สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๖ · ๖ ตุลาคม ๒๕๕๓

สุกิจ อัถโถปกรณ์ หารือเรื่องร่างพระราชบัญญัติองค์การอิสระเพื่อการคุ้มครองผู้บริโภค โดยแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการตั้งกรรมการตรวจสอบการคุ้มครองผู้บริโภค และแสดงความกังวลเกี่ยวกับประสิทธิภาพในการดำเนินการตามกฎหมายดังกล่าว นอกจากนี้ยังหารือเกี่ยวกับอาหารและพืชผักผลไม้ที่มีสารพิษ และเรียกร้องการแก้ไขเพื่อให้มีความปลอดภัยในการบริโภค และยังหารือเกี่ยวกับระเบียบวาระการประชุม โดยชี้ว่าเอกสารบางฉบับใช้สีต่างกัน ทำให้ไม่ทราบว่าเป็นฉบับเดียวกัน และขอให้ท่านประธานจัดทำเอกสารให้สม่ำเสมอ

นายสุกิจ อัถโถปกรณ์ ตรัง

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม นายแพทย์สุกิจ อัถโถปกรณ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง พรรคประชาธิปัตย์ ขอแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับร่างพระราชบัญญัติองค์การอิสระเพื่อการคุ้มครองผู้บริโภค สักเล็กน้อยนะครับ ร่าง พ.ร.บ. นี้ก็อย่างที่เพื่อนสมาชิกได้พูดแล้วครับ ถูกบังคับโดย รัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๕๐ มาตรา ๖๑ ที่บอกว่าต้องให้ตั้งองค์การอิสระเพื่อการคุ้มครอง ผู้บริโภค เนื้อหาส่วนใหญ่ก็คือการตั้งกรรมการ เราก็ตั้งกันมาไม่รู้กี่ร้อยชุดแล้วนะครับ ผมเชื่อว่าประเทศไทยเราตอนนี้น่าจะมีกรรมการเปึนล้านชุดแล้วนะครับ ก็บอกว่าตอนนี้ ประเทศเราบริหารโดยกรรมการ เนื้อหาส่วนใหญ่ก็คือตั้งกรรมการอย่างที่บอกนะครับ แล้วหน้าที่หลักของกรรมการก็มีอยู่ ๒ ประเด็น ประเด็นแรกก็คือ การให้ความเห็น อีกประเด็นก็คือ การตรวจสอบ ให้ความเห็นอะไรครับ ให้ความเห็นเรื่องกฎหมาย กฎ และมาตรการต่าง ๆ ก็คือให้ความเห็นต่อรัฐบาลในการที่จะทําเรื่องเหล่านี้ ทีนี้อันนี้ ไม่น่าห่วงอะไรครับ ผมก็คิดว่าเปึนเรื่องธรรมดาของคณะกรรมการทั้งหลาย แต่ที่สําคัญ ก็คือกรรมการนี้มีหน้าที่ตรวจสอบด้วย อันนี้เรื่องใหญ่นะครับ เพราะการตรวจสอบนี่ ตรวจสอบทั้งประเทศ แล้วอะไรที่มันเกี่ยวข้องกับผู้บริโภคมันมากมายเหลือเกินนะครับ ประเด็นที่สําคัญก็คือ กรรมการมีแค่ ถ้าบวกกันนะครับ ๗ คนบวก ๘ คน เปึน ๑๕ คน ผมว่าไม่พอหรอกครับ มันต้องมีแขน มีขา ทีนี้ในกฎหมายก็กล่าวถึงองค์กรผู้บริโภคต่าง ๆ ซึ่งก็กล่าวถึงไม่มากนัก ไม่รู้ว่าตั้งกันมาอย่างไร ตั้งกันเองนะครับ ถ้าให้องค์กรเหล่านี้ เข้ามาช่วยเรามีแรงจูงใจอะไรให้เขาหรือเปล่า ก็ไม่ได้บอกในนี้นะครับ อยู่เฉย ๆ เขาก็คง ไม่ทําอะไรให้นะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งองค์กรผู้บริโภค ซึ่งมาตรา ๒๖ บอกว่า จะต้องมี องค์การอิสระเพื่อการคุ้มครองผู้บริโภคเขต บอกว่าจะแบ่งประเทศเปึน ๘ เขต จะถูกไหมครับ การแบ่งเขตแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้กําหนดให้ชัดเจนว่าแต่ละเขตโครงสร้างเปึนอย่างไร ดูแลกัน อย่างไร ปกครองกันอย่างไร แล้วหน้าที่ปกติถ้าไม่ได้มาเปึนกรรมการใหญ่เขาทําอะไรกัน อันนี้คือเรื่องของจํานวนกําลังที่ผมดูว่าไม่น่าจะพอที่จะดูแลตรวจสอบเรื่องของการบริโภค ทั้งประเทศนะครับ

อีกเรื่องคือเรื่องประสิทธิภาพ อันนี้น่าห่วงครับ เพราะดูกรรมการแล้วที่มา ก็คือมาจากองค์การอิสระเพื่อการคุ้มครองผู้บริโภค เพราะฉะนั้นไม่ได้กําหนดเลยนะครับว่า เรื่องของประสิทธิภาพจะเปึนอย่างไร ไม่ได้บังคับเจาะจงว่าจะมาจากสาขาอาชีพอะไรต่าง ๆ เพราะฉะนั้นหลายเรื่องนะครับในเรื่องของการบริโภคมันลึกล้ํา มันเปึนวิชาเฉพาะ ผมยกตัวอย่างง่าย ๆ อย่างเรื่องโทรคมนาคม เรื่องโทรศัพท์มือถือนี่ครับ ในอดีตเราก็พบว่า ผู้ประกอบการมือถือร่ํารวยมหาศาล แล้วก็ร่ํารวยอย่างรวดเร็วด้วย ถ้าจะบอกว่าไม่เอาเปรียบผู้บริโภคเลย มันฟังยากนะครับ น่าจะตรวจสอบยากสําหรับ เรื่องอย่างนี้ สําหรับคนที่เข้าไปแล้วไม่มีพื้นความรู้ในด้านนี้ ในเมื่อกฎหมายเขียนอย่างนี้ ผมก็ได้แค่ติง ๆ ไว้แค่นั้นเองก็คงจะทําอะไรไม่ได้มาก แล้วที่มันตรวจสอบง่าย ๆ ครับ อย่างเช่นเรื่องของความเสียหายในวงการแพทย์ อันนี้ดูง่ายมาก คนเจ็บ คนตาย คนพิการ จากการรักษาดูง่ายครับ เพราะฉะนั้นจึงไม่น่าตกใจไม่น่าแปลกใจเลยครับที่วงการแพทย์ ตื่นตระหนกกับกฎหมายฉบับนี้พอสมควร โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเขานึกหน้าของ คณะกรรมการชุดแรกที่จะเกิดขึ้น เขาพอจะนึกกันออกว่าใครบ้าง หลายคนก็ได้เคยสร้าง ความสะพรึงกลัวต่อวงการแพทย์มาแล้วพอสมควร

อีกประเด็นหนึ่งที่ผมอยากฝากก็คือเรื่องที่ผมเชื่อว่าคุณสถาพรได้พูดไปแล้ว ขออภัยที่เอ่ยนามเพื่อให้เกียรติท่าน คือเรื่องของอาหาร เรื่องของพืชผักผลไม้ เมื่อไรล่ะครับ บ้านเมืองเราถึงจะจัดการให้มันดูดีเสียที เราต้องตายผ่อนส่งกันอยู่ทุกวันนี้เพราะว่า กินผักผลไม้ที่มีสารพิษ อาหารที่ปนเปุ๋อนด้วยสารพิษต่าง ๆ ใครจะมาเปึนคณะกรรมการ อะไรก็ตาม กฎหมายนี้จะเกิดประสิทธิผลขึ้นมาได้ หมายความว่าจะสําเร็จตาม ความปรารถนาของเราต้องทําเรื่องนี้ให้ได้ครับ เรื่องนี้คือเรื่องที่เรากินกันอยู่ทุกวัน เปึนเรื่องที่เราสัมผัสกันอยู่ทุกวัน อันนี้คือเรื่องต่าง ๆ ที่ผมมีความรู้สึกเปึนห่วงอยู่ ในกฎหมายฉบับนี้เวลาที่จะออกไปนะครับ ทีนี้ท่านอาจารย์ผ่องศรีสละสิทธิไม่อภิปราย แต่มาฝากประเด็นไว้นิดหนึ่งที่คุณบุญยอด ขออนุญาตที่เอ่ยนาม บอกว่าคณะกรรมการ ชุดนี้ไม่มีการรายงานต่อรัฐสภา ท่านบอกว่ามาตรา ๑๐ ของท่าน วรรคท้ายมีว่า ภายใน หนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันสิ้นป้บัญชีทุกป้ ให้องค์การทํารายงานประจําป้เสนอต่อ คณะกรรมการเพื่อเสนอต่อรัฐสภาเพื่อทราบมีนะครับคุณบุญยอด กฎหมายของคุณผ่องศรี ทีนี้มีอีกมาตราหนึ่งคือมาตราเกี่ยวกับคณะกรรมการสรรหา อันนี้ผมถามใครดีครับ ใครตอบผมได้ครับ ให้มีคณะกรรมการสรรหาประกอบด้วย (๑) (๒) (๓) จนถึง (๔) คือ ตําแหน่งประธานคณะกรรมการประสานงานองค์กรพัฒนาเอกชน มีด้วยหรือครับ แล้วปัจจุบันนี้เปึนใครครับ อันนี้ผมไม่ทราบนะครับ เปึนห่วงว่าเดี๋ยวหากรรมการสรรหา ไม่ครบนะครับ

ประเด็นสุดท้ายครับท่านประธานไม่เกี่ยวกับกฎหมาย แต่ว่าเกี่ยวกับ สภาเราครับ ท่านประธานครับ ระเบียบวาระการประชุมโดยทั่วไปแล้วทําดีมากครับ ผมชมเชยข้อความอะไรต่าง ๆ แต่วันนี้ดูผิดพลาดไปหน่อยนะครับ โดยเฉพาะที่อินเดกซ์ (Index) ที่ชี้ กฎหมายที่เปึนเรื่องเดียวกัน แต่ว่า ๑. ก็คือใช้ต่างสีกันทําให้เราไม่รู้ว่า เปึนฉบับเดียวกัน ผมฝากท่านประธาน แล้วเขียนก็ไม่เหมือนกันครับ อย่างเช่นของ ครม. นี้เขียนว่า องค์การผู้บริโภค ของอาจารย์ผ่องศรีเปึนสีฟัาเขียนว่า พ.ร.บ. ผู้บริโภค ต้องฝากท่านประธานด้วย ผมก็คงจะแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้ เพียงแค่นี้ครับ ขอบพระคุณครับ