ท่านประธานที่เคารพครับ ผม ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาท พรรคเพื่อไทย ต้องขออนุญาต กราบเรียนครับ วันนี้เราได้พิจารณาในเรื่องของร่างพระราชบัญญัติองค์กรอัยการ และพนักงานอัยการ พ.ศ. .... ซึ่งถือว่าเปึนหัวใจอย่างหนึ่งในกระบวนการของความยุติธรรม ต้องขออนุญาตกราบเรียนครับ ในประเทศเราหรือในชาติบ้านเมืองเรามีความยุติธรรม ไปเพื่ออะไร ตรงนี้เปึนหลักสําคัญ ความยุติธรรมถ้ามันเกิดความผาสุกมันก็จะเกิดขึ้น ในชาติบ้านเมือง ความร่มเย็นมันก็จะเกิดขึ้นในชาติบ้านเมืองกับทุกคน ถ้าความยุติธรรม มันไม่มี ความร่มเย็นหรือความผาสุกของคนในชาติบ้านเมืองย่อมมีไม่ได้ เพราะฉะนั้น ขอกราบเรียนท่านประธานผ่านไปทางคณะกรรมาธิการวิสามัญที่ไปพิจารณาฉบับดังกล่าว องค์กรอิสระของอัยการเปึนองค์กรอิสระเห็นด้วย ผมสนับสนุนอย่างยิ่งเลย การสนับสนุน ให้องค์กรของอัยการมีฐานเงินเดือนที่มาก เพื่อตําแหน่งหน้าที่การงานอันรักษาไว้ซึ่งความยุติธรรม และความบริสุทธิ์ของมวลหมู่พี่น้องประชาชน ซึ่งจะต้องได้รับจากกระบวนการในสิ่งเหล่านี้ ถือว่าเปึนที่พึ่งที่หมายหนึ่งที่ไม่มีสิ่งอื่นที่พี่น้องประชาชนสามารถที่จะต่อสู้ได้ ต้องขออนุญาต กราบเรียนท่านประธานครับ ในวันนี้ต้องถามว่ากระบวนการของความยุติธรรมเราเริ่มต้น ตั้งแต่ตํารวจ อัยการ แล้วก็ไปสู่ศาล นี่ก็คือกระบวนการของความยุติธรรมของประเทศเรา แต่ถามจริง ๆ และถามไปในสิ่งเหล่านี้ว่าวันนี้ภารกิจและหน้าที่ตรงนี้ของประเทศเรา ในเรื่องกระบวนการยุติธรรมที่เราได้ยินได้ฟังมันเปึนอย่างนั้นจริงหรือไม่ ถ้ามันไม่จริงในอดีต ในปัจจุบันพวกเรานั้นต้องแสวงหาความชัดเจนและความจริงให้ปรากฏให้ได้ เพื่อยังลูกหลาน แล้วก็ความมั่นคงของประเทศของเรา เพื่อความผาสุกของพี่น้องประชาชนอยู่ร่วมกัน เพราะแน่นอนที่สุดครับ ไม่มีใครสักคนเดียวหรือไม่มีใครอยู่ได้แม้แต่คนเดียวในตําแหน่งหน้าที่ ของตนเองโดยตลอดไป แล้วก็ไม่มีใครสามารถบันดาลดลให้ลูกหลานสืบต่อเนื่องในอํานาจ หน้าที่ของตนเองได้ตลอดไปชั่วกัปชั่วกัลปี ไม่มีครับ ในประวัติศาสตร์ไม่มีครับ ท้ายที่สุด มันต้องเปลี่ยนแปลง ที่เปลี่ยนแปลงเพราะมันไปตามเวลาของธรรมชาติ สิ่งเหล่านี้ ต้องขออนุญาตกราบเรียนว่าวันนี้ผมเองมีคํานิยามอยู่คําหนึ่งที่ได้นิยามเอาไว้ แล้วก็ อยากจะกราบเรียนไปทางท่านประธานนะครับว่า นิยามในความหมายของผมก่อนที่จะไป ในมาตรา ๒๒ กับมาตรา ๒๑ นั้นผูกพันกันก็คือคุกมีเอาไว้ทําอะไร ในนิยามของคุกนั้น มีไว้ขังเพื่อขังคนจนกับคนที่ไม่ใช่เปึนพวกใช่ไหม ถ้านิยามของคุกมีเอาไว้สําหรับขังคนที่ ไม่ใช่คนที่มีฐานะก็คือคนจนและคนที่ไม่ใช่เปึนพวกเรานั้น ถามคําถามว่าแล้วกระบวนการ ของตํารวจ กระบวนการของอัยการ กระบวนการของศาล ซึ่งเปึนกระบวนการยุติธรรม ก็คือกระบวนการของการจับคน ขังคนไม่ใช่คนรวยก็คือคนจนใช่ไหม และคนที่ไม่ใช่เปึน พวกใช่ไหม ถ้าเปึนอย่างนี้ถามว่านิยามในความหมายของความร่มเย็น ความผาสุก หรือความยุติธรรม มันหาใช่เปึนอย่างนั้นไม่ วันนี้ชาติบ้านเมืองถ้าพูดถึงว่าสถิติของการจับคนที่มีฐานะยากจน หรือคนที่ได้รับผลกระทบทางด้านเศรษฐกิจ ต้องไปลักเล็กขโมยน้อย ไปปล้น ไปจี้ ไปอะไร ถามคําถามว่าเขาไม่มีกินความผิดของเขาหรือ ความผิดของรัฐใช่ไหม ความผิดของ นโยบายประเทศใช่ไหม ในการแบ่งสันปันส่วนของที่มีอยู่ในชาติในแผ่นดินนี้ ตั้งแต่แผ่นดิน ตั้งแต่ผืนดิน ตั้งแต่เงิน ทุกอย่าง แล้วแบ่งไม่เท่าเทียมใช่ไหม ถ้าเราแบ่งเท่าเทียมแล้ว มันจะเกิดได้อย่างไร ถามว่าใครเกิดมาในโลกนี้หรือในประเทศนี้ใครอยากขโมยใครกิน ใครอยากที่จะฉกชิงวิ่งราว ไม่มีหรอกครับ ทุกคนเปึนผู้บริสุทธิ์ ทุกคนนั้นปรารถนาสิ่งที่ เรียกว่ามีความเปึนผู้มีเกียรติทุกคน แต่ที่ต้องเปึนอย่างนั้นเพราะอะไร ก็เพราะว่าภาระหน้าที่ ผมเชื่อโดยบริสุทธิ์ใจว่าหากมีผู้ชายคนใดคนหนึ่งหรือผู้หญิงคนใดคนหนึ่งก็ตามแต่ที่อายุ พอสมควร ถ้าไม่มีภาระหน้าที่ในความผูกพัน เช่น ลูก พ่อแม่ ญาติ พี่น้อง แล้วไซร้ ผมเชื่อว่าเขาถ้าได้รับความลําบากจากความทุกข์เข็ญในชาติแผ่นดินนี้ที่ไม่ให้ความยุติธรรม กับเรื่องการมีอยู่ มีกิน มีใช้ เขาพร้อมที่จะลาโลกนี้ เขาพร้อมที่จะตาย พร้อมที่จะฆ่าตัวตาย แต่ที่เขาไม่ฆ่าตัวตายเพราะว่าเขามีภาระหน้าที่ต้องเลี้ยงดู ต้องดูแลพ่อแม่ ต้องดูแลลูก ดูแลผัว ดูแลเมีย เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ถามว่าเปึนกระบวนการอะไรกันแน่ เปึนกระบวนการ ของความยุติธรรมอันแท้จริงหรือไม่ อย่างไร นี่คือสิ่งที่ผมอยากจะกราบเรียนต่อท่านประธาน ผ่านไปยังคณะกรรมาธิการทุกท่านว่าและท้ายที่สุดเราจะดําเนินการเช่นไรในแผ่นดิน ของเรา ผมเองต้องขออนุญาตกราบเรียนครับ ผมอยากจะเห็นแผ่นดินประเทศไทยของผม เปึนแผ่นดินที่คนทั้งโลก ทุกชาติ ทุกภาษา เขาจะเห็นว่าแผ่นดินของเราเปึนแผ่นดินซึ่งมี ความยุติธรรมอันแท้จริง เปึนแผ่นดินที่มีความสุขอย่างแท้จริงที่ทุกคนอยากจะหาหรือ แสวงหาต้องมาอยู่ในชาติในแผ่นดินของเรา นี่คือสิ่งที่อยากได้หรือสิ่งที่ปรารถนา ท้ายที่สุด มนุษย์เราไม่ได้อยู่ด้วยเงิน เงินนั้นเปึนที่ตั้งส่วนหนึ่งความสําเร็จส่วนหนึ่งนั้นมาจากฐานะ มาจากการเงิน ส่วนหนึ่งใช่ แต่ไม่ใช่ทั้งหมด ความดํารงอยู่ได้นั้นไม่ใช่อยู่ได้เพราะเงิน เพราะฉะนั้นขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานว่าในมาตรา ๒๒ นั้นผมเองต้องขออนุญาต กราบเรียนว่าไม่ได้ตําหนิคณะกรรมาธิการว่าทําไม่ดี ทําไม่งาม แต่ต้องขออนุญาต กราบเรียนว่าในมาตรา ๒๒ ทั้งมาตรา และมาตรา ๒๑ ทั้งมาตรา ไม่มีประโยชน์หรอกครับ ยิ่งเปึนการตอกย้ําอย่างใหญ่หลวงในการที่ผมได้ให้คํานิยามว่าคุกมีเอาไว้ทําอะไร เอาไว้ ขังคนที่ไม่ใช่เปึนพวกกับคนจนเท่านั้น ถ้าเปึนอย่างนี้มาตรา ๒๑ กับมาตรา ๒๒ เปึนบทบัญญัติหรือเปึนบทที่เรียกว่าเสริมความหมายหรือคํานิยามที่บอกว่าคุกมีไว้ขัง คนจนและคนที่ไม่ใช่เปึนพวก ถ้าเราจะทําในแผ่นดินนี้ผมขออนุญาตกราบเรียนต่อท่าน ทั้งหลายครับ ผมเองต้องฝากไว้ว่าไม่ใช่ ที่ผมพูดอย่างนั้นเพราะอะไรครับท่านประธาน เพราะว่าในที่นี้เขาบอกว่าถ้าพูดถึงอัยการถ้าจะไม่สั่งฟัองใครก็ได้ในมาตรา ๒๑ เพราะเห็นว่าสิ่งที่เรียกว่าถ้าฟัองไปนั้นมีผลกระทบต่อความปลอดภัยหรือความมั่นคง ของชาติ ในมาตรา ๒๑ ให้อํานาจไว้ว่าจะไม่สั่งฟัองใครก็ด้วยความไม่ปลอดภัยหรือความมั่นคง ของชาติ เพราะฉะนั้นตรงนี้ก็อ้างไปได้เรื่อยครับ คนที่จะหลุดรอด คนที่จะพ้นภัย พ้นอะไร ตรงนี้ก็อ้างตรงมาตรานี้ อ้างตรงข้อความนี้ ท้ายที่สุดก็จะหลุดรอดไปหมด นั่นก็คือคนที่มี อํานาจในทิศทางเดียวกัน คนที่มีอํานาจในทิศทางเดียวกันคือผู้มีอํานาจสูงสุดในที่นี้ ผมอยากจะกราบเรียนครับ แผ่นดินของเรา ประเทศของเรา ทําไมถึงเปึนอย่างนี้ ทําไม ตีกันไม่เลิก แล้วเมื่อไรจะเลิกตีกัน ก็บอกได้เลย ยังครับ ที่ผ่านมา ๑๐๐ กว่าป้หรือว่า ๖๐ ป้ หรือมา ๑๐ ป้ ๒๐ ป้ ๓๐ ป้ เริ่มต้นครับ ของแท้ยังไม่เกิดครับ ถามว่าทําไมยัง ไม่เกิด ก็เพราะว่าสิ่งที่ตีกันนั้นมันตีกันยังเรียกว่าความทุกข์เข็ญยังไม่พอ ตีกันแค่ประปราย ก็ถามบอกทําไมถึงตีกันประปราย เปึนประปรายบางครั้งเรียกว่าอย่างไร ท่านตกปลาออกมา ถือว่าพี่น้องประชาชนเปึนปลา พอท้ายที่สุดเกล็ดติดเบ็ดท่าน ท่านก็ปล่อยสายสักหน่อยหนึ่ง ยอม แล้วท้ายที่สุดก็กระตุกต่ออีก ที่ผมเปรียบเปรยอย่างนั้นบางท่านอาจจะไม่เข้าใจ หรือตามไม่ทันก็ต้องขออนุญาตเรียนอย่างนี้ครับท่านประธานว่าในเรื่องของสิ่งที่มัน เกิดขึ้นในตอนนี้ถามว่ามีพี่น้องประชาชนกลุ่มใดก็ตามแต่มีการเรียกร้อง และจนกระทั่ง เรียกว่าอย่างไร ความเห็นว่าบ้านเมืองโดนพี่น้องประชาชนเรียกร้องมากขึ้น กระบวนการ ใหญ่โตมากขึ้น ก็ยอมที่จะแก้ไขเปลี่ยนแปลงโดยที่จะปฏิรูปประเทศไทยเราใหม่ โดยที่จะ ยอมปฏิรูปประเทศไทยใหม่ในการที่จะแก้ไขในสิ่งที่แก้ไขยอมรับ โดยเฉพาะในเรื่องของ ความเหลื่อมล้ําทางสังคม นั่นก็คือความยากจนกับความร่ํารวยที่มีความแตกต่างกัน วันนี้ คนในชนบทไม่มีกิน ยากจน ไม่มีกินมีใช้ น้ําไม่มีทํานา นาล่ม เพลี้ยกิน ฝนตกมาน้ําท่วมอีก ป้ที่แล้วทั้งป้ทําได้ครั้งเดียวเพลี้ยกิน แล้วก็หนูกิน ผลผลิตไม่ได้ ราคาตกต่ํา ท่านลองคิดดู เกิดอะไรขึ้นในแผ่นดินนี้ เขาได้ตั้งความหวังไว้แล้ว ในเรื่องของค่าใช้จ่ายต้องมี ในเรื่อง ของการส่งลูกเรียน ในการผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ผ่อนอะไร ท้ายที่สุดมันไม่มีรายได้จะผ่อน ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ความล้มเหลว ความล้มละลาย เกิดขึ้นในบ้านเขา ในตระกูลของเขา ในครอบครัวของเขา แล้วท่านก็ใช้กระบวนการของท่านในการที่จะไปจับให้ได้ไล่ให้ทัน จับใส่คุกให้หมด สิ่งเหล่านี้มันถูกต้องหรือไม่อย่างไร ผมไม่ได้เถียง ผมไม่ได้ว่าใคร แต่ผม ว่าที่ทํามาทั้งหมดนั้น นโยบายของประเทศเราล้มเหลว แล้วก็ผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง เราต้องช่วยกันแก้ครับ คนรุ่นของเราต้องช่วยกันแก้ โดยท่านประธานอัยการสูงสุดก็ดี ซึ่งเปึนหนึ่งในกระบวนการของความยุติธรรม ท่านก็ต้องเปึนเสาหลักท่านหนึ่งในองค์กร ของท่าน ผู้พิพากษาศาลก็เช่นเดียวกัน ตํารวจก็เช่นเดียวกัน ต้องช่วยกันครับ ถ้าสิ่งเหล่านี้ ช่วยกันดังที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกระแสรับสั่งว่า ความยุติธรรมจะให้ ชาติบ้านเมืองของเราอยู่รอดปลอดภัย แล้วก็เปึนไปด้วยความดีความงาม เพราะฉะนั้น สิ่งเหล่านี้สําคัญมากนะครับ เพราะฉะนั้นผมจะขออนุญาตกราบเรียนว่า ในมาตรา ๒๑ กับมาตรา ๒๒ ถ้าจะใช้ผมเองไม่บอกให้ตัดด้วย แต่ผมก็บอกว่าถ้าจะใช้ ใช้ให้เปึนประโยชน์ ทุกฝ์าย แต่อย่าฝ์ายใดฝ์ายหนึ่งถ้าเปึนฝ์ายใดฝ์ายหนึ่ง ผมขออนุญาตกราบเรียนว่า ชาติบ้านเมืองไม่มีความร่มเย็น ไม่มีความผาสุกแน่นอนครับ เพราะฉะนั้นขออนุญาต กราบเรียนว่า โดยดุลยพินิจของท่านทั้งหลายซึ่งเปึนบุคคลที่เปึนผู้ใหญ่ของชาติบ้านเมือง ผมขออนุญาต กราบเรียนด้วยความเคารพครับว่าจะนําพาไปซึ่งความผาสุกของมวลหมู่พี่น้องประชาชน ทั้งแผ่นดินได้ เพราะฉะนั้นก็ขออนุญาตกราบเรียนครับว่าอย่างไรก็ตามแต่ผมก็ขออนุญาต แสดงความคิดเห็น แล้วถ้าเปึนไปได้ตรงส่วนมาตรา ๒๒ ที่เพิ่มเติมมาเล็กน้อยในส่วนต้น โดยสุจริตและเที่ยงธรรมนั้น ก็ขออนุญาตเปึนภาระเก็บเอาไว้ เห็นด้วยครับ แต่ในส่วนของหลัง ตรงคําว่า ไม่ต้องรับผิดชอบทั้งทางแพ่ง ทางอาญา และทางการปกครอง นั้น ขออนุญาต ตัดออก เพราะว่าท่านได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายอื่นอยู่แล้ว แล้วก็โดยสุจริตเที่ยงธรรม โดยข้อความนั้นก็บอกอยู่แล้วครับ ถ้าอ่านโดยรวมไม่ต้องมีต่อหลัง มันก็คุ้มครองอยู่แล้ว ผมขออนุญาตกราบเรียนต่อท่านประธานครับ อ่านอย่างนี้ ในมาตรา ๒๒ ดุลพินิจของ พนักงานอัยการในการพิจารณาสั่งคดีหรือการปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๒๑ โดยสุจริต และเที่ยงธรรมย่อมได้รับความคุ้มครอง ก็มีความชัดเจนอยู่แล้วไม่ต้องต่อหรอกครับ กราบขอบคุณครับ