นายอนันต์ ศรีพันธุ์ อุดรธานี

ผมนึกว่าผมจะไม่ได้พูดนะครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ผม อนันต์ ศรีพันธุ์ พรรคเพื่อไทยจากจังหวัดอุดรธานี เขต ๑ ครับ วันนี้มาเรื่องของงบประมาณป้ ๒๕๕๓ จากเศรษฐกิจของประเทศนั้นจะย่ําแย่ทุก หย่อมหญ้าในปัจจุบัน ยาบ้านั้นมีขายทุกแห่งหน ๓ จังหวัดภาคใต้นั้นเดือดร้อนทุกตําบล แล้วประชาชนคนไทยจะอยู่อย่างไรครับ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน นโยบายต่าง ๆ นั้น ใครคิดก็คิดได้ครับ แต่ทําไม่ได้ แม้กระทั่งรัฐบาลปัจจุบันนี้นั้นแจกเงินก็แจกก็เปึนอย่างที่ ท่านว่า การแจกเงินที่ดีมีคุณภาพหรือการกระจายรายได้ไปสู่ประชาชนนั้น การกระตุ้น เศรษฐกิจนั้น ต้องให้เขาทําธุรกิจจากเงิน ๒,๐๐๐ บาทไปทําปุ่งไก่ขาย คนขายไม้ไผ่ก็ยัง ได้เงิน คนขายถ่านก็ยังได้เงิน คนล้างจานยังได้เงิน นั่นคือการกระจายจากเงิน ๒,๐๐๐ บาท เปึน ๓,๐๐๐ บาท นั่นคือนโยบายของพรรคเพื่อไทยเก่านะครับ แต่มา ปัจจุบันนี้นั้นจากงบประมาณป้ ๒๕๕๓ นั้นจาก ๑.๗ ล้านล้านบาทนั้น ซึ่งกระทรวงเกษตร และสหกรณ์นั้นเปึนกระทรวงหลักของประเทศ ประชาชนคนไทยประมาณ ๓๕ เปอร์เซ็นต์ มีอาชีพการเกษตรเปึนหลัก แต่งบที่รัฐบาลจัดให้เพียงน้อยนิดคือประมาณ ๓.๔ เปอร์เซ็นต์ของงบประมาณทั้งหมด นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น ทั้ง ๆ ที่ ส.ส. คนไหนก็ตามหรือ พรรคไหนก็ตามบอกว่า อ้างเกษตรกรนั้นเปึนใหญ่ แต่เกษตรกรนั้นครับเดี๋ยวนี้ยากจน แม้กระทั่งรัฐบาลทุกวันนี้นั้นนะครับ การประกันราคาต่าง ๆ หรือการจํานํานั้นก็ล้มเหลว ไม่ว่าจะเปึนเรื่องของข้าวโพด ไม่ว่าจะเปึนเรื่องของจํานําข้าว ไม่ว่าจะเปึนการจํานํา มันสําปะหลัง อันนั้นสิ่งต่าง ๆ นั้นเพราะว่าไปถึงแล้วมันไม่ถึงดวงดาว ไปแล้วก็ไม่ประสบ ผลสําเร็จต่อจุดเปัาหมายที่วางไว้ ทําให้เกษตรกรนั้นได้เดือดร้อน เรื่องของราคาข้าวก็ตาม ในเรื่องของราคามันสําปะหลังก็ตาม เรื่องของเศรษฐกิจนั้นเปึนปัญหาของประเทศทั้ง ประเทศ แล้วทําให้เศรษฐกิจของประเทศนั้นลดลงจาก จีดีพี ต่าง ๆ ท่านประธานที่เคารพ ครับ ในเรื่องของสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนั้นท่านประธานคงจะทราบว่า การเกษตรนั้นต้องอาศัย ทรัพยากรหรือปัจจัยหลายส่วนก็คือ เรื่องของดิน ของน้ํา และของปุิย ตลอดจนการจัดการ สิ่งสําคัญครับคือน้ํา น้ําในประเทศไทยนั้นถ้าหากว่าการจัดการน้ําดี ๆ แล้วนะครับ การเกษตรนั้นก็คงจะพัฒนาไปสู่ความสําเร็จ น้ําตกมาจากฟัานะครับมาสู่พื้นดิน ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ เราไปใช้น้ําในการเกษตรหรือว่า อุปโภค บริโภคเพียง ๒๕ เปอร์เซ็นต์ ส่วนอีก ๗๕ เปอร์เซ็นต์นั้นไหลหนีหมดครับ ไหลลงทะเล ไหลลงแม่น้ําโขงหมด โดยเฉพะ อีสาน ตรงนี้ฝากกรมชลประทานหรือฝากทางกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไปพิจารณาว่า จะทําอย่างไรว่าการจัดการน้ําให้ดีที่สุด นั่นคือสิ่งที่จะต้องมีการแก้ปัญหาในเรื่องของภาค เกษตรที่จะให้เพิ่มผลผลิตในการเกษตร

อันที่ ๒ นั้นนะครับก็คือ เรื่องของปุิย ปุิยนั้นเปึนปัญหาของประเทศ เพราะ ประเทศไทยเรานั้นผลิตปุิยไม่ได้ แต่มีอาชีพประเทศคนส่วนใหญ่ก็คือการเกษตร แต่ทรัพยากรของประเทศนั้นมีครับ คือ โปแตส ที่มีอยู่ในพื้นดิน แต่เอามาใช้ไม่ได้ ไม่ว่าจะ เปึนที่จังหวัดอุดรธานีก็ตาม ซึ่งเปึน โปแตส ที่ดีที่สุดในโลก แม้กระทั่งที่จัตุรัสซึ่งผลิตขึ้น มาแล้วก็ปรากฏว่ากําลังจะล้มเหลว ถ้าหากว่าจะให้ดีนั้นจะลดต้นทุนในการผลิตของ เกษตรกรนั้น เรื่องปุิยเปึนสิ่งสําคัญ นอกจากใช้ปุิยอินทรีย์แล้วปุิยเคมีก็ต้องมีความจําเปึน นะครับ เพื่อที่จะเพิ่มผลผลิตต่อไร่ให้สูงขึ้น นั่นเปึนสิ่งสําคัญที่จะต้องทําให้เกษตรกรนั้น ได้ลืมตาอ้าปากได้ เพราะฉะนั้นถ้าหากว่าจะให้ปุิยตั้งโรงปุิยแห่งชาติซึ่งเคยเสนอไปแล้ว นะครับในตอนที่ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเรื่องปุิย ทั้ง ส.ส. ทั้งฝ์ายค้านและฝ์ายรัฐบาล นั้นก็เห็นด้วยที่จะตั้งตรงนี้ แล้วก็เอา โปแตส ขึ้นมาเปึนวาระแห่งชาติ ที่ไปดูที่เยอรมันเขา ขุดลงไปตั้งกิโลเมตรอยู่ตรงนั้นรัศมีประมาณ ๔๐๐ กิโลเมตร เขาก็ยังอยู่ได้ แต่อันนี้ต้อง ทําความเข้าใจกับประชาชนที่อยู่ในพื้นที่ ลําพังจะให้ทางเอกชนไปจัดการเรื่องของปุิย โปแตส ในจังหวัดอุดรธานีนั้นคงไม่ได้ต้องเข้าไปวาระแห่งชาติ แล้วเราจะมีลดต้นทุนใน การผลิตในเรื่องของปุิย

อีกประการหนึ่งครับ ที่เกษตรกรประสบความล้มเหลวนั้นก็คือเรื่องของ สินค้าเกษตร ผลิตแล้วขายได้ราคาต่ํา ทั้ง ๆ ที่ประเทศไทยนั้นมีศักยภาพ ไม่ว่าจะเปึนเรื่อง ของข้าว เราก็ผลิตเปึนอันดับหนึ่งของโลก โดยเฉพาะข้าวนั้นมีผลิตไม่กี่ประเทศครับที่เปึน ตัวแทนที่ส่งออกข้าวออกขายต่างประเทศ ก็มีไทย เวียดนาม แล้วก็อินเดียเท่านั้นเองที่เปึน ส่วนใหญ่ แต่ถ้าหากว่าเรามารวมหัวกัน หรือว่ารวมกันก็เปึน เอเปค (APEC) ในการที่ว่าจะกําหนด ราคาข้าวสู่ตลาดโลก มันก็น่าจะเปึนประโยชน์กับประเทศผู้ผลิต โดยเฉพาะที่เราผลิตไป นั้นมีอยู่ ๓ ประเทศมารวมกัน อย่าง โอเปค (OPEC) อย่างน้ํามันเขาทําไมรวมกันได้ แต่เราที่ผลิตอยู่ ๓ ประเทศต้องใช้ทูตของเรา กระทรวงการต่างประเทศไปคุยกัน กระทรวง พาณิชย์ไปคุยกัน ๓ ประเทศได้คุยกัน เรากําหนดราคาข้าวของแต่ละประเทศเปึนอย่างไร นั่นมันจะทําให้คุณภาพและราคาของสินค้าเกษตรเรามีประสิทธิภาพ นี่อยากจะเสนอแนะ รัฐบาลให้ดําเนินการด้วยเพื่อที่จะกระตุ้นเศรษฐกิจและให้นําเงินรายได้เข้าประเทศ ไม่ใช่ ว่าจะกู้อย่างเดียว อันนี้คือสิ่งหนึ่งที่กําหนดไว้ ยางพาราก็เปึนอันหนึ่งที่เราผลิตได้เปึน อันดับหนึ่งของโลก ก็มีประเทศที่ผลิตยางพาราก็มีประเทศไทยเปึนอันดับหนึ่ง แล้วก็มี ประเทศอินโดนีเซียแค่นั้นเอง ส่วนประเทศมาเลเซียเขาก็ไปทําเรื่องปาล์มน้ํามันหมดแล้ว อันนี้ก็คือสิ่งที่อยากจะให้กระทรวงพาณิชย์หรือกระทรวงการต่างประเทศได้ไปคุยกับ ประเทศผู้ผลิต แล้วก็กําหนดราคา หรือกําหนดข้อตกลงร่วมกันเพื่อที่จะกําหนดราคา สินค้าเกษตรเหล่านี้ให้มีความสําคัญและให้รายได้สู่ประเทศได้ ท่านประธานที่เคารพครับ เนื่องจากที่เราผลิตมาแล้วมันขายไม่ได้ก็อย่างที่ว่า ส่วนเรื่องดินนั้น เรื่องปุิยนั้นก็เปึนสิ่งที่ สําคัญ โดยเฉพาะปุิย ปุิยเคมีนั้นเปึนปุิยปลอม แล้วก็เยอะ แล้วก็จับแล้วไม่เคยติดคุกสักที ผู้ที่ผลิตปุิยปลอม อันนี้คือสิ่งที่กฎหมายของไทยนั้นอ่อนแอมาก กรมวิชาการจับเขาได้ แล้ว พอส่งถึงศาลยกฟัองทุกครั้ง ทั้ง ๆ ที่ปุิยปลอมท่านประธานก็รู้ อันนี้คือสิ่งหนึ่งที่เปึน ความเจ็บปวดของภาคเกษตรโดยเฉพาะ ถ้าหากเรามี พ.ร.บ. กฎหมายว่าด้วยสภา เกษตรกรแห่งชาติเกิดขึ้นนั้น เราจะได้ควบคุมและมีกฎหมายลูกตรงนี้ด้วยนะครับ

อันที่ ๓ ก็คือ เรื่องของการแก้ไขเรื่องของสินค้าเกษตรนั้นเราต้องทํา การเกษตรล่วงหน้า ประเทศไทยเราทุกวันนี้อย่างที่ท่านชาดาพูดว่า ประเทศไทยเรานั้น ขาดข้อมูลด้านการเกษตร เพราะการเกษตรนั้นต้องอาศัยข้อมูลครับจึงจะทําการเกษตร ล่วงหน้าได้ สินค้าที่ต่างประเทศต้องการพืชอะไร ชนิดไหน เราจึงจะผลิตในประเทศไทยให้ พอเพียงกับต่างประเทศ นั่นคือสิ่งที่อยากจะได้ เพราะฉะนั้นสิ่งสําคัญที่สุดนั้นก็คือ การแก้ไขปัญหาด้านภาคเกษตรนั้นก็คือ ต้องมีระบบสหกรณ์ สหกรณ์อย่างประเทศญี่ปุ์น อย่างต่างประเทศ อย่างประเทศไต้หวันเขามีสหกรณ์ที่เข้มแข็ง ถ้าเราจะมาลําพังแต่ รัฐบาลเรานั้น จะประกันราคา แทรกแซงราคา จํานํา เดี๋ยวนี้ล้มเหลวครับ ต้องให้องค์กร เกษตรกรเขาดูแล แต่ว่ารัฐบาลต้องซัพพอร์ท ตรงนี้ให้มีความเข้มแข็ง ให้เขาสามารถผลิต แล้ว ซื้อแล้ว ขายแล้ว แล้วก็สามารถจําหน่ายขายให้ต่างประเทศได้ นั่นคือความเข้มแข็ง ของประเทศจะต้องเปึนอย่างนั้น นี่คือสิ่งที่เสนอแนะกับเรื่องของงบประมาณ น่าจะมา ส่งเสริมในเรื่องของกรมวิชาการ ซึ่งเปึนวิชาการที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของที่จะเพิ่มผลผลิต เพิ่มเรื่องของเทคโนโลยีใหม่ ๆ ทําอย่างไรผลผลิตมันจะเพิ่มต่อไร่ อันนี้คือสิ่งหนึ่งที่จะต้อง ให้เกิดขึ้น ท่านประธาน แต่ที่จริงนั้นเรื่องของสภาเกษตรนั้นฝากท่านประธานสุดท้าย ให้ นําเข้าวาระตอนเป่ดสภานี้ด้วย เพื่อจะมีกฎหมายตรงนี้ออกมาดูแลภาคเกษตร ขอฝาก ตรงนี้ครับ ขอบคุณครับท่านประธาน