ท่านประธานที่เคารพครับ กระผม นายเรวัต สิรินุกุล ส.ส. แบบสัดส่วน พรรคเพื่อไทย ร่างพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์ เกษตรกรในมาตรา ๔ ซึ่งมีการแก้ไข และกระผมเองก็ได้แปรญัตติขอสงวนความคิดเห็นไว้ ในฐานะเสียงส่วนน้อย ผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานอย่างนี้ครับ ท่านสมาชิกหลาย ๆ ท่านเมื่อเริ่มแรกมีการรับหลักการ ผมฟังมาแล้วพูดไม่ดีครับ แล้วก็ พูดถึงร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ ต่างให้ความเห็นไปในแนวทางที่เยอะ ในการส่งเสริมให้มี พระราชบัญญัติฉบับนี้ และถือว่าเปึนพระราชบัญญัติที่ดี ท่านไพจิตก็พูดมาพูดว่า นี่ไปแก้ไข กันอย่างไร เวลาเข้าไปประชุมครับ ผมก็ฟัง ทําไมมีการพูดถึงนายทุนข้างนอกเข้ามาอะไร ต่ออะไร ในวาระเริ่มแรกก็เปึนห่วงกันแล้วก็ไม่มีเรื่องนี้ ผมก็คิดว่า ถ้าอย่างนี้ผมก็ถาม กฤษฎีกา ถามรัฐบาล รัฐบาลส่งไปที่ดูแลกฎหมายของรัฐบาลคือทางกฤษฎีกา พองาน กฤษฎีกามาถามว่านี่ท่านดูมาไหมทั้งหมดนี้ ทุกมาตราไหม ดูทุกมาตรา แล้วใช้ได้ไหม ใช้ได้ กฎหมายนี้ดี เพราะผ่านกฤษฎีกามาแล้วถือว่าใช้ได้ ทีนี้มันมีอย่างนี้ครับ บางที ผ่านกฤษฎีกามาแล้วก็จริง แต่ไม่ทั่ว ดูไม่ทั่วก็เลยต้องมาดู แล้วก็ต้องปรับกันใหม่ มาแก้ไข กันใหม่ ผมเองก็อย่างนี้ ถ้าอย่างนี้ผมก็คิดว่ากฎหมายฉบับนี้มันดีสมบูรณ์แล้วนี่ ทุกอย่าง ดีหมดจะต้องไปทําอะไร ก็บังเอิญ ท่านอุบลศักดิ์ บัวหลวงงาม ท่านก็ทําเรื่องนี้อยู่กองทุน มาช้านาน หมายมั่นปัุนมือเข้าไปจะไปอยู่กองทุนนะครับ เพราะว่าเคยดํารงตําแหน่งนี้อยู่แล้ว ก็อยากจะเข้าไปทําต่อเนื่อง ก็ถามวันนี้ดีไหม ดี ไม่ต้องแก้ไขอะไรเลย ดีอยู่แล้ว ผมก็เลย นึกว่าถ้าอย่างนี้คุณไปทําอะไรกันไหมนี่ จะไปแก้ไขอะไรกันนี่ ท่านคณะกรรมาธิการทั้งหลายนี่ เมื่อสักครู่เขาถาม ๆ อธิบายให้เขาฟังนะว่าเขาจะทําอะไรบ้าง อธิบาย ผมไม่ต้องอธิบาย เพราะผมร่างเดิม ผมก็เลยอย่างนี้ท่านประธานครับคิดว่า ถ้าอย่างนี้ร่างเดิมมันดีอยู่แล้ว เราก็กลับไปใช้ร่างเดิมสิ สงวนไว้ในร่างเดิมเสีย ของเขาดีอยู่แล้วไปแก้ของเขาไม่ดีเพื่ออะไร ผมก็ไม่เข้าใจ ไม่ดีเพื่ออะไรครับ ท่านกรรมาธิการทั้งหลายที่คิดแก้ ๆ ก็อธิบายให้ท่านทั้งหลาย สมาชิกทั้งหลายฟังเสียอย่างนี้เปึนต้น ผมยกตัวอย่างอันหนึ่งท่านประธานต้องพูดหน่อย ไม่พูดไม่ได้เพราะมันอั้นในใจ พอพูดเรื่องนี้เรื่องการแก้ไข เรื่องผู้ที่จะมาเปึนคนแก้ไขก็คือ เจ้าหน้าที่กฤษฎีกา ผมยังนึกได้ท่านหนึ่งผมจําแม่น เพราะผมเคยไปกับท่าน ในเรื่องของ การแก้ไขตอนนั้นการประกันบุคคลที่ ๓ ผมจําได้ ท่านผู้นี้เปึนเลขากฤษฎีกาท่านไม่ยอมเลย ถ้าสมมุติว่ากฎหมายฉบับใดผ่านกฤษฎีกาในฐานะที่ท่านแก้ไขอยู่แล้วและแก้ไขอยู่ด้วย ท่านจะยืนหยัดอยู่ว่าของท่านทําอย่างดี และผ่านหลายท่านหลายคน ดูแลมาเรียบร้อย ไม่มีที่จะมาตําหนิหรือติเตียนได้อีกแล้ว ท่านจะให้คงไว้ตามร่างเดิมโดยตลอด ผมมาคิดแล้ว ถ้าอย่างนี้นึกถึงท่าน เอาแนวท่านมาใช้ แนวท่านมาคิด เอาแนวคิดของท่านมาใช้ กฤษฎีกาดูมาแล้วครับฉบับนี้ดูมาเรียบร้อย ผ่านมาเรียบร้อย ผมก็เลยบอกคณะกรรมาธิการว่า ถ้าอย่างนั้นผมขอสงวนแล้วขอใช้ร่างเดิมทั้งหมด นี่ครับท่านประธานดูตั้งแต่มาตรา ๔ จนถึงมาตราสุดท้าย ผมให้ไปใช้ร่างเดิมหมดเลย เพราะผมถือว่าผ่านวาระแรก ถ้าใคร รับฟังนะครับ นี่เมื่อสักครู่ก็ยังมีหลาย ๆ ท่านพูดไป วาระแรกนี่ครับสมาชิกส่วนใหญ่ เห็นด้วยทั้งหมด พูดไปแนวเดียวกันหมดไม่มีตําหนิที่จะแก้ไขเลย เมื่อเปึนอย่างนี้ผมกับท่านบวรศักดิ์เลยขอสงวนความคิดเห็นตรงนี้ไว้ ด้วยเหตุด้วยผลอย่างนี้ ครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นผมถึงกราบเรียนท่านประธานว่ากฎหมายที่สมบูรณ์แบบแล้ว กฎหมายที่ดีแล้วอย่าไปแก้เลยครับ อย่าไปแก้ให้มันเรื่องมากไปเลยแล้วยิ่งมาใน คณะกรรมาธิการก็ต้องคุยสักนิดหนึ่ง ความจริงก็ไม่อยากจะบอก แต่ก็ไม่เสียหาย คณะกรรมาธิการก็กลัวว่าจะไม่ได้ใช้ เพราะเดี๋ยวมีการยุบสภาบ้างอะไรบ้างก็อยากให้เร็ว ยิ่งกว่านั้นมันยิ่งดีใหญ่เลย เพราะว่าพี่น้องประชาชนรอมาเปึนเวลาช้านานแล้วครับ รอเปึน ๑๐ ป้ ๒๐ ป้ ๓๐ ป้ยังไม่ได้เอาไปใช้เลยกฎหมายฉบับนี้ ก็อยากให้ใช้ได้รวดเร็ว ถ้ารวดเร็ววิธีการที่สําคัญที่สุดคืออะไรครับท่านประธาน ก็คือว่าเราก็ต้องให้มีการออกไป ใช้โดยเร็ว นั่นก็คือเราก็คงร่างเดิมไว้ไม่ต้องแก้ไข เข้ามาในสภาผู้แทนราษฎรก็ไม่ต้อง มาวิเคราะห์วิจารณ์หรือมีความเห็นกันมาก บางทีก็ตอบไม่ได้ตามที่ท่านสมาชิกต้องการ อย่างนี้เปึนต้น นี่คือสิ่งที่ผมอยากจะกราบเรียนว่าสิ่งที่ดีแล้วก็คงไว้ ท่านประธานครับ ผมมีเหตุผลนี้ แต่ถ้าบางอันผมก็แปลกเหมือนกันกฎหมายฉบับนี้จริง ๆ แล้วท่านประธานครับ ไม่คิดว่าจะมีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้น แต่ก็มีสิ่งที่ไม่คิด อย่างที่คุณไพจิตพูดมาเมื่อสักครู่ บอกว่ากฎหมายฉบับนี้บางทีหัวหน้าหรือคณะของเขาตั้งใจดําเนินการมานานแล้ว มาช้านานจนกระทั่งต้องการออกเปึนกฎหมายเพื่อมารองรับในการที่พี่น้องเขาดําเนินการ อยู่ให้คงอยู่ตลอดไปกับการทําอาชีพของเขา ยกตัวอย่างง่าย ๆ อย่างนี้ อย่างท่านบวรศักดิ์ เปึนอยู่นี่ เปึนอะไร