สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๒๘ · ๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

วรศุลี สุวรรณปริสุทธิ์ หารือเรื่องการยางพาราและขอเสนอให้มีกฎหมายที่จะทำให้ประเทศไทยมีผลผลิตยางพาราเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคอีสาน

นางวรศุลี สุวรรณปริสุทธิ์ มุกดาหาร

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ดิฉัน วรศุลี สุวรรณปริสุทธิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร พรรครวมชาติพัฒนา ท่านประธานที่เคารพ ดิฉันได้ร่วมกับคณะ ๒๐ ท่าน เสนอร่างพระราชบัญญัติการยาง แห่งประเทศไทย พ.ศ. .... ซึ่งเห็นว่าหลักการและเหตุผลนั้นมวลรวมสร้างประโยชน์ให้กับ ประชาชนเกษตรกรทั้งหลายที่หันมาทําธุรกิจในด้านการยาง ซึ่งได้ทราบอยู่ว่าประเทศไทยนี้ เปึนประเทศที่ส่งยางพาราออกขายเปึนประเทศแรก เปึนอันดับหนึ่งของโลก และในคําว่า อันดับหนึ่งของโลกนี้ไม่ใช่ว่าเราจะพึ่งเฉพาะแค่ว่าให้สํานักงานสงเคราะห์การทําสวนยาง สงเคราะห์เฉพาะกลุ่มเกษตรกรที่ทําการยางนะคะ แล้วก็ให้เฉพาะองค์กรการยางนั้น อุดหนุน สนับสนุน ส่งเสริมในด้านการค้า การตลาดเท่านั้นเอง แล้วก็ยังมีกลุ่มของสถาบัน วิจัยการยางโดยกรมวิชาการพยายามที่จะวิจัยเรื่องยางเพื่อที่จะให้น้ํายางนั้นได้ผลผลิต ที่มากขึ้น และได้ผลผลิตที่ดีขึ้น แต่ท่านคะในกรณีที่ ๓ หน่วยงานนี้บริหารด้านการยาง มาตลอดเวลา ดิฉันเห็นว่าตั้งแต่ป้ ๒๕๔๐ ที่ดิฉันได้ร่วมเข้าดูเรื่องการยางพร้อม ๆ กับ ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ท่านปองพล อดิเรกสาร พร้อม ๆ กับ ท่านรัฐมนตรีช่วยเนวิน ชิดชอบ แล้วก็ท่านรัฐมนตรีช่วยสมชาย สุนทรวัฒน์ ท่านทราบดีว่า ปัญหาการยางตั้งแต่ตอนนั้น ๓ หน่วยงานที่ให้การดูแลการจัดการการบริหารนั้นซ้ําซาก ช้า ทําให้ขาดเสถียรภาพแล้วก็ขาดการประสานงานของแต่ละหน่วยงาน ๓ หน่วยงานนี้ตั้งแต่ ป้ ๒๕๔๐ ดิฉันก็ได้พยายามที่จะบอกกล่าวกับทางกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยที่ ทางท่านรัฐมนตรีทั้ง ๓ ท่านนั้นท่านคิดว่าอยากจะให้มีกฎหมายเปึนการควบรวมของ ด้านการยางเพื่อที่จะให้ประเทศไทยได้มีคําว่าลือชื่อเลยนะคะว่าเปึนประเทศที่ผลิตยาง แล้วก็มีอุตสาหกรรมยางเกิดขึ้น แต่ท่านคะ ๑๐ ป้ผ่านไปผลการยางที่ผลิตในประเทศไทยนั้น เพิ่มขึ้นได้ไม่มากเท่าไร ส่วนมากก็จะไปกระจุกอยู่ที่ภาคใต้ ซึ่งแต่ก่อนนั้นดิฉันได้อยู่ที่ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ดิฉันได้รับทราบจากทางรัฐมนตรีว่าในส่วนของพื้นที่ภาคใต้นั้น เปึนพื้นที่ที่เหมาะสมที่จะปลูกยางพารา และเปึนต้นกําเนิดของการปลูกยางพารา ดิฉันคิดว่า ต้นกําเนิดของการปลูกยางพารานั้นก็อาจจะไม่สามารถที่จะแพร่หลายการยางนั้นให้เหมาะสม กับคําลือชื่อว่าประเทศไทยเปึนหนึ่ง เปึนอันดับ ๑ ที่ส่งยางพารานั้นออกทั่วโลกนะคะ เดี๋ยวนี้ดิฉันเห็นว่าผลผลิตด้านการยางของประเทศไทยนั้นตั้งแต่ป้ ๒๕๔๐ จากที่มีการสํารวจมา ๑๒ ล้านไร่ที่มีการปลูกยางพารานั้นไปกระจุกอยู่ที่ภาคใต้ทั้งหมด สถิติที่ดิฉันได้ดูจากที่ ดิฉันได้ต่อสู้ร่วมกับท่านรัฐมนตรีเนวิน ชิดชอบ ว่าจะให้ประเทศไทยส่งเสริมการปลูกยาง ให้มีการปลูกยางพารา ให้ปลูกยาง ๙,๐๐๐,๐๐๐ ไร่ แต่ใน ๙,๐๐๐,๐๐๐ ไร่นั้นไปกระจุกตัว อยู่ที่ภาคใต้ทั้งนั้น มาอยู่ที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลางนั้นได้แค่ไม่กี่ล้านไร่ ใน ๑๒ ล้านไร่ในป้ ๒๕๔๖ ท่านประธานที่เคารพ ทางภาคใต้มีทั้งหมด ๑๐ ล้านไร่ แต่ในภาคอีสานมีแค่ ๑,๐๐๐,๐๐๐ ไร่เท่านั้นเอง ดิฉันจึงบอกว่าถ้าหากว่ามีการควบรวม การบริหารจัดการไม่ว่าจะสํานักงานสงเคราะห์การทําสวนยาง หรือองค์การยาง หรือไม่ว่าจะเปึน สถาบันวิจัยยางของกรมวิชาการ เพราะท่านจุติมาเพื่อต้องการอยากจะให้ยางพารานี้เกิดขึ้น ในประเทศไทย ไม่ใช่ว่าจะให้จุติเกิดขึ้นอยู่เฉพาะแค่ภาคใต้เท่านั้นเอง ดิฉันจึงได้พยายาม ที่จะเขียนกฎหมายนี้ เผอิญว่าได้เห็นร่างกฎหมายนี้มีส่วนที่จะให้คุณกับประเทศไทยนั้นมาก เพราะจากสถิติที่ผ่านมาจากการที่ปลูกยางพารามาถึงปัจจุบันนี้ ปัจจุบันนี้ทางภาคอีสาน มีความสนใจที่จะปลูกยางพาราเพิ่มขึ้นจากที่คําสบประมาทว่าการปลูกยางนั้นภาคอีสาน ไม่สามารถจะปลูกยางได้ ภาคอีสานไม่สามารถที่จะให้เปึนต้นตอของการที่จะให้มียางพารา เพิ่มขึ้นได้แน่นอน แต่ดิฉันเห็น สถิติที่เพิ่มขึ้นนี้และคําที่บอกว่ายางจะต้องปลูกที่ภาคใต้นั้น ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่ เพราะว่ายางนี้เปึนพืชเศรษฐกิจที่ทุก ๆ ชาติต้องการ แล้วก็ได้ทราบมาด้วย ว่าในประเทศไทยนี้สามารถปลูกยางได้ ประเทศอื่นในทั่วโลกนี้ไม่สามารถที่จะปลูกได้ ผลผลิตได้เท่ากับประเทศไทยนะคะ ในแนวทางที่ดิฉันขอแถลงในการที่อยากจะให้ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทุก ๆ ท่านสนับสนุนในการที่จะให้มียางเพิ่มขึ้นในภาคอีสานนี้ เพราะเนื่องจากว่าในรัฐบาลชุดนี้มีการส่งเสริมและสนับสนุนโดยกองทุนสงเคราะห์ การทําสวนยางสงเคราะห์ให้กับผู้ที่ต้องการอยากจะปลูกยางเพิ่มขึ้น อยากจะปลูกยางใหม่ สําหรับผู้ที่ต้องการอยากจะปลูกยางใหม่ก็มีนโยบายออกมา แต่ถ้าหากว่ามีนโยบาย ออกมาอย่างนี้แล้วไม่มีกฎหมายมารองรับ กลุ่มผู้ที่ต้องการอยากจะปลูกยางใหม่นี้ กลุ่มที่ปลูกยางใหม่นี้ก็คงจะไม่มีเสถียรภาพ แล้วก็ไม่มีประสิทธิภาพ ในการที่จะสร้าง ให้ยางพาราเพิ่มขึ้นในภาคอีสาน ดิฉันจึงได้ขอชี้แจงวัตถุประสงค์ในการที่ดิฉันเขียน ร่างกฎหมายนี้เพื่อต้องการที่จะให้แพร่หลายไปในส่วนของพื้นที่ภาคอีสานซึ่งเปึนพื้นที่ ที่มีการปลูกยางน้อยที่สุดในทุก ๆ ภาค เมื่อป้ ๒๕๔๖ นั้นมีการปลูกยางแค่ ๕๙๐,๐๐๐ ไร่ แต่ปัจจุบันนี้ตามสถิตินั้นปลูกได้ถึง ๒,๘๐๐,๐๐๐ ไร่ เฉพาะแค่ในจังหวัดมุกดาหาร ของตัวดิฉันเอง เมื่อป้ ๒๕๔๖ ในข้อมูลนั้นปลูกยาง ๑๑,๐๐๐ ไร่ แต่ตอนนี้นะคะท่าน ๑๑๐,๐๐๐ ไร่ เพิ่มขึ้น ๑๐ เท่าตัว ใน ๑๑๐,๐๐๐ ไร่นั้น ราคาที่ให้กับยางนี้มันไม่ใช่ของ ป้ ๒๕๔๖ ที่ให้ราคาให้กับกลุ่มเกษตรกรที่ปลูกยางแล้วก็ไม่สร้างความสนใจเกิดขึ้น เนื่องจากว่าการตลาดของประเทศไทยนี้ยังเชื่องช้าในการที่จะสรรหาว่าให้การตลาดเกิดขึ้น เพื่อให้พืชเศรษฐกิจอย่างเช่นยางพารานี้ได้ประโยชน์กับประชาชนชาวไทย ดิฉันจึงเห็นว่า กฎหมายว่าด้วยการยางแห่งประเทศไทยนี้เปึนผลดีกับกลุ่มเกษตรกรการยาง กลุ่มเกษตรกร ชาวรากหญ้าทางภาคอีสานนั้น ๑๑๐,๐๐๐ ไร่ในจังหวัดมุกดาหาร ๑๑๐,๐๐๐ ไร่ ในจังหวัดมุกดาหารนั้นได้สนนราคาจากในปัจจุบันนี้ในราคา ๑๒๗ บาทจากที่ตอนป้ ๒๕๔๐ ตอนที่ท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการเนวิน ชิดชอบ ท่านรณรงค์เพื่อต้องการอยากจะให้ประชาชน หันมาปลูกยางเพราะท่านเล็งเห็นแล้วว่าต่างประเทศนั้นต้องการยาง น้ํายางนี้ไปทําอะไร สํานักงานสงเคราะห์การทําสวนยาง กรมวิชาการเกษตรให้ประเทศไทยนี้หันมาปลูกยาง เพื่อต้องการจะขายแค่น้ํายาง ขายแค่ยางแผ่น ท่านไม่มีความคิดที่จะไปส่งสู่ตลาดนั้นหรือ ดิฉันอยากจะขอชี้แจงให้ท่านประธานนะคะว่า ทําไมท่านรัฐมนตรีเนวิน ชิดชอบ ท่านถึงอยากจะ ให้ยางเกิดขึ้นในประเทศไทยนี้ให้มีการปลูกยางมากเพิ่มขึ้น เพราะท่านเล็งเห็นว่าประเทศ จีนตั้งแต่ป้ ๒๕๔๐ มีประชากรอยู่ ๙๐๐ ล้านคน แต่ปัจจุบัน ๑,๓๓๐ ล้านคน ในกรณี แต่ก่อนนั้นนะคะประชาชนชาวจีนใช้รถจักรยานเปึนพาหนะมาจัดซื้อยางที่ประเทศไทยนั้น ประเทศไทยนี้ต้องไปง้อขายให้กับประเทศจีน จากราคาที่ ๒๔ บาท มาขอซื้อราคา ๑๙ บาท เราไม่สามารถที่จะขายให้ประเทศไหนได้จํานวนมากเท่าอย่างนี้ ในขณะที่ เขาทําอุตสาหกรรมแค่ยางรถจักรยานเท่านั้นเองเราก็พยายามที่จะขายให้เขา จากราคา ๒๔ บาท ต้องขายให้เขาได้แค่ ๑๙ บาท ท่านคิดดูสิคะ ผลผลิตที่ออกมาจาก ๒๔ บาท ขายเหลือ ๑๙ บาท เกษตรกรผู้ปลูกยางนั้นก็คงจะมีต้นทุนที่ปลูกนั้นได้ก็ยังไม่ได้ถึงต้นทุน ต้นทุน ณ ตอนนั้น ที่ดิฉันได้ทราบมาว่าอยู่ในลําดับที่ ๒๐.๕๐ บาท ถ้าขายไป ๑๙ บาทก็ขาดทุนไปแล้วค่ะ ๑.๕๐ บาท ท่านค่ะ ๑,๓๓๑ ล้านประชากรในปัจจุบันนี้หันมาซื้อยางพารากับประเทศไทย เปึนประเทศเดียวที่มีออเดอร์ (Order) การจัดซื้อการตลาดนั้นเพิ่มขึ้นกี่เท่าตัว ดิฉันได้ทราบว่า จากการที่มีการตลาดจากประเทศจีนลําดับมาเรื่อย ๆ จากที่ราคา ๑๙ บาท จนไปถึง ราคา ๓๗ บาท ไล่มาจนถึงราคา ๕๗ บาท ขึ้นมาจนถึงราคา ๘๕ บาท จนปัจจุบันนี้มาถึง ราคา ๑๒๗ บาท ดิฉันก็คงต้องขอขอบคุณว่าจากรัฐบาลชุดก่อนที่ดิฉันได้เปึนผู้แทนราษฎร ดิฉันได้อยู่ที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ก็คงต้องขอขอบคุณมาจนถึงรัฐบาลปัจจุบันนี้ว่า ในแนวความคิดของบุคคลที่เปึนถึงรัฐมนตรีที่พยายามจะดูแลประชาชนนั้น พยายาม ผลักดันให้กับประชาชนชาวรากหญ้าที่จะได้สนนราคาให้กับเขาได้สูงถึง ๑๒๗ บาท ดิฉันดีใจในขณะนี้ร่างกฎหมายนี้ได้ออกไปสู่ประชาชน ดิฉันได้ประชาคมในพื้นที่ ภาคอีสานทุก ๆ คนประชาชนในภาคอีสานนั้นสนับสนุน แม้กระทั่งในกรณีที่ทางอุทกภัย เกิดขึ้น ทางภาคอีสานนั้นได้รับราคาในการชดเชยราคายางปลูกต้นยางในน้ําท่วมนั้น ราคาแค่ ๙๕๐ บาท เขาก็ยังดีใจว่าได้สนนราคาในไร่ละ ๙๕๐ บาทในการชดเชยที่จะให้ เขาไปปลูกใหม่ แต่ขณะตอนนี้รัฐบาลให้กับเขาอีกให้ว่าผู้ที่เกิดอุทกภัยและได้รับการชดเชย ในกรณีที่ได้รับการเสียหายนั้นได้ขึ้นถึงเปึน ๔,๙๘๐ บาท เขาเหล่านั้นดีใจโดยที่ไม่ติเลยว่า ทางภาคใต้ได้ราคาถึง ๑๖,๐๐๐ บาท เขาพูดเปรย ๆ ออกมาเท่านั้นเอง แต่ก็ไม่ได้ด่าไม่ได้ว่า แต่เขาก็ยังขอบคุณว่าให้จาก ๙๕๐ บาทให้ถึง ๔,๙๘๐ บาทในกรณีที่ชดเชยราคายาง ทีนี้ในกรณีที่ท่านรัฐมนตรีศุภชัย โพธิ์สุ ได้มีนโยบายว่าจะได้มีการรณรงค์ขยายพื้นที่ ปลูกยางเพิ่มขึ้น ๘๐๐,๐๐๐ ไร่ ทีนี้ในกรณี ๘๐๐,๐๐๐ ไร่นั้นได้กลับไปกระจุกตัว อยู่ที่ภาคกลาง ๕๐๐,๐๐๐ ไร่ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้เพิ่มขึ้นแค่ ๓๐๐,๐๐๐ ไร่ ถ้าหากว่าข้อมูลที่ดิฉันทราบมานั้นผิดพลาดก็คงอยากจะขอท่านรัฐมนตรีเลยว่า เห็นท่านนั่งอยู่แล้วท่านเปึนผู้ร่างกฎหมายว่าด้วยการยางแห่งประเทศไทยนี้ ในกรณี ภาคกลางนั้นก็มีพื้นที่ปลูกยางมากอยู่แล้ว ถ้าหากว่าจะสนับสนุนส่งเสริมให้ก็สนับสนุน ส่งเสริมให้กับภาคตะวันออกเฉียงเหนือว่าทางภาคอีสานนั้นตอนนี้มีแค่ ๒,๘๐๐,๐๐๐ ไร่ เทียบเท่ากับทางภาคใต้นั้นยังอยู่แค่เสี้ยวเดียวเท่านั้นเองนะคะ ในภาคใต้ปัจจุบันนี้ มีพื้นที่ปลูกยางถึง ๑๒ ล้านไร่แล้ว ในพื้นที่ภาคอีสาน ๒,๘๐๐,๐๐๐ ไร่ ๒,๘๐๐,๐๐๐ ไร่นี้ ถ้าไปเทียบพื้นที่ ทั่วประเทศนี้ภาคอีสานมีพื้นที่ ๖๗ เปอร์เซ็นต์ แต่ในกรณีภาคใต้นั้น มีแค่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์ ถ้าหักออกเหลือแค่ ๓๓ เปอร์เซ็นต์เท่านั้นเองถ้ามาเทียบกับ ๑๒ ล้านไร่ กับ ๒,๘๐๐,๐๐๐ ไร่ จึงบอกว่าถ้าหากว่าจะให้กฎหมายฉบับนี้ในคําว่า การยางแห่งประเทศไทย ก็ควรจะต้องสนับสนุนให้เกื้อกูลให้เท่า ๆ กัน ๘๐๐,๐๐๐ ไร่ที่ท่านจะสนับสนุนโดย ท่านรัฐมนตรีศุภชัย โพธิ์สุ ก็ขอให้ผลักกลับมาที่ภาคอีสานอีกสัก ๘๐๐,๐๐๐ ไร่นั้น ดิฉันจึงเห็นว่าในกรณีที่ดิฉันจะแถลงให้กับผู้ที่จะให้การสนับสนุนต่อจากดิฉันหลังจาก ที่ไปเปึนคณะกรรมาธิการวิสามัญว่าในกฎหมายมาตรา ๓๙ มาตรา ๔๐ มาตรา ๔๑ ในร่างนี้ประกอบไปกับที่เป่ดโอกาสเปึนการเป่ดโอกาสและให้โอกาสกับประชาชน ชาวรากหญ้าที่มีฐานะยากจนในปัจจุบันนี้นะคะ แม้น้ําจะแล้ง เจอภัยแล้ง เจอน้ําท่วม แต่เขาเหล่านั้นยังคงต้องการที่จะทําการเกษตรต่อไป เพราะเขาไม่มีความรู้ที่จะไปทํา อย่างอื่นอีกแล้ว จึงขอความกรุณาว่าในคณะกรรมาธิการวิสามัญที่จะเข้าไปพิจารณา ร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ขอให้การสนับสนุนให้เร็ววันขึ้น เพื่อที่จะให้เปึนการใช้บังคับ ในสมัยนี้ ในการดํารงตําแหน่งเปึน ส.ส. จังหวัดมุกดาหารในวันนี้และจะได้เปึนผลบุญ ที่ดิฉันได้รับคะแนนเสียงจากชาวจังหวัดมุกดาหารและประชาชนชาวภาคอีสานว่ารัฐบาลชุดนี้ เราเห็นคุณค่าของคําว่าภาคอีสาน เราเห็นคุณค่าของประชาชนเกษตรกรที่ยากจน เราเห็นคุณค่า ของประชาชนชาวรากหญ้าทุก ๆ พื้นที่นะคะ ก็ขอขอบคุณท่านประธานที่ให้โอกาสวรศุลี ได้แถลง แล้วก็ชี้เปัาวัตถุประสงค์นี้เพื่อต้องการอยากจะให้กฎหมายการยางนี้ออก แล้วก็บังคับใช้ได้เร็ววันขึ้น แม้ว่าวันนี้เสียงจะไม่ค่อยมีเพราะพูดมากไปหน่อยก็พยายาม ที่จะพูดนะคะ ก็ขอขอบคุณท่านค่ะ ขอบคุณมากค่ะ