ท่านประธานที่เคารพ ผม สุชาติ ตันติวณิชชานนท์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี พรรคเพื่อแผ่นดิน ท่านประธานที่เคารพครับ เป็ นปกติซึ่งแต่ละปี นั้นจะต้องมี ร่างงบประมาณ ปีนี้ก็เป็นสิ่งที่สําคัญที่บ้านเมืองเราจะต้องเดินต่อไปถึงแม้จะเกิดภาวะ ใด ๆ เกิดขึ้น เพราะฉะนั้นหน้าที่ของสภาผู้แทนราษฎรมาในขั้นแรกนี้คือขั้นรับหลักการ เพราะสิ่งนี้ที่พวกเรากําลังพิจารณาอยู่ แต่มีบางสิ่งบางอย่างที่ผมก็อยากจะเสนอรัฐบาลให้พิจารณาอย่างลึกซึ้ง เช่น เกี่ยวกับ เรื่องประชาชนเราซึ่งมีความเหลื่อมลํ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแย่งชิงทรัพยากรธรรมชาติ ซึ่งมีอยู่จํากัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องเอกสารสิทธิ ทุกจังหวัดโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่จังหวัดอุบลราชธานี อําเภอเขมราฐบ้าง อําเภอต่าง ๆ บ้าง อําเภอบุณฑริกบ้าง หรือทุกอําเภอ คือมีปัญหาเรื่องเอกสารสิทธิของเรื่องการออกโฉนดที่ดิน กรมที่ดินนั้น ได้งบประมาณไปพอสมควร แต่บางครั้งบางคราวเราไปเน้นเรื่องอื่น แต่การเดินสํารวจ มีน้อย หรือทาง ส.ป.ก. ก็มีพื้นที่ ส.ป.ก. เยอะมากแต่ไม่สามารถออกใบ ส.ป.ก. ให้ทัน และอีกประการหนึ่ง กองทุน ส.ป.ก. นั้นมีการให้กู้ยืม ๒๐,๐๐๐ บาท ให้ยืมง่ายมาก แต่ท้ายสุดก็มีนายทุนกับเจ้าหน้าที่ ส.ป.ก. ไปโกงชาวบ้านรายละ ๒๐,๐๐๐ บาท ไปปรับ ที่นาแค่ ๓ ไร่ ๕ ไร่ ซึ่งจริง ๆ แล้วก็เสียค่าใช้จ่ายในการจ้างปรับที่นาจริง ๆ ก็คือไร่ละ ๑,๐๐๐ บาท แค่ ๓,๐๐๐ บาท ๕,๐๐๐ บาท แต่ชาวบ้านเป็นหนี้เพิ่มขึ้นเป็น ๒๐,๐๐๐ บาท นี่ที่เกิดขึ้นในหลายจังหวัด ที่จังหวัดอุบลราชธานีและจังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งอยู่ ในคณะกรรมาธิการ ป.ป.ช. ของสภาผู้แทนราษฎร

อีกส่วนหนึ่งที่ชาวบ้านเดือดร้อนมาก ๆ คือเรื่องไฟฟ้ำ ชาวบ้านมีครัวเรือน ที่ก่อสร้างเพิ่มขึ้นแต่ไฟฟ้ำไม่ทั่วถึง นี่คือครัวเรือนที่ไม่มีไฟฟ้ำใช้ อีกประการหนึ่งชาวบ้าน อยู่ตามท้องไร่ท้องนาหรือชาวสวนที่เกิดขึ้นก็ไม่มีไฟฟ้ำขอให้เร่งรัดทางการไฟฟ้ำ ส่วนภูมิภาคช่วยขยายเขตออกไปตามครัวเรือนและตามท้องไร่ท้องนา

ทางกรมการปกครองนั้นที่ว่าการอําเภอหลายแห่งขาดศักดิ์ศรี ของความเป็นอําเภอของกระทรวงมหาดไทย ขาดหอประชุมอําเภอที่อําเภอนํ้ายืน อําเภอนํ้าขุ่น ที่จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งไม่มีหอประชุมอําเภอ

อีกทางหนึ่งด้านกรมทางหลวงก็ขอขอบคุณกรมทางหลวงที่ให้ไฟฟ้ำ แสงสว่างทําให้ประชาชนมีอุบัติเหตุลดลง แต่ก็มีบางแห่งที่มีเขตชุมชนซึ่งจะต้องมีการขยาย ๔ เลนในเขตชุมชน เช่น ในเขตเทศบาลบัวงาม อําเภอเดชอุดม เทศบาลอําเภอบุณฑริก แม้ชุมชนทุ่งศรีอุดมในตัวอําเภอก็ไม่มี ไม่มีการดูแลในส่วนนี้นะครับ

กรมทางหลวงชนบท ซึ่งผู้แทนในเขตหมู่บ้านชนบทต่าง ๆ นั้นงบประมาณ ส่วนมากก็กระจุกตัวอยู่อําเภอใดอําเภอหนึ่ง ในเขตอําเภอผมนั้นน้อยมากนะครับ หรืออําเภออื่น ๆ เช่น อําเภอเดชอุดม อําเภอบุณฑริก อําเภอนาจะหลวย อําเภอนํ้ายืน อําเภอนํ้าขุ่น อําเภอทุ่งศรีอุดม และอําเภอสําโรง งบของกรมทางหลวงชนบทลงไปน้อยมาก

อีกด้านหนึ่งเรื่องกระทรวงอุตสาหกรรม เราก็ทราบดีว่ารายได้หรือจีดีพี ของประเทศไทยนั้นเพิ่ม ลด ภาคอุตสาหกรรมทําให้รายได้จีดีพีนั้นเพิ่มขึ้นถึง ๔-๕ เท่าตัว แต่อาชีพอื่นนั้นเพิ่มแค่ ๑ เท่าตัว นั่นคือสิ่งที่เราทราบดีว่ารายได้เกิดจากการแปรรูป ทางด้านอุตสาหกรรมนั้นทําให้ความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจดีมากขึ้น แต่ที่ผ่านมานั้น กระทรวงอุตสาหกรรมได้รับงบประมาณหรือความสนใจจากภาครัฐน้อยมาก งบประมาณ น้อยมาก ทําให้การดูแลด้านอุตสาหกรรมเสื่อมถอย โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีปัญหาเกิดขึ้น ตามมาตรา ๖๑ วรรคสอง ซึ่งทางรัฐบาลเองนั้นยังไม่มีมาตรการที่แก้ไขทําให้ โรงงานอุตสาหกรรมกระเตื้องขึ้น ก็เรียนว่ารัฐบาลนั้นควรให้ความสนใจด้านอุตสาหกรรม โรงงานอุตสาหกรรมต่าง ๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งอีกภาคหนึ่งก็คือเราน่าจะดูแลเรื่องเกี่ยวกับ นํ้ามันอี ๒๐ (E20) ทุกวันนี้เป็นอี ๒๐ น่าจะเพิ่มเป็นอี ๘๕ (E85) หากเป็นอี ๘๕ นั้น เราสามารถที่จะเพิ่มพื้นที่การผลิตของมันสําปะหลัง เพิ่มเสถียรภาพของมันสําปะหลัง ทําให้ประชาชนเรามีราคามันสําปะหลังที่เพิ่มมากขึ้น เนื่องจากอี ๒๐ นั้นมีส่วนผสมของ เอธานอล (Ethanol) จากมันสําปะหลัง ๒๐ เปอร์เซ็นต์ หากเราเพิ่มขึ้นมาเป็นอี ๘๕ ก็จะให้มันสําปะหลังเพิ่มขึ้นอีก ๔ เท่าตัวครึ่ง เพราะฉะนั้นราคาพืชผลการเกษตร มันสําปะหลังก็จะเพิ่มมากขึ้น และพื้นที่ปลูกข้าวจะลดลงบ้างเล็กน้อยแต่ไม่ทําให้ข้าว หมดตลาด ส่วนชาวนานั้นเราก็ปลูกข้าวหอมมะลิเพื่อขาย ปลูกข้าวเหนียว ในภาคอีสานเอาไว้รับประทาน นี่ก็คือส่วนหนึ่งที่รัฐบาลหากเรามีนโยบายทําให้รถยนต์ ที่ใช้อี ๘๕ อยู่แต่มีผลกระทบบ้างเล็กน้อยต่อผู้ผลิตนํ้ามันคือ ปตท. หรือผู้ผลิตรถยนต์ จะต้องเปลี่ยนโครงสร้างในการผลิต

ก็เรียนอีกอย่างหนึ่งว่าเหมืองต่าง ๆ เหมืองหินหรือเหมืองแร่ต่าง ๆ ซึ่งเป็น สิ่งที่จําเป็นต่อบ้านเมือง เป็นทรัพยากรอย่างหนึ่งที่ทําให้ประเทศไทยเราเดินหน้าต่อไปได้ แต่ผู้ดูแลของกระทรวงอุตสาหกรรม ท่านทราบไหมครับท่านประธานครับ ๑ คน ดูแลเหมืองถึง ๕๐๐ เหมือง บางจังหวัด ๑ คนต่อ ๕๐๐ เหมือง หรือ ๑ คนต่อ ๑,๐๐๐ เหมืองหรือโรงงาน เพราะฉะนั้นไม่มีผู้ดูแล ไม่มีผู้สนใจ แล้วเหมืองแร่หรือโรงงาน ต่าง ๆ เป็นสิ่งที่ทําให้มูลค่าเพิ่มประเทศไทยเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลนะครับ ก็อยากให้ ท่านประธานดูแลเพิ่มขึ้น

อีกเรื่องหนึ่งครับ เรื่องกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ที่ผ่านมากรมปศุสัตว์ ขอเรียนถึงกรมปศุสัตว์ เดิมทีนั้นเมื่อรัฐบาลที่แล้ วเรามีโครงการเลี้ยงวัว ๑,๐๐๐,๐๐๐ ครอบครัว โครงการนี้เป็นโครงการที่ดีมากของรัฐบาลที่แล้ว แต่รัฐบาลนี้ ไม่ทําต่อ และ ธ.ก.ส. ก็ปล่อยละทิ้ง ผู้ร้ายเกิดขึ้นเป็นรัฐบาลปัจจุบันบวกกับ ธ.ก.ส. ซึ่งไปทวงหนี้ทําให้เขายากจนมากยิ่งขึ้น นี่คือบาปเคราะห์ที่ตกแก่ประชาชน

อีกอย่างหนึ่งนะครับ ตอนที่เรามีการประกันราคาพืชผลการเกษตร ชาวบ้านได้รับประโยชน์จริง แต่เจ้าหน้าที่เกษตรอําเภอ เจ้าหน้าที่อําเภอ ได้ทํางาน หามรุ่งหามคํ่าตั้งแต่แปดโมงเช้าถึง ๒๔ นาฬิกาแทบทั้งเดือน แต่ท้ายสุดถ้าขวัญกําลังใจ เบี้ยเลี้ยง ค่าพาหนะ ทุกอย่างที่เอาไปดูแลเราไม่ได้รับเลยนะครับ ท้ายสุดการถูกด่า หรือการต่อว่าก็เกิดขึ้น นักการเมืองบางคนหลงอํานาจก็ให้ย้ายเกษตรอําเภอบ้าง ปศุสัตว์อําเภอบ้าง โดยอธิบดีต่าง ๆ ไม่ดูถึงข้อเท็จจริง ขาดขวัญกําลังใจที่ผ่านมาอย่างยิ่ง

เรื่องสุดท้ายครับ ขอฝากเรื่องเกี่ยวกับเงินนิตยภัตของพระสงฆ์ ในเขตชนบท เนื่องจากวัดในชนบทนั้นบางครั้งบางคราวค่าไฟฟ้ำ ค่านํ้า ในวัดขาดแคลน เพราะฉะนั้นอยากให้ทางกรมการศาสนาดูแลเรื่องเงินนิตยภัต

อีกเรื่องหนึ่งก็คือเงิน อปพร. น่าจะมีเกิดขึ้น ขอฝากท่านประธานผ่านถึง รัฐบาลด้วยครับ ขอขอบคุณครับ