กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายอํานวย คลังผา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี พรรคเพื่อไทย ในฐานะที่เป็นผู้เสนอร่างพระราชบัญญัติครูทั้ง ๓ ฉบับขึ้นในวันนี้ ก่อนอื่นผมก็อยากแสดง ความคิดเห็นและตั้งข้อสังเกตว่าในการศึกษาในอดีตถึงปัจจุบัน ซึ่งในอดีตนั้น ทางกระทรวงศึกษาธิการได้กําหนดกรอบในเรื่องของหน้าที่และศีลธรรม มีอยู่ในหลักสูตร การเรียนการสอน แต่ในขณะนี้หายไปไหนหมดเลย นี่คือข้อสังเกตประการแรก และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอดีตนั้นเรื่องครูเมื่อก่อนนี้ขึ้นอยู่กับสภาจังหวัด หรือในปัจจุบัน ก็เรียก อบจ. ก็ย้อนกลับมาอย่างเดิมอีก และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอดีตนั้นการศึกษา ของเรา ๔ ๖ ๒ จบ ป. ๔ แล้วก็มาถึง ม. ๖ แล้วก็มาถึง ม. ๗ ม. ๘ ต่อมาก็มี ๗ ๓ ๒ ต่อมาก็เป็น ๖ ๓ ๓ ก็เปลี่ยนอย่างนี้มาตลอด เพราะฉะนั้นก็อยากจะสะท้อนมุมมองถึง เรื่องการศึกษาและระบบเขต ซึ่งในอดีตนั้นเขตการศึกษามีการประถมศึกษา ระดับอําเภอ ทําให้ข้าราชการครูนั้นสามารถที่จะกํากับและดูแลในเรื่องของการเรียน การสอนได้อย่างทั่วถึง ทําให้การศึกษามีประสิทธิภาพ พอตั้งแต่ปี ๒๕๔๒ การศึกษานั้น เป็นระบบเขต ยกตัวอย่างว่าในเขตจังหวัดลพบุรีมี ๒ เขตด้วยกัน เขตที่ ๑ นั้นมีแค่ ๔ อําเภอ แต่เขต ๒ ถึง ๗ อําเภอด้วยกัน เขตระยะทางห่างเป็น ๑๐๐ กิโลเมตร เพราะฉะนั้น การติดต่อในเรื่องของเขตการศึกษานั้นด้วยความยากลําบากของคณะครูบาอาจารย์ ที่จะไปติดต่อกับหน่วยงานนั้น ๆ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้อํานวยการเขตการศึกษา อยู่ห่างถึง ๑๐๐ กิโลเมตร มีรองเป็น ๑๐ คนแต่ละเขต เพราะฉะนั้นการที่ผมและคณะได้ยื่น ได้แก้พระราชบัญญัติครูและบุคลากรทางการศึกษาขึ้นมานั้นก็นับว่าจะเป็นประโยชน์ อย่างยิ่งในการที่จะกลับมาสู่ระบบเดิม เพราะจะเป็นการอํานวยความสะดวกให้กับ คณะครูต่าง ๆ และนักเรียนในขณะนี้ ท่านประธานที่เคารพ ซึ่งในขณะนี้ผมได้สังเกตเฝ้ำดู ว่าโรงเรียนราษฎร์มีความเจริญงอกงามมาก แต่โรงเรียนรัฐบาลของเรานับวันจะปิดลง ๆ อยู่ตลอด นี่คือความจริงครับท่านประธาน ฝากถึงท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการ กระทรวงศึกษาธิการว่าในขณะนี้โรงเรียนราษฎร์มีความเจริญรุ่งเรือง แต่โรงเรียนรัฐบาล อยู่ติดกับโรงเรียนราษฎร์นับวันจะปิ ดลงเลย เด็กก็ไม่มีจะเรียน เพราะเนื่องจาก เด็กอ่านหนังสือไม่ออก แต่โรงเรียนราษฎร์เด็กกลับอ่านหนังสือออก ตรงนี้ทําให้เด็ก โรงเรียนรัฐบาลนับวันจะปิดลงอยู่ในขณะนี้ ท่านอาจจะมีตัวเลขว่าโรงเรียนในขณะนี้ โรงเรียนรัฐบาลในพื้นที่ชนบทตัวเลขลดลงมากน่าใจหาย ในอนาคตหากเป็นอย่างนี้แล้ว ภายใน ๑๐ ปีผมเชื่อเหลือเกินว่าโรงเรียนในต่างจังหวัด ต่างตําบล ที่มีพื้นที่ทุรกันดาร จะปิดถึง ๒๐-๓๐ เปอร์เซ็นต์ นี่คือในอนาคต เพราะฉะนั้นก็อยากจะฝากท่านประธาน ถึงท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการที่ท่านได้มานั่งฟังท่านสมาชิก ได้มาแสดงความคิดเห็นสะท้อนมุมมองต่าง ๆ ในเขตพื้นที่การศึกษาที่จะมี การปรับเปลี่ยนจากเดิมนั้นเป็นเขตกลับมาสู่ระบบเดิมนั้นว่ามีผลดีอย่างไร เพราะฉะนั้น ตรงนี้ก็อยากจะฝากท่านประธานถึงท่านรัฐมนตรีว่าผมอยู่ในพื้นที่มาตลอด ด้วยความเป็ นห่วงเป็นใยระบบการศึกษา เพราะน่าเห็นใจโรงเรียนในตัวจังหวัด มีแต่เด็กนักเรียนที่จะวิ่งไปเรียนที่ต่างจังหวัด เราจะทําอย่างไรที่จะให้สถานศึกษา ระดับอําเภอ ระดับตําบล ระดับหมู่บ้ำนของเราเป็ นสถาบันการศึกษา ที่มีประสิทธิภาพ และมีคุณภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องปัญหาขาดแคลนของครูนั้น ก็อยากจะฝากท่านประธานกํากับการดูแลว่าพื้นที่ใดครูขาด ก็อยากจะให้ท่านไปเพิ่มเติม ให้เต็ม เพราะฉะนั้นเด็กในพื้นที่ดังกล่าวนั้นจะเสียโอกาส หรือบางคนที่ไปช่วยราชการ ก็อยากจะให้ท่านได้ย้ายให้เด็ดขาดไปเลย พื้นที่ตรงนั้นจะได้มีครูว่างและจะได้ไปเติม ให้เต็ม ในขณะนี้มีครูหลายคนที่อยากจะย้ายพื้นที่กลับภูมิลําเนาเดิม ก็อยากจะให้ ท่านประธานถึงท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการได้นําในเรื่องการโยกย้ายครู เปิดเถอะครับ เปิดให้เขาเขียนย้ายให้เต็มที่เลย ใครอยากจะไปอยู่ตรงไหนไปอยู่ที่เดิม อยู่ที่ไหน เปิด คนไหนอยากจะกลับภูมิลําเนาเดิม ท่านทําเถอะครับ ผมว่าเป็นโอกาสดีของครูที่จะได้มีกําลังใจในการเรียนการสอน ไม่ต้องเดินทางไกล เขาอยากจะอยู่กับครอบครัวเขา ไม่ว่าเขามีสามีอยู่ต่างจังหวัดหรืออยู่ในจังหวัดขอให้ย้าย ได้เลย ตรงนี้จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งกับครู และอีกส่วนหนึ่งมันจะสะท้อนถึงเด็กนักเรียน ที่จะได้รับความรู้จากครูในพื้นที่ เพื่อจะได้ไม่ต้องไปเดินทางวันจันทร์มาสาย วันศุกร์ กลับบ่ายอย่างนี้เป็นต้น เพราะฉะนั้นเป็นการแก้ปัญหาเรื่องการศึกษา เพื่อที่จะได้ ให้การศึกษานั้นมีคุณภาพที่ดีขึ้น เป็นห่วงเป็นใยเด็กในชนบทครับ เด็กในตัวเมือง ผมไม่ค่อยห่วง แต่ในขณะนี้ผมเป็นห่วงเรื่องเด็กในชนบท

และประการสุดท้าย ในเรื่องการเดินทางของเด็กนักเรียนที่มีการยุบ มีการลดต่าง ๆ ก็ต้องไปเรียนโรงเรียนห่างไกล แต่ยังขาดงบประมาณ ท่านประธานครับ ก็อยากจะให้ทางกระทรวงศึกษาธิการได้สอดส่องดูแลในเรื่องของเด็กที่เดินทางไปเรียน โรงเรียนอีกโรงเรียนที่ห่างไกล เรื่องค่าพาหนะ และเรื่องนม เรื่องอาหารการกินของ เด็กนักเรียนฝากท่านประธานผ่านถึงรัฐมนตรีช่วยว่าการให้สอดส่องดูแลว่าอาหารเด็ก อย่าให้ขาด และครูอีกส่วนหนึ่งช่วยดูแลในส่วนนี้ ผมคิดว่าหากว่าแก้ทั้งหมดตามที่ผมนําเสนอ คุณภาพการศึกษาจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ขอบคุณครับ