กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นิยม เวชากามา สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ร่างพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. .... ฉบับนี้เปึนกฎหมายสําคัญ เพราะต้องไปยกเลิกกฎหมายอีก ๓ ฉบับ คือ พ.ร.บ. จัดหางานและคุ้มครองคนหางาน ป้ ๒๕๒๘ ป้ ๒๕๓๗ และป้ ๒๕๔๔ เพราะฉะนั้นกฎหมายฉบับนี้เปึนกฎหมายที่มี ความสําคัญยิ่งต่อพี่น้องประชาชน โดยเฉพาะผู้ที่จะต้องไปทํางานที่ต่างประเทศ พี่น้องบ้านผมภาคอีสาน จังหวัดสกลนคร ภาคเหนือ ท่านผู้อภิปรายบอกว่าทําไมไปเยอะแยะ ท่านรู้หรือไม่ว่าพี่น้องบ้านผมความเปึนอยู่ ฐานะทางเศรษฐกิจ ความยากจน มันไม่ได้ เหมือนในส่วนของภาคกลางไม่เหมือนทางภาคใต้ อันนี้เปึนเรื่องที่ไม่ต้องพิสูจน์อะไรมาก นักหนาเพราะมีสถิติค่อนข้างชัดเจน เพราะฉะนั้นไม่มีใครหรอกครับท่านประธานที่จะอยู่ โดยความยากลําบาก ก็ดิ้นรนเพื่อที่จะให้มีชีวิต ให้ครอบครัว ให้การศึกษาแก่ลูก วิธีเดียว ที่เขาคิดคือต้องไปทํางานต่างประเทศ แต่วันนี้ไม่ได้เปึนอย่างที่คิด หลายป้ที่ผ่านมาพี่น้องผม ถูกนายหน้าถูกบริษัทจัดหางานหลอกลวงต้มตุ๋นเสียหาย เพราะฉะนั้นผมดูใน ๑๑๖ มาตรา ที่รัฐบาลได้เสนอร่างเข้ามาผมก็เห็นด้วยในหลายมาตรา แต่ที่ต้องพูดถึงวันนี้มีความจําเปึน ต้องพูดเนื่องจากว่ากฎหมายฉบับนี้ไม่สมบูรณ์ ผมไม่ได้มีความเห็นว่าไม่ควรมี เพราะควรจะ มีตั้งนานแล้วและกระชับ เพราะกฎหมายเพิ่งมีเมื่อป้ ๒๕๒๘ แต่พี่น้องผมไปต่างประเทศ ก่อนนั้นอีก เพราะฉะนั้นในจุดนี้บางคนต้องไปตกระกําลําบากแล้วก็ยังมีชีวิตอยู่ในวันนี้ ผลสืบเนื่องที่ไปทํางานต่างประเทศถูกหลอกไปทํางานบอกว่าเงินเดือน ๒๐,๐๐๐ บาท ๓๐,๐๐๐ บาท ๕๐,๐๐๐ บาทเขาก็ดีใจแล้ว แต่ไปแล้วไม่ได้ทํางานหลายคน เพราะฉะนั้น ในหลายมาตราที่ผมดูโดยเฉพาะเริ่มจากหมวด ๓ การจัดหางาน ในมาตรา ๑๔ (๓) ผมอ่านดูแล้วก็รู้สึกว่ามาตรฐานตรงที่ตั้งเงื่อนไขว่าผู้ขออนุญาตจะต้องมีเงินให้ตั้งไว้ ที่เปึนประกัน ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ผมไม่ทราบว่ากระทรวงแรงงานซึ่งเปึนผู้เสนอ ร่างกฎหมายฉบับนี้เอาบรรทัดฐานมาจากไหน ท่านประธานครับ ผู้ที่ไปทํางานเมืองนอก ไม่มีเงินหรอกอยู่ที่บ้าน แต่บางคนบอกว่าถ้ามีเงิน ๒๐๐,๐๐๐-๓๐๐,๐๐๐ บาทไปทําไม ลงทุนอะไรก็ได้ คือเงินที่บ้านมันไม่มีท่านประธานครับ แต่ว่าถ้าจะไปทํางานเมืองนอก ยืมเงินกู้เงิน ๒๐๐,๐๐๐-๓๐๐,๐๐๐ บาทเขาให้ เพราะฉะนั้นบริษัทนายหน้าที่ต้มตุ๋น แล้วก็นายหน้าที่ชักชวนคนงานของอีสานที่ไปทํางานมีมูลค่าเปึน ๑๐-๒๐ ล้านบาท ผมก็ไม่ทราบว่าผู้ร่างกฎหมายทําไมตั้งแค่ ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ผมเองอ่านดูแล้วบางที ก็สะท้อนใจในข้อเท็จจริงว่าเงิน ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ถ้าเกิดยึดมาเปึนหลักประกัน มันไม่เพียงพอหรอกครับ เพราะในรูปแบบของคนที่มีเจตนาที่ไม่สุจริต คือมีเจตนาทุจริต ตั้งใจอยู่แล้ว แล้วบังเอิญเจอผู้ที่ประสงค์จะไปทํางานกําลังแสวงหางาน ทั้งที่ความจริง มันไม่น่าจะเปึนไปได้ แบบไปทํางานประเทศเกาหลีวันนี้ก็ยังต้มตุ๋นกันอยู่ มีความต้องการ มาแค่ ๔-๕ คน ผู้นําไปเสนอบอก ๓๐ ๕๐ พี่น้องผมที่จังหวัดสกลนครวิ่ง บอก ๓๐๐,๐๐๐ บาท ๔๐๐,๐๐๐ บาท ๕๐๐,๐๐๐ บาทไปหมด ยืมเงินนอกระบบ วันนี้ผมจึงบอกว่า ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาทคงไม่ได้ ต้องฝากท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีผู้ที่เกี่ยวข้อง ขอฝากว่าในเมื่อนํากฎหมายฉบับนี้ไปสู่คณะกรรมาธิการขอให้ทบทวน เพราะหลายมาตรามีปัญหาโดยเฉพาะบทลงโทษ ระดับโทษเขาไม่กลัวเลยแบบนี้ เพราะพี่น้องของผมหลายคนต้องตกระกําลําบาก เพราะมีนายทุนอยู่กลุ่มหนึ่งออกมา เสนอตัว แล้วบอกถ้าจะไปเมืองนอกเขาเสนอให้กู้เงิน ๒๐๐,๐๐๐-๓๐๐,๐๐๐ บาท ดอกเบี้ยเท่าไรไม่เกี่ยงอยู่แล้ว ที่สําคัญต้องเอาที่ไร่ที่นามาเปึนประกัน หลายคนต้องเสีย ที่ไร่ที่นาไปคนละ ๔๐-๕๐ ไร่ เอามารวมกันกู้ยืมมาไปเช่ามา อันนี้คือปัญหาใหญ่ วันนี้ ผมต้องขอพูดในประเด็นที่ผมต้องพูดไม่พูดไม่ได้ เพราะว่ากองทุนนี้ผมเห็นแล้วผมดีใจ ตอนแรกผมมานั่งอ่าน กองทุนในหมวด ๖ มีอยู่ ๑๐ มาตรา คือมาตรา ๖๔-๗๔ ตรงประเด็นนี้ เปึนประเด็นใหญ่ วันนี้ผมอยากจะให้รัฐบาลกลับไปทบทวน เพราะเขียนดูแล้วกองทุน เลิศเลอครับ ดูแล้วมันดี แต่ปรากฏว่าพอไปดูในเนื้อหาแล้วไม่ครอบคลุม กองทุนเพื่อ ช่วยเหลือคนหางานไปทํางานในต่างประเทศ มาตรา ๖๔-๗๔ ไปดูในข้อไหนมันไม่มีที่จะไป ช่วยเหลือคนที่จะไปจริง ๆ ท่านประธานครับที่ช่วยเหลือคือคนตกงานบอกถูกหลอกไป แล้วอันนั้นเปึนที่ปลายเหตุ ท่านประธานคงจําได้เมื่อ ๑๐ กว่าป้ก่อน พี่น้องผมไปทํางาน ที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย ตอนนั้นรัฐบาลยังประสานงานกันได้ไม่เหมือนทุกวันนี้ ซึ่งประเทศซาอุดีอาระเบียไล่หนีมาหมดแล้ว ปรากฏว่าไปทํางานที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย ไปตายที่ประเทศซาอุดีอาระเบียเอาศพกลับมา กระทรวงแรงงานก็ประสานงานให้อย่างดี ส่งศพมาให้ ท่านประธานครับพี่น้องของผมไม่มีเงินแม้แต่บาทเดียว ท่านทราบไหมศพที่ ส่งกลับมา มาไปรับอย่างดีเช่ารถสองแถวมารับ ปรากฏว่าพอไปถึงบ้านเป่ดดูไม่ใช่ พี่น้องตัวเองกลับเปึนส่งแขกที่ไหนไม่รู้กลับมา อันนี้เปึนข่าวใหญ่โตรับที่สนามบินสกลนคร ในสมัยนั้น ผมจึงฝากว่าในเรื่องนี้เปึนเรื่องหนึ่ง พวกผมต้องพูดถึงเงินกองทุนเพราะว่า ตั้งแต่มาตรา ๖๔ (๑) ถึง (๕) ก็เปึนเรื่องของการรวบรวมเงินกองทุน และผมไปดูในมาตรา ๖๕ เงินกองทุนให้ใช้จ่ายเพื่อกิจการ ดังต่อไปนี้ ๑. การจัดให้คนหางานซึ่งถูกทอดทิ้งอยู่ใน ต่างประเทศได้เดินทางกลับประเทศไทย อันนี้เปึนประเด็นปลายเหตุ ผมบอกว่าเสียไร่ เสียนาเสียที่ กู้ยืมเงิน หลายคนยังมีปัญหาอยู่ ปัญหายังตามมาเดี๋ยวนี้ยังไม่ได้ที่กลับมา เพราะธนาคารยึดไป ในหลายหมู่บ้านพี่น้องของผมมีตัวอย่างชัดเจนอายุก็มากแล้วรายหนึ่ง ผมเห็นแล้วเกิดสงสารวันนี้เงินไม่มีแล้วก็ที่ไร่ที่นาถูกยึดไป เพราะลูกหลานไปทํางาน ต่างประเทศยืมโฉนดที่ดินไปเท่านั้นเอง ๒. การสงเคราะห์แก่คนหางานซึ่งไปหรือจะไป ทํางานในต่างประเทศหรือทายาทโดยธรรมของบุคคลดังกล่าว ผมไปดูแล้วไม่มีในข้อใด แม้ (๓) ก็ดี การคัดเลือกและทดสอบฝ้มือและการฝ๊กอบรมคนหางานก่อนจะเดินทางไป ต่างประเทศ แล้วก็วรรคสุดท้าย การใช้จ่ายเงินกองทุนตามวรรคหนึ่ง ให้เปึนไปตาม ระเบียบที่รัฐมนตรีกําหนด ทั้ง ๓ ข้อผมว่าน่าจะมีอีกข้อที่ผมพูดบอกว่ามีความจําเปึน เงินกองทุนผมเห็นแล้วดีใจ แต่ปรากฏว่าถ้ารัฐบาลกลับไปคิดใหม่กลับไปทบทวนใหม่ พี่น้องที่จะเดินทางไปต่างประเทศทําไมไม่ตั้งเงินกองทุนก้อนหนึ่งขึ้นมาเลยจะเท่าไรก็ตาม เอาเงินนี่ละเปึนค่านายหน้า เพราะเราคุมบริษัทได้อยู่แล้ว และพี่น้องเราจะไม่ได้ถูกต้มตุ๋น อย่างแน่นอน เพราะเงินนี้จะไม่ออกเด็ดขาดถ้าไม่ได้ตําแหน่งงานที่ทํา แล้วก็ไปทํางาน ตามที่บริษัทนายหน้าหรือบริษัทต่างประเทศที่ส่งงานมาให้ทํา เพราะไปทําแล้วเงินทุกบาท ทุกสตางค์ผ่านระบบอยู่แล้ว อันนี้รัฐบาลต้องคิดครับท่านประธาน ต้องคิดว่าทําไมไม่ตั้ง กองทุนให้เขาไปเลย เขาหักเข้ากองทุนไป ๒๐๐,๐๐๐-๓๐๐,๐๐๐ บาท เอาเงินตรงนี้ละไปให้ และไม่ต้องห่วงว่าเงินจะหายท่านประธาน เพราะเงินเดือนคนไปทํางานต่างประเทศ เอาไปใช้อย่างอื่นไม่เปึนหรอกครับ ผ่านระบบทั้งนั้น แต่วันนี้ที่เรามีปัญหาคือไปแล้วมันเปึน เงินนอกระบบ ธนาคารหลายธนาคารมาให้กู้ แต่กู้แล้วก็กู้มีบุคคลอื่นมาเปึนนายหน้าอีกติดต่อกันหลายคนที่มีปัญหาก็เหมือนกันครับ ไม่รู้ใครเปึนใคร สุดท้ายโฉนดตกไปอยู่ธนาคารโดยคนอื่นนําไปจํานองทั้งสิ้นที่ผมพบอยู่ใน ขณะนี้ เพราะฉะนั้นในลักษณะกองทุนในมาตรา ๖๕ ไม่ว่า (๑) (๒) (๓) ผมอ่านยัง สะท้อนใจว่าเงินกองทุนทําไมไม่ทําให้เปึนชิ้นเปึนอันเสียที พี่น้องผมจะไม่ถูกหลอกถูกลวง เมื่อไรไปต่างประเทศ เมื่อไรจะได้ไปทํางาน นั่นละคือเงินตัวนี้ออกเลย เอาตรงนี้มาให้ ไม่ต้องมีดอกเบี้ยได้ไหม เพราะว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ส่งกลับมาประเทศไทยก็เปึน รายได้ของประเทศ ไม่ใช่ว่าเอามาแล้วไปอยู่ที่อื่น จะอยู่ที่ไหนก็ตามรายได้ทั้งนี้ทั้งนั้นคือ ของประเทศไทย ผมอยากให้กลับมาคิดคิดว่าจะทําอย่างไรให้พี่น้องเรามีสิทธิประโยชน์ มีสิทธิจากเงินไม่ต้องถูกหลอกลวง ถ้าตราบใดเรายังไม่ทําเปึนชิ้นเปึนอันปล่อยให้มี นายหน้า ปล่อยให้มีนายทุนเงินกู้นอกระบบมา แก้ไขไม่ได้หรอกครับ คนจะโกงมัน เตรียมการมาตั้งแต่คิดแล้ว ตั้งแต่ตั้งบริษัทแล้ว เอาจดหัวไว้อย่างดี แต่คนที่จะมาต่อสาย กับพี่น้องประชาชนในหมู่บ้าน บริษัทไม่ซื่อตรงหรอกครับส่งนายหน้ามาทั้งนั้น เพราะฉะนั้น ฝากว่ากองทุนเปึนเรื่องสําคัญ แล้วที่สําคัญคนที่ถูกต้มไม่ใช่ประเด็นอื่นครับ แม้สิงคโปร์ ใกล้ ๆ นั่งเครื่องบิน ๒ ชั่วโมงครึ่งพี่น้องผมไปเองไม่เปึนหรอกครับ จ่าย ๒๐๐,๐๐๐ บาท ๓๐๐,๐๐๐ บาท ตําแหน่งงานบอกไปทําช่างฝ้มือก่อสร้าง ไปจริง ๆ ไม่ได้ทํา พอไม่ได้ทํา ตําแหน่งงานไม่ได้ทําตามนั้นเงินเดือนตกลงกันบอก ๓๐,๐๐๐ บาท ไปจริง ๆ ได้ ๕,๐๐๐ บาท แบบนี้มันก็เสียนาเสียเมียแน่ครับถ้าไป พี่น้องผมคนหนึ่งไปทํางานที่ประเทศลิเบีย เมื่อ ๑๐ ป้ตกลงกันไปทํางานก่อสร้าง พอไปถึงเขาบอกว่าบริษัทที่พาไปบอกหนีไป ตกระกําลําบากครับ ข้าวก็ไม่มีกิน นายหน้าก็หนี ต้องขับรถขายขี้ไก่อยู่ ๓ ป้ถึงมีค่าเครื่อง กลับมา ๓ ป้ครับขับรถขายขี้ไก่ ดีแต่ว่าอยู่ประเทศไทยอยู่จังหวัดสกลนครเคยขับรถสองแถว รับจ้าง อันนี้คือเปึนปัญหา บอกว่ากองทุนมีบทบาทสําคัญ วันนี้รัฐบาลต้องกลับไป ทบทวนตั้งเลยกองทุนไม่ต้องคิดเปึนอย่างอื่น ใครไปทํางานชัดเจนผ่านในระบบเอาให้เปึน ค่านายหน้า ค่านายหน้าเอาเท่าไรจ่ายไป หักเอาจากเงินเดือนของคนงานที่ไปทํางาน ต่างประเทศ อันนี้ผมฝากประเด็นเดียวหนัก ๆ เลยครับ ขอบคุณมากครับ