นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน เชียงราย

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมรู้สึกยินดีแล้วก็เปึนเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ร่วมอภิปรายในร่างพระราชบัญญัติ การยกเลิกการสงวนหวงห้ามที่ดินที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ของทางราชการ พ.ศ. .... ท่านประธานครับ รัฐบาลทําไมไม่กล้าที่จะเสนอร่างพระราชบัญญัติประกบกับของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ผมดูแล้วเปึนสิบ ๆ ฉบับแต่รัฐบาลไม่กล้า ทําไมรัฐบาลไม่กล้าครับ อันนี้ละครับ ธรรมดา เรื่องตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ เอาหน้านี่ชอบอยู่แล้ว แต่วันนี้ไม่กล้าเสนอร่วม ทําไมครับ กลัวว่าจะตกเปึนจําเลยของสังคม กลัวว่าจะถูกขายชาติว่าเอาแผ่นดินของประเทศ เอาสมบัติของชาติไปขายเขาถึงไม่กล้าอย่างไร ท่านประธานครับ ผมก็ไม่ทราบว่า ร่างพระราชบัญญัตินี้จะไปถึงไหนเมื่อรัฐบาลไม่ได้มีส่วนร่วมโดยตรง การประกาศหวงห้ามที่ ที่เปึนประโยชน์ของทางราชการนั้น ถ้าเขาไม่หวงห้ามป์านนี้หมดแล้วครับ ผมอยากจะให้ ท่านประธานได้มองอีกแง่หนึ่งว่าสมบัติของชาติที่ยังคงเหลืออยู่ ถ้าเกิดว่าพระราชบัญญัติ ฉบับนี้ออกไป การบุกรุกก็จะเพิ่มมากขึ้น ต่อไปจังหวัดลพบุรียิงป๋นใหญ่ไม่ได้ครับ เพราะว่าก็ไม่มีพื้นที่จะให้ทหารไปฝ๊ก ไม่ให้มีพื้นที่ที่ทหารจะต้องไปทิ้งระเบิด ไปฝ๊ก ความแม่นยําอะไรต่าง ๆ จะยิงป๋นใหญ่ จะยิงจรวด ต้องใช้พื้นที่เปึน ๑๐๐ กิโลเมตร ดังนั้นการที่เขาหวงห้ามไว้มันก็สําคัญ ถ้าเกิดว่ายกให้พี่น้องประชาชนไปหมดมันก็จะทําให้ ต่อไปจะใช้ประโยชน์จะต้องเวนคืนในราคาที่สูงขึ้น แล้วก็เปึนความเดือดร้อนของประเทศชาติ ท่านประธานครับ เราต้องแยกสมบัติของชาติกับการไร้ที่ทํากิน สมบัติของชาติต้องรักษาไว้ครับ แต่การทํากินขอให้มันเปึนของประชาชนจริง ๆ ไม่ใช่เปึนของนายทุน ผมทราบว่า ที่จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดลพบุรี จังหวัดราชบุรี หรือแม้แต่จังหวัดสระแก้ว ประชาชน ที่อยู่ในที่นั้นส่วนใหญ่เช่าครับ เช่าทํากินนะครับ ถ้าแน่จริงไปทําประชาคมครับ ให้นายอําเภอ ให้กํานัน ผู้ใหญ่ อบต. ทําประชาคมว่าตกลงใครทํากินมา ๕ ป้ ๑๐ ป้ยกให้เขาไปเลยครับ ยกให้คนนั้นไปเลยคนที่ทํากินซึ่ง ๆ หน้าคือทําประโยชน์ซึ่งหน้า นายทุนบางคนนะครับ ตอนนี้ครอบครองที่สงวนหวงห้ามของทางราชการไม่ใช่ ๑๐๐ ไร่นะครับ เปึน ๑,๐๐๐ ไร่ เปึน ๑๐,๐๐๐ ไร่ แต่แอบแฝงอยู่ในประชาชนคนยากคนจนเช่าทํากินอยู่ ท่านประธานครับ ผมเปึนห่วงว่าถ้าร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้มันออกไปแล้ว

๑. รัฐสูญเสียประโยชน์ สูญเสียสถานที่ที่จะสงวนหวงห้ามไว้เปึนที่ราชการ ตกไปเปึนของนายทุน

๒. คนยากคนจนก็ต้องเช่าต่อไป มันต้องแยกออกครับว่า

๑. ประชาชนเข้าอยู่บุกรุกก่อนป้ ๒๔๗๕ หรือไม่ อันนี้ต้องพิสูจน์กัน

๒. บุกรุกไม่ถึง ๑๐ ป้อันนี้จะให้หรือไม่ หรือรัฐบาลจะต้องเอาคืน

๓. ประชาชนเช่าทํากินอยู่ อันนี้ต้องสํารวจให้ได้ว่าในสถานที่ สงวนหวงห้ามนั้นมีประชาชนซึ่งไม่ใช่ที่ดินของตนเองมีอยู่กี่ราย กี่ ๑๐,๐๐๐ ไร่ ต้องเช็ก (Check) ให้ได้ แล้วที่เหลือสุทธิที่เปึนของราชการที่ยังไม่ถูกบุกรุกเหลืออยู่เท่าไร อันนี้จะต้อง หางบประมาณมากันแนวเขตให้ชัดเจน ภาพถ่ายทางอากาศ ๑:๔,๐๐๐ จะต้องล็อก กุญแจไว้เลย

ท่านประธานครับ ที่จังหวัดเชียงราย อําเภอเวียงแก่น สมัยก่อนเปึนการสู้รบ กับผู้ก่อการร้ายที่เขาเรียกคอมมิวนิสต์ซึ่งมีอุดมการณ์ที่แตกต่างกันทั้งอําเภอเปึนที่ภูเขาสูง แต่ตอนนี้ไม่มีต้นไม้ครับ เปึนที่ทํากินของพี่น้องประชาชนทั้งอําเภอ ปรากฏว่ามีโฉนดไม่ถึง ๑๐ ใบ นอกนั้นเปึนของทหารหมดเปึนเขตทหาร ทีนี้จะทําอย่างไรครับ ถ้าเกิดร่างพระราชบัญญัติ ฉบับนี้ออกน่าจะครอบคลุมอําเภอเวียงแก่นของผมด้วย เพราะเปึนสถานที่ท่องเที่ยวของ จังหวัดเชียงรายน่าจะเปึนระดับประเทศแล้ว ป้หนึ่งมีคนขึ้นไปเที่ยวประตูสยาม ภูชี้ฟัา ผาตั้ง เปึนล้านครับ แทบจะไม่มีที่นอนต้องไปกางเต็นท์นอนตามถนนหนทาง แต่เอกสารสิทธิ ไม่มี ท่านประธานครับ ที่ ๓ ตําบลของอําเภอพาน จังหวัดเชียงราย อยู่มาเปึน ๑๐๐ ป้ แต่ไม่มีน้ํา ไม่มีไฟ ไม่มีถนน เพราะว่าอยู่กลางอุทยานแห่งชาติไปขีดเส้นเอา อย่างนี้จะ ครอบคลุมไหมครับ อย่างไรแล้วฝากทางรัฐบาลว่าไหน ๆ จะจัดการเรื่องที่ดินอย่าเอาเฉพาะ ที่ดินที่หวงห้าม เอาที่ดินทั้งระบบให้เปึนโฉนดเดียวได้ไหม ไม่ต้องมี ภบท. ๕ ไม่ต้องมี ส.ป.ก. ไม่ต้องมีโฉนดของสหกรณ์ ให้มีโฉนดอย่างเดียวได้ไหม ประเทศเราเปึนประเทศประชาธิปไตย อยากจะให้เปึนโฉนดเดียว แล้วก็จัดการที่ดินทั้งระบบ แล้วป์าก็คือป์า ที่ทํากินก็คือที่ทํากินนะครับ ฝากท่านประธานว่าอย่างไรแล้วร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ขอให้เปึนประโยชน์กับคนยากคนจน ที่ไม่มีที่ทํากินจริง ๆ ต้องสํารวจในเชิงลึก อย่างไรแล้วต้องเอาดีเอสไอ (DSI) เข้ามาร่วมด้วย สืบในทางลับว่าที่ทํากินอยู่นี่เปึนของเจ้าของจริงหรือไม่ เปึนของนายทุนหรือไม่ เพื่อให้เกิด ประโยชน์สูงสุดกับประเทศชาติครับ ขอบคุณท่านประธานครับ