ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่าย ประจําป้ ๒๕๕๓ สิ่งที่ผมเปึนห่วงก็คือที่มาของงบประมาณ ที่มาในสิ่งที่ท่านได้กรุณา ชี้แจงต่อที่ประชุมเปึนหลักการใหญ่ ๆ แต่สิ่งที่ผมเปึนห่วงที่อยากจะกราบเรียนต่อสภา แห่งนี้ก็คือ การขึ้นภาษีสรรพสามิตในเรื่องเหล้า บุหรี่ และภาษีน้ํามัน ผู้ที่ได้รับผลกระทบ มากที่สุด ขณะนี้วิถีชีวิตวัฒนธรรมของคนในท้องถิ่นประชาชนทั่วไปเขาผูกพันกับน้ํามัน เหล้าขาว บุหรี่ ต้องบริโภคกันเกือบทุกวัน ในชนบทเดี๋ยวนี้ครอบครัวหนึ่งต้องมี รถมอเตอร์ไซด์อย่างน้อย ๒ คัน ถ้าบังเอิญต้องใช้น้ํามันวันละ ๒ ลิตร เขาจะต้องเสีย ค่าใช้จ่ายเพิ่มอีก ๒๐ บาท นี่คือสิ่งที่เขาจะต้องได้รับความเดือดร้อนจาการขึ้นภาษี สรรพสามิต เหล้าขาว ท่านขึ้นเท่าไรไม่รู้ แต่ในชนบทขึ้นขวดหนึ่ง ๒๐ บาท ครอบครัวหนึ่ง ถ้ามีกิจกรรมในสังคมจะต้องจ่ายเพิ่มอีกเท่าไร ในขณะเดียวกันที่ท่านเอาเงิน ๒,๐๐๐ บาท ไปให้กลุ่มบุคคลอีกกลุ่มหนึ่ง ท่านรู้ไหมว่าเขาเดือดร้อนไหมผู้ที่จะต้องควักกระเปิา ออกไปเขาได้ไหมในส่วนนี้ อยากจะกราบเรียนฝากว่าอย่ามองข้ามสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ คนใน รากหญ้าควรจะมองดูเขาบ้าง และผมอยากจะเรียนต่อไปว่าเวลาผมน้อยนะครับ ก็เปึน ห่วงเรื่องการใช้จ่าย เรื่องการใช้จ่ายงบประมาณข้อ ๑. ต้องกระจาย ๒. ต้องให้โอกาสทุก คนได้ใช้งบประมาณ ๓. มีส่วนร่วมในงบประมาณนั้น ๆ ๔. ก็คือประโยชน์ที่เขาจะได้รับ เขาได้รับอะไรบ้าง คุ้มไหมกับที่เขาต้องเสียเพิ่มเติมขึ้นไปจากภาษีประจําวันที่ต้องเสียอยู่ ก็คือภาษีมูลค่าเพิ่มซึ่งทุกคนจะต้องเสีย แล้วรัฐสวัสดิการเขาได้ไหม ในขณะที่กรุงเทพมหานครวันนั้นผมได้ฟังท่าน ส.ส. กรุงเทพมหานคร อภิปรายเรื่อง รถไฟฟัาในกรุงเทพมหานคร ท่านได้ดูไหมครับ ถนนไร้ฝุ์นในชนบทมีใครสนใจไหม แค่ ๔๐,๐๐๐ กว่ากิโลเมตร คน ๗๖ จังหวัด เขาได้ประโยชน์อะไรบ้าง เงินงบประมาณ ท่านตั้งไปเท่าไร หมื่นกว่าล้าน กับสายทางของรถไฟเส้นหนึ่งกี่หมื่นล้าน อันนี้คือข้อ เปรียบเทียบว่าเขาได้รับสวัสดิการจากรัฐบาลแค่ไหนเพียงใด ๓๐ บาทรักษาทุกโรค เมื่อวานผมได้ยินท่านตอบโต้กันไปมา บอกว่าทําไมรัฐบาลชุดก่อนที่คิดเรื่อง ๓๐ บาท รักษาทุกโรค หรือหลักประกันสุขภาพทําไมตั้งน้อยจัง มัวเอาเงินไปทําอะไรอยู่ ผมอยากจะเปรียบเทียบให้เห็นว่า ทําไมไม่บอกพ่อของตัวเอง อย่างพ่อผมถ้าผมจะพูด อย่างนี้จะถูกต้องไหม ทําไมพ่อผมไม่หาสตางค์ไว้ให้ผมเยอะ ๆ ทําไมไม่สร้างบ้านให้ผมได้ อยู่ ไม่ต้องให้ผมได้เปึนหนี้ในการที่จะก่อร่างสร้างตัว ถ้าพูดอย่างนี้ไม่ถูก จุดเริ่มต้นเล็ก ๆ ก็ต้องสร้างให้มันใหญ่แล้วก็ทําให้มันดีขึ้น นี่คือสิ่งที่ผมอยากจะกราบเรียน แล้วก็อยากจะ ฝากว่า สิ่งที่คนในชนบทเขาต้องการที่สุดตอนนี้ก็คือ ชาวไร่ชาวนาที่ต้องการก็คือน้ํา กรมชลประทาน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ป้นี้ท่านใช้เงินเขาไปเท่าไร ลดลงกี่ เปอร์เซ็นต์ พื้นที่ในการที่จะเพื่อการเกษตรของชนบทในภาคอีสาน เอาภาพรวมของภาค อีสานครับ มีพื้นที่ทั้งหมด ๕๗ ล้านไร่เศษ ในการประกอบอาชีพในการทํานา และมีพื้นที่ อยู่ในเขตชลประทานทั้งหมด ๕๗.๗ ล้านไร่ ตอนนี้ที่สามารถใช้น้ําและอยู่ในเขตที่สามารถ ที่จะอยู่ในเขตชลประทาน ๕.๓๓ ล้านไร่ เปึนจํานวน ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ของพื้นที่เพื่อ การเกษตร แล้วเราจะไปเก็บภาษีที่ไหน เราให้สวัสดิการอะไรเขาบ้าง ในขณะที่เราเร่งรัด เก็บภาษีจากเขาไป ผมอยากจะให้รัฐบาลให้ความสําคัญของคนกลุ่มนี้ ซึ่งถือว่าเปึน ๘๐ เปอร์เซ็นต์ของประชากรของประเทศไทย น้ําคือปัจจัยที่เขาต้องการ คนบ้านผมถ้าจะ โยงไปก็ฝายหัวนากับฝายราศี นี่ผมพูดตลอด มูลล่างท่านก่อสร้างฝาย ๒ ตัวนี้เสร็จมา ๑๕-๑๖ ป้ เงินชดเชยก็จ่ายเขาไม่เสร็จสักที ทําไมไม่จ่ายเงินชดเชยฝายราศีไศลให้มันจบ ระบบกระจายน้ําตอนนี้ป่ดน้ํามาแล้วทําไมไม่สร้าง ผมไปดูในแผนมันไม่มี ฝายหัวนานี่พูด แล้วพูดเล่า งบประมาณมีแล้วตอนนี้ยังไม่ประกวดราคา จะรอไว้ถึงตอนไหน พื้นที่เพื่อ การเกษตรที่จะเกิดจากฝายหัวนานี้จังหวัดศรีสะเกษครึ่งหนึ่งประมาณ ๑๑๐,๐๐๐ ไร่ เพียงป่ดฝายหัวนาเท่านั้นเอง คลอง ๒ ตัวก่อสร้างแล้วก็ยังไม่ทํา เงินงบกลางของรัฐบาล ที่ตั้งไว้ ผมอยากจะฝากว่าอยากให้เร่งรัดในการจ่ายเงินชดเชยของฝาย ๒ ตัวนี้ แล้วก็ให้ ท่านได้ดําเนินการก่อสร้างคลองส่งน้ําให้เขาได้ใช้ประโยชน์จากระบบกระจายน้ํา เพื่อที่จะให้เขาได้มีรายได้เกิดขึ้น อันนี้ก็อยากจะฝากรัฐบาลครับ

ต่อไปเรื่องการศึกษาครับ เรามาดูเรื่องการศึกษา การศึกษาที่ท่านบอกว่า จะให้ทุกคนได้มีโอกาสได้รับการศึกษาอย่างทั่วถึง อยากจะถามว่าสํานักงานการศึกษา ขั้นพื้นฐาน มีโรงเรียนทั้งหมด ๓๒,๒๙๘ แห่ง มีนักเรียนทั้งหมด ๗,๘๐๐,๐๐๐ คนเศษ มีห้องเรียนทั้งหมด ๔๐๒,๐๐๐ กว่าห้อง ท่านให้คนเพียง ๑๘๕ คนไปเปึนผู้บริหาร ๑๘๕ เขตพื้นที่การศึกษาดูแลโรงเรียนทั้งหมด ๔๐๐,๐๐๐ กว่าแห่ง ดูแลโรงเรียนทั้งหมด ๓๐,๐๐๐ กว่าแห่ง ผมเคยเสนอว่าอยากจะขอให้ท่านได้ขยายเขตพื้นที่การศึกษาเปึน ๔๐๐ เขต เหตุผล เนื่องจากว่าเมื่อก่อนนั้นท่านจะตั้งเขตละ ๑ จังหวัดได้เพราะระบบ การศึกษาไม่เหมือนกัน เราจัดการศึกษาเปึนระบบ สปช. มีสํานักงานการประถมศึกษา อําเภอเปึนหน่วยงานย่อยที่จะดูแล กําชับ และตรวจสอบ ตอนนี้ไม่มี ก็อยากจะขอให้เปึน ๔๐๐ เขตพื้นที่การศึกษา แล้วต่อไปครับในเรื่องของมัธยมศึกษา ในเรื่องของการจัดศูนย์ประสานงานการจัดการมัธยมศึกษาจังหวัด กระทรวงศึกษาธิการ คิดได้อย่างไรครับ ตั้งแค่ ๔๑ ศูนย์ จังหวัดในประเทศไทยมี ๗๖ จังหวัด ท่านคิดได้อย่างไร เอาจังหวัดศรีสะเกษไปควบกับจังหวัดยโสธร เอาจังหวัดอุบลราชธานีซึ่งใหญ่อยู่แล้วไป ควบกับจังหวัดอํานาจเจริญ แล้วจังหวัดภาคใต้ที่ท่านเอาไปควบกัน คือศูนย์ที่ ๑๓ จังหวัดพังงา จังหวัดภูเก็ต จังหวัดระนอง ศูนย์ที่ ๑๔ จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา นี่ท่านต้องการคุณภาพของการศึกษาไหม หรือว่าทําแต่สักอยากจะทํา การดูแลจะดูแลได้อย่างไร จังหวัดศรีสะเกษควบกับจังหวัดยโสธร มันคนละประเพณีและ วัฒนธรรม จังหวัดยโสธรเขาอยู่อีสานตอนเหนือลุ่มน้ําชีขึ้นไป แบ่งได้อย่างไร อยากจะขอ เสนอให้แบ่งเปึนเขตละ ๑ จังหวัด เพื่อเปึนการกระจายหน่วยงานและให้สัมฤทธิผล ในการศึกษา

ท่านประธานที่เคารพครับ กระทรวงวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรมนี่ รัฐบาล ชุดนี้เปึนเครื่องชี้ให้เห็น ผมถึงบอกว่าได้มาแล้วจ่ายไป ท่านจ่ายอย่างไร กระทรวง วัฒนธรรมท่านให้งบประมาณทั้งหมด ๔,๔๗๗ ล้านบาท สํานักงานวัฒนธรรมจังหวัดท่าน ให้เงินแค่ป้ละไม่เกิน ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท ผมเคยเปึนรองประธานสภาวัฒนธรรมจังหวัด สภาวัฒนธรรมอําเภอท่านให้ป้ละ ๑๕,๐๐๐ บาท ตําบลไม่มี แต่ในขณะเดียวกันท่านลอง ดูครับวิสัยทัศน์ของกระทรวงวัฒนธรรม เปึนองค์กรการเสริมสร้างความภูมิใจในความเปึน ไทย แค่นี้ความหมายชัดเจน ปลูกฝังค่านิยมอันดีงามบนพื้นฐานของคุณธรรม นําสังคม อยู่อย่างอยู่เย็นเปึนสุข แล้วมันจะอยู่เย็นเปึนสุขได้อย่างไร การศึกษากับวัฒนธรรม ท่านแยกออกจากกัน แต่ท่านให้ค่าน้ําหนักของการศึกษา ๒๐ เปอร์เซ็นต์ การศึกษา ๒๐ เปอร์เซ็นต์ของงบประมาณ ๑,๗๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนี่ก็ยังน้อยเกินไป ควรจะเปึน ๒๕ เปอร์เซ็นต์เปึนอย่างน้อย แล้วของเรื่องวัฒนธรรมท่านให้เท่าไรครับ เปึน ๐.๓ เปอร์เซ็นต์ของ ๑,๗๐๐,๐๐๐ ล้านบาท วัฒนธรรมและการศึกษาควรจะควบคู่ กันไป ตอนนี้ดูได้ไหมครับ สังคมเราดูได้ไหม ถ้าเรายังไม่ให้ความสําคัญของเรื่อง วัฒนธรรม ผมคิดว่ามันลําบาก ก็อยากจะฝากว่าควรจะได้เพิ่มเติมในเรื่องของวัฒนธรรม กรมศาสนาทั้งประเทศดูแลวัดวาอารามเรื่องศาสนา ๓๖๖ ล้านบาท เฉลี่ยแล้วจังหวัดละ ๔,๐๐๐,๐๐๐-๕,๐๐๐,๐๐๐ บาทแค่นั้นเอง

ต่อไปครับ มหาดไทยครับ กระทรวงมหาดไทย ท่านได้เคยมีมติในที่ประชุม ครม. วันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ บอกว่าจะปรับค่าตอบแทนเงินเดือนกํานันผู้ใหญ่บ้าน ระยะที่ ๑ ป้ ๒๕๕๓ ๕๐ เปอร์เซ็นต์ ระยะที่ ๒ ป้ ๒๕๕๔ ๕๐ เปอร์เซ็นต์ ตอนนี้เขารออยู่ เขารอท่านอยู่

กรมโยธาธิการและผังเมือง ท่านไปกําหนดบทบาทว่า กรมโยธาธิการ มีหน้าที่ดูแลริมตลิ่งแม่น้ําต่าง ๆ แต่ก็ไปบอกว่าจะต้องดูแลเฉพาะในเขตชายแดน แล้วใน ระหว่างลําแม่น้ําที่ผ่านอําเภอ ตําบล จังหวัดล่ะครับ ให้ท้องถิ่นดูแลใช่ไหม บางแห่ง ๕๐-๖๐ ล้านบาท ท้องถิ่นเอาเงินที่ไหนมา บุคลากรที่ไหนมาทํา ควรจะให้กรมโยธาธิการ ลงไปดู อย่างบ้านผมที่ว่าการอําเภอราศีไศล สร้างมา ๑๒๕ ป้ ผมเคยพูด ต้องการริมตลิ่ง อีกประมาณสัก ๘๐๐ เมตร ตอนนี้ให้มา ๑๕๐ เมตร หลังที่ว่าการนั่น ที่ดินตลิ่งพังเข้าไป เยอะแล้ว จะรอให้ที่ว่าการคว่ําหงายลงมาก่อนหรืออย่างไรถึงจะลงไปดูแล ก็อยากจะ กราบเรียนฝากว่าควรจะได้ดูแลในเรื่องนี้

ต่อไปกรมที่ดินครับ กรมที่ดินท่านให้งบประมาณเขาป้นี้ ๔,๘๙๑ ล้านบาท ป้ ๒๕๕๒ ๕,๐๐๐ กว่าล้านบาท ตอนนี้ท่านทราบไหมครับว่าถ้าชาวบ้านจะขอไปแบ่ง โฉนดหรือรังวัดออกโฉนด จัดคิวอยู่ ๒ ป้ ยิ่งจน ยิ่งไม่มีโอกาส ยิ่งขาดโอกาสจะต้องช่วย เขา กรมที่ดินจะต้องได้งบมากกว่านี้ การสํารวจ เดินสํารวจ ก็จะต้องให้ทั่วถึงและรวดเร็ว

กระทรวงคมนาคมครับ ทางหลวงแผ่นดิน ทางหลวงชนบท ผมไม่อยากจะ พูดหรอก เพราะว่าคงจะมีอยู่ในงบที่ท่านกู้ แต่อยากจะฝากว่าท่านตั้งน้อยกว่าป้ ๒๕๕๒ ซึ่งควรจะให้มันได้มากกว่านี้ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมจะขอเพิ่มเติมนิดหนึ่งครับว่าในกรณีของการใช้จ่าย งบประมาณที่ผมเปึนห่วงที่สุดก็คือ การกระจายงบประมาณ การให้โอกาสงบประมาณ นั้นได้เปึนไปอย่างทั่วถึง และประโยชน์ที่เขาจะได้รับในส่วนของผู้ที่เขาเสียภาษีก็คือ คนยากคนจน รถเมล์ในกรุงเทพฯ ได้นั่งฟรี ในชนบทนั่งอะไรฟรีบ้าง ไม่ได้มีโอกาส เวลา ผมเหลือไหมครับ