กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม นายอภิชาต การิกาญจน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ในฐานะกรรมาธิการ ต่อประเด็นของท่านผู้อภิปรายที่เพิ่งจบไป ปัญหาก็คือถ้าเรากําหนดว่าเดิมนี่มันจะง่าย เช่นเดิมเป็ นโรงเรียนประถมศึกษา ก็ให้อยู่ในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา และถ้าเดิมเป็ นโรงเรียนมัธยมศึกษา ให้อยู่ในเขตพื้นที่มัธยมศึกษา แต่เราไม่สามารถกําหนดตายตัวได้ในเรื่องดังกล่าว เพราะมันมีความเปลี่ยนแปลงเช่นโรงเรียนประถมศึกษามีการจัดการเรียนการสอน ขยายโอกาสไปเป็นมัธยมศึกษาตอนต้น ไปเป็นมัธยมศึกษาตอนปลาย แล้วบางโรงเรียน ไปจัดระดับก่อนประถมศึกษา จะเห็นว่าในช่วงเวลาหนึ่งที่เราเห็นว่าเป็นความจําเป็น ของชาติที่ต้องขยายโอกาสให้นักเรียนที่จบระดับประถมศึกษาเรียนต่อในระดับ มัธยมศึกษานี่ เรามีโครงการโรงเรียนขยายโอกาสขึ้นมา เพราะฉะนั้นจะมีโรงเรียนจํานวนหนึ่ง ประมาณ ๙๐ กว่าโรงเรียน ประมาณ ๙๕ โรงเรียนที่ไม่สามารถจัดการตามแบบเดิมได้ เพราะฉะนั้นข้อกําหนดเหล่านี้จึงถูกเปลี่ยนแปลงเพื่อให้สามารถจัดการโรงเรียน ทุกโรงเรียนให้มีที่ยืนที่อยู่ว่าแต่ละโรงเรียนจะอยู่ในเขตพื้นที่ประถมศึกษาหรือเขตพื้นที่ มัธยมศึกษา บนความเปลี่ยนแปลงที่เราไม่สามารถกําหนดตายตัวได้นี้จึงจําเป็นอย่างยิ่งที่ต้องกําหนด ต่อไปว่าโดยพื้นฐานโรงเรียนเดิมที่สังกัดสํานักงานการประถมศึกษาแห่งชาติ คณะกรรมการอาจจะพิจารณาว่าให้อยู่ในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา โรงเรียน ซึ่งเดิมเป็นโรงเรียนในสังกัดกรมสามัญศึกษาเรากําหนดให้อยู่ในเขตพื้นที่มัธยมศึกษา แต่ในส่วนโรงเรียนอื่นที่มีการเปลี่ยนแปลงไปตามช่วงเวลา เช่นเมื่อพูดถึงโรงเรียนขยายโอกาสนี่ เราบอกว่าวันนี้ในเมื่อเราต้องการกําหนดให้ชัดเจนว่าจะมีโรงเรียนที่เป็นเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาและเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาให้ชัดเจน ทําไมยังคงมีค้างเติ่งอยู่ใน โรงเรียนขยายโอกาส ข้อถกเถียงเหล่านี้เป็นสิ่งที่ถูกหยิบยกขึ้นมาพิจารณา กรรมการบางท่าน ก็บอกว่าควรจะตัดให้เด็ดขาด โรงเรียนไหนไปสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ไม่ต้องมีมัธยมศึกษา โรงเรียนไหนไปสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาไม่ควรจะมี ประถมศึกษาค้างอยู่ ก็มีข้อคิดว่าโรงเรียนขยายโอกาสในอดีตที่เราสร้างขึ้นมา ที่เราขยาย ขึ้นมาก็มีความจําเป็นเพื่อให้โอกาสกับเด็กในชนบทยากจนที่ถ้าไม่มีโรงเรียนขยายโอกาส เด็กเหล่านี้ไม่มีโอกาสจะเรียนต่อในระดับมัธยมศึกษาจึงยังคงเป็นอยู่ แต่ผมคิดว่า คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานที่จะเป็นผู้พิจารณาเรื่องเหล่านี้เสนอต่อรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงศึกษาธิการคงจะมีเกณฑ์ในการกําหนดว่าเราจะมีหลักเกณฑ์เช่นไรที่จะดําเนินการ เช่น สังกัดเดิมของโรงเรียนที่เป็นอยู่ควรจะสังกัดประถมศึกษาหรือมัธยมศึกษา ความเหมาะสม และความพร้อมของโรงเรียนที่วันนี้ผ่านช่วงเวลามาระยะเวลาหนึ่ง โรงเรียนประถมศึกษา ที่พร้อมจะยกระดับเป็นมัธยมศึกษาก็ควรจะมีโอกาสไปอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา โรงเรียนมัธยมศึกษาซึ่งวันนี้เปลี่ยนแปลงไปมีเด็กน้อยลงเป็นโรงเรียนขนาดเล็กซึ่งมีอยู่ จํานวนไม่น้อยในประเทศนี้ ถ้าหากจะปรับไปโรงเรียนประถมศึกษาก็ควรจะถูกกําหนด ให้อยู่ในเขตพื้นที่ประถมศึกษา ความพร้อมของโรงเรียน ความเห็นของครูและบุคลากร ทางการศึกษาซึ่งเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่น่าจะถูกนํามาพิจารณา เราจะเห็นว่าวันนี้มันได้เห็นว่า ความไม่ลงตัวในการเปลี่ยนแปลง ในการโอนสถานศึกษา เช่น โรงเรียนขององค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น ในจังหวัดนครราชสีมา ในจังหวัดนนทบุรี มีโรงเรียนที่ขอโอนจากโรงเรียนของ สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานไปอยู่ในความดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จํานวนมาก แต่การโอนไปอยู่ในสังกัดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยังมีปัญหาอยู่ว่า เมื่อสอบถามบุคลากรในโรงเรียนแล้วปรากฏว่าจะมีส่วนหนึ่งที่ยินยอมพร้อมใจจะไปอยู่ ภายใต้การดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น แต่ถ้าครูอาจารย์ท่านใดไม่มีความประสงค์ จะไปอยู่ภายใต้การดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถจะยังอยู่ในสังกัดเดิมได้ จึงเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยลงตัวนักว่าในโรงเรียนเดียวกันส่วนหนึ่งของบุคลากรไปอยู่ในองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่น อีกส่วนหนึ่งยังสังกัด สพฐ. สังกัดที่เดิมอยู่ เพราะฉะนั้นปัญหาเหล่านี้ เมื่อเรามีร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้ขึ้นมาเราให้อํานาจคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานที่จะ เป็นผู้ตัดสินใจในการจะกําหนดว่าโรงเรียนทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนในสังกัดของ สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนเอกชน ไม่ว่าจะเป็น โรงเรียนที่อยู่ในความดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โรงเรียนใดควรจะขึ้นอยู่กับ เขตพื้นที่การศึกษาใด ผมคิดว่าเป็นสิ่งที่น่าเป็นประโยชน์ในการจัดการเรื่องเหล่านี้ ให้ลงตัวครับ