ท่านประธานที่เคารพ ผม สงวน พงษ์มณี พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน ผมคิดว่าดีใจที่เห็นนายกรัฐมนตรีมาแล้วก็ท่านรัฐมนตรี ที่รับผิดชอบมาอยู่ในสภาด้วย ผมอยากจะให้ท่านรับฟังความคิดเห็นของสมาชิกรัฐสภา ที่บอกว่าไม่เห็นด้วยกับตรงไหนบ้าง กฎหมายฉบับนี้มันมีความเปึนพิเศษกว่ากฎหมายอื่น มีผลต่อการบริหารราชการแผ่นดิน ผมย้ําตรงนี้ว่ากฎหมายตัวนี้ฉบับนี้มีผลต่อ การบริหารราชการแผ่นดิน เท่ากับว่าเราสร้างเขตปกครองพิเศษขึ้นมาโดยกฎหมายฉบับนี้ เพราะอะไรครับ องค์รวมของกฎหมายฉบับนี้ที่มีมาตราสําคัญมันเกี่ยวกับอันที่ ๑ คือขอบเขตการใช้อํานาจ ซึ่งผมก็อิหลักอิเหลื่อเหลือเกินที่จะบอกว่า ๑ จังหวัด มีหลายอย่าง ก็โชคดีที่เห็นว่ากรรมาธิการเสียงส่วนใหญ่เห็นด้วย ก็ไปปรับเปึนทั้ง ๕ จังหวัดแล้ว ทีนี้ ผมไม่เห็นความจําเปึนเลยที่จะออกมาตรา ๑๕ และมาตรา ๑๗ สอดคล้องกันเหลือเกิน มาตรา ๑๕ คือความคล่องตัวในการใช้เงิน ท่านประธาน มาตรา ๑๗ คล่องตัวในการใช้อํานาจ มาตรา ๑๕ ท่านครับ ผมจะเล่าความจริงเรื่องภาคใต้ให้ฟังก่อน แล้วท่านที่เปึนสมาชิกรัฐสภา จะเข้าใจว่าทําไมมาตรา ๑๕ ต้องเขียนเช่นนี้ ไม่เคยมีคณะอนุกรรมาธิการเกี่ยวกับการใช้เงิน เรื่องภาคใต้ ก็ตั้งป้ที่แล้ว ผมกับพรรคร่วมรัฐบาลหลายคนไปเปึนอนุกรรมาธิการภาคใต้ ไปเจอปัญหาอย่างนี้ ท่านประธานครับ แล้วท่านฟังผมเล่าเรื่องในการใช้เงินในภาคใต้ ใช้งบประมาณภาคใต้แล้วท่านจะถึงบางอ้อว่าทําไมกรรมาธิการเสียงข้างมากเขียนอย่างนี้ อันที่ ๑ ภาคใต้ ถ้าถนนเส้นนี้ ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ถ้าภาคใต้มีระเบียบพิเศษท่านประธาน เพิ่มได้อีก ๕ เปอร์เซ็นต์ คือ ๑,๐๕๐,๐๐๐ บาท แล้วกรณีพิเศษอีกอันหนึ่งก็คือว่า ไม่ต้องประมูลครับ จัดจ้างพิเศษได้เลย มีระเบียบรองรับ อันนี้เปึนอันที่ ๒ ครับ อันที่ ๓ ส่วนข้างมากและทหารจะมารับทําโครงการเพราะว่าหน่วยงานอื่นทําไม่ได้ ทางหลวงชนบทเอย อะไรต่ออะไร ทหารรับทําหมด แต่ทหารรับทํานั้นรับทําเต็ม ๆ เลยครับ ไม่ต้องมีเงิน ค้ําประกันนะครับท่าน ถ้าเอกชนทําแล้วมีเงินค้ําประกัน แต่ทหารทํายังไม่ต้องมีเงิน ค้ําประกัน ไม่มีหลักประกันในการใช้งบประมาณเลย นี่คือภาคใต้ วันนี้ท่านเขียนขึ้นมาว่า ผมติงตรงนี้ท่านครับ ให้สามารถออกระเบียบเกี่ยวกับการเงินและพัสดุ แล้วสําทับ ในวรรคท้ายว่า ระเบียบอื่นอะไรอื่น ๆ ใช้ไม่ได้ตรงนี้เลย นั่นหมายความว่า สตง. ก็ตรวจสอบไม่ได้ ป.ป.ช. ก็ตรวจสอบไม่ได้ เพราะเขาจะทําถูกระเบียบที่เขาตราขึ้นมาเอง ท่านเห็นไหมครับ ประเทศไทยปกครองโดยระบอบที่เราเปึนอยู่ ก็หมายความว่าเรามี ข้าราชการประจําซึ่งกินเงินเดือนมาจากภาษีประชาชน แล้วก็มีตัวแทนประชาชนเปึน ส.ส. เปึนรัฐบาลมาบริหาร แล้ว ส.ส. เปึนคนตรวจสอบ นี่คือหลักการของการบริหารประเทศ แล้วก็มีหน่วยงาน องค์กรต่าง ๆ เปึนตัวตรวจสอบผ่านหลักการเดียวกัน ระเบียบเดียวกัน สตง. ป.ป.ช. ตรวจสอบก็บอกว่าคุณได้ทําผิดหลักการนั้น หลักการนี้ ระเบียบนั้น ระเบียบนี้ แต่นี่ออกระเบียบเองแล้วใครจะตรวจสอบ กําลังสร้างรัฐอิสระที่แปลกประหลาดที่สุด แปลกประหลาดตรงไหนครับ อยากได้รับการคล่องตัวในการใช้เงิน ผมฟัองประชาชน ผ่านท่านประธานไปครับ ขอให้ท่านวุฒิสมาชิกรับรู้ด้วยว่าระเบียบการใช้เงิน ระเบียบพัสดุ ทําไมไม่ใช้ของส่วนกลางซึ่งทั่วประเทศเขาใช้ตัวนั้นอยู่ ทําไมไม่ทําล่ะครับ นี่ออกระเบียบเองครับ วันนี้ระเบียบที่มีอยู่กล้าไหมครับ กล้าบอกสาธารณะไหมว่าภาคใต้ไม่ต้องประมูล ภาคใต้ เกิน ๕ เปอร์เซ็นต์ งบ ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท เปึน ๑,๐๕๐,๐๐๐ บาท กล้าพูดอย่างนี้ ต่อสาธารณะได้ไหม ไม่กล้า แล้วงบแต่ละงบซ้ํากันหมดท่านประธาน เลี้ยงแพะ ๆ เหมือนกันหมดเลย ซ้ําพื้นที่กันหมด ทั้งหมดผมคิดว่า ส.ส. ภาคใต้รู้ดี วันนี้คนภาคใต้ เปึนผู้รับเหมาช่วงเปึนส่วนใหญ่ นอกนั้นมาจากต่างจังหวัดหมดครับ เพราะอะไรครับ เพราะระเบียบตัวนี้ นี่คือมาตรา ๑๕ ท่านประธาน ผมจึงเสนอตัดออกเพราะอะไรครับ ก็ระเบียบอะไรอื่น ๆ คุณออกได้ แต่ระเบียบที่ว่าด้วยการเงินและพัสดุต้องใช้ของส่วนกลาง ต้องมีการตรวจสอบอย่างเปึนระบบ นี่ไม่อายหรือครับ ไม่อายหรือกรรมาธิการที่เขียน อย่างนี้ อายใครครับท่านประธาน อายแผ่นดินบ้างสิ ไม่ใช่เงินหลวง เงินชาวบ้านเขา ทําไมให้หน่วยงานอื่นเขาต้องใช้ระเบียบกลางล่ะครับท่านประธาน ตรงนี้ไม่ต้องใช้ ผมก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรท่านประธาน นี่คือความเจ็บปวดของสมาชิกรัฐสภาท่านประธาน ที่ช่วยอะไรไม่ได้ ท่านต้องการการคล่องตัวการใช้เงิน มันจะขนาดนั้นหรือ มันจะขนาดนั้นหรือครับ ถ้าประมูลปกติคนในพื้นที่เขาทําได้หมดครับ วันนี้บริษัทนอกพื้นที่ได้หมด คนในพื้นที่ เขาซับ (Sub) งาน เขาซื้องาน เขาเปึนลูกจ้างรับเหมาช่วงทํางานเท่านั้นเอง เพราะอะไรครับ ก็เพราะระเบียบมันเปึนอย่างนี้ แล้วงบประมาณเต็มเวลาทหารเอาไปทําทําเต็ม เงินค้ําประกันก็ไม่มี เมื่อเงินค้ําประกันไม่มีความเสียหายมันเกิดขึ้นใครรับผิดชอบล่ะ อิหลักอิเหลื่อเหลือเกินในการดูงบประมาณภาคใต้ วันนี้ถ้าเปึนอย่างนี้ก็เท่ากับว่า เรามีรัฐใหม่เปึนรัฐอิสระนอกเหนือจากการกํากับดูแลของรัฐบาลกลาง คนพื้นที่ทําได้เลยครับ พอมาตรา ๑๗ ยิ่งมันครับ อํานาจตั้งแต่โน่นมาเลยท่านประธานดูให้ดีแล้วกันเดี๋ยวผมจะให้ดู ในมาตรา ๑๗ อีกทีแล้วมอบอํานาจได้อีก ทั้งหมดที่ผมพูดมานี่ผมไม่เห็นด้วย เพราะเรื่องอย่างนี้ วันนี้ยกมือตรงนี้ก็แพ้ ผมไม่สนใจจะยกมือด้วย แต่พูดดัง ๆ ให้มีบันทึกไว้ให้วุฒิสภาเขาเห็นว่า พวกผมไปสอบดูแล้ว ไปค้นคว้าดูแล้ว บังเอิญป้ที่แล้วไปเปึนกรรมาธิการวิสามัญงบประมาณ แล้วบังเอิญป้ที่แล้วตั้งอนุกรรมาธิการภาคใต้ขึ้นมาถึงได้รู้ว่าข้อเท็จจริงภาคใต้ใช้เงินกัน แบบที่ไม่สามารถจะควบคุมได้ท่านประธานครับ แล้วตัวนี้ ศอ.บต. ตั้งขึ้นมาเพื่อไปใช้เงิน แทนองค์กรอื่นเท่านั้นเองครับ ทั้ง ๆ ที่ กอ.รมน. นายกรัฐมนตรีก็เปึนประธานอยู่ เมื่อสั่งทหารไม่ได้ก็ออกเปึนกฎหมายขึ้นมาเพื่อจะได้ไปใช้เงินตามที่ตัวเองต้องการ ปัญหาภาคใต้ไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้รับการพัฒนาอย่างเดียวนะครับ เขาไม่ได้สิทธิทาง การเมืองครับ เขาเจ็บปวดมากท่านประธาน เรามีกฎหมายพิเศษในกรุงเทพมหานคร แค่ ๒ เดือนเองจะเปึนจะตายให้ได้ ภาคใต้เขาโดนมากี่ป้แล้ว แล้วยังจะออกกฎหมายฉบับนี้ ผมจะสรุปตรงนี้ท่านประธาน ไม่ได้พูดอะไรมากหรอก ผมไม่เห็นว่าผมจะพูดเสร็จแล้ว มีคนเห็นด้วยกับผมคงไม่มีหรอกครับ ถ้ามีเสียงส่วนใหญ่คงไม่เขียนอย่างนี้หรอก ผมคิดว่า นี่เปึนการเขียนกฎหมายขึ้นมาให้องค์กรหนึ่งใช้เงินหลวงอย่างอิสระโดยไม่มีการกํากับดูแล โดยหน่วยงานของรัฐ คุณจะให้ใครไปดูแลล่ะ ดูแลอย่างไร สตง. ไปตรวจก็ไปตรวจ ตามระเบียบที่ออกเอง ผมเจ็บปวดมากต่อกฎหมายฉบับนี้ในมาตรานี้นะครับ ขอบคุณครับ