้ที่ถูกท่านไล่ล่า ผู้ที่รอฟังว่าข้อเท็จจริง เป็นอย่างไร เขาได้รับความรู้สึก ส่วนนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายสุเทพ จะตัดสินใจอย่างไร นั่นเป็นดุลยพินิจของท่าน ผมได้ทําหน้าที่ในฐานะเป็นคนไทยแล้ว ขอบพระคุณท่านประธาน