ร้อยตํารวจโท เชาวรินธร์ ลัทธศักย์ศิริ หารือเรื่องการฝึกอบรมคนงานไทยที่ไปทำงานต่างประเทศ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความเสียหายต่อชาติบ้านเมือง
ท่านประธาน ที่เคารพ กระผม ร้อยตํารวจโท เชาวรินธร์ ลัทธศักย์ศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน พรรคเพื่อไทย ก่อนอื่นต้องขออนุญาตแสดงความยินดีกับท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงแรงงาน ซึ่งท่านมารับผิดชอบชะตาชีวิตของผู้คนจํานวนมากมายมหาศาล และที่สําคัญที่สุดก็คือภาระหน้าที่ของท่านในกระทรวงแรงงานมีส่วนอย่างสําคัญ ในการเสริมสร้างเศรษฐกิจให้แก่ประเทศชาติ ในอดีต ๒ ทศวรรษที่ผ่านมานั้นรายได้ ของประเทศส่วนหนึ่งมาจากการที่พี่น้องคนไทยเราไปทํางานต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในตะวันออกกลางว่ากันว่ามีคนไทยไปทํางานในตะวันออกกลางประมาณ ๒๐๐,๐๐๐ คน โดยมีรายได้เฉลี่ยเดือนหนึ่งไม่ต่ํากว่า ๒๐,๐๐๐ บาท นั่นหมายความว่าพี่น้องเพื่อนร่วมชาติ ของเราไปใช้ชีวิตอยู่ที่ตะวันออกกลางมีรายได้ถัวเฉลี่ยเดือนละ ๔,๐๐๐ ล้านบาท ป้หนึ่ง ก็ประมาณ ๔๘,๐๐๐ ล้านบาท และนอกจากนั้นประเทศตะวันออกกลางยังได้ส่งเสริม ความสัมพันธ์อันดี สนับสนุนให้ผู้คนของเขามาเที่ยวในบ้านเรา แต่เกิดจากการกระทํา ของคนไทยเพียงคนเดียวที่เข้าไปทํางานอยู่ในรั้วในวังของประเทศที่มีกษัตริย์เปึนประมุข เช่นเดียวกับประเทศไทยของเรา แล้วก็ได้ไปทําสิ่งที่น่าจะกล่าวได้ว่าเปึนความอัปยศ สร้างความเสียหายให้แก่ชาติบ้านเมืองอย่างใหญ่หลวง นั่นคือการขโมยเพชรซาอุ จนกระทั่งเราสูญเสียตลาดแรงงานในตะวันออกกลางไปโดยสิ้นเชิง ในรอบ ๒ ทศวรรษ ที่ผ่านมาท่านประธานครับคนงานไทยจะไปทํางานตะวันออกกลางนั้นถูกขัดขวาง โดยประเทศที่คนของเราไปสร้างเวรสร้างกรรมไว้กับเขา ทําให้เราสูญเสียรายได้ไป ๙๐,๐๐๐ กว่าล้านบาทหรืออาจจะเปึนแสนล้านบาท เฉพาะรายได้จากพี่น้องผู้ใช้แรงงาน และโดยที่ประเทศนั้นผมจะไม่เอ่ยชื่อประเทศเพื่อเปึน การรักษาความสัมพันธ์อันดี เพราะบางครั้งการอภิปรายของผมอาจจะต้องใช้ถ้อยคํา ที่รุนแรงสักนิดหนึ่ง เปึนประเทศที่มีศักยภาพสูงสุดในภูมิภาคก็สามารถที่จะกําหนด กฎเกณฑ์ต่าง ๆ ให้ประเทศรอบข้างปฏิบัติตาม เปึนต้นว่าการสั่งห้ามไม่ให้รับคนงานไทย เข้าไปทํางานในประเทศเพื่อนบ้านของเขาก็เปึนไปตามนั้น การสั่งไม่ให้คนในประเทศ เพื่อนบ้านของเขามาเที่ยวเมืองไทยเช่นเดียวกับที่เขาสั่งประชากรของเขาไม่ให้มาเที่ยว เมืองไทยนี่คือความเสียหายที่เกิดขึ้น เพราะฉะนั้นผมอยากจะกราบเรียนท่านประธาน ฝากไปยังท่านรัฐมนตรีว่าสิ่งที่สําคัญที่สุดที่คนงานไทยจะไปทํางานต่างประเทศน่าที่จะมี การฝ๊กอบรมคนงานไทยของเราที่จะไปต่างประเทศ จริงอยู่คนเหล่านี้ผมอยากจะเรียกว่า เขาคือวีรบุรุษที่ไปช่วยเหลือลดภาระในประเทศ เอาตั้งแต่การกิน การอยู่ การขับถ่ายอะไร ต่ออะไร แต่เขาไปใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศแล้วก็นํารายได้เข้ามานี่ถือว่าเปึนคุณูปการต่อ ชาติบ้านเมือง แต่เกิดจากการกระทําของคนคนเดียวนี่สร้างความหายนะให้แก่ประเทศชาติ ในอดีตประเทศนั้นเปึนประเทศที่ส่งน้ํามันออกมากที่สุด มีรายได้จากการที่เปึนประเทศ ซึ่งมีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพี่น้องชาวมุสลิม และมุสลิมทั่วโลกต้องเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ นั่นก็เปึนรายได้เข้าประเทศของเขาอีกส่วนหนึ่ง เขานํารายได้เหล่านี้ซื้อข้าวจากประเทศไทย ไปแจกจ่ายประเทศเพื่อนบ้าน แต่นับจากมีการขโมยเพชรซาอุแล้ว ขออภัยว่าจะไม่เอ่ยนาม มีการขโมยเพชรของผู้นําประเทศแล้ว การซื้อข้าวจากประเทศไทยก็ถูกยกเลิกไปอีกอันหนึ่ง เช่นเดียวกับยกเลิกแรงงานไทย หลังจากนั้นแรงงานไทยก็ดิ้นรนนะครับท่านประธาน ผู้ส่งออกแรงงานทั้งหลายก็หาประเทศต่อไป ประเทศไต้หวันเปึนอีกประเทศหนึ่งซึ่งเปึนความหวัง และคนไทยในประเทศซึ่งเปึนผู้ใช้แรงงาน บริษัทจัดหางานก็ส่งคนงานไปทํางานที่ประเทศ ไต้หวัน สิ่งที่ผมอยากจะฝากย้ําไว้ตรงนี้ก็คือว่าต้องมีการอบรม แล้วกระทรวงแรงงาน ซึ่งพัฒนามาจากกรมแรงงานสังกัดกระทรวงมหาดไทย ยกระดับขึ้นมาเปึนกระทรวง โดยเอกเทศ นี่ย่อมแสดงถึงความสําคัญของภารกิจของกระทรวงนี้อย่างเห็นได้ชัด คงไม่มี ใครปฏิเสธครับว่ากระทรวงนี้ไม่สําคัญ มีความสําคัญอย่างยิ่ง เพราะฉะนั้นท่านรัฐมนตรี ควรที่จะเข้าไปดูแลพี่น้องคนไทย อย่างเวลานี้ในประเทศไต้หวันก็มีเฉียด ๆ แสนคน ทํางานเสร็จปัูบ พอเลิกงานทําอะไรครับท่านประธาน ไฮโล ป็อกเด้ง ซึ่งก็ผิดกฎหมาย บ้านเมืองของเขา หรือบางทีก็จับกลุ่มกันกินเหล้าแล้วก็ทะเลาะวิวาท มีการฆ่ากันในหมู่ คนไทยต่อคนไทย ผมในฐานะหัวหน้าคณะ ส.ส. จากประเทศไทยเดินทางไปเยี่ยมแรงงาน ไทยที่อยู่ในเรือนจําที่เมืองไทเป ท่านประธานครับ ผมไปเจรจากับรัฐมนตรีว่าการกระทรวง ยุติธรรมของประเทศไต้หวันว่าขณะนี้ในช่วงประมาณ ๒ ป้ที่ผ่านมาคนประเทศไต้หวันติดคุก ในประเทศไทยมีอยู่ประมาณ ๙๐ กว่าคน ขณะเดียวกันคนงานไทยเราติดคุกอยู่ในประเทศไต้หวัน มีอยู่ ๖๕ คน ผมไปเจรจาแลกเปลี่ยนให้เขาเอานักโทษไต้หวันกลับ ผมขอเอานักโทษ คนไทยกลับ ทางประเทศไต้หวันนี่ขอบอกขอบใจสภาผู้แทนราษฎรของเรา ผมไปในนาม ของสภาผู้แทนราษฎร แล้วเขาก็ได้กรุณาจัดประสานงานให้อย่างดีเลย ให้คณะ ส.ส. จากประเทศไทยเข้าไปพบแรงงานไทยที่อยู่ในเรือนจํา ท่านประธานครับ แรงงานเหล่านั้น ขอบคุณสภาผู้แทนราษฎร แต่เขาบอกว่าอย่าเอาผมกลับไปเลย ผมขออยู่ในคุกขอรับโทษ ให้ครบเพื่อที่จะไม่มีใบแดงแจ้งโทษ อย่างนี้มันก็เปรียบเทียบให้เห็นชัดเจนว่าคนงานไทย ของเราอยู่ในคุกต่างประเทศมีความรู้สึกว่าเขายังมีความเปึนอยู่ที่ดีกว่าจะกลับมาอยู่ ในบ้านเรา นี่ก็เปึนเรื่องที่ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานจะต้องไปหาลู่ทางในการที่จะ พัฒนาคนของเราอย่างไรที่จะไม่ไปก่อปัญหาในประเทศที่ไปทํางานนะครับ ในขณะเดียวกันก็มี การทะเลาะวิวาทกัน สร้างปัญหาจนกระทั่งในที่สุดทางประเทศที่เราไปทํางานออกกฎ กติกาก็มาสร้างความกดดัน สุดท้ายคนงานไทยก็ก่อการจลาจล เผาแคมปี (Camp) ที่พัก สถานที่ทํางานที่เมืองเกาสุงเมื่อ ๒ ป้ที่ผ่านมาท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน คงจะจําได้ ท่านประธานครับ ปัญหาแรงงานคนไทยที่ไปทํางานต่างประเทศนั้น ขณะเดียวกัน ก็มีปัญหาในประเทศของเรา ในประเทศของเรามีงานหลายประเภทที่หาคนงานไทย ทําไม่ได้ ซึ่งสามารถจําแนกได้เปึน ๓ ประเภท ๑. งานหนัก ๒. งานสกปรก ๓. งานเสี่ยงภัย งาน ๓ ประเภทนี้จําเปึนเหลือเกิน ผมจะยกตัวอย่างท่านประธานครับเอาจังหวัดราชบุรี จังหวัดนครปฐมนี่ละครับ มีเล้าหมูมากมายก่ายกอง บอกได้เลยถ้าไม่มีแรงงานพม่าฟาร์มหมูเหล่านี้ต้องเลิกกิจการ เพราะพี่น้องคนไทยเรา แรงงานไทยเราไม่ยอมทํา ไม่ปรารถนาที่จะไปทําอย่างนั้น ในฟาร์มหมู ก็ต้องอาศัยแรงงานพม่า เพราะฉะนั้นอยากจะใช้โอกาสตรงนี้กราบเรียน ไปยังพี่น้องประชาชนคนไทยทั้งประเทศได้ตระหนักแล้วว่างานบางอย่างมันมี ความจําเปึนจริง ๆ ที่จะต้องใช้แรงงานต่างด้าวหรือประเภทงานหนัก ยกตัวอย่าง โรงโอ่งจังหวัดราชบุรีมีทั้งหมด ๕๖ โรงงาน หาคนงานไทยไม่ได้เลยก็จําเปึนจะต้องใช้ แรงงานพม่า แรงงานจากประเทศกัมพูชามาทํางานอยู่ในโรงโอ่ง ถามว่าถ้าเราป่ดกั้น โดยสิ้นเชิงโรงโอ่งก็ต้องป่ดกิจการ ผมว่ามันคงไม่ต่างจากจังหวัดอื่น ๆ อย่างเช่น จังหวัดชายทะเลที่มีอาชีพประมงถือว่าเปึนงานเสี่ยงภัยที่ไปออกเรือประมงไปอย่างนี้ หาคนงานไทยไม่ได้ ก็มีข่าวปรากฏอยู่เนือง ๆ ครับ บางทีไต้ก๋งซึ่งเปึนคนไทย เปึนคนที่ เจ้าของเรือประมงไว้วางใจก็ถูกฆ่าโยนทิ้งทะเลแล้วเขาก็เอาเรือไป อย่างนี้เปึนต้น เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้กระทรวงแรงงานจะต้องเข้าไปดูแลอย่างใกล้ชิด นี่ผมกล่าวถึง แรงงานต่างชาติที่เข้ามาทํางานในบ้านเรา เมื่อสักครู่ที่ผมกล่าวถึงว่าแรงงานไทยที่ไป ทํางานต่างประเทศ กระทรวงจะต้องไม่เพียงแต่ดูว่าผู้รับใบอนุญาตทําถูกต้องหรือไม่ อะไรต่ออะไร แต่ตัวแทนของกระทรวงแรงงานที่ประจําอยู่ตามภูมิภาคต่าง ๆ จะต้อง แสดงบทบาทตรงนี้ด้วย ผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงแรงงานว่าตลอดระยะเวลาเพียงไม่กี่เดือนที่ท่านเข้ามาอยู่ในกระทรวงแรงงาน ได้มีการกล่าวขวัญถึงท่านในทางบวก ซึ่งผมดีใจในฐานะที่เราเปึนนักการเมืองด้วยกัน ทุกครั้งที่มีประชาชนกล่าวถึงรัฐมนตรีในทางลบ ผมมีความรู้สึกหดหู่ในฐานะที่ผมเปึน อาชีพนักการเมือง ตั้งแต่ผมลาออกจากราชการตํารวจเมื่อป้ ๒๕๒๒ ผมไม่มีอาชีพเสริม ท่านประธานครับ ผมมีอาชีพอย่างเดียวก็คือเปึนนักการเมืองทํางานให้แก่ประชาชน ในฐานะที่เปึน ส.ส. ในฐานะที่เปึน ส.ว. ดังนั้นทุกครั้งที่ประชาชนพูดถึงรัฐมนตรี ด้วยความชื่นชมผมมีความสุขและมีกําลังใจ ในทํานองเดียวกันมุมกลับกันถ้าหากว่า ประชาชนด่ารัฐมนตรีกระทรวงนั้นกระทรวงนี้คนนั้นคนนี้ผมมีความสลดหดหู่ ดังนั้น ผมก็กราบเรียนท่านประธานว่ารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานคนปัจจุบันนี้ท่านได้รับ คําชมพอสมควร ผมประเภทติดดินแล้วโดยที่ไม่มีอาชีพทําให้ผมซอกแซกไปอยู่กับประชาชน และในฐานะเปึน ส.ส. แบบสัดส่วน ผมก็ไม่ได้อยู่ในพื้นที่จังหวัดราชบุรีเหมือน ส.ส. เขต แต่ผมจะท่องไปในเขตพื้นที่เลือกตั้งกลุ่ม ๗ ๑๐ กว่าจังหวัด และยังไปจังหวัดอื่น ๆ ด้วย ยิ่งสถานการณ์บ้านเมืองอย่างนี้ผมได้รับเชิญให้ไปพูดจาปราศรัยกับประชาชน ฉะนั้น ผมมีโอกาสได้สัมผัสกับคนหมู่มาก เมื่อสัมผัสกับคนหมู่มากก็ได้รับฟังข้อมูลมาเยอะ ข้อมูลที่ชื่นชมรัฐมนตรีทุกครั้งผมจะมีความสุขอย่างมาก ๆ เลยในฐานะที่เปึนเพื่อน ร่วมอาชีพ เพราะฉะนั้นก็กราบเรียนท่านประธานให้ท่านรัฐมนตรีมีกําลังใจในการทํางาน ต่อไป แต่สิ่งที่ผมกราบเรียนนั้นก็อยากจะให้ท่านลงไปเอาใจใส่เพิ่มขึ้น ท่านกําชับ ข้าราชการตัวแทนแรงงาน ผู้ใช้แรงงานในประเทศต่าง ๆ ต้องดูแลตรงนี้ ท่านประธาน ผมขออีกนิดเดียวพูด ๒ รอบยังได้ เพราะฉะนั้นผมพูดเพิ่มนิดเดียว อย่างกรณีแรงงาน ที่เขาทํางานแล้วมีเวลาว่าง ท่านลองเจรจามหาวิทยาลัยราชภัฏไปเป่ดสอนที่นั่น สมมุติว่า สัญญา ๒ ป้ที่ทํางานอยู่ไทเป ยกตัวอย่างทํางานอยู่ไทเป ๒ ป้มหาวิทยาลัยราชภัฏไปเป่ด หลักสูตรพิเศษได้ไหม แล้วให้เขาสะสมหน่วยกิต สมมุติว่า ๒ ป้นี้เขาสะสมได้ ๔๐ หน่วยกิต กลับมาเมืองไทยเขาก็ไปต่อยอดเพราะมหาวิทยาลัยราชภัฏมีถึง ๔๐ แห่งทั่วประเทศ ไปที่ไหนก็มีมหาวิทยาลัยราชภัฏหมด สมมุติว่าเขามีภูมิลําเนาอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา ไปทํางานไต้หวันสัญญา ๒ ป้ ครบ ๒ ป้เขาเก็บได้ ๔๐ หน่วยกิต เขาก็มาลงทะเบียนต่อ ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา แล้วผมย้ํานะครับว่าลองหาตัวแทนของท่านที่อยู่ตาม ต่างประเทศลองไปศึกษากลยุทธ์ตรงนี้แล้วก็เอามหาวิทยาลัยราชภัฏมาเซ็นเอ็มโอยู (MOU) หรือทําสัญญาร่วมกันอย่างไรที่จะให้พี่น้องคนไทยที่ไปอยู่ต่างแดนเขาไกลบ้าน เขาไกลครอบครัวห่างญาติห่างมิตร แต่มีเวลาว่างเขาก็จะได้ใช้เวลาว่างให้เปึนประโยชน์ อันนี้ก็กราบเรียนท่านประธานฝากไปยังท่านรัฐมนตรีด้วย ขอขอบคุณครับ